Proverbs 16

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1Manungsa bisa nimbang-nimbang ing sak njeruhné ati, nanging jawabané ilat kuwi asal-usulé sangka GUSTI.

2Wong pada ngarani resik marang dalané, miturut panemuné déwé-déwé, nanging GUSTI sing njajal ati.

3Kabèh penggawému dipasrahké marang GUSTI, mesti sak kabèhé rantyamanmu bakal kelakon.

4GUSTI enggoné nggawé samubarang kuwi karo tujuané déwé-déwé, malah wong duraka kuwi ditemtokké kanggo dinané tyilaka.

5Sapa sing sombong kuwi njijiki kanggo GUSTI, tenan, wong kuwi ora bakal mlèsèt sangka paukuman.

6Katrésnan lan kasetian kuwi njalari dosa dingapura, wedi lan ngajèni marang GUSTI kuwi dalané wong ngedohi sing ala.

7Yèn ana wong sing mlakuné ndadèkké senengé GUSTI, kuwi uga satruné ya dirukunké karo wong mau.

8Luwih betyik pametuné setitik karo sing bener, tenimbangané pametuné okèh tanpa keadilan.

9Atiné manungsa mikir-mikirké dalané, nanging GUSTI sing nentokké mlakuné.

10Putusan sangka Gusti Allah, kuwi ing lambéné ratu, yèn enggoné ngadili tutuké ora nandangi kliru.

11Timbangan lan ukuran sing sejati kuwi duwèké GUSTI, lan sak kabèhé bandul-timbangan ing kantong kuwi gawèan-Né.

12Njijiki kanggo ratu yèn nindakké duraka, nanging sing nguwatké damparé kuwi kabeneran.

13Lambé sing nglairké kabeneran kuwi ndadèkké senengé ratu, lan Panjenengané nrésnani wong sing tembung-tembungé jujur.

14Nesuné ratu kuwi kongkonané pati, nanging wong wityaksana ngademaké.

15Praupané ratu sing semlorot kuwi njalari urip, lan kabetyikan kaya mendungé udan ing waktu ketiga.

16Olèh kawityaksanan kuwi nyatané ngungkuli olèh emas, lan olèh pangertèn ngungkuli olèh slaka.

17Ngedohi sing ala kuwi dalané wong jujur, sapa sing njaga marang mlakuné kuwi njaga nyawané.

18Kementus kuwi ndisiki karusakan, lan gemunggung kuwi ndisiki ambruk.

19Betyik ngasorké urip nunggal karo para wong andap asor, tenimbangané karo ngedum rayahané ing tengahé wong gemunggung.

20Sapa sing nggatèkké tembungé bakal nemu sing betyik, lan rahayu wong sing pertyaya marang GUSTI.

21Wong wityaksana kuwi diarani nduwé pangertèn, lan tembung alus kuwi luwih bisa ngeyakinké.

22Kapinteran kuwi sumberé urip kanggo sing nduwèni, wong bodo disiksa karo bodoné.

23Atiné wong wityaksana minterké tutuké, lan ndadèkké lambéné luwih bisa ngeyakinké.

24Tetembungan sing sedep kuwi kaya madu, rasané legi kanggo ati lan dadi ngleremké balung.

25Ana dalan sing dikira bener karo wong, nanging pungkasané nuju ing pati.

26Rasa ngelih kuwi ndadèkké wong nyambutgawé, awit tutuké sing meksa wong kuwi.

27Wong sing tanpa guna nduduk juglangan sing ala, lan ing lambéné kaya ana geni sing nggosongké.

28Wong sing ora jujur ndadèkké tukaran, lan wong sing seneng ngarani ala kuwi misahké kantya jajiné.

29Wong sing seneng nyiksa nasarké sak pepadané, lan nuntun ing dalan sing ora bener.

30Sapa sing nutup mripaté kuwi ngrantyam tindak duraka, sing ngingkemké lambéné kuwi wis nglakoni sing ala.

31Rambut uwanen kuwi makuta sing apik, sing ketemu ing dalané kabeneran.

32Wong sing sabar kuwi ngungkuli pahlawan, wong sing bisa ngwasani awaké, kuwi ngungkuli wong sing bisa ngrebut negara.

33Lotré dibuwang ing pangkon, nanging kabèh putusané kuwi sangka GUSTI.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

Recommended Reading

Commentary Proverbs Commentaries → Devotional Proverbs Devotional Guide → Get This Bible Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname) Study Bible →