Acts 17

Burmese JBZV

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1ထိုေနာက္၊ အံဖိေပါလိၿမိဳ႕၊ အာေပါေလာနိၿမိဳ႕ကိုေလၽွာက္သြား၍ သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၾက၏။ ထိုၿမိဳ႕မွာယုဒတရားဇရပ္ရွိ၏။-

2ေပါလုသည္ မိမိထုံးစံရွိသည္အတိုင္း ထိုဇရပ္သို႔ ဝင္၍၊ ဥပုသ္ေန႔သုံးရက္တြင္ က်မ္းစာကိုအမွီျပဳ၍ ထိုသူတို႔ႏွင့္ ေဆြးေႏြးႏွီးေႏွာသျဖင့္၊-

3ခရစ္ေတာ္သည္ အေသခံရမည္။ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ရမည္။ ငါေဟာေျပာေသာေယရွုသည္ ခရစ္ေတာ္ျဖစ္သည္ဟူေသာအေၾကာင္း အရာတို႔ကို ရွင္းလင္းစြာဖြင့္ျပေလ၏။-

4ထိုသူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ယုံၾကည္ျခင္းသို႔ေရာက္၍၊ ေပါလု၊ သိလတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ၾက၏။ ဘုရားကို ကိုးကြယ္ေသာ ေဟလသလူ အေပါင္းတို႔ႏွင့္ ထင္ရွားေသာ မိန္းမမ်ားတို႔လည္း ယုံၾကည္ၾက၏။-

5ယုဒလူတို႔သည္ ဆိုးယုတ္လၽွပ္ေပၚေသာ သူအခ်ိဳ႕တို႔ကိုေခၚ၍ လူမ်ားကို စုေဝးေစၿပီးလၽွင္၊ ၿမိဳ႕၌ အုတ္အုတ္သဲသဲ ျပဳၾက၏။ ယာသုန္၏ အိမ္ကိုဝိုင္း၍ သူတို႔ကို လူမ်ားေရွ႕သို႔ဆြဲထုတ္ျခင္းငွာ ရွာၾက၏။-

6မေတြ႕လၽွင္၊ ယာသုန္ႏွင့္ ညီအစ္ကိုအခ်ိဳ႕တို႔ကို မင္းအရာရွိတို႔ထံသို႔ဆြဲငင္၍၊ ေလာကီနိုင္ငံကို ေမွာက္လွန္ေသာ ဤသူတို႔သည္ ဤအရပ္တိုင္ေအာင္ ေရာက္ၾကပါၿပီ။-

7ယာသုန္သည္လည္း သူတို႔ကို လက္ခံပါၿပီ။ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ ကဲသာဘုရင္၏ အမိန္႔ေတာ္ကို ဆန္႔က်င္ဘက္ျပဳ၍၊ ေယရွုအမည္ရွိေသာ ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးရွိသည္ ဆိုတတ္ပါ၏ဟု ဟစ္ေၾကာ္လ်က္၊-

8မင္းအရာရွိမွစ၍ စုေဝးေသာသူတို႔၏စိတ္ကို ထိုသို႔ေသာ စကားအားျဖင့္ ေႏွာင့္ယွက္ၾက၏။-

9ထိုအခါ ယာသုန္မွစ၍ ႂကြင္းေသာသူတို႔ကို အာမခံေပးေစၿပီးမွ လႊတ္လိုက္ၾက၏။

10ညအခါ ညီအစ္ကိုတို႔သည္ ေပါလုႏွင့္ သိလကို ေဗရိၿမိဳ႕သို႔ ခ်က္ခ်င္းလႊတ္လိုက္ၾက၏။ ထိုၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္လၽွင္ ယုဒတရားဇရပ္သို႔ ဝင္ၾက၏။-

11ေဗရိၿမိဳ႕သားတို႔သည္ သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သားတို႔ထက္ ထူးျမတ္သျဖင့္၊ အလြန္ၾကည္ညိဳေသာ ေစတနာစိတ္ႏွင့္ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို ခံယူ၍ မွန္သည္မမွန္သည္ကိုသိျခင္းငွာ၊ က်မ္းစာကိုေန႔တိုင္း အစဥ္ေစ့ေစ့ၾကည့္ရွုၾက၏။-

12ထိုေၾကာင့္၊ ယုဒလူအမ်ားတို႔သည္ ယုံၾကည္ျခင္းသို႔ေရာက္ၾက၏။ အသေရထင္ရွားေသာ ေဟလသမိန္းမတို႔ႏွင့္ ေယာက္်ားအမ်ားတို႔သည္လည္း ယုံၾကည္ၾက၏။-

13ေပါလုသည္ ေဗရိၿမိဳ႕၌ ဘုရားသခင္၏ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို ေဟာေျပာသည္ကို၊ သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သားျဖစ္ေသာ ယုဒလူတို႔သည္ ၾကားသိရလၽွင္၊ ေဗရိၿမိဳ႕သို႔လာျပန္၍ လူမ်ားတို႔ကို တိုက္တြန္း ႏွိုးေဆာ္ၾက၏။-

14ထိုအခါ ညီအစ္ကိုတို႔သည္ ေပါလုကို ပင္လယ္လမ္းျဖင့္ သြားေစျခင္းငွာ ခ်က္ခ်င္းလႊတ္လိုက္ၾက၏။ သိလႏွင့္ တိေမာေသတို႔သည္ ေနရစ္ၾက၏။-

15ေပါလုကိုပို႔ေသာသူတို႔သည္ အာသင္ၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ၿပီးမွ၊ သိလႏွင့္ တိေမာေသတို႔ကို အလ်င္အျမန္လာေစျခင္းငွာ မွာစာကိုခံ၍ ျပန္ၾက၏။

16ေပါလုသည္ အာသင္ၿမိဳ႕၌ သိလႏွင့္ တိေမာေသတို႔ကို ငံ့လင့္၍ ေနစဥ္တြင္၊ ထိုၿမိဳ႕သည္ ႐ုပ္တုတို႔ႏွင့္ အျပည့္ရွိသည္ကိုျမင္လၽွင္ စိတ္ပူပန္ျခင္းသို႔ေရာက္၏။-

17ထိုေၾကာင့္ တရားဇရပ္၌ ယုဒလူမွစ၍ ဘုရားကို ကိုးကြယ္ေသာ သူတို႔ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ လူမ်ားစုေဝးရာအရပ္၌ ေန႔တိုင္းေတြ႕ၾကဳံေသာ သူတို႔ႏွင့္လည္းေကာင္း ေဆြးေႏြးႏွီးေႏွာျခင္းကို ျပဳ၏။-

18ထိုအခါ ဧပိကု႐ုတပည့္တို႔ႏွင့္ သေတာအိတ္ ပညာရွိအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ေပါလုႏွင့္ ဆိုင္ၿပိဳင္၍၊ အခ်ိဳ႕က၊ ဤမေရရာေသာလူသည္ အဘယ္သို႔ေျပာခ်င္သနည္းဟု ဆို၏။ အခ်ိဳ႕ကလည္း၊ ဤသူသည္ တစ္ကၽြန္းတစ္နိုင္ငံ နတ္ဘုရားတို႔၏ အေၾကာင္းကို ေဟာေျပာေသာသူ ျဖစ္ဟန္ရွိသည္ဟုဆို၏။ ဆိုသည္အေၾကာင္းကား၊ ေပါလုသည္ ေယရွု၏တရားႏွင့္ ထေျမာက္ျခင္း တရားတည္းဟူေသာ ဧဝံေဂလိတရားကို ေဟာသတည္း။-

19ထိုအခါ၊ ထိုသူတို႔သည္ ေပါလုကိုေခၚ၍ အာေရေတာင္သို႔ ေဆာင္သြားၿပီးလၽွင္၊ သင္သည္ ေဟာေျပာေသာ ဤအယူဝါဒသစ္ကို ငါတို႔ သိအပ္သေလာ။-

20ငါတို႔ မသိမကၽြမ္းဖူးေသာအရာတို႔ကို သင္သည္ ၾကားေျပာ၏။ ထိုအရာမ်ားကား အဘယ္သို႔ ဆိုလိုသည္ကို ငါတို႔သိခ်င္ပါသည္ဟု ဆိုၾက၏။-

21အာသင္ၿမိဳ႕သူ ၿမိဳ႕သားအေပါင္းတို႔ႏွင့္ ဧည့္သည္မ်ားတို႔သည္ သတင္းစကားကို ၾကားေျပာျခင္း၊ နားေထာင္ျခင္း အမွုမွတစ္ပါး အျခားေသာအမွုျဖင့္ ကာလကို မလြန္ေစတတ္ၾက။

22ထိုအခါ ေပါလုသည္ အာေရေတာင္ေပၚ၌ ရပ္လ်က္၊ အခ်င္း အာသင္လူတို႔၊ သင္တို႔သည္ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔၌ နတ္ဘုရားတို႔ကို အလြန္ရိုေသတတ္ၾကသည္ကို ငါျမင္ပါ၏။-

23လမ္း၌သြား၍သင္တို႔၏ ဘုရားမ်ားကို ၾကည့္ရွုသည္တြင္၊ ငါတို႔မသိေသာ ဘုရားသခင္အဖို႔ဟူ၍ အကၡရာတင္ေသာ ယဇ္ပလႅင္တစ္ခုကို ေတြ႕ပါ၏။ သင္တို႔သည္ မသိဘဲလ်က္ ကိုးကြယ္ေသာ ဘုရားသခင္၏အေၾကာင္းကို ငါေဟာေျပာ၏။-

24ေလာကဓာတ္မွစ၍ ေလာကဓာတ္၌ ရွိေလသမၽွေသာအရာတို႔ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္သည္၊ ေကာင္းကင္ႏွင့္ ေျမႀကီးကို အစိုးရေတာ္မူေသာ အရွင္ျဖစ္၍၊ လူတို႔လက္ျဖင့္ လုပ္ေသာဗိမာန္၌ က်ိန္းဝပ္ေတာ္မူသည္မဟုတ္။-

25ဘုရားသခင္သည္ ခပ္သိမ္းေသာသူတို႔အား ဇီဝအသက္ႏွင့္ တကြ ထြက္သက္ဝင္သက္မွစ၍ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔ကို ေပးေတာ္မူေသာအရွင္ျဖစ္၍၊ တစ္စုံတစ္ခုကို အလိုေတာ္ရွိသကဲ့သို႔ လူတို႔လက္ျဖင့္ ေကၽြးေမြးျခင္းကို ခံေတာ္မူသည္မဟုတ္။-

26ဘုရားသခင္သည္ ေျမတစ္ျပင္လုံး၌ ေနရေသာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို တစ္ေသြးတည္းႏွင့္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၍၊ သူတို႔အား ခြဲေဝစီမံေသာအခ်ိန္ ကာလကိုလည္းေကာင္း၊ သူတို႔၏ ေနရာအပိုင္းအျခားကိုလည္းေကာင္း မွတ္သားေတာ္မူ၏။-

27အေၾကာင္းမူကား၊ လူတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကို ရွာစမ္းသျဖင့္ ေတြ႕ေကာင္းေတြ႕ၾကလိမ့္မည္ အေၾကာင္းတည္း။ သို႔ဆိုေသာ္လည္း၊ ဘုရားသခင္သည္ ငါတို႔တြင္ အဘယ္သူႏွင့္မၽွ ေဝးေတာ္မူသည္မဟုတ္။-

28ငါတို႔သည္ ဘုရားသခင္အားျဖင့္ အသက္ရွင္လ်က္၊ လွုပ္ရွားလ်က္၊ ျဖစ္လ်က္ရွိၾက၏။ ထိုသို႔ႏွင့္အညီ၊ သင္တို႔တြင္ လကၤာဆရာအခ်ိဳ႕တို႔က၊ ငါတို႔သည္ကား၊ ႏြယ္ေတာ္သားပင္၊ ဘုရားမ်ိဳးေပ၊ ျဖစ္ၾကေလဟု စပ္ဆိုသတည္း။

29ထိုသို႔ငါတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ အမ်ိဳးအႏြယ္ျဖစ္လ်က္ႏွင့္ လူတို႔အတတ္အႀကံအစည္အားျဖင့္ ထုလုပ္ေသာေရႊ႐ုပ္တု၊ ေငြ႐ုပ္တု၊ ေက်ာက္႐ုပ္တုႏွင့္ ဘုရားသခင္တူေတာ္မူသည္ဟု မထင္မမွတ္အပ္။-

30ဘုရားသခင္သည္ မိုက္မဲေသာ အခ်ိန္ကာလတို႔ကို အမွုမထားဖူးေသာ္လည္း၊ ယခုမွာ ကိုယ္အျပစ္ကို ျမင္၍ ေနာင္တရၾကေလာ့ဟု ခပ္သိမ္းေသာ အရပ္တို႔၌ရွိေသာ လူအေပါင္းတို႔အား ပညတ္ေတာ္မူ၏။-

31အေၾကာင္းမူကား၊ ခန္႔ထားေတာ္မူေသာ သူအားျဖင့္ ေလာကီသားတို႔ကို ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားႏွင့္ ညီေလ်ာ္စြာ စစ္ေၾကာစီရင္ မည့္ေန႔ရက္ကို ခ်ိန္းခ်က္ေတာ္မူၿပီ။ ထိုသူကို ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေစေတာ္မူေသာအားျဖင့္ ခပ္သိမ္းေသာလူတို႔အား ယုံေလာက္ေသာ သက္ေသကိုျပေတာ္မူၿပီဟု ေပါလုေဟာေျပာ၏။-

32ေသေသာသူတို႔၏ ထေျမာက္ျခင္းအေၾကာင္းကို ၾကားရလၽွင္၊ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ ကဲ့ရဲ့ၾက၏။ အခ်ိဳ႕တို႔က၊ ဤအမွုမွာ သင္၏စကားကို ငါတို႔သည္ ေနာက္တစ္ဖန္ နားေထာင္ဦးမည္ဟု ဆိုၾက၏။-

33ထိုသို႔ဆိုၾကေသာအခါ ေပါလုသည္ ထိုသူတို႔ အထဲမွ ထြက္သြားေလ၏။-

34လူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ေပါလု၌ မွီဝဲဆည္းကပ္၍ ယုံၾကည္ျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။ ထိုသူတို႔အဝင္ ဒေယာႏုသိ အမည္ရွိေသာ အာေရေတာင္ မင္းတစ္ေယာက္၊ ဒမာရိ အမည္ရွိေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္မွစ၍ အျခားေသာသူရွိၾက၏။

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →