Acts 4

Burmese JBZV

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ထိုသို႔ တမန္ေတာ္တို႔သည္ လူမ်ားတို႔အားေဟာေျပာစဥ္တြင္၊ ဗိမာန္ေတာ္မွူးမွစေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔ႏွင့္ ဇဒၵဳကဲမ်ားတို႔သည္ လာၾကသျဖင့္၊-

2တမန္ေတာ္တို႔သည္ လူမ်ားတို႔အားဆုံးမဩဝါဒေပး၍ ေယရွုကိုအေၾကာင္းျပဳလ်က္ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ျခင္းတရားကို ေဟာေသာေၾကာင့္၊ ထိုမင္းမ်ားတို႔သည္ စိတ္ပူပန္ျခင္းရွိသည္ႏွင့္၊-

3တမန္ေတာ္တို႔ကို ဖမ္းဆီးၿပီးမွ၊ ညအခ်ိန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ နက္ျဖန္ေန႔တိုင္ေအာင္ ေႏွာင္အိမ္၌ ခ်ဳပ္ထားၾက၏။-

4တရားနာေသာသူအမ်ားတို႔သည္ ယုံၾကည္ျခင္းသို႔ေရာက္၍ အေရအတြက္အားျဖင့္ လူငါးေထာင္မၽွေလာက္ ရွိၾက၏။

5နက္ျဖန္ေန႔ေရာက္ေသာ္ မင္းအရာရွိ၊ လူအႀကီးအကဲ၊ က်မ္းျပဳဆရာတို႔ႏွင့္၊-

6ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းအႏၷတ္၊ ကယာဖ၊ ေယာဟန္၊ အာေလဇျႏၵဳမွစ၍ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းမ်ိဳး ရွိမၽွတို႔သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ စုေဝးၾကၿပီးလၽွင္၊-

7တမန္ေတာ္တို႔ကို အလယ္၌ထား၍၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ေသာတန္ခိုး၊ အဘယ္သူ၏နာမအားျဖင့္ ဤအမွုကိုျပဳသနည္းဟု ေမးျမန္းၾက၏။

8ထိုအခါေပတ႐ုသည္ သန္႔ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္ ျပည့္စုံလ်က္၊ လူမ်ားကို အစိုးရေသာမင္းတို႔ႏွင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးအႀကီးအကဲတို႔၊

9အဂၤါခ်ိဳ႕တဲ့ေသာသူကို ေက်းဇူးျပဳ၍၊ သူသည္ အနာေရာဂါႏွင့္ အဘယ္သို႔ ကင္းလြတ္သနည္းဟု ငါတို႔သည္ ယေန႔အစစ္ခံရလၽွင္၊-

10သင္တို႔သည္ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာကြပ္မ်က္၍၊ ဘုရားသခင္သည္ ေသျခင္းမွထေျမာက္ေစေတာ္မူေသာ နာဇရက္ၿမိဳ႕သား ေယရွုခရစ္၏ နာမေတာ္အားျဖင့္ ဤသူသည္ သင္တို႔မ်က္ေမွာက္၌ က်န္းမာလ်က္ရွိသည္ကို သင္တို႔မွစ၍ ဣသေရလလူအေပါင္းတို႔ သိမွတ္ၾကေလာ့။-

11ထိုသခင္ကား၊ သင္တို႔သည္ တိုက္ကို တည္လုပ္ေသာအခါ ပယ္ထား၍၊ ေနာက္တစ္ဖန္ တိုက္ေထာင့္ အထြဋ္ဖ်ားသို႔ေရာက္ျပန္ေသာ ေက်ာက္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ထိုသခင္မွတစ္ပါး အဘယ္သူမၽွ ကယ္တင္ျခင္းအမွုကို မတတ္နိုင္။-

12ထိုသခင္၏ နာမေတာ္မွတစ္ပါး ငါတို႔ကို ကယ္တင္နိုင္ေသာ နာမတစ္စုံတစ္ခုမၽွ ေကာင္းကင္ေအာက္ လူတို႔တြင္ မေပၚမရွိဟု ေပတ႐ုသည္ ထိုသူတို႔အား ႁမြက္ဆို၏။

13ထိုသူတို႔သည္ ေပတ႐ုႏွင့္ ေယာဟန္တို႔၏ ရဲရင့္ျခင္းသတၱိကို ျမင္၍၊ လူတတ္မဟုတ္၊ လူသာမညသာ ျဖစ္သည္ကို သိမွတ္သျဖင့္ အံ့ဩ၍ေနၾက၏။ ထိုသူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ အထက္ကေယရွုႏွင့္အတူ ရွိသည္ကို သတိရ၍လည္းေကာင္း၊-

14အနာကင္းလြတ္ေသာသူသည္ ထိုသူတို႔ႏွင့္အတူ ရွိေနသည္ကို ျမင္၍လည္းေကာင္း၊ ျငင္းခုံဆိုဖြယ္ရာ မရွိမေတြ႕ၾက။-

15တမန္ေတာ္တို႔ကို လႊတ္ေတာ္မွ ထြက္သြားေစၿပီးလၽွင္၊ ဤသူတို႔ကို အဘယ္သို႔ျပဳရမည္နည္း။-

16သူတို႔သည္ ထင္ရွားစြာေသာ နိမိတ္လကၡဏာကို ျပၿပီးသည္ကို၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ေနေသာ သူအေပါင္းတို႔သည္ သိျမင္ၾက၏။ ငါတို႔သည္လည္း ျငင္းခုံျခင္းငွာ မတတ္နိုင္ၿပီ။-

17သို႔ေသာ္လည္း လူမ်ားအထဲ၌ သာ၍ မႏွံ့မျပားေစျခင္းငွာ၊ ေနာက္တစ္ဖန္ ထိုနာမကို အမွီျပဳလ်က္ အဘယ္သူကိုမၽွ မေဟာမေျပာႏွင့္ဟူ၍ သူတို႔ကို က်ပ္တည္းစြာ ၿခိမ္းေျခာက္ၾကကုန္အံ့ဟု အခ်င္းခ်င္းတိုင္ပင္ၿပီးမွ၊-

18တမန္ေတာ္တို႔ကိုေခၚ၍၊ ေယရွု၏နာမကို အမွီျပဳလ်က္ ေဟာေျပာသြန္သင္ျခင္းကို အလၽွင္းမျပဳႏွင့္ဟု အမိန္႔ရွိၾက၏။

19ေပတ႐ုႏွင့္ ေယာဟန္တို႔ကလည္း၊ ဘုရားသခင္၏ စကားေတာ္ကိုနားေထာင္သည္ထက္ သင္တို႔၏စကားကို သာ၍နားေထာင္ေသာ္၊ ဘုရားသခင့္ေရွ႕မွာ ေကာင္းမည္မေကာင္းမည္ကို ဆင္ျခင္၍ စီရင္ၾကေလာ့။-

20ငါတို႔သည္ ၾကားလ်က္၊ ျမင္လ်က္ရွိေသာအရာတို႔ကို မေဟာမေျပာဘဲမေနနိုင္ဟု ထိုသူတို႔အား ဆိုၾက၏။-

21ထိုအခါ တမန္ေတာ္တို႔၌ အျပစ္ဒဏ္ေပးသင့္ေသာအေၾကာင္းကို မေတြ႕သျဖင့္ တစ္ဖန္ ၿခိမ္းေျခာက္ၿပီးလၽွင္ လႊတ္ၾက၏။-

22အေၾကာင္းမူကား၊ အနာကင္းျခင္း နိမိတ္လကၡဏာကို ခံရေသာသူသည္ အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္ရွိသည္ျဖစ္၍ လူအေပါင္းတို႔သည္ ထိုအမွုကိုေထာက္လ်က္ ဘုရားသခင္၏ ဂုဏ္ေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းၾက၏။

23တမန္ေတာ္တို႔သည္ လြတ္ေသာအခါ၊ မိမိတို႔ အေပါင္းအသင္း ရွိရာသို႔သြား၍၊ မိမိတို႔အား ယဇ္ပုေရာဟိတ္ အႀကီးတို႔ႏွင့္ လူအႀကီးအကဲတို႔ ေျပာဆိုသမၽွကို ျပန္ၾကားၾက၏။-

24ထိုသူမ်ားတို႔သည္ၾကားရလၽွင္၊ တညီတညြတ္တည္း ဘုရားသခင့္ထံသို႔အသံကိုလႊင့္လ်က္၊ အစိုးရေတာ္မူေသအရွင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေကာင္းကင္၊ ေျမႀကီး၊ သမုဒၵရာမွစ၍ ထိုအရပ္တို႔၌ ရွိသမၽွတို႔ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။-

25ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ လူမ်ိဳးတို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ႐ုန္းရင္းခတ္ျပဳၾကသနည္း။ လူစုတို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ည္းႏွီး ႀကံစည္ၾကသနည္း။-

26ေလာကီရွင္ဘုရင္တို႔သည္ ထၾက၍၊ မွူးမတ္အရာရွိတို႔လည္း ထာဝရဘုရားႏွင့္ ခရစ္ေတာ္ကို ရန္ဘက္ျပဳလ်က္ စည္းေဝးၾက၏ဟု ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ဒါဝိဒ္၏ ႏွုတ္ျဖင့္ ဗ်ာဒိတ္ထားေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ၊-

27ေဟ႐ုဒ္မင္း၊ ပုႏၲိပိလတ္မင္းမွစ၍ ဣသေရလအမ်ိဳးသား၊ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔သည္၊-

28ကိုယ္ေတာ္၏ အလိုရွိသည္အတိုင္း၊ ေရွးမဆြက လက္ေတာ္ျဖင့္ ခြဲခန္႔မွတ္သားေတာ္မူႏွင့္သမၽွတို႔ကို ျပဳျခင္းငွာ ဘိသိက္ေပးေတာ္မူေသာ သားေတာ္ျမတ္ေယရွုကို ဤၿမိဳ႕၌ရန္ဘက္ျပဳ၍ စည္းေဝးၾကၿပီ၊ အမွန္ျဖစ္ပါ၏။-

29အို ထာဝရဘုရား၊ ယခုအခါ ထိုသူတို႔၏ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းကို မွတ္ေတာ္မူပါ။-

30အနာေရာဂါၿငိမ္းေစျခင္းငွာ လက္ေတာ္ကို ဆန္႔ေတာ္မူ၍၊ သန္႔ရွင္းေသာ သားေတာ္ေယရွု၏ နာမေတာ္အားျဖင့္ နိမိတ္လကၡဏာ၊ အံ့ဖြယ္ေသာအမွုတို႔ကို ျဖစ္ေစေတာ္မူစဥ္တြင္၊ ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္တို႔သည္ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို ရဲရင့္စြာ ေဟာေျပာပါမည္အေၾကာင္း ကယ္မသနားေတာ္မူပါဟု ဆုေတာင္းၾက၏။-

31ထိုသို႔ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳၿပီးမွ၊ စုေဝးေသာ အရပ္သည္ တုန္လွုပ္၍၊ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္ ျပည့္သျဖင့္၊ ဘုရားသခင္၏ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို ရဲ့ရင့္စြာေဟာေျပာၾက၏။

32ယုံၾကည္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ စိတ္ႏွလုံး တညီတညြတ္တည္းရွိၾက၍၊ အဘယ္သူမၽွ မိမိဥစၥာတစ္စုံတစ္ခုကို ငါ့ဥစၥာဟူ၍မဆိုဘဲလ်က္၊ ရွိသမၽွေသာဥစၥာတို႔ကို ဆက္ဆံသျဖင့္ သုံးေဆာင္ၾက၏။-

33သခင္ေယရွု ထေျမာက္ေတာ္မူျခင္းအေၾကာင္းကို တမန္ေတာ္တို႔သည္ ႀကီးေသာတန္ခိုးႏွင့္ သက္ေသခံ၍၊ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ ႀကီးေသာေက်းဇူးေတာ္ႏွင့္ ျပည့္စုံၾက၏။-

34ထိုသူတို႔တြင္ ဆင္းရဲေသာသူ တစ္ေယာက္မၽွမရွိ။ အေၾကာင္းမူကား၊ အိမ္၊ ေျမကြက္ကို ပိုင္ေသာသူရွိသမၽွတို႔သည္ ေရာင္းၿပီးလၽွင္၊ ရေသာအဖိုးကိုယူေဆာင္ခဲ့၍၊-

35တမန္ေတာ္တို႔၏ ေျခရင္း၌ထားၾကသျဖင့္၊ လူမ်ားဆင္းရဲသည္အတိုင္း အသီးအသီးတို႔အား ေဝငွေပးကမ္းၾက၏။

36ေယာေသအမည္ရွိ၍ သက္သာေစျခင္း၏ သားဟုဆိုလိုေသာ ဗာနဗအမည္သစ္ကို တမန္ေတာ္တို႔ သမုတ္ျခင္းအားျဖင့္ရေသာ ကုပ႐ုျပည္သား ေလဝိလူတစ္ေယာက္သည္၊-

37မိမိပိုင္ေသာ ေျမကိုေရာင္းၿပီးလၽွင္၊ ရေသာေငြကိုယူေဆာင္ခဲ့၍ တမန္ေတာ္တို႔၏ ေျခရင္း၌ ထားေလ၏။

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →