Job 3

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Na dhèidh seo dh’fhosgail Iob a bheul, agus mhallaich e a là.

2Agus labhair Iob, agus thubhairt e,

3Rachadh as don là air an do rugadh mi, agus don oidhche anns an dubhairteadh, Ghineadh leanabh mic.

4Biodh an là sin na dhorchadas: na iarradh Dia e on àirde, agus na dealraicheadh solas air.

5Dubhadh an dorchadas agus sgàil a’ bhàis e; gabhadh neul còmhnaidh air; dèanadh iad uamhasach e mar na làithean as seirbhe.

6An oidhche sin, glacadh dorchadas i; na cuirear i ri làithean na bliadhna; ann an àireamh nam mìos na tigeadh i.

7Feuch, biodh an oidhche sin aonaranach; na tigeadh fonn aoibhinn oirre.

8Mallaicheadh iadsan i a mhallaicheas an là, a tha deas a thogail Lebhiatain.

9Dorchaichear reultan a dùbhra; amhairceadh i airson solais, ach na tigeadh e; agus na faiceadh i rosgan na maidne:

10A chionn nach do dhruid i dorsan mo bhronn, agus nach d’fhalaich i bròn om shùilean.

11Carson nach d’eug mi on bhroinn? Carson, nuair a thàinig mi as a’ bholg, nach tug mi suas an deò?

12Carson a ghabh na glùinean romham? Agus carson na cìochan, gun deoghailinn?

13Oir a‑nis laighinn sìos, agus gheibhinn fois; chaidlinn, an sin bhiodh tàmh agam;

14Maille ri rìghrean agus comhairlichean na talmhainn, a thog àitean aonaranach dhaibh fhèin;

15No maille ri uachdarain aig an robh òr, a lìon an taighean le airgead:

16No mar thorrachas anabaich falaichte, cha bhithinn ann; mar naoidheanan nach faca solas.

17An sin sguiridh na h‑aingidh de bhuaireas, agus an sin gheibh iadsan a tha sgìth le saothair fois:

18Cuideachd bidh tàmh aig na prìosanaich; cha chluinn iad guth an fhir‐shàrachaidh.

19Tha am beag agus am mòr an sin; agus an seirbhiseach saor o a mhaighistir.

20Carson a thug e don truagh solas, agus beatha dhaibhsan a tha ann an searbhas anama:

21A tha a’ gabhail fadail airson a’ bhàis, ach chan eil e a’ teachd: agus a chladhaicheas air a shon nas mò na airson ionmhais fhalaichte:

22A nì aoibhneas ro‑mhòr, a nì luath‐ghaire nuair a gheibh iad an uaigh:

23Don duine aig a bheil a shlighe falaichte, agus a dhruid Dia suas air gach taobh?

24Oir ro mo bhiadh thig m’osnaich, agus taomar a‑mach mar uisge mo bhùireadh.

25Oir an nì ron robh eagal mòr orm, thachair e dhomh; agus an nì ron robh mi fo uamhann, thàinig e orm.

26Cha robh mi ann an sìth, agus cha d’fhuair mi fois, agus cha robh tàmh agam; oir thàinig buaireas.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →