bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Proverbs 29
Proverbs 29
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 28
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 30 →
1
Wong sing ngakokké gitoké, senajan wis diwelèhké, kuwi bakal diremuk dadakan lan ora bisa dipulihké menèh.
2
Yèn tyatyahé wong bener mundak okèh, rayat bungah, nanging yèn wong duraka nyekel pangwasa, rayat sambat.
3
Wong sing trésna marang kawityaksanan, kuwi ndadèkké bungahé bapaké, nanging sing sesrawungan karo wong wadon lonté kuwi ngèbrèh-èbrèh bandané.
4
Karo keadilan ratu enggoné nguwatké negarané, nanging sing kakèhan enggoné narik pajek ndadèkké ambruké.
5
Sapa sing seneng ndilat-ndilat marang pepadané, kuwi masang jiret ing ngarepé sikilé déwé.
6
Wong sing ala kejiret karo paneraké déwé, nanging wong bener kuwi bakal bungah-bungah lan seneng-seneng.
7
Wong bener ngakoni wewenangé wong mlarat, nanging wong duraka pada ora ngerti.
8
Wong sing seneng memoyok mbingungké kuta, nanging wong wityaksana pada nentremaké nesu.
9
Wong wityaksana yèn perkaran karo wong bodo, wong bodo mau ngamuk lan ngguyu, nganti ramé.
10
Wong sing ngelak marang kutahé getih, pada sengit marang wong sutyi, nanging wong jujur pada nggolèki keslametané.
11
Wong bodo nguja sak kabèhé nesuné, nanging pungkasané wong wityaksana sing nentremaké.
12
Yèn wong sing mréntah ngrungokké tembung ngapus, para pegawéné pada dadi wong duraka.
13
Wong mlarat lan wong sing nindes pada petukan, wong loro kuwi pada dipadangké mripaté karo GUSTI.
14
Ratu sing ngadili wong mlarat karo adil, kuwi damparé tetep kuwat ing sak lawas-lawasé.
15
Gebuk lan pamelèh ngekèki kawityaksanan, nanging anak sing dijarké waé kuwi nggawé wirangé ibuné.
16
Yèn tyatyahé wong duraka mundak, panerak ya mundak okèh, nanging para wong bener bakal pada weruh ambruké wong duraka kuwi.
17
Anakmu wulangana, nganti bakal ndadèkké ayemé atimu, malah ngekèki kabungahan marang nyawamu.
18
Yèn ora ana kaweruh, rayat dadi urakan, rahayu wong sing netepi angger-angger.
19
Réwang ora bisa diélingké mung karo tembung tok, awit senajan ngerti, nanging ora nindakké.
20
Kowé weruh wong sing gampang ngetokké tetembungan; wong bodo pengarep-arepé luwih okèh tenimbang wong kuwi.
21
Sapa sing nguja réwangé wiwit nom, pungkasané malah ndadèkké réwang mau ndablek.
22
Wong sing gampang nesu nukulké tukaran, lan wong brangasan okèh paneraké.
23
Watek sombong njalari asoré awak, nanging sing andap asor kuwi olèh lem-leman.
24
Sapa sing nampani panduman sangka maling, kuwi sengit marang awaké. Wis krungu tibané bebendu, nanging ora ngomong.
25
Wedi marang wong, kuwi nekaké jiret, nanging sapa sing pertyaya marang GUSTI kuwi diayomi.
26
Akèh wong golèk kawelasan marang sing nyekel pangwasa, nanging keadilan kuwi sangka GUSTI.
27
Wong bodo kuwi njijiki kanggo wong bener, lan sing jujur mlakuné kuwi reget kanggo wong duraka.
← Chapter 28
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 30 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31