Proverbs 10

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Wulang bebasané Salomo, Anak sing wityaksana ndadèkké bungahé bapaké, nanging anak sing goblok kuwi nggawé kasusahané ibuné.

2Banda, olèh-olèhé tumindak duraka kuwi ora maédahi, nanging kabeneran kuwi nylametaké wong sangka pati.

3GUSTI ora négakké wong bener ngalami kaliren, nanging kepénginané wong duraka ditampik.

4Tangan sing males ndadèkké mlarat, nanging tangané wong sregep kuwi ndadèkké sugih.

5Sapa sing nglumpukké ing waktu panas, kuwi pinter, nanging sing turu waé ing waktu panèn, kuwi nggawé isin.

6Berkah kuwi manggon ing sirahé wong bener, nanging tutuké wong duraka kuwi ndelikké penggawé ala.

7Pengéling-éling marang wong bener kuwi ngekèki berkah, nanging jenengé wong duraka dadi bosok.

8Sapa sing wityaksana ing ati, kuwi nggatèkké marang pepakon, nanging sing bodo ing tetembungan, kuwi bakal tiba.

9Sapa sing resik kelakuané kuwi tentrem mlakuné, nanging sing nandangi mlintat-mlintut, bakal konangan.

10Sapa sing kedèp-kedèp mripaté, kuwi nukulaké kasusahan, nanging sing bodo ing tetembungan, kuwi bakal tiba.

11Tutuké wong bener kuwi sumberé urip, nanging tutuké wong duraka, kuwi ndelikké penggawé ala.

12Sengit ndadèkké tukaran, katrésnan nutupi sak kabèhé panerak.

13Lambéné wong pinter kuwi ana kawityaksanané, nanging gegeré wong tanpa pikiran kuwi dityepaki pentung.

14Wong wityaksana kuwi nglumpukké kaweruh, nanging tutuké wong bodo kuwi karusakan sing ngantyam.

15Bandané wong sugih kuwi kanggo kutané sing kuwat, nanging sing njalari karusakané wong mlarat kuwi kemlaratan.

16Upahé penggawéné wong bener kuwi nuntun marang urip, olèh-olèhé wong duraka kuwi nuntun marang dosa.

17Sapa sing nampani piwulang nuju marang dalané urip, nanging sing nglalèkké marang pamelèh kuwi kesasar.

18Sapa sing ndelikké sengité kuwi goroh lambéné, lan wong sing tukang ngèlèk-èlèk kuwi wong bodo.

19Sing okèh gunemané kuwi mesti ana paneraké, nanging sing ngendek lambéné kuwi kanggonan kepinteran.

20Ilaté wong bener kuwi kaya slaka pilihan, nanging pikirané wong duraka kuwi setitik ajiné.

21Lambéné wong bener kuwi dadi pangoné wong okèh, nanging wong bodo mati, awit tyupet pikirané.

22Berkahé GUSTI kuwi sing nyugihké, ora awit ditambahi karo rekasané déwé.

23Sing dadi kabungahané wong bodo kuwi yèn nglakoni penggawé ala, nanging wong pinter kuwi senengé yèn olèh kawityaksanan.

24Wong duraka katekan apa sing disumelangké, nanging wong bener bakal dikèki apa sing dikarepké.

25Yèn katekan karo lésus, wong duraka entèk, nanging wong bener kuwi dasaré langgeng.

26Kaya tyukak kanggo untu lan kebul kanggo mripat, ya mengkono kuwi wong males kanggo sing ngongkon.

27Wedi lan ngajèni marang GUSTI kuwi ndawaké umur, nanging taun-tauné wong duraka kuwi dityendekké.

28Pengarep-arepé wong bener kuwi dadi kabungahan, nanging pengarep-arepé wong duraka dadi tanpa guna.

29Dalané GUSTI kuwi pengayoman kanggo wong sing jujur, nanging kanggo wong sing nglakoni ala dadi karusakan.

30Wong bener ora bakal diontang-antingké selawasé, nanging wong duraka ora bakal manggon ing negara.

31Tutuké wong bener ngetokké kawityaksanan, nanging ilat rangkep kuwi diketok.

32Lambéné wong bener weruh samubarang sing betyik, nanging tutuké wong duraka mung nglairké sing ala.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

Recommended Reading

Commentary Proverbs Commentaries → Devotional Proverbs Devotional Guide → Get This Bible Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname) Study Bible →