bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Proverbs 8
Proverbs 8
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 9 →
1
Kawityaksanan apa ora mbengok-mbengok, lan kapinteran apa ora ngetokké swarané?
2
Ing panggonan sing duwur ing pinggir dalan, ing simpangané dalan-dalan, ing kono enggoné ngadek,
3
ing sandingé gapura ngarepé kuta, ing dalan mlebu enggoné mbengok karo swara banter, tembungé:
4
“Hé para wong lanang, kowé sing Tak pituturi, marang para anaké manungsa, swara-Ku Tak tujokké.
5
Hé wong ora nduwé pengalaman, pada nggolèkana kapinteran, hé para wong ndablek, pada ngertènana kuwi ing sak njeruhné atimu.
6
Pada rungokna, awit Aku bakal ngomongké perkara sing jeru, lan arep mbukak ilat-Ku lan ngomongké perkara sing bener.
7
Awit ilat-Ku ngomongké sing bener, lan duraka kuwi sing njijiki kanggo ilat-Ku.
8
Apa sing metu sangka tutuk-Ku kuwi adil, ora pisan-pisan ana sing mlintat-mlintut utawa goroh.
9
Kabèh kuwi tyeta kanggo wong sing pinter, lan bener kanggo sing nduwé kaweruh.
10
Piwulang-Ku kuwi tampanana ngungkuli slaka, lan kapinteran ngungkuli emas murni.
11
Awit kawityaksanan kuwi ajiné ngungkuli diaman, lan apa waé sing dikepéngini wong, ora ana sing madani.”
12
Aku, Wityaksana, nunggal bebarengan karo kapinteran, lan aku nemokké kaweruh lan kawityaksanan.
13
Wedi lan ngajèni marang GUSTI kuwi sengit marang sing ala, Aku sengit marang kesombongan, gemunggung lan pratingkah sing ala, uga tutuk sing kebak goroh.
14
Pitutur lan panimbang kuwi duwèk-Ku, Aku sing nduwé pangertèn lan Aku sing nduwé kekuwatan.
15
Para ratu enggoné mréntah awit sangka Aku, mengkono uga para penggedéné enggoné nindakké pengadilan.
16
Para penggedéné enggoné kanggonan pangwasa kuwi awit sangka Aku, mengkono uga para luhur lan sak kabèhé rèkter sak jagat.
17
Aku trésna marang wong sing trésna marang Aku lan wong sing tlatèn enggoné nggolèki Aku, mesti bakal ketemu.
18
Kasugihan lan kaluhuran kuwi pangwasa-Ku, uga banda sing tetep lan keadilan.
19
Woh-Ku kuwi ngungkuli emas, malah ngungkuli emas tulèn, pametu-Ku kuwi ngungkuli slaka pilihan.
20
Aku mlaku ing dalané kabeneran, ing tengah-tengahé dalan keadilan,
21
supaya wong sing trésna marang Aku pada Tak wènèhi warisan banda, lan panggonan simpenané bakal Tak kebaki.
22
Aku wis digawé karo GUSTI dadi wiwitan penggawéané, kanggo penggawéané sing wiwitan ing jaman mbiyèn.
23
Aku wis dianakké waktu jaman mbiyèn, ya ing wiwitan mula, sak durungé bumi ana.
24
Aku wis lair sak durungé banyu segara gedé ana, sak durungé ana sumber-sumberé sing lubèr banyuné.
25
Sak durungé gunung-gunung mantyep lan sak durungé ana puntuk-puntuk Aku wis lair.
26
Ya sak durungé Panjenengané nggawé daratan lan ara-ara, malah durung ana bleduk sing wiwitan.
27
Waktu Panjenengané ngrantyam anané langit, Aku ing kono, ya ing waktuné nggaris sikilé langit ing lumahé segara gedé,
28
ya ing waktuné netepké mendung-mendung ing nduwur, lan waktuné sumberé segara gedé wiwit pada mbludak karo banter,
29
waktu Panjenengané netepaké watesé segara, supaya banyu aja nganti nerak préntahé, lan ing waktuné masang dasaré bumi.
30
Aku dadi anak katrésnan-Né sing mbarengi Panjenengané, sedina-dina Aku nggawé senengé atiné, tansah dolanan ing ngarepé.
31
Aku dolanan ing bumi duwèké, lan para anaké manungsa pada dadi kesenengan-Ku.
32
Mulané, hé anak-anak, pada rungokna tembung-Ku, awit rahayu wong sing pada njaga marang dalan-dalan-Ku.
33
Ngrungokna piwulang, mesti kowé dadi wityaksana, aja kok lalèkké.
34
Rahayu wong sing ngrungokké préntah-Ku, sing sedina-dina pasrah ing lawang-Ku, lan njaga ing kusèné gapura-Ku.
35
Awit sapa sing nemu Aku, kuwi nemu urip, lan mesti olèh kawelasané GUSTI.
36
Nanging sapa sing ora nemu Aku, kuwi ngrugèkké awaké déwé, sak kabèhé wong sing sengit marang Aku, kuwi nrésnani pati.
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 9 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31