Proverbs 23

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1Yèn kowé mèlu mangan karo penggedé, gatèkna tenan apa ing ngarepmu.

2Yèn kowé pantyèn wong murka, tèmplèkna péso ing gulumu.

3Aja mélék marang pangané sing énak-énak, awit kuwi pangan kanggo mblénjani.

4Aja ngaya karepmu supaya bisa dadi sugih, tinggalen karepmu sing mengkono kuwi;

5awit yèn kok gatèkké, kuwi terus entèk, awit kuwi dadakan nganggo swiwi kaya manuk garuda sing terus mabur menyang langit.

6Aja mangan pangané wong tyetil, lan aja péngin marang pangané sing énak-énak,

7awit kaya wong sing ngitung-itung ing sak njeruhné atiné, ya kaya mengkono kuwi wong mau. Semauré marang kowé: “Mangana lan ngombéa!” Nanging atiné ora seneng marang kowé.

8Sak emplokan olèhmu mangan bakal kok utahké, lan kabèh tembungmu sing alus kuwi kok buwang tanpa guna.

9Aja guneman ing ngarepé wong bodo, awit kuwi bakal ngrèmèhké omonganmu sing titis.

10Aja ngelih patok watesé lemah sing lawas, lan aja mlebu ing tegalé botyah lola.

11Awit sing nebus kuwi kuwat, Gusti Allah sing mbélani perkarané nglawan marang kowé.

12Gatèkna marang piwulangan, lan kupingmu rungokna marang tembung-tembung sing isi kaweruh.

13Aja nglalèkké piwulang marang anak, kuwi yèn kok sabet nganggo penjalin ora ndadèkké patiné.

14Kowé nyabet nganggo penjalin, nanging kowé ngentasaké nyawané sangka ndonyané wong mati.

15Hé anakku, yèn atimu wityaksana, kuwi ya ndadèkké bungahé atiku.

16Nyawaku bungah-bungah, yèn lambému ngutyapké sing jujur.

17Atimu aja mèri marang para wong dosa, nanging tansah mantepa enggonmu ngabekti marang GUSTI.

18Sak temené pengarep-arep kuwi pantyèn ana, lan pengarep-arepmu ora bakal ilang.

19Hé anakku, rungokna, lan dadia wityaksana, atimu tujokna ing dalan sing bener.

20Aja sesrawungan karo wong sing kesenengané ngombé anggur, lan sing kesenengané marang daging;

21awit wong kesenengané ngombé lan seneng mangan kuwi bakal nemoni mlarat, lan ngantuk terus njalari urip ketula-tula.

22Rungokna tembungé bapakmu sing nganakké kowé, lan aja nyepèlèkké ibumu yèn wis tuwa.

23Tukua kabeneran lan aja kok edol menèh, mengkono uga kawityaksanan, piwulang lan kapinteran.

24Bapakné wong sing bener kuwi bakal bungah-bungah, lan sapa sing nglairké wong wityaksana kuwi bakal bungah-bungah.

25Bèn bapak lan ibumu pada bungah, lan sing nglairké kowé bèn surak-surak.

26Hé anakku, atimu kèkna marang aku, lan mripatmu bèn seneng marang dalan-dalanku.

27Awit wong wadon lonté kuwi juglangan sing jeru, lan wong wadon mantya kuwi sumur sing tyiut.

28Malah kaya rampok enggoné nyegat, lan ngakèhké wong sing goroh ing antarané para manungsa.

29Sapa sing ngaduh-aduh? Sapa sing sambat-sambat? Sapa sing padu? Sapa sing nggresah-nggresah? Sapa sing tatu tanpa sebab? Sapa sing mripaté abang?

30Ya kuwi para sing melèk nganti tengah wengi karo ngombé anggur, sing pada teka perlu ngityipi anggur sing dityampuri.

31Aja mandeng marang anggur, sing abang mingini banget rupané, lan nyenengké ing tuwung, lan angler énaké yèn diombé,

32nanging pungkasané nyokot kaya ula, lan nyemburké ratyun kaya ula upas.

33Mripatmu terus bakal weruh bab sing anèh, lan atimu ngetokké tembung-tembung sing ora karuan.

34Kowé terus kaya wong ing sak tengahé ombaké segara, utawa kaya wong ing putyuké tyagaké kapal.

35Kowé bakal ngomong mengkéné: “Aku digebuki karo wong, nanging aku ora krasa lara, lan dipentungi, ya ora krasa! Kapan aku éling? Aku arep golèk anggur menèh.”

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →