Acts 19 — Burmese JBZV

1အာေပါလုသည္ ေကာရိႏ္သဳၿမိဳ႕၌ေနစဥ္၊ ေပါလုသည္ အထက္အရပ္မ်ားကို ေလၽွာက္သြားၿပီးမွ ဧဖက္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍၊ တပည့္ေတာ္ အခ်ိဳ႕တို႔ကိုေတြ႕လၽွင္၊-

2သင္တို႔သည္ ယုံၾကည္သည္ေနာက္၊ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကို ခံၾကၿပီေလာဟု ေမးသည္ရွိေသာ္၊ သန္႔ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္သက္ေရာက္သည္ကို အကၽြန္ုပ္တို႔မသိပါဟု ေျပာဆိုၾက၏။-

3ေပါလုကလည္း၊ သို႔ျဖစ္လၽွင္၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္မည္ေသာ ဗတၱိဇံကို ခံၾကသနည္းဟု ေမးလၽွင္၊ ေယာဟန္၏ဗတၱိဇံကိုခံပါသည္ဟု ေျပာဆိုၾက၏။-

4ေပါလုကလည္း၊ ေယာဟန္က၊ ငါ့ေနာက္ႂကြလာေသာသူကို ယုံၾကည္ရမည္ဟု လူမ်ားတို႔အား ေျပာဆိုလ်က္၊ ေနာင္တႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေသာ ဗတၱိဇံကိုေပး၏။ ထိုသို႔ဆိုရာ၌ ေယရွုခရစ္ကို ဆိုလိုသည္၊-

5ဟူေသာစကားကို ၾကားလၽွင္၊ ထိုသူတို႔သည္ သခင္ေယရွု၏နာမ၌ ဗတၱိဇံကို ခံၾက၏။-

6ေပါလုသည္လည္း၊ သူတို႔အေပၚ၌ လက္ကိုတင္လၽွင္၊ သန္႔ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ဆင္းသက္ေတာ္မူသျဖင့္၊ ထိုသူတို႔သည္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဘာသာစကားကိုေျပာ၍ ပေရာဖက္ျပဳၾက၏။-

7ထိုသူတို႔သည္ အေရအတြက္အားျဖင့္ တစ္က်ိပ္ႏွစ္ေယာက္မၽွေလာက္ ရွိသတည္း။

8ထိုေနာက္မွ ေပါလုသည္ တရားဇရပ္သို႔ဝင္၍ သုံးလပတ္လုံး ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္အေၾကာင္းမ်ားကို ေဆြးေႏြးႏွီးေႏွာ၍ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္သျဖင့္ ရဲရင့္စြာ ေဟာေျပာေလ၏။-

9အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔သည္ ခိုင္မာေသာစိတ္ရွိ၍ မယုံၾကည္ဘဲေနလ်က္၊ လူမ်ားေရွ႕မွာ ထိုဘာသာကို ကဲ့ရဲ့ေသာအခါ၊ ေပါလုသည္ သူတို႔အထဲမွထြက္သြား၍ တပည့္ေတာ္တို႔ကို အသီးအျခား ခြဲထားၿပီးမွ၊-

10တုရႏၷဳအမည္ရွိေသာသူ၏ စာသင္ဇရပ္၌ ႏွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ေန႔တိုင္း ေဟာေျပာေသာအားျဖင့္၊ အာရွိျပည္သားျဖစ္ေသာ ယုဒလူ၊ ေဟလသလူအေပါင္းတို႔သည္ သခင္ေယရွု၏ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို ၾကားရၾက၏။

11ဘုရားသခင္သည္ ေပါလုလက္ျဖင့္ အလြန္တရာ ထူးဆန္းေသာတန္ခိုးမ်ားကို ျပေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊-

12ေပါလုသုံးေသာပဝါ၊ ခါးပန္းတစ္ခုခုကို အနာေရာဂါရွိေသာသူတို႔ဆီသို႔၊ ေပးလိုက္၍၊ သူတို႔သည္ အနာေရာဂါႏွင့္ ကင္းလြတ္ၾက၏။ နတ္ဆိုးတို႔လည္း ထြက္သြားၾက၏။

13ထိုအခါ အရပ္ရပ္သို႔လွည့္လည္၍ ဓိ႒ာန္သစၥာေပးတတ္ေသာ ယုဒလူအခ်ိဳ႕တို႔က၊ ေပါလုေဟာေျပာေသာ ေယရွုကို ငါတိုင္တည္၍ သင္တို႔ကို ဓိ႒ာန္သစၥာေပး၏ဟု ဆိုလ်က္၊ နတ္ဆိုးစြဲေသာ သူတို႔၏အေပၚ၌ သခင္ေယရွု၏နာမေတာ္ကို ႁမြက္စမ္းၾက၏။-

14သေကဝအမည္ရွိေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏ သားခုနစ္ေယာက္တို႔သည္ ထိုသို႔ျပဳၾက၏။-

15နတ္ဆိုးကလည္း၊ ေယရွုကိုငါသိ၏။ ေပါလုကိုလည္း ငါသိ၏။ သင္တို႔ကား၊ အဘယ္သူနည္းဟု ေျပာဆိုၿပီးလၽွင္၊-

16နတ္ဆိုးစြဲေသာသူသည္ ထိုသူတို႔အေပၚသို႔ ခုန္တက္၍နိုင္သျဖင့္ လုယက္ႏွိပ္စက္ေသာေၾကာင့္၊ ထိုအိမ္မွ အဝတ္မပါဘဲအနာမ်ားႏွင့္ ထြက္ေျပးေစ၏။-

17ထိုအေၾကာင္းအရာကို ဧဖက္ၿမိဳ႕၌ေနေသာ ယုဒလူႏွင့္ ေဟလသလူအေပါင္းတို႔သည္ ၾကားသိလၽွင္၊ ေၾကာက္ရြံ့ျခင္းသို႔ေရာက္၍ သခင္ေယရွု၏ နာမေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၾက၏။-

18ယုံၾကည္ေသာသူအမ်ားတို႔သည္လည္း လာ၍ မိမိတို႔အက်င့္ကို ေဖာ္ျပလ်က္ေတာင္းပန္ၾက၏။-

19နတ္ဝိဇၨာအတတ္ကိုသုံးေဆာင္ေသာ သူအမ်ားတို႔သည္လည္း မိမိတို႔စာေစာင္ကိုယူခဲ့၍ လူအေပါင္းတို႔ေရွ႕မွာ မီးရွို႔ၾက၏။ စာေစာင္အဖိုးကို ခ်င့္တြက္ေသာ္၊ ေငြအသျပာ ငါးေသာင္းထိုက္သည္ကို သိၾက၏။-

20ထိုသို႔ သခင္ဘုရား၏သာသနာေတာ္သည္ တန္ခိုးႏွင့္တိုးပြား၍ ေအာင္ျမင္ေလ၏။

21ထိုေနာက္မွ ေပါလုက၊ ငါသည္ မာေကေဒါနိျပည္ႏွင့္ အခါယျပည္ကို ေလၽွာက္သြားၿပီးလၽွင္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ သြားမည္။ ထိုၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၿပီးသည္ေနာက္၊ ေရာမၿမိဳ႕ကိုျမင္ရမည္ဟု စိတ္ထဲ၌ အႀကံရွိသည္ျဖစ္၍၊-

22မိမိအားလုပ္ေကၽြးေသာ သူႏွစ္ေယာက္၊ တိေမာေသႏွင့္ ဧရတၱဳတို႔ကို မာေကေဒါနိျပည္သို႔ ေစလႊတ္ၿပီးမွ မိမိသည္ အာရွိျပည္၌ ခဏေနေသး၏။

23ထိုအခါ ဘာသာတရားေၾကာင့္ ေရာက္ေသာ အမွုႀကီးဟူမူကား၊-

24ေဒေမတရိအမည္ရွိေသာ ပန္းထိမ္သမားတစ္ေယာက္သည္ အာေတမိနတ္သမီး၏ ေငြဗိမာန္ငယ္တို႔ကို လုပ္သျဖင့္၊ ပန္းထိမ္သမားတို႔အား စီးပြားမ်ားကို ျပဳတတ္၏။-

25ထိုသူသည္ ပန္းထိမ္သမားတို႔ႏွင့္ ထိုသို႔ေသာ အတတ္သမားမ်ားကို စု႐ုံးေစၿပီးလၽွင္၊ အခ်င္းလူတို႔၊ ဤအတတ္ကိုအမွီျပဳ၍ ငါတို႔အက်ိဳးစီးပြားျဖစ္သည္ကို သင္တို႔သိၾက၏။-

26ယခုတြင္ ထိုေပါလုက၊ လူလက္ျဖင့္ လုပ္သမၽွတို႔သည္ ဘုရားမဟုတ္ဟုဆိုသျဖင့္၊ ဧဖက္ၿမိဳ႕မွစ၍ အာရွိျပည္ တစ္ေလၽွာက္လုံး ကုန္မတတ္၊ လူအေပါင္းတို႔ကို ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္သည္ကို သင္တို႔သည္ ျမင္လ်က္၊ ၾကားလ်က္ရွိၾက၏။-

27ထိုသို႔လူမ်ားတို႔သည္ ငါတို႔၏အတတ္ကို ကဲ့ရဲ့သည္သာမက၊ ႀကီးျမတ္ေသာ နတ္သမီးအာေတမိ၏ ဗိမာန္ေတာ္ကို ပမာဏမျပဳသျဖင့္၊ အာရွိျပည္ တစ္ေလၽွာက္လုံးမွစ၍ ေလာကီနိုင္ငံသားတို႔ ကိုးကြယ္ေသာ ဘုန္းအသေရေတာ္သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ေရာက္မည္ကို စိုးရိမ္စရာအေၾကာင္း ရွိပါသည္ဟု ေျပာဆို၏။-

28ထိုစကားကိုၾကားလၽွင္၊ ထိုသူတို႔သည္ ေဒါသအမ်က္ႏွင့္ ျပည့္သျဖင့္၊ ဧဖက္လူတို႔၏ အာေတမိသည္ ႀကီးျမတ္ေတာ္မူ၏ဟု ေအာ္ဟစ္ၾက၏။-

29တစ္ၿမိဳ႕လုံး ႐ုန္းရင္းခတ္မၽွျဖစ္၍၊ ေပါလုႏွင့္အတူ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေသာ မာေကေဒါနိလူ ဂါယုႏွင့္ အာရိတၱာခုတို႔ကို ဆြဲယူၿပီးလၽွင္၊ ပြဲခံရာဇရပ္ထဲသို႔ ညီညြတ္စြာ တစ္ဟုန္တည္းေျပးဝင္ၾက၏။-

30ေပါလုသည္ လူစုထဲသို႔ဝင္ျခင္းငွာ အလိုရွိလၽွင္ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ျမစ္တားၾက၏။-

31ေပါလု၏အေဆြျဖစ္ေသာ အာရွိပြဲမင္းအခ်ိဳ႕ ကလည္း၊ ပြဲခံရာဇရပ္ထဲသို႔ ကိုယ္ကိုမအပ္ပါႏွင့္ဟု သူ႔ထံသို႔ေစလႊတ္၍ ေတာင္းပန္ေလ၏။-

32စုေဝးေသာလူတို႔သည္ ႐ုန္းရင္းခတ္မၽွျဖစ္၍၊ တစ္ေယာက္တျခားစီ ေအာ္ဟစ္သျဖင့္၊ လူအမ်ားတို႔သည္ မိမိတို႔စုေဝးရသည္ အေၾကာင္းကိုပင္ မိမိတို႔မသိၾက။

33ယုဒလူတို႔သည္ အာေလဇျႏၵဳကို အခြင့္ေပး၍ သူတစ္ပါးတို႔သည္ လူစုေရွ႕သို႔ သြားေစသျဖင့္၊ သူသည္ လက္ႏွင့္အမွတ္ေပး၍ အျပစ္ေျဖရာစကားကို လူမ်ားတို႔အား ေျပာျခင္းငွာ အလိုရွိ၏။-

34သူသည္ ယုဒလူျဖစ္သည္ကို သိၾကလၽွင္၊ ဧဖက္လူတို႔၏ အာေတမိသည္ ႀကီးျမတ္ေတာ္မူ၏ဟု ႏွစ္နာရီခန္႔မၽွေလာက္ လူအေပါင္းတို႔သည္ တစ္သံတည္းႏွင့္ ဟစ္ၾက၏။

35ၿမိဳ႕စာေရးသည္ လူမ်ားကိုတိတ္ေစၿပီးလၽွင္၊ ဧဖက္လူတို႔၊ ဧဖက္ၿမိဳ႕သည္ ဇုသဘုရားထံမွက်ေသာ ႐ုပ္တုေတာ္တည္းဟူေသာ ႀကီးျမတ္ေတာ္မူေသာ အာေတမိကို လုပ္ေကၽြးေသာ ဘုရားကၽြန္ျဖစ္သည္ကို မသိေသာသူ တစ္စုံတစ္ေယာက္ရွိသေလာ။-

36ဤအရာမ်ားတို႔သည္ ျငင္းခုံဖြယ္မရွိသည္ျဖစ္၍၊ သင္တို႔သည္ တိတ္ဆိတ္စြာ ေနသင့္ၾက၏။-

37သတိႏွင့္မဆင္ျခင္ဘဲ အဘယ္အမွုကိုမၽွ မျပဳသင့္ၾက၊ ဗိမာန္ေတာ္ကို လုယူဖ်က္ဆီးျခင္းမရွိ၊ သင္တို႔၏ဘုရားကို မကဲ့ရဲ့ေသာ ဤလူတို႔ကို သင္တို႔သည္ ေဆာင္ယူခဲ့ၾကၿပီတကား။-

38ေဒေမတရိမွစ၍ သူႏွင့္အတူရွိေသာ ပန္းထိမ္သမားတို႔သည္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူ၌ အမွုရွိလၽွင္ ႐ုံးေတာ္ရွိ၏။ ၿမိဳ႕ဝန္မင္းလည္း ရွိ၏။ အမွုသည္ခ်င္း တရားေတြ႕ၾကေစ။-

39သို႔မဟုတ္ သင္တို႔သည္ အျခားအမွုကို အစီရင္ခံလိုလၽွင္၊ တရားေသာအစည္းအေဝး၌ စီရင္ရလိမ့္မည္။-

40ယေန႔ ႐ုန္းရင္းခတ္ျခင္းကို ျပဳေသာေၾကာင့္ အမွုေရာက္မည္ဟု စိုးရိမ္စရာရွိ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ဤမတရားေသာ စည္းေဝးျခင္း အေၾကာင္းကို ေျပာစရာ တစ္စုံတစ္ခုမၽွမရွိဟု၊-

41ဆိုၿပီးလၽွင္ အစည္းအေဝးကိုဖ်က္ေလ၏။