John 9

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Ó pasar, viu a un cego de nacemento.

2Entón preguntáronlle os seus discípulos: Mestre, quen pecou, para que nacese cego: el ou seus pais?

3Xesús respondeu: Nin pecou el nin os seus pais, senón que está cego para que se mostren nel as obras de Deus.

4Precisamos facer as obras do que me mandou mentres é día; está a chegar a noite e daquela ninguén pode traballar.

5Mentres eu estou no mundo, son a luz do mundo.

6Dito isto, cuspiu na terra e fixo lama co cuspe e untouna polos ollos do cego,

7dicíndolle: Vaite lavar na piscina de Siloé (que quere dicir "enviado"). El foi, lavouse e volveu con vista.

8Entón os veciños e os que antes o viran andar a pedir preguntaban: Non é este o que estaba sentado pedindo?

9Uns dicían: "éche o mesmo"; outros, "non, é un que se lle asemella"; e el dicía: "son eu".

10Entón preguntábanlle: Daquela como se che abriron os ollos?

11El respondeu: O home que se chama Xesús fixo lama, untoume os ollos, e díxome: "Vai a Siloé e lávate". Entón fun e, ó que me lavei, comecei a ver.

12Preguntáronlle: Onde está ese? El contestou: Non o sei.

13Levaron onda os fariseos o que fora cego.

14(Era sábado o día que Xesús fixera lama e lle abrira os ollos).

15E outra vez lle preguntaban tamén os fariseos como chegara a ver. El respondeulles: Untoume lama polos ollos, laveime e vexo.

16Algúns dos fariseos dicían: "Este home non vén de Deus, que non garda o sábado". Outros, en cambio, dicían: "Como ía poder un home pecador facer estes sinais?" E había división entre eles.

17Entón preguntáronlle outra vez ó cego: A ti que che parece ese home que lles deu a vista ós teus ollos? El contestou: Que é un profeta.

18Os xudeus non lle creron que fose cego e que chegase a ver, ata que chamaron polos seus pais

19e lles preguntaron: É este o voso fillo, o que vós dicides que naceu cego? Logo como é que agora ve?

20Os pais responderon: Nós sabemos que este é o noso fillo e que naceu cego:

21como é que agora ve, non o sabemos; nin sabemos tampouco quen lle deu a vista. Preguntádelle a el, que ten anos para falar en por si.

22(Isto dixérono os pais, porque lles tiñan medo ós xudeus, pois xa se puxeran de acordo en que, se alguén o recoñecía coma Mesías, botábano da sinagoga.

23Por isto dixeron seus pais: "Ten idade, preguntádelle a el").

24Chamaron por segunda vez polo home que fora cego e dixéronlle: Dá gloria a Deus: nós sabemos que ese home é un pecador.

25El entón respondeu: Eu non sei se é un pecador; só sei unha cousa: que eu antes era cego e que agora vexo.

26Dixéronlle entón: Pero que foi o que che fixo? Como che deu a vista?

27Respondeulles: Xa volo dixen e non me fixestes caso. Por que queredes oílo outra vez? Ou é que tamén queredes facervos discípulos del?

28Eles enchérono de aldraxes e dixéronlle: Serás ti discípulo del; nós somos discípulos de Moisés.

29Nós sabemos que a Moisés lle falou Deus; deste, polo contrario, non sabemos de onde é.

30O home replicoulles: Pois nisto precisamente está o admirable: en que vós non sabedes de onde é e el deulles a vista ós meus ollos.

31Sabemos que Deus non escoita os pecadores, pero se un é piadoso e fai a súa vontade, a ese escóitao.

32Endexamais non se soubo de ninguén que dese vista a un cego de nacemento:

33se este non viñese de Deus, non podía facer nada.

34Respondéronlle eles: Ti naciches todo metido en pecados e vasnos ensinar a nós? E botárono fóra.

35Oíu Xesús que o botaran fóra, buscouno e preguntoulle: Cres ti no Fillo do Home?

36El respondeulle: E quen é, Señor, para que crea nel?

37Díxolle Xesús: Éche o mesmo que estás vendo e que está a falar contigo.

38El dixo: Creo, Señor. E prostrouse diante del.

39Entón dixo Xesús: Para realizar un xuízo vin eu a este mundo: para que os que non ven, vexan; e os que ven, se volvan cegos.

40Oíron isto algúns dos fariseos que estaban onda el, e preguntáronlle: E, logo, nós tamén estamos cegos?

41Xesús contestoulles: Se estivésedes cegos, non teriades pecado; mais, como dicides que vedes, o voso pecado permanece.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →