Proverbs 9

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Kawityaksanan wis nggawé omahé, lan wis ngedekké tyagaké pitu,

2wis mbelèh kéwan-kéwan belèhan, wis nyampur angguré, lan wis nyawiské suguhané.

3Para abdiné wadon wis pada dipréntahké mbengok-mbengok ing panggonan sing duwur ing kuta, bengokané:

4“Sapa sing ora nduwé pengalaman, pada mrénéa,” lan para wong sing tyupet pikirané, dipréntahké mengkéné:

5“Hayuk pada mangana roti pawèh-Ku, lan ngombéa anggur sing wis Tak tyampur;

6ninggala kebodoan, supaya pada urip, lan nuruta dalané pangertèn.”

7Sapa sing mulangi wong sing seneng memoyok, kuwi nekakké pemoyok marang awaké déwé, lan sapa sing melèhké wong duraka, olèh tyatyat.

8Aja melèhké wong sing seneng memoyok, supaya kowé ora disengiti, wong wityaksana kuwi welèhna, kowé bakal ditrésnani.

9Wong wityaksana pituturana, nganti kawityaksanané mundak, wong bener wulangna, nganti bakal mundak kaweruhé.

10Wedi lan ngajèni marang GUSTI kuwi wiwitan kawityaksanan, lan kenal marang sing Mahasutyi kuwi pangertèn.

11Awit sangka Aku umurmu ditambahké, lan taun-tauné uripmu ditambahi.

12Yèn kowé wityaksana, kawityaksananmu kuwi kanggo kowé déwé, lan yèn kowé seneng memoyok, kuwi kowé déwé sing bakal nanggung.

13Wong wadon bodo kuwi tyriwis, banget enggoné ora nduwé pengalaman lan ora nduwé isin.

14Lungguh ing ngarepé lawangé omahé, ing kursi ing panggonané sing duwur ing kuta,

15lan wong sing pada mlaku liwat ing dalan, sing jujur mlakuné pada diundang, omongé:

16“Sapa sing ora nduwé pengalaman, kuwi pada mrénéa,” lan wong sing tyupet pikirané kuwi diomongi:

17“Banyu tyolongan kuwi legi, lan roti sing dipangan karo ndelik-ndelik kuwi énak.”

18Nanging wong sing tyupet ing pikiran mau ora weruh yèn ing kono panggonané roh-roh peteng lan wong-wong sing diampérké wong wadon mau ing ndonyané wong mati.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →