bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Proverbs 27
Proverbs 27
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 28 →
1
Aja ngelem-elem awakmu déwé awit dinané sésuk, awit kowé ora weruh apa sing bakal kelakon ing dina kuwi.
2
Bèn wong liyané sing ngelem kowé, aja tutukmu déwé, utawa sing duduk kenalanmu, aja lambému déwé.
3
Watu pantyèn antep, wedi ya ana boboté, nanging sing luwih abot tenimbangané kuwi, ya kuwi ngalami lara ati awit sangka wong bodo.
4
Panasé ati kuwi tegelan, lan nesu kuwi ngamuk, nanging sapa sing kuwat nyangga bab mèri?
5
Betyik blaka sing nganti terang, tenimbangané katrésnan sing kependem.
6
Kantya kuwi enggoné ngampleng karo tujuan sing betyik, nanging ambungané wong sengit kuwi nganti kliwat wates.
7
Wong sing warek kuwi ngidak-idak madu, nanging kanggo wong ngelih, sembarang sing pait rasané legi.
8
Wong sing nglembara ninggal omahé, kuwi kaya manuk sing mabur ninggal susuhé.
9
Lenga lan ambuné wangi kuwi nyemringahké ati, nanging kasusahan kuwi nyuwing-nyuwing nyawa.
10
Aja ninggal kantyamu lan kantyané bapakmu, lan ing dina kangèlanmu aja marani omahé sedulurmu, betyik nekani tangga sing tyedak tenimbang sedulur sing adoh.
11
Hé anakku, sing pinter, nggawéa bungahé atiku, supaya aku bisa nyauri marang wong sing nyepèlèkké aku.
12
Yèn wong sing ati-ati weruh tyilaka, terus ndelik, nanging sing ora nduwé pengalaman terus waé, nganti tiba ing tyilaka.
13
Sandangané wong sing nanggung wong liyané kuwi jupuken, lan ukumen, kanggo tanggungané wong liyané mau.
14
Sapa ing wayah ésuk mruput mbagèkké keslametan marang sak pepadané karo swara banter, kuwi dianggep ipat-ipat.
15
Bojo wadon sing seneng tukaran kuwi pada karo: trotyohé payon sing ora mandek-mandek ing waktu udan.
16
Sapa sing bisa ngendek kaya waé ngendek angin, lan tangané tengen nggegem lenga.
17
Wesi nglandepké wesi, wong nglandepké sak pepadané.
18
Sapa sing ngrumati wit anjir kuwi bakal mangan wohé, lan sapa sing njaga marang bendarané kuwi bakal dihurmati.
19
Kaya banyu dadi pangiloné praupan, mengkono uga atiné manungsa ya dadi pangiloné manungsa kuwi.
20
Ndonyané wong mati lan karusakan kuwi ora warek-warek, mengkono uga mripaté manungsa ya ora marem-marem.
21
Pawon obongan kuwi kanggo nglebur slaka lan prapèn kanggo nglebur emas, mengkono uga wong kuwi diregani miturut pengalem sing ditujokké marang dèwèké.
22
Wong bodo kuwi senajan kok deplok karo alu ing lesung, tyampur karo gandum, kabodoané ora bakal entèk.
23
Kahanané wedus lan wedus gèmbèlmu dititènana lan kéwan kumpulan duwèkmu kuwi gatèkna.
24
Awit banda kuwi ora langgeng. Apa makuta kuwi bisa tetep turun-temurun?
25
Yèn suket ilang lan trubusané metu, lan suket ing gunung diklumpukké,
26
tyempéné wedus gèmbèl terus pada ngekèki sandangan kowé, lan wedus lanang kanggo tuku lemah,
27
uga menèh mèleké wedus tyukup kanggo panganmu lan brayatmu, lan kanggo panguripané réwang-réwangmu wadon.
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 28 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31