Acts 9 — Burmese JBZV

1ေရွာလုသည္ကား၊ သခင္ဘုရား၏ တပည့္ေတာ္တို႔တစ္ဖက္၌ ၿခိမ္းေျခာက္၍၊ အေသသတ္ျခင္းငွာ ျပင္းစြာအသက္ရွူသျဖင့္၊-

2ထိုဘာသာဝင္ေသာ ေယာက္်ားမိန္းမတို႔ကို ေတြ႕လၽွင္၊ ခ်ည္ေႏွာင္၍ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ပို႔ေဆာင္ရမည္အေၾကာင္း၊ ဒမာသက္ၿမိဳ႕၌ ရွိေသာ တရားဇရပ္မွူးတို႔ထံသို႔ မွာစာကိုေပးပါဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းထံ၌ ဝင္၍ ေတာင္းၿပီးမွ၊-

3သြား၍ ဒမာသက္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ ေကာင္းကင္ထဲက အလင္းသည္ သူ႔ပတ္လည္၍ ႐ုတ္ခနဲ ထြန္းေတာက္ေလ၏။-

4ေရွာလုသည္ ေျမေပၚမွာလဲ၍ေနစဥ္၊ ေရွာလု၊ ေရွာလု၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကိုညႇဥ္းဆဲသနည္းဟု မိမိအား ေျပာေသာစကားသံကို ၾကားလၽွင္၊-

5သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္သူနည္းဟု ေမးေလၽွာက္၏။ သခင္ဘုရားကလည္း၊ ငါကား သင္ညႇဥ္းဆဲေသာ ေယရွုျဖစ္သတည္း။-

6သို႔ေသာ္လည္း ထ၍ ၿမိဳ႕သို႔ဝင္ေလာ့။ သင္ျပဳရမည္အမွုကို ေျပာလိမ့္မည္ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။-

7ေရွာလုႏွင့္အတူ သြားေသာသူတို႔သည္ အသံကိုၾကား႐ုံမၽွသာရွိ၍၊ အဘယ္သူကိုမၽွမျမင္ဘဲ မိန္းေမာေတြေဝလ်က္ ရပ္ေနၾက၏။-

8ေရွာလုသည္လည္း ေျမမွထ၍ မ်က္စိကို ဖြင့္ေသာ္လည္း အဘယ္သူကိုမၽွ မျမင္နိုင္သည္ျဖစ္၍၊ သူ၏လက္ကိုဆြဲလ်က္ ဒမာသက္ ၿမိဳ႕သို႔ပို႔ေဆာင္ၾက၏။-

9သုံးရက္ပတ္လုံး မ်က္စိမျမင္၊ မစားမေသာက္ဘဲ ေနေလ၏။

10ထိုအခါ အာနနိအမည္ရွိေသာ တပည့္ေတာ္တစ္ေယာက္သည္ ဒမာသက္ၿမိဳ႕၌ရွိ၏။ ထိုသူကို သခင္ဘုရားသည္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္အားျဖင့္၊ အာနနိဟူ၍ ေခၚေတာ္မူလၽွင္၊ အာနနိက၊ သခင္ဘုရား အကၽြန္ုပ္ရွိပါသည္ဟု ေလၽွာက္၏။-

11သခင္ဘုရားကလည္း၊ သင္သည္ထ၍ လမ္းေျဖာင့္အမည္ရွိေသာ လမ္းသို႔သြားေလာ့။ ေရွာလုအမည္ရွိေသာ တာရွုၿမိဳ႕သားကို ယုဒ၏ အိမ္၌ရွာေဖြေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုသူသည္ ဆုေတာင္းလ်က္ေန၏။-

12မိမိမ်က္စိကို ျမင္ျပန္ေစျခင္းငွာ အာနနိအမည္ရွိေသာသူသည္ ဝင္၍၊ မိမိအေပၚ၌ လက္တင္သည္ကို ဗ်ာဒိတ္ေတာ္အားျဖင့္ ျမင္ေလၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

13အာနနိကလည္း၊ သခင္ဘုရား၊ ထိုသူသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ကိုယ္ေတာ္၏ သန္႔ရွင္းသူတို႔ကို အဘယ္မၽွေလာက္ပင္ ညႇဥ္းဆဲသည္ကို လူမ်ားေျပာ၍ အကၽြန္ုပ္ၾကားရပါၿပီ။-

14ဤအရပ္၌လည္း ကိုယ္ေတာ္ကို ပတၳနာျပဳေသာ သူရွိသမၽွတို႔ကို ခ်ည္ေႏွာင္ရမည္အခြင့္ကို ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ထံ၌ ရပါသည္ဟု ျပန္ေလၽွာက္၏။-

15သခင္ဘုရားကလည္း၊ ထိုသူကား တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္ ရွင္ဘုရင္တို႔ထံသို႔လည္းေကာင္း၊ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔ရွိရာသို႔လည္းေကာင္း၊ ငါ၏နာမကို ပို႔ေဆာင္ေစျခင္းငွာ ငါေရြးေကာက္ေသာ တန္ဆာျဖစ္၏။-

16အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုသူသည္ ငါ၏နာမေၾကာင့္ အဘယ္မၽွေလာက္ပင္ ဆင္းရဲခံရမည္ကို ငါသည္ သူ႔အားျပမည္။ ထိုေၾကာင့္ သင္သြားေလာ့ဟု အာနနိအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

17အာနနိသည္လည္း သြား၍ အိမ္သို႔ေရာက္လၽွင္၊ ေရွာလုအေပၚ၌ မိမိလက္ကိုတင္၍၊ ညီေရွာလု၊ သင္လာေသာလမ္း၌ သင့္အား ထင္ရွားေတာ္မူေသာ သခင္ေယရွုသည္ သင္၏မ်က္စိ ျမင္ျပန္ေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ သင့္ကိုသန္႔ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္ ျပည့္ေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း ငါကိုေစခန္႔ေတာ္မူသည္ဟု ေျပာဆို၏။-

18ထိုခဏ၌ ေရွာလု၏ မ်က္စိမွ ငါးေၾကးကြာက်သကဲ့သို႔ ျဖစ္၍၊ မ်က္စိျမင္ျပန္သျဖင့္ ထ၍ ဗတၱိဇံကိုခံၿပီးလၽွင္၊ အစာအာဟာရကို သုံးေဆာင္၍ အားျဖည့္ေလ၏။

19ထိုေနာက္ ေရွာလုသည္ ဒမာသက္ၿမိဳ႕၌ရွိေသာ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ ကာလအတန္အရာေန၍၊-

20ေယရွုသည္ ဘုရားသခင္၏ သားေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို တရားဇရပ္တို႔၌ မဆိုင္းမလင့္ ေဟာေလ၏။-

21ၾကားေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ အံ့ဩ၍၊ ဤသူကား၊ ထိုသခင္ကို ပတၳနာျပဳေသာသူတို႔ကို ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ဖ်က္ဆီးသည္ သာမက၊ ထိုသူမ်ားကိုခ်ည္ေႏွာင္၍ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ထံသို႔ ပို႔ေဆာင္ျခင္းငွာ ဤအရပ္သို႔ လာေသာသူျဖစ္သည္ မဟုတ္ေလာဟု ဆိုၾက၏။-

22ေရွာလုသည္လည္း အားတိုးပြားသျဖင့္ ဒမာသက္ၿမိဳ႕၌ေနေသာ ယုဒလူတို႔သည္ ေျပာသမၽွေသာ စကားကိုေခ်၍၊ ေယရွုသည္ ခရစ္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို ထင္ရွားစြာျပ၏။

23ကာလၾကာျမင့္ၿပီးမွ၊ ေရွာလုကိုသတ္အံ့ေသာငွာ၊ ယုဒလူတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းတိုင္ပင္ၾက၏။-

24ထိုအႀကံအစည္ကို ေရွာလုသည္သိ၏။ သူ႔ကိုသတ္အံ့ေသာငွာ ၿမိဳ႕တံခါးတို႔ကို ေန႔ညမျပတ္ ေစာင့္ၾကေသာေၾကာင့္၊-

25သူ၏တပည့္တို႔သည္ ညအခါသူ႔ကိုယူ၍ ေတာင္း၌ ထည့္ၿပီးလၽွင္ ၿမိဳ႕ရိုးေပၚက ေလၽွာ့ခ်ၾက၏။

26ေယ႐ုရွင္လင္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္မည္ျပဳေသာ္၊ သူသည္ တပည့္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို တပည့္ေတာ္အေပါင္းတို႔သည္ မယုံသျဖင့္ သူ႔ကိုေၾကာက္ရြံ့ၾက၏။-

27ထိုအခါ ဗာနဗသည္ သူ႔ကိုေခၚ၍ တမန္ေတာ္မ်ားထံသို႔ ပို႔ေဆာင္ၿပီးလၽွင္၊ အထက္ကေရွာလုသည္ လမ္းခရီး၌ သခင္ဘုရားကို ျမင္သည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ သူ႔အားမိန္႔ေတာ္မူသည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ဒမာသက္ၿမိဳ႕၌ ေယရွု၏နာမေတာ္ကို အမွီျပဳလ်က္၊ ရဲရင့္စြာ ေဟာသည္ဟူ၍လည္းေကာင္း ေျပာေလ၏။-

28ထိုေနာက္မွ ေရွာလုသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ တမန္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္၍၊ သခင္ေယရွု၏ နာမေတာ္ကိုအမွီျပဳ၍ ရဲရင့္စြာ ေဟာလ်က္ေန၏။-

29ေဟေလနစ္လူတို႔ႏွင့္ ႏွီးေႏွာေျပာဆိုသျဖင့္၊ ထိုသူတို႔သည္ ေရွာလုကိုသတ္မည္ဟု အားထုတ္ၾက၏။-

30ထိုအေၾကာင္းကို ညီအစ္ကိုတို႔သည္ ၾကားသိလၽွင္၊ ေရွာလုကို ကဲသရိၿမိဳ႕သို႔ပို႔၍ တာရွုၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ ေစလႊတ္ၾက၏။

31ထိုအခါ ယုဒျပည္၊ ဂါလိလဲျပည္၊ ရွမာရိျပည္ အရပ္ရပ္တို႔တြင္ အသင္းေတာ္တို႔သည္ ၿငိမ္သက္၍ တည္ေဆာက္ျခင္းရွိၾက၏။ သခင္ဘုရားကို ေၾကာက္ရြံ့ျခင္း၌လည္းေကာင္း၊ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္၏ အဆုံးအမ၌လည္းေကာင္း၊ ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာအားျဖင့္ ပြားမ်ားၾက၏။

32ေပတ႐ုသည္ အရပ္ရပ္တို႔ကို လွည့္လည္သည္တြင္ သန္႔ရွင္းသူတို႔ရွိရာ လုဒၵၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေလ၏။-

33ထိုအရပ္၌ အဲေနအမည္ရွိေသာ လက္ေျခေသ၍ရွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး တုံးလုံးေနေသာ သူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕လၽွင္၊ အဲေန၊ ေယရွုခရစ္သည္ သင့္အားခ်မ္းသာေပးေတာ္မူ၏။-

34ထ၍အိပ္ရာကိုသိမ္းေလာ့ဟု ေပတ႐ုဆိုေသာ္၊ ထိုသူသည္ ခ်က္ခ်င္းထ၏။-

35လုဒၵၿမိဳ႕ႏွင့္ ရွာ႐ုန္အရပ္၌ ေနေသာသူ အေပါင္းတို႔သည္ ထိုသူကိုျမင္၍ သခင္ဘုရားထံေတာ္သို႔ ေျပာင္းလဲၾက၏။

36ယုေပၸၿမိဳ႕၌ ေဒၚကာဟုဆိုလိုေသာ တဗိသ အမည္ရွိေသာ တပည့္ေတာ္မ တစ္ေယာက္ရွိ၏။ ထိုမိန္းမသည္ ေကာင္းေသာအက်င့္၊ စြန္႔ၾကဲျခင္း အက်င့္ႏွင့္ ျပည့္စုံလ်က္၊-

37ထိုအခါ၌ နာ၍ေသေလ၏။ အေလာင္းကို ေရခ်ိဳးၿပီးလၽွင္ အထက္ခန္း၌တင္ထားၾက၏။-

38လုဒၵၿမိဳ႕သည္ ယုေပၸၿမိဳ႕ႏွင့္ နီးသည္ျဖစ္၍ ထိုၿမိဳ႕၌ ေပတ႐ုရွိေၾကာင္းကို တပည့္ေတာ္တို႔သည္ၾကားလၽွင္၊ ေပတ႐ုသည္ အလ်င္အျမန္ ႂကြလာပါမည္အေၾကာင္း လူႏွစ္ေယာက္ကို ေစလႊတ္၍ ေတာင္းပန္ၾက၏။-

39ေပတ႐ုသည္ ထ၍ထိုသူတို႔ႏွင့္ အတူလိုက္ေလ၏။ ေရာက္လၽွင္ အထက္ခန္းသို႔ေခၚပင့္၍ မုဆိုးမမ်ားတို႔သည္ ငိုေႂကြးလ်က္၊ သူတို႔ႏွင့္အတူ ေဒၚကာရွိစဥ္အခါလုပ္ခဲ့ေသာအကၤ်ီႏွင့္ အဝတ္မ်ားကို ျပလ်က္ရွိၾက၏။-

40ေပတ႐ုသည္ ထိုသူအေပါင္းတို႔ကို ျပင္သို႔ထြက္ေစသည္ေနာက္၊ ကိုယ္တိုင္ဒူးေထာက္၍ ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳၿပီးလၽွင္၊ ထိုအေလာင္းသို႔ မ်က္ႏွာလွည့္၍၊ တဗိသ၊ ထေလာ့ဟုဆိုေလ၏။ ထိုမိန္းမသည္ မ်က္စိကိုဖြင့္၍ ေပတ႐ုကိုျမင္လၽွင္ ထ၍ထိုင္၏။-

41ေပတ႐ုသည္ မိမိလက္ကို သူ႔အားေပး၍ ခ်ီႂကြၿပီးမွ၊ သန္႔ရွင္းသူတို႔ႏွင့္ မုဆိုးမတို႔ကိုေခၚ၍ အသက္ရွင္လ်က္ရွိေသာ ထိုမိန္းမကို ျပေလ၏။-

42ထိုအေၾကာင္းကို ယုေပၸၿမိဳ႕၌ အႏွံ့အျပား သိၾက၍၊ လူမ်ားတို႔သည္ သခင္ဘုရားကို ယုံၾကည္ျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက၏။-

43ေပတ႐ုသည္ ယုေပၸၿမိဳ႕၌ ရွိမုန္အမည္ရွိေသာ သားေရလုပ္သမားႏွင့္အတူ ၾကာျမင့္စြာေန၏။