1 Samuel 30

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →

1នៅថ្ងៃទីបី ទត និងអស់អ្នកដែលនៅជាមួយគាត់បានទៅដល់ក្រុងស៊ីគ‌ឡាក់។ ប៉ុន្តែ មុននោះ ជន‌ជាតិអាម៉ាឡេកបានរាតត្បាតតំបន់ណេកិប និងក្រុងស៊ីគ‌ឡាក់។ ពួកគេដុតកំទេចក្រុងស៊ីគ‌ឡាក់ចោល

2ហើយកៀរពួកស្រីៗ និងអស់អ្នកដែលរស់នៅក្រុងនោះ ទាំងក្មេង ទាំងចាស់ នាំយកទៅជាឈ្លើយ។ ពួកគេមិនបានសម្លាប់នរណាម្នាក់ឡើយ គឺគ្រាន់តែកៀរយកទៅជាមួយ រួចបន្ដដំណើរទៅមុខទៀត។

3កាលទត និងអស់អ្នកដែលនៅជាមួយគាត់មកដល់ទី‌ក្រុងវិញ ឃើញក្រុងនោះត្រូវគេដុតបំផ្លាញ ហើយប្រពន្ធ កូនប្រុស កូនស្រី ត្រូវខ្មាំងកៀរយកទៅជាឈ្លើយដូច្នេះ

4ទត និងអស់អ្នកដែលនៅជាមួយនាំគ្នាស្រែកទ្រហោយំ រហូតទាល់តែលែងមានកម្លាំងយំទៀត។

5ភរិយាទាំងពីរនាក់របស់ទត គឺនាងអហ៊ី‌ណោមដែលជាអ្នកស្រុកយេស‌រាល និងនាងអប៊ី‌កែល ជាប្រពន្ធរបស់សពលោកណាបាល អ្នកភូមិកើ‌មែលក៏ត្រូវគេកៀរយកទៅដែរ។

6ពេលនោះ ទតមានទុក្ខកង្វល់យ៉ាងខ្លាំង ព្រោះអស់អ្នកដែលនៅជាមួយគាត់គិតគ្នាចង់យកដុំថ្មគប់សម្លាប់គាត់ ដ្បិតម្នាក់ៗឈឺចាប់ក្នុងចិត្ត ដោយព្រួយបារម្ភដល់កូនប្រុស កូនស្រីរបស់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់របស់ទត ប្រទានឲ្យគាត់មានកម្លាំងចិត្តឡើងវិញ។

7ទតនិយាយទៅកាន់អ៊ីមុាំអបៀ‌ថើរ ជាកូនរបស់លោកអហ៊ី‌ម៉ាឡេកថា៖ «សូមយកអាវអេផូដមកឲ្យខ្ញុំ!»។ លោកអបៀ‌ថើរក៏ទៅយកអាវអេផូដមកជូន។

8ទតសួរ អុលឡោះ‌តាអាឡា ថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំដេញតាមពួកចោរនោះ តើខ្ញុំតាមទាន់ឬទេ?»។ អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលថា៖ «ចូរដេញតាមពួកគេចុះ អ្នកនឹងតាមទាន់ ព្រមទាំងរំដោះអស់អ្នកដែលគេកៀរយកទៅនោះបានមកវិញផង»។

9ទត និងទាហានទាំងប្រាំមួយរយនាក់ ដែលនៅជាមួយគាត់ នាំគ្នាចេញដំណើរទៅ។ លុះទៅដល់ទឹកជ្រោះបេសោរ ទាហានមួយក្រុមឈប់នៅទីនោះ។

10ទត និងទាហានបួនរយនាក់បន្តដំណើរទៅទៀត ដោយទុកទាហានពីររយនាក់ឲ្យនៅខាងក្រោយ ព្រោះពួកគេហេវហត់ពេក ពុំអាចឆ្លងទឹកជ្រោះបេសោរនោះបាន។

11ពួកគេបានប្រទះឃើញជន‌ជាតិអេស៊ីបម្នាក់ នៅឯវាល ហើយនាំមកឲ្យទត។ គេយកនំបុ័ង និងទឹកឲ្យគាត់បរិភោគ

12ព្រមទាំងឲ្យនំធ្វើពីផ្លែឧទុម្ពរក្រៀម និងផ្លែទំពាំងបាយជូរក្រៀមពីរកញ្ចប់មកគាត់ដែរ។ ក្រោយពីបានបរិភោគរួចហើយ គាត់ក៏មានកម្លាំងឡើងវិញ ដ្បិតគាត់អត់បាយអត់ទឹក ចំនួនបីថ្ងៃបីយប់មកហើយ។

13ទតសួរគាត់ថា៖ «តើអ្នកជាកូនចៅនរណា? ហើយមកពីណាដែរ?»។ គាត់ឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំជាយុវជន‌ជាតិអេស៊ីប និងជាបាវបម្រើរបស់ជន‌ជាតិអាម៉ាឡេកម្នាក់។ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំបោះបង់ខ្ញុំចោល ចំនួនបីថ្ងៃមកហើយ ព្រោះខ្ញុំមានជំងឺ។

14កាលពីមុន ពួកយើងបានទៅរាតត្បាតនៅប៉ែកខាងត្បូងស្រុករបស់ជន‌ជាតិកេរេ‌ធីម ទឹកដីជន‌ជាតិយូដា និងខាងត្បូងស្រុកកាលែប ហើយដុតក្រុងស៊ីគ‌ឡាក់ចោលផង»។

15ទតសួរទៀតថា៖ «តើអ្នកអាចនាំខ្ញុំទៅរកពួកចោរនោះបានឬទេ?»។ បុរសនោះឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំអាចនាំលោកទៅរកពួកគេបាន តែសូមលោកមេត្តាស្បថក្នុងនាមអុលឡោះថា លោកមិនសម្លាប់ខ្ញុំចោលទេ ហើយក៏មិនប្រគល់ខ្ញុំ ទៅឲ្យម្ចាស់របស់ខ្ញុំវិញដែរ»។

16បុរសនោះនាំទត ទៅដល់ពួកអាម៉ាឡេក ដែលស្នាក់នៅពាស‌ពេញក្នុងតំបន់នោះ ហើយកំពុងតែស៊ីផឹកសប្បាយ ដោយ‌សារគេរឹបយកបានជយ‌ភ័ណ្ឌដ៏សន្ធឹកសន្ធាប់ ពីស្រុកភីលី‌ស្ទីន និងស្រុកយូដា។

17ទតវាយប្រហារពួកនោះ នៅថ្ងៃបន្ទាប់ តាំងពីព្រលឹមរហូតទល់ព្រលប់។ គ្មាននរណាម្នាក់រត់រួចឡើយ លើកលែងតែពួកយុវជនបួនរយនាក់ ដែលជិះអូដ្ឋគេចខ្លួនចេញទៅ។

18ទតរំដោះអ្វីៗទាំងប៉ុន្មាន ដែលពួកអាម៉ាឡេកប្លន់យកទៅ ហើយគាត់ក៏រំដោះភរិយាទាំងពីររបស់គាត់មកវិញដែរ។

19ទតបានដណ្តើមយកអ្វីៗទាំងអស់មកវិញ។ ពួកគាត់មិនបាត់បង់នរណាម្នាក់សោះឡើយ គឺគេបាននាំក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្លួន ទាំងក្មេង ទាំងចាស់ ទាំងកូនប្រុស ទាំងកូនស្រី ហើយដណ្តើមជយ‌ភ័ណ្ឌ និងអ្វីៗដែលខ្មាំងសត្រូវនាំយកទៅនោះមកវិញដែរ។

20ទតរឹបអូសយកបានហ្វូងចៀម និងហ្វូងគោទាំងអស់។ អស់អ្នកដែលដឹកនាំហ្វូងសត្វទាំងនោះ ពោលថា៖ «នេះហើយជាជយ‌ភ័ណ្ឌរបស់ទត»។

21ទតវិលមកជួបទាហានទាំងពីររយនាក់ ដែលហេវហត់ខ្លាំងពេក មិនអាចទៅតាមគាត់ ហើយដែលគេបានទុកឲ្យសម្រាកនៅក្បែរទឹកជ្រោះបេ‌សោរនោះ។ ពួកគេរត់មកទទួលទត និងអ្នកដែលនៅជាមួយគាត់ផង។ ទតចូលទៅជិត ហើយសួរសុខទុក្ខពួកគេ។

22នៅក្នុងចំណោមទាហានរបស់ទត មានអ្នកខ្លះមានចិត្តអាក្រក់ និងចិត្តពាលនាំគ្នាពោលឡើងថា៖ «អ្នកទាំងនេះមិនបានទៅជាមួយពួកយើងទេ ដូច្នេះ មិនត្រូវចែកជយ‌ភ័ណ្ឌដែលដណ្តើមបានមកវិញឲ្យពួកគេទេ គឺប្រគល់ត្រឹមតែប្រពន្ធ និងកូនរបស់គេ ឲ្យគេនាំចេញទៅវិញប៉ុណ្ណោះបានហើយ»។

23ប៉ុន្តែ ទតមានប្រសាសន៍ថា៖ «បង‌ប្អូនអើយ មិនត្រូវប្រព្រឹត្តដូច្នេះ ចំពោះទ្រព្យសម្បត្តិដែល អុលឡោះ‌តាអាឡា ប្រទានមកយើងនោះឡើយ ដ្បិតទ្រង់បានការ‌ពារយើង ព្រមទាំងប្រគល់ពួកចោរដែលបានវាយប្រហារយើង មកក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់យើងដែរ។

24មិនត្រូវឲ្យនរណាម្នាក់ធ្វើតាមពាក្យរបស់បង‌ប្អូនឡើយ ដ្បិតអ្នកទៅច្បាំងបានទទួលប៉ុនណា អ្នកដែលនៅចាំឥវ៉ាន់ក៏ទទួលប៉ុណ្ណោះដែរ គឺត្រូវចែកឲ្យដូចៗគ្នា»។

25ពាក្យដែលទតថ្លែងនេះ ជាហ៊ូកុំ និងជាវិន័យមួយ ដែលជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលអនុវត្តតាម ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះតរៀងមក រហូតដល់សព្វថ្ងៃ។

26កាលមកដល់ក្រុងស៊ីគ‌ឡាក់វិញ ទតបានផ្ញើចំណែកជយ‌ភ័ណ្ឌខ្លះ ទៅជូនពួកអះលី‌ជំអះនៅស្រុកយូដា ដែលជាមិត្ត‌ភក្តិរបស់គាត់ដោយផ្តាំថា៖ «ជំនូនដែលខ្ញុំផ្ញើមកជូនអស់លោកនេះ ជាចំណែកជយ‌ភ័ណ្ឌដែលយើងដណ្តើមបានពីខ្មាំងសត្រូវរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា »។

27លោកបានផ្ញើជំនូនទាំងនោះ ទៅជូនអស់លោកអះលី‌ជំអះនៅបេត‌អែល អះលី‌ជំអះនៅរ៉ា‌ម៉ូត ក្នុងតំបន់ណេកិប អះលី‌ជំអះនៅយ៉ា‌ទៀរ

28អះលី‌ជំអះនៅអា‌រ៉ូអ៊ើរ អះលី‌ជំអះនៅស៊ីភ‌ម៉ូត អះលី‌ជំអះនៅអែល‌ធេម៉ូ

29អះលី‌ជំអះនៅរ៉ា‌កាល អះលី‌ជំអះនៅភូមិរបស់ពួកយេរ៉ា‌ម្អែល អះលី‌ជំអះនៅភូមិរបស់ពួកកែន

30អះលី‌ជំអះនៅហោ‌ម៉ា អះលី‌ជំអះនៅកោរ-អាសាន អះលី‌ជំអះនៅអាថាក

31អះលី‌ជំអះហេប្រូន ព្រមទាំងអស់លោកអះលី‌ជំអះនៅគ្រប់ទីកន្លែង ដែលទត និងទាហានរបស់គាត់ធ្លាប់ឆ្លងកាត់។

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →