bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Proverbs 4
Proverbs 4
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 5 →
1
Hé anak-anak, pada rungokna piwulangé bapak, lan titènana supaya kowé bisa olèh pangertèn,
2
awit piwulang betyik sing tak wènèhaké marang kowé, aja pada ninggal marang pituduhku.
3
Awit waktu aku ijik botyah tunggal sak omah karo bapaku, aku ringkih lan dadi anak siji-sijiné ibuku;
4
aku diwulangi bapaku, tembungé mengkéné: “Atimu bèn nggondèli tembung-tembungku; pituturku tyekelen, mesti kowé bakal urip;
5
mbudidayaa supaya olèh kawityaksanan, ngupayaa supaya olèh pangertèn, aja lali lan aja nyimpang sangka tembung-tembung sing metu sangka tutukku.
6
Aja nyingkur marang kawityaksanan, mesti kowé bakal dirumati, kuwi ditrésnani, mesti kowé bakal dijagani.
7
Wiwitané kawityaksanan kuwi: ngupayaa supaya olèh kawityaksanan, lan karo sembarang sing kok upaya, ngupayaa pangertèn.
8
Kuwi ajènana, nganti kowé bakal diluhurké, yèn kuwi kok rangkul, kowé bakal didadèkké kajèn lan luhur.
9
Sirahmu bakal dipasang ontyèn-ontyèn kembang sing apik, lan kowé bakal diwènèhi makuta sing gedé.”
10
Hé anakku, rungokna lan tampanana pituturku, mesti bakal dawa umurmu.
11
Kowé tak wulangi bab dalané kawityaksanan, tak tuntun mlakumu ing dalan sing lurus.
12
Yèn kowé mlaku, jangkahmu bakal ora dialang-alangi, yèn mlayu, ora bakal kesandung.
13
Manuta, marang piwulang, aja kok tyulké, kuwi jaganen, awit ya kuwi uripmu.
14
Aja mlaku ing dalané wong duraka, lan aja njangkah ing dalané wong ala.
15
Dalan kuwi didohi, aja metu ing kono, nyimpanga lan mlakua terus,
16
awit wong kuwi pada ora bisa turu, yèn durung nindakké ala, lan wongé ora ngantuk, yèn durung nggawé kesandungé wong;
17
awit pada mangan roti pametuné duraka, lan ngombé anggur pametuné penggawé ala.
18
Nanging dalané wong bener kuwi kaya pepadang ing wayah ésuk, sing mundak-mundak padangé nganti tekan ing wayah tengah awan.
19
Dalané wong duraka kuwi kaya pepeteng, pada ora weruh apa sing ndadèkké kesandung.
20
Hé anakku, gatèkna omongku, kupingmu rungokna marang apa sing tak omongaké:
21
kabèh kuwi aja nganti adoh sangka ngarepmu, simpenen ing sak njeruhné telengé atimu;
22
awit kuwi dadi panguripané wong sing nemu, lan dadi kewarasané awaké sak kujur.
23
Atimu jaganen karo ati-ati, awit kuwi sumberé panguripan.
24
Tutuk sing goroh singkirna sangka awakmu, lan lambé sing keblinger buwangen sing adoh.
25
Mripatmu bèn terus mandeng mengarep, lan pandelengé mripatmu tansah ditujokké menyang ngarep.
26
Mlakua ing dalan sing rata, lan sak kabèhé mlakumu sing ajek.
27
Aja ménggok ngiwa utawa nengen, sikilmu adohna sangka sing ala.
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31