Acts 11

Burmese JBZV

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို ခံယူၾကသည္ဟု ယုဒျပည္၌ရွိေသာ တမန္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ညီအစ္ကိုမ်ားတို႔သည္ ၾကားသိၾက၏။-

2ေပတ႐ုသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ တက္လာေသာအခါ အေရဖ်ားလွီးျခင္းကို ခံေသာသူတို႔က၊-

3သင္သည္ အေရဖ်ားလွီးျခင္းကို မခံေသာလူတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္၍ စားေသာက္ပါသည္တကားဟု ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳ၍ဆိုၾက၏။-

4ေပတ႐ုသည္လည္း၊ ထိုအေၾကာင္းအရာကို အစမွအဆုံးတိုင္ေအာင္ ေဖာ္ျပသည္ကား၊-

5ငါသည္ယုေပၸၿမိဳ႕၌ ဆုေတာင္းစဥ္ ဘဝင္ျဖစ္၍၊ ေကာင္းကင္မွ ေလးေထာင့္ျဖင့္ ခ်လႊတ္ေသာျခဳံထည္ကဲ့သို႔ေသာ တန္ဆာသည္ ဆင္းသက္၍၊ ငါ့ထံသို႔ ေရာက္လာသည္ကို ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံအားျဖင့္ ျမင္၏။-

6ထိုတန္ဆာကို ေစ့ေစ့ၾကည့္ရွုဆင္ျခင္လၽွင္၊ သားရဲမွစ၍ ေျမ၌ က်င္လည္ေသာသားမ်ိဳး၊ တြားတတ္ေသာ တိရစၧာန္မ်ိဳး၊ မိုးေကာင္းကင္၌ က်င္လည္ေသာ ငွက္မ်ိဳးတို႔ကိုျမင္၏။-

7ထိုအခါ၊ ေပတ႐ု၊ ထ၍ သတ္စားေလာ့ဟု ငါ့အားေျပာေသာ စကားသံကိုလည္း ငါၾကား၏။-

8ငါကလည္း မျဖစ္နိုင္ပါသခင္။ ညစ္ညဴးေသာအရာႏွင့္ မစင္ၾကယ္ေသာအရာသည္ အကၽြန္ုပ္ခံတြင္းထဲသို႔ တစ္ရံတစ္ခါမၽွမဝင္ဖူးပါ ဟုေျပာဆို၏။-

9ေနာက္တစ္ဖန္ စကားသံကား၊ ဘုရားသခင္ စင္ၾကယ္ေစေတာ္ မူေသာအရာကို ညစ္ညဴးသည္မထင္ႏွင့္ဟု ေကာင္းကင္ထဲက လာျပန္၏။-

10ထိုသို႔ သုံးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ျဖစ္ၿပီးလၽွင္၊ ထိုအရာရွိသမၽွတို႔ကို ေကာင္းကင္ထဲသို႔ဆြဲယူျပန္ေလ၏။-

11ထိုခဏခ်င္းတြင္ ကဲသရိၿမိဳ႕မွ ငါ့ထံသို႔ေစလႊတ္ေသာ လူသုံးေယာက္တို႔သည္ ငါရွိေသာအိမ္အနားမွာ ရပ္ေနၾက၏။-

12ငါသည္ေတြးေတာျခင္းမရွိဘဲ ထိုသူတို႔ႏွင့္အတူ သြားရမည္အေၾကာင္း ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ဤညီအစ္ကို ေျခာက္ေယာက္တို႔သည္လည္း ငါႏွင့္ အတူသြား၍ ထိုသူ၏အိမ္သို႔ ဝင္ၾက၏။-

13ေကာင္းကင္တမန္သည္ သူ၏အိမ္၌ ထင္ရွားစြာရပ္လ်က္၊ သင္သည္ ယုေပၸၿမိဳ႕သို႔ လူတို႔ကိုေစလႊတ္၍ ေပတ႐ု အမည္သစ္ကိုရေသာ ရွိမုန္ကို ေခၚပင့္ေလာ့။-

14ထိုေပတ႐ုသည္ သင္မွစ၍ သင္၏အိမ္၌ ရွိသမၽွေသာ သူတို႔ကို ကယ္တင္ေတာ္မူျခင္းတရားစကားကို သင့္အားေဟာေျပာလိမ့္မည္ဟု ႁမြက္ဆိုခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာကို ထိုသူသည္ ငါတို႔အားျပန္ၾကားေလ၏။-

15ငါသည္ေဟာေျပာစျပဳစဥ္၊ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ေရွ႕ဦးစြာ ငါတို႔အေပၚသို႔ သက္ေရာက္ေတာ္မူသည္နည္းတူ၊ ထိုသူတို႔ အေပၚသို႔လည္း သက္ေရာက္ေတာ္မူ၏။-

16ေယာဟန္သည္ ေရ၌ဗတၱိဇံကိုေပး၏။ သင္တို႔သည္ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္၌ ဗတၱိဇံကို ခံရၾကလိမ့္မည္ဟု သခင္ဘုရား မိန္႔ေတာ္မူေသာ စကားကို ထိုအခါ ငါေအာက္ေမ့၏။-

17သခင္ေယရွုခရစ္ကို ယုံၾကည္ေသာငါတို႔အား ဘုရားသခင္သည္ ဆုေက်းဇူးကို ေပးေတာ္မူသည္နည္းတူ၊ ထိုသူတို႔အားလည္း ေပးေတာ္မူသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ငါသည္ အဘယ္သို႔ေသာသူျဖစ္၍ ဘုရားသခင္ကို ဆီးတားနိုင္သနည္းဟု ေပတ႐ုဆို၏။-

18ဤအေၾကာင္းအရာတို႔ကို ထိုသူတို႔သည္ ၾကားရလၽွင္ မျငင္းဘဲေန၍၊ အကယ္စင္စစ္ ဘုရားသခင္သည္ အသက္ရွင္ေစျခင္းအလိုငွာ၊ ေနာင္တတရားကို တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔အားလည္း ေပးေတာ္မူၿပီဟု ဘုရားသခင္၏ ဂုဏ္ေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းၾက၏။

19ထိုမွတစ္ပါး၊ သေတဖန္၏အမွုေၾကာင့္ ညႇဥ္းဆဲျခင္းကိုခံရ၍ အရပ္ရပ္သို႔ ကြဲျပားေသာသူတို႔သည္ ဖိနိတ္၊ ကုပ႐ု၊ အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕မ်ားသို႔ တိုင္ေအာင္သြား၍၊ ယုဒ လူတို႔အားသာ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို ေဟာေျပာၾက၏။-

20ေနာက္မွ ထိုသူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ကုပ႐ုျပည္သား၊ ကုေရေနျပည္သားျဖစ္၍ အႏၲိအုတ္သို႔သြားၿပီးလၽွင္၊ သခင္ေယရွု၏ အေၾကာင္းတည္းဟူေသာ ဧဝံေဂလိတရားကို ေဟေလနစ္လူတို႔အား ေဟာေျပာၾက၏။-

21သခင္ဘုရား၏ လက္ေတာ္သည္ ထိုသူတို႔ႏွင့္တကြ ရွိေတာ္မူသျဖင့္၊ လူအေပါင္းတို႔သည္ ယုံၾကည္၍ သခင္ဘုရားထံသို႔ ေျပာင္းလဲၾက၏။

22ထိုအေၾကာင္းအရာကို ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ရွိေသာ အသင္းေတာ္သည္ ၾကားလၽွင္၊ အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ သြားေစမည္အေၾကာင္း ဗာနဗကိုေစလႊတ္ေလ၏။-

23ထိုသူသည္ ေရာက္၍ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ကို ျမင္လၽွင္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျခင္းရွိ၍ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ ယုံၾကည္ေသာစိတ္ႏွင့္ သခင္ဘုရားကို မွီဝဲဆည္းကပ္မည္အေၾကာင္း တိုက္တြန္း ႏွိုးေဆာ္ေလ၏။-

24ထိုသူသည္ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္၍၊ သန္႔ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ယုံၾကည္ျခင္းႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ျပည့္စုံေသာအားျဖင့္၊ လူမ်ားအေပါင္းတို႔သည္ သခင္ဘုရားထံသို႔ ဝင္စားၾက၏။

25ဗာနဗသည္လည္း ေရွာလုကို ရွာလ်က္ တာရွုၿမိဳ႕သို႔သြား၏။ ေတြ႕လၽွင္အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕သို႔ေခၚခဲ့၏။-

26ထိုသူတို႔သည္ တစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ထိုအသင္းေတာ္ႏွင့္အတူ စည္းေဝး၍၊ လူမ်ားအေပါင္းတို႔အား ဆုံးမဩဝါဒေပးၾက၏။ တပည့္ေတာ္တို႔သည္လည္း ခရစ္ယာန္ဟူေသာ ေခၚေဝၚသမုတ္ျခင္းကို အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕၌ အဦးခံရၾက၏။

27ထိုအခါ၌ ပေရာဖက္တို႔သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွ အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕သို႔လာၾက၏။-

28ထိုသူတို႔အဝင္၊ အာဂဗုအမည္ရွိေသာ သူတစ္ေယာက္သည္ထ၍၊ ေျမတစ္ျပင္လုံး၌ အစာအာဟာရ အလြန္ေခါင္းပါးျခင္းျဖစ္လတၱံ့ဟု ဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ ေဖာ္ျပ၏။ ထိုေခါင္းပါးျခင္းသည္ ကဲသာဘုရင္ ကေလာဒိလက္ထက္၌ ျဖစ္သတည္း။-

29ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ အသီးအသီး တတ္နိုင္ၾကသည္အတိုင္း၊ ယုဒျပည္၌ေနေသာ ညီအစ္ကိုတို႔အား အကူအမ ေပးလိုက္မည္ဟု၊-

30စီရင္ၾကသည္ႏွင့္အညီ ဗာနဗႏွင့္ ေရွာလုတို႔တြင္ သင္းအုပ္တို႔ထံသို႔ ေပးလိုက္ၾက၏။

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →