bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Macedonian
/
Macedonian 2023 (Нов Превод на Новиот Завет 2023)
/
Acts 8
Acts 8
Macedonian 2023 (Нов Превод на Новиот Завет 2023)
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 9 →
1
Савле, пак, го одобруваше неговото убиство. Во тој ден започна голем прогон на црквата во Ерусалим, и сите, освен апостолите, се распрснаа по пределите на Јудеја и Самарија.
2
А Стефан го погребаа благочестиви луѓе и многу го оплакуваа.
3
Савле, пак, ја пустошеше црквата, одеше по куќите и извлекуваше мажи и жени, па ги предаваше во затвор.
4
Тие што се беа распрснале, сега одеа наоколу благовестејќи го словото.
5
Така Филип слезе во градот Самарија и таму им проповедаше за Христос.
6
Народот еднодушно внимаваше на тоа што го зборуваше Филип, слушајќи и гледајќи ги чудата што тој ги правеше;
7
зашто нечисти духови со голем вик излегуваа од опседнатите, и мнозина неподвижни и куци оздравуваа.
8
И голема радост настана во тој град.
9
А во градот имаше еден човек по име Симон. Тој правеше магии и со тоа го восхитуваше народот од Самарија, велејќи за себе дека е голем човек.
10
Него го слушаа сите, од најмал до најголем, и велеа: „Овој е великата сила Божја.“
11
А го слушаа внимателно, затоа што подолго време ги беше восхитувал со своите магии.
12
Но кога му поверуваа на Филип, кој благовестеше за царството Божјо и за името на Исус Христос, почнаа да се крштеваат мажи и жени.
13
Тогаш поверува и самиот Симон и, откако се крсти, постојано го придружуваше Филип; и, гледајќи ги чудата и знаците што се извршуваа, се восхитуваше.
14
Кога слушнаа апостолите што беа во Ерусалим дека Самарија го примила словото Божјо, ги пратија кај нив Петар и Јован.
15
Тие, штом слегоа, се помолија за нив, за да Го примат Светиот Дух.
16
Зашто сѐ уште не беше слегол на ниту еден од нив, а само беа крстени во името на Господ Исус.
17
Тогаш апостолите положија на нив раце и тие Го примија Светиот Дух.
18
А Симон, кога виде дека Светиот Дух се дава со полагање раце од апостолите, им донесе пари,
19
и им рече: „Дајте ми ја и мене таа власт, та на кого и да ги положам рацете, да Го прими Светиот Дух!“
20
Но Петар му рече: „Твоето сребро нека загине заедно со тебе, зашто помисли дека Божјиот дар може да се стекне со пари.
21
Ти немаш дел ниту право на таа работа, бидејќи твоето срце не е право пред Бога.
22
Затоа покај се за оваа зла намера и помоли Му се на Бога за да ти се прости помислата на твоето срце;
23
бидејќи гледам дека си исполнет со жолчност и окован во неправда.“
24
А Симон одговори: „Вие помолете Му се за мене на Господ, да не ме стигне ништо од она што рековте.“
25
А тие, откако посведочија и зборуваа за словото Господово, се вратија во Ерусалим, проповедајќи го патем благовестието во многу самарјански села.
26
А ангел Господов му проговори на Филип, велејќи: „Стани и тргни на југ, по патот што води од Ерусалим за Газа, тој пат е пуст.“
27
Тој стана и тргна; и ете, еден човек од Етиопија, евнух, великодостојник на етиопската царица Кандакија, кој беше чувар на сите нејзини ризници и беше дошол во Ерусалим на поклонение,
28
сега се враќаше и, седејќи во својата кола, го читаше пророкот Исаија.
29
Духот, пак, му рече на Филип: „Приближи се и придружувај ја колата!“
30
Филип притрча, и откако чу дека тој го чита пророкот Исаија, му рече: „Го разбираш ли тоа што го читаш?“
31
Овој одговори: „Како ќе можам да го разберам, ако некој не ме упати?“ Па го замоли Филип да се качи и да седне до него.
32
А местото од Писмото што го читаше, беше ова: „Како овца беше одведен на колење, и како јагне безгласно пред оној што го стрижи, така и Тој не ја отвори Својата уста.
33
Во Неговата понизност Тој беше лишен од праведен суд. А Неговиот род кој ќе го опише? Зашто Неговиот живот се одзема од земјата.“
34
Тогаш евнухот проговори и му рече на Филип: „Те молам, за кого пророкот го зборува ова, за себе или за некој друг?“
35
А Филип ја отвори својата уста и почнувајќи од тоа место во Писмото, му благовестеше за Исус.
36
И одејќи така по патот, тие стигнаа до една вода; и евнухот рече: „Еве вода! Што ме спречува да се крстам?“
37
А Филип му рече: „Ако веруваш од сѐ срце – можеш.“ Тој одговори и рече: „Верувам дека Исус Христос е Синот Божји.“
38
И заповеда колата да запре, па слегоа во водата двајцата – и Филип и евнухот, и го крсти.
39
А кога излегоа од водата, Дух Господов го грабна Филип, па евнухот веќе не го виде и радосно го продолжи својот пат.
40
А Филип се најде во Азот; па тргна да го проповеда благовестието по сите градови, додека не стигна во Кесарија.
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 9 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28