Acts 5 — Burmese JBZV

1သို႔ရာတြင္ အာနနိႏွင့္ ရွဖိေရအမည္ရွိေသာ လင္မယားႏွစ္ေယာက္တို႔မူကား၊ ဥစၥာတစ္စုံတစ္ခုကို ေရာင္းၿပီးလၽွင္၊-

2ထိုသူသည္ မိမိခင္ပြန္းႏွင့္သေဘာတူလ်က္၊ အဖိုးတစ္ဖို႔ကို ထိမ္ဝွက္သျဖင့္၊ တစ္ဖို႔ကိုသာယူေဆာင္ခဲ့၍ တမန္ေတာ္တို႔၏ ေျခရင္း၌ ထားေလ၏။-

3ေပတ႐ုကလည္း၊ အာနနိ၊ သင္သည္ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကို လွည့္စား၍၊ ေျမကိုေရာင္းေသာ အဖိုး၏တစ္ဖို႔ကို ထိမ္ဝွက္မည္အေၾကာင္း၊ စာတန္သည္ သင္၏စိတ္ႏွလုံးကို အဘယ္ေၾကာင့္ ျပည့္ေစရသနည္း။-

4ထိုေျမရွိစဥ္တြင္ ကိုယ္ပိုင္သည္ မဟုတ္ေလာ။ ေရာင္း၍ရေသာ အဖိုးသည္ ကိုယ္ဥစၥာျဖစ္သည္ မဟုတ္ေလာ။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ႀကံစည္သနည္း။ လူကိုသာ မုသားေျပာၿပီမဟုတ္၊ ဘုရားသခင္ကိုလည္း မုသားေျပာၿပီဟု ေပတ႐ုဆို၏။-

5ထိုစကားကိုၾကားလၽွင္၊ အာနနိသည္ လဲ၍ေသ၏။ ထိုအေၾကာင္းအရာကို ၾကားေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ အလြန္ေၾကာက္လန္႔ျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။-

6လုလင္တို႔သည္လည္းထ၍ အေလာင္းေကာင္ကို အဝတ္ႏွင့္ ပတ္ရစ္ၿပီးလၽွင္ ေဆာင္သြား၍ သၿဂႋဳဟ္ၾက၏။

7ထိုေနာက္ သုံးနာရီခန္႔ေလာက္ၾကာလၽွင္၊ သူ၏ခင္ပြန္းသည္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီးေသာ အမွုအရာကို မသိဘဲလ်က္ ဝင္လာ၏။-

8ေပတ႐ုကလည္း၊ ဤမၽွေလာက္ႏွင့္ ေျမကိုေရာင္းသေလာ၊ ငါ့အားေျပာေလာ့ဟုေမးလၽွင္၊ ထိုမိန္းမက၊ ဟုတ္ပါ၏။ ဤမၽွေလာက္ႏွင့္ပင္ ေရာင္းပါသည္ဟုဆို၏။-

9ေပတ႐ုကလည္း၊ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဥ္ေတာ္ကို စုံစမ္းမည္ဟု သေဘာတူႏွင့္ အဘယ္ေၾကာင့္ ႀကံစည္ၾကသနည္း။ ၾကည့္ရွုေလာ့။ သင္၏ခင္ပြန္းကို သၿဂႋဳဟ္ေသာ သူတို႔၏ေျခသည္ တံခါးနားမွာရွိသည္ျဖစ္၍၊ သင့္ကိုလည္း ေဆာင္သြားေလဦးမည္ဟု ဆိုေသာခဏခ်င္းတြင္၊-

10ထိုမိန္းမသည္ ေပတ႐ု၏ေျခရင္း၌ လဲ၍ေသေလ၏။ လုလင္တို႔သည္လည္း ဝင္၍ ထိုမိန္းမေသသည္ကိုေတြ႕လၽွင္၊ ေဆာင္သြား၍သူ၏ ခင္ပြန္းအနားမွာ သၿဂႋဳဟ္ၾက၏။-

11သင္းဝင္သူအေပါင္းမွစ၍ ထိုအေၾကာင္းအရာကို ၾကားရေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ အလြန္ေၾကာက္လန္႔ျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။

12တမန္ေတာ္တို႔သည္လည္း လူမ်ားေရွ႕မွာ နိမိတ္လကၡဏာ၊ အံ့ဖြယ္ေသာ အမွုအရာမ်ားကို ျပဳၾက၏။ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ ေရွာလမုန္ကနားျပင္၌ တညီတညြတ္တည္း ေနၾကသျဖင့္၊-

13ႂကြင္းေသာသူ တစ္စုံတစ္ေယာက္မၽွ မေပါင္းေဖာ္ဝံ့ေသာ္လည္း၊ လူမ်ားတို႔သည္ ေကာင္းခ်ီးေပးၾက၏။-

14သခင္ဘုရား၌ယုံၾကည္ေသာ ေယာက္်ား၊ မိန္းမ၊ အေပါင္းတို႔သည္ သင္းဝင္ၾက၏။-

15ေပတ႐ုသည္ လမ္း၌ေလၽွာက္သြားစဥ္၊ အနာစြဲေသာသူတို႔တြင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို သူ၏အရိပ္လႊမ္းမိုးေစျခင္းငွာ၊ လူနာတို႔ကို လမ္းနားသို႔ထုတ္၍ ခုတင္ေမြ႕ရာေပၚမွာ ထားၾက၏။-

16ပတ္လည္ဝန္းက်င္၌ရွိေသာ ၿမိဳ႕သူရြာသား အေပါင္းတို႔သည္ အနာစြဲေသာသူ၊ နတ္ဆိုးညႇဥ္းဆဲေသာသူတို႔ကို ေဆာင္ခဲ့လ်က္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ စုေဝးလာၾက၍၊ ထိုလူနာအေပါင္းတို႔သည္ အနာကင္းလြတ္ျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။

17ထိုအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းႏွင့္ ဇဒၵဳကဲျဖစ္ေသာ ထိုမင္း၏ အေပါင္းအေဖာ္ရွိသမၽွတို႔သည္ ထ၍ ေဒါသအမ်က္ႏွင့္ ျပည့္ၾကသျဖင့္၊-

18တမန္ေတာ္တို႔ကိုဖမ္းဆီး၍ ေထာင္ထဲ၌ ေလွာင္ထားၾက၏။-

19ညအခါ ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ေထာင္တံခါးကိုဖြင့္ၿပီးလၽွင္၊ ထိုသူတို႔ကိုႏုတ္၍၊ သင္တို႔သြားၾကေလာ့။-

20ဗိမာန္ေတာ္၌ ရပ္၍ အသက္ရွင္ျခင္း တရားစကားအလုံးစုံကို လူမ်ားတို႔အား ေဟာေျပာၾကေလာ့ဟု မွာထား၏။ ထိုစကားကိုၾကားလၽွင္၊ နံနက္ေစာေစာ ဗိမာန္ေတာ္သို႔ဝင္၍ ဆုံးမဩဝါဒေပးၾက၏။

21ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းႏွင့္ သူ၏အေပါင္းအေဖာ္တို႔သည္ လာၾကသျဖင့္၊ လႊတ္အရာရွိမွစ၍ ဣသေရလူတို႔တြင္ အသက္ႀကီးေသာ သူအေပါင္းတို႔ကို စုေဝးေစၿပီးမွ၊ တမန္ေတာ္တို႔ကိုေခၚေစျခင္းငွာ လုလင္တို႔ကို ေထာင္သို႔ ေစလႊတ္ၾက၏။-

22မင္းလုလင္တို႔သည္ ေထာင္သို႔ေရာက္လၽွင္၊ တမန္ေတာ္တို႔ကို ေထာင္ထဲမွာ မေတြ႕သည္ရွိေသာ္ ျပန္ၾက၍၊-

23ေထာင္တံခါးလည္း အထူးသျဖင့္ လုံျခဳံစြာပိတ္လ်က္၊ ေထာင္ကိုေစာင့္ေသာသူတို႔လည္း တံခါးျပင္မွာ ရပ္လ်က္ရွိၾကသည္ကို အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ေတြ႕ပါ၏။ ဖြင့္ၿပီးမွ အထဲ၌ အဘယ္သူကိုမၽွမေတြ႕ပါဟု ၾကားေလၽွာက္ၾက၏။-

24ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းႏွင့္ ဗိမာန္ေတာ္မွူးအစရွိေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔သည္ ထိုစကားကို ၾကားလၽွင္၊ ထိုအမွုသည္ အဘယ္သို႔ေသာအမွု ျဖစ္လိမ့္မည္နည္းဟူ၍ ေတြးေတာျခင္းရွိၾက၏။-

25ထိုအခါ လူတစ္ေယာက္သည္လာ၍ ေထာင္ထဲမွာ ေလွာင္ထားေသာသူတို႔သည္ ဗိမာန္ေတာ္၌ရပ္လ်က္၊ လူမ်ားတို႔အား ဆုံးမဩဝါဒ ေပးၾကပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။

26ထိုအခါ ဗိမာန္ေတာ္မွူးသည္ မင္းလုလင္တို႔ႏွင့္အတူ သြားျပန္လၽွင္၊ မိမိတို႔ကို လူမ်ားတို႔သည္ ေက်ာက္ခဲႏွင့္ပစ္မည္ကို စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္၊ တမန္ေတာ္တို႔ကို အနိုင္အထက္မျပဳဘဲ ေခၚေဆာင္ေလ၏။-

27ထိုသို႔ ေခၚေဆာင္ၿပီးလၽွင္၊ လႊတ္အရာရွိတို႔ ေရွ႕မွာထား၍ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းက၊-

28ထိုနာမကိုအမွီျပဳ၍ မဆုံးမ မသြန္သင္မည္အေၾကာင္း ငါတို႔သည္သင္တို႔အား၊ က်ပ္တည္းစြာ စီရင္မွာထားသည္ မဟုတ္ေလာ။ ယခု ၾကည့္ၾက။ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကို သင္တို႔အယူဝါဒႏွင့္ ျပည့္ေစသည္ျဖစ္၍၊ ငါတို႔အေပၚသို႔ ထိုသူ၏အေသြးကို ေရာက္ေစျခင္းငွာ သင္တို႔ ႀကံစည္ပါသည္တကားဟု ေမးျမန္းေျပာဆိုၾက၏။-

29ေပတ႐ုႏွင့္ အျခားေသာ တမန္ေတာ္တို႔ကလည္း၊ လူ၏စကားထက္ ဘုရားသခင္၏စကားကို နားေထာင္သင့္ပါ၏။-

30သင္တို႔သည္ သစ္တိုင္၌ဆြဲ၍ ကြပ္မ်က္ေသာေယရွုကို ငါတို႔ ဘိုးေဘးမ်ား၏ ဘုရားသခင္သည္ ထေျမာက္ေစေတာ္မူၿပီ။-

31ဣသေရလလူတို႔အား ေနာင္တတရားႏွင့္ အျပစ္လႊတ္ျခင္းအခြင့္ကို ေပးေစျခင္းငွာ၊ ထိုသူကို အစိုးရေသာ အရွင္အရာ၌လည္းေကာင္း၊ ကယ္တင္ေသာ သခင္အရာ၌လည္းေကာင္း၊ ဘုရားသခင္ခန္႔ထား၍ မိမိလက္ယာလက္ေတာ္ႏွင့္ ခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူၿပီ။-

32ထိုအေၾကာင္းအရာတို႔သည္ အမွန္ျဖစ္ေၾကာင္းကို ငါတို႔သည္ သက္ေသခံျဖစ္ၾက၏။ ဘုရားသခင္၏ စကားေတာ္ကို နားေထာင္ေသာ သူတို႔အား ေပးသနားေတာ္မူေသာ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္လည္း သက္ေသခံျဖစ္ေတာ္မူသည္ဟု ေျပာဆိုၾက၏။

33ထိုစကားကိုၾကားလၽွင္၊ ထိုသူတို႔ႏွလုံးသည္ ကြဲျပတ္မတတ္ျဖစ္၍၊ တမန္ေတာ္တို႔ကို ကြပ္မ်က္ျခင္းငွာ အခ်င္းခ်င္း တိုင္ပင္ေျပာဆိုၾက၏။-

34ထိုအခါ လူအေပါင္းတို႔ ရိုေသေသာသူ၊ ဂါမေလ်လအမည္ရွိေသာ နိႆရည္းဆရာ၊ ဖာရိရွဲတစ္ေယာက္သည္ လႊတ္ေတာ္ေပၚ၌ထ၍၊ တမန္ေတာ္တို႔ကို ျပင္သို႔ခဏထြက္ေစၿပီးလၽွင္၊-

35ဣသေရလလူတို႔၊ ဤသူတို႔အား အဘယ္သို႔ျပဳမည္အရာကို သတိႏွင့္ဆင္ျခင္ၾကေလာ့။-

36အေၾကာင္းမူကား၊ အထက္က သုဒအမည္ရွိေသာ သူတစ္ေယာက္သည္ ထသျဖင့္၊ ငါသည္ လူသာမညမဟုတ္ဟု ဆိုသည္ျဖစ္၍၊ သူ၌ လူေလးရာမၽွေလာက္ ဆည္းကပ္ၾက၏။ ထိုသူသည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ေရာက္၍ သူ႔ကိုယုံၾကည္သမၽွေသာ သူတို႔သည္ ကြဲျပား ေပ်ာက္ပ်က္ၾက၏။-

37ထိုသူေနာက္ ေငြေတာ္ခြဲစဥ္ကာလ၊ ယုဒအမည္ရွိေသာ ဂါလိလဲလူတစ္ေယာက္သည္လည္း ထ၍၊ မိမိေနာက္သို႔ လူမ်ားကိုေသြးေဆာင္ေလ၏။ ထိုသူသည္လည္း ပ်က္စီးျခင္းသို႔ေရာက္၍၊ သူ႔ကိုယုံၾကည္သမၽွေသာသူတို႔သည္ ေပ်ာက္လြင့္ၾက၏။-

38ယခုလည္း ဤသူတို႔ကို ေရွာင္ရွား၍ အလိုအေလ်ာက္ရွိၾကပါေစဟု ငါဆို၏။ ဤအႀကံ ဤအမွုသည္ လူ၏အႀကံ လူ၏အမွုျဖစ္လၽွင္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္လိမ့္မည္။-

39ဘုရားသခင္၏အႀကံအမွုျဖစ္လၽွင္ သင္တို႔သည္ မဖ်က္ဆီးနိုင္ၾက။ သင္တို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ အာဏာေတာ္ကို ဆန္ေသာသူမျဖစ္မည္အေၾကာင္း သတိျပဳၾကေလာ့ဟု ေျပာဆို၏။-

40ထိုစကားကို နားေထာင္ၾကသျဖင့္၊ တမန္ေတာ္တို႔ကိုေခၚ၍ ရိုက္ႏွက္ၿပီးမွ၊ ေယရွု၏နာမကို အမွီျပဳလ်က္ မေဟာမေျပာမည္အေၾကာင္း ျမစ္တား၍ လႊတ္ၾက၏။-

41တမန္ေတာ္တို႔သည္လည္း၊ သခင္ေယရွု၏ နာမေတာ္ေၾကာင့္ မိမိတို႔သည္ အရွက္ကြဲျခင္းကို ခံထိုက္ၾကသည္ဟု မွတ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ရွိ၍ လႊတ္ေတာ္မွထြက္သြားၾက၏။-

42ဗိမာန္ေတာ္၌လည္းေကာင္း၊ အိမ္၌လည္းေကာင္း ေန႔တိုင္းအစဥ္ ဆုံးမသြန္သင္လ်က္၊ ေယရွုသည္ ခရစ္ေတာ္ျဖစ္၏ဟူ၍ ဧဝံေဂလိတရားကို မျပတ္ေဟာေျပာလ်က္ေနၾက၏။