Acts 20

Burmese JBZV

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ထို႐ုန္းရင္းခတ္ေသာ အမွုၿငိမ္းေသာအခါ ေပါလုသည္၊ တပည့္ေတာ္တို႔ကိုေခၚ၍ ႏွုတ္ဆက္ၿပီးမွ မာေကေဒါနိျပည္သို႔ သြားေလ၏။-

2ထိုအရပ္မ်ားကိုေလၽွာက္သြား၍ တပည့္ေတာ္တို႔ကို စကားမ်ားႏွင့္ ဆုံးမၿပီးမွ ေဟလသျပည္သို႔ ေရာက္လာ၏။-

3သုံးလေနၿပီးလၽွင္ ပင္လယ္ကိုကူး၍ ရွုရိျပည္သို႔ သြားမည္ျပဳေသာ္၊ ယုဒလူတို႔သည္ မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံေသာေၾကာင့္၊ မာေကေဒါနိျပည္လမ္းျဖင့္ ျပန္မည္ဟု အႀကံရွိျပန္၏။-

4ေပါလုႏွင့္အတူ အာရွိျပည္သို႔ လိုက္ေသာသူ ဟူမူကား၊ ေဗရိၿမိဳ႕သားျဖစ္ေသာ ပု႐ု၏သား ေသာပတ႐ု၊ သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သား အာရိတၱာခုႏွင့္ ေသကုႏၵဳ၊ ေဒရေဗၿမိဳ႕သားဂါယု၊ လုတၱရၿမိဳ႕သား တိေမာေသ၊ အာရွိျပည္သားတုခိတ္ႏွင့္ တေရာဖိမ္တည္း။-

5ဤသူတို႔သည္ ငါတို႔အရင္သြား၍ တေရာၿမိဳ႕၌ ငံ့လင့္လ်က္ ေနၾက၏။-

6အဇုမပြဲေန႔ရက္လြန္ၿပီးမွ ငါတို႔သည္ ဖိလိပၸိၿမိဳ႕မွ သေဘၤာႏွင့္လႊင့္၍ ငါးရက္အတြင္းတြင္ သူတို႔ရွိရာ တေရာၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍ ခုနစ္ရက္ ေနၾက၏။

7ခုနစ္ရက္တြင္ ပထမေန႔ရက္၌ မုန္႔ကိုဖဲ့ျခင္းငွာ စည္းေဝးၾကေသာအခါ၊ ေပါလုသည္ နက္ျဖန္ေန႔၌ ထြက္သြားမည္ျဖစ္၍၊ သန္းေခါင္တိုင္ေအာင္ ေဟာေျပာလ်က္ ေနေလ၏။-

8စည္းေဝးရာအထက္ခန္း၌ မီးခြက္မ်ားရွိ၏။-

9ဥတုခုအမည္ရွိေသာ လုလင္တစ္ေယာက္သည္ ျပဴတင္းေပါက္ နားမွာထိုင္၍ အိပ္ေပ်ာ္က်ဴးလြန္လ်က္ ေန၏။ ေပါလုသည္ ၾကာျမင့္စြာ ေဟာေျပာသည္တြင္၊ ထိုသူသည္ အိပ္ေပ်ာ္လ်က္ အိမ္သုံးဆင့္အထက္မွ ေအာက္သို႔ေလ်ာ့က်၍ ေသသည္ကို သူတို႔သည္ ခ်ီႂကြၾက၏။-

10ေပါလုသည္လည္း ေအာက္သို႔ဆင္း၍ သူ၏အေပၚသို႔ ကိုယ္ကိုလွဲလ်က္ ဖက္ယမ္းၿပီးမွ၊ အုတ္အုတ္သဲသဲ မျပဳၾကႏွင့္။ သူသည္ အသက္ရွိ၏ဟုဆို၍ တက္ျပန္ေလ၏။-

11မုန္႔ကိုဖဲ့၍စားၾကသည္ႏွင့္ မိုးလင္းသည္တိုင္ေအာင္ ၾကာျမင့္စြာ စကားေျပာၿပီးမွ ထြက္သြား၏။-

12အသက္ရွင္လ်က္ရွိေသာ ထိုလုလင္ကို ေဆာင္ယူခဲ့၍၊ အလြန္သက္သာျခင္း ရွိၾက၏။

13ငါတို႔သည္ ေပါလုအရင္ သေဘၤာသို႔သြား၍၊ အႆုၿမိဳ႕၌ သူ႔ကိုခံယူမည္အႀကံႏွင့္ ထိုၿမိဳ႕သို႔ လႊင့္ၾက၏။ ေပါလုသည္ထိုၿမိဳ႕သို႔ ကုန္းေၾကာင္းသြားမည္အႀကံရွိ၍ ထိုသို႔စီရင္ေလ၏။-

14အႆုၿမိဳ႕၌ သူသည္ ငါတို႔ႏွင့္ေတြ႕မိလၽွင္၊ သူ႔ကိုခံယူ၍ မိတုလင္ၿမိဳ႕သို႔သြားၾက၏။-

15ထိုၿမိဳ႕မွလႊင့္ျပန္လၽွင္ နက္ျဖန္ေန႔၌ ခိအုကၽြန္းနားမွာ ေလၽွာက္သြား၍ ေနာက္တစ္ေန႔၌ သာမုကၽြန္းသို႔ ေရာက္သျဖင့္၊ တေရာဂုလိအငူစြန္း၌ ေနၾက၏။ ေနာက္တစ္ေန႔၌လည္း မိလက္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၾက၏။-

16ေပါလုသည္ ပင္ေတကုေတၱပြဲေန႔မလြန္မီ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္နိုင္လၽွင္ေရာက္ျခင္းငွာ ႀကိဳးစားသည္ျဖစ္၍ အာရွိျပည္၌ တာရွည္စြာမေနလိုသျဖင့္ ဧဖက္ၿမိဳ႕မွာ မဆိုက္ဘဲ လႊင့္သြားမည္ဟု စိတ္ျပ႒ာန္းလ်က္ရွိႏွင့္သတည္း။

17မိလက္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္မွ ေပါလုသည္ ဧဖက္ၿမိဳ႕သို႔ ေစလႊတ္၍ သင္းအုပ္မ်ားကို ေခၚေလ၏။-

18သူတို႔သည္ ေရာက္ၾကေသာအခါ၊ ေပါလုက၊ ငါသည္ အာရွိျပည္သို႔ေရာက္ေသာ ေန႔မွစ၍ ယခုတိုင္ေအာင္ သင္တို႔ေရွ႕မွာ အဘယ္သို႔ က်င့္ေနသည္ကို သင္တို႔သိၾက၏။-

19အလြန္ႏွိမ့္ခ်ေသာစိတ္ရွိလ်က္၊ မ်က္ရည္က်လ်က္၊ ယုဒလူတို႔၏ မေကာင္းေသာအႀကံအားျဖင့္ စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းကိုခံလ်က္၊ သခင္ဘုရား၏ အမွုေတာ္ကို ငါေဆာင္ရြက္သည္ အေၾကာင္းအရာကို သင္တို႔သိၾက၏။-

20သင္တို႔အက်ိဳး တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ ငါမထိမ္မဝွက္။ လူစုေဝးရာ၌လည္းေကာင္း၊ အိမ္မ်ား၌လည္းေကာင္း၊ သင္တို႔အားေဟာေျပာ၍ ဆုံးမဩဝါဒ ေပးသျဖင့္၊-

21ဘုရားသခင့္ေရွ႕ေတာ္၌ ေနာင္တရျခင္းတရားကိုလည္းေကာင္း၊ ငါတို့သခင္ေယရွုခရစ္ကို ယုံၾကည္ျခင္းတရားကိုလည္းေကာင္း၊ ယုဒလူ၊ ေဟလသလူတို႔အား သက္ေသခံသည္ အေၾကာင္းအရာကို သင္တို႔သိၾက၏။

22ယခုမွာငါသည္ ဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းကိုခံ၍၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔သြားရ၏။ ထိုၿမိဳ႕၌ အဘယ္အမွုေရာက္မည္ကို မသိ။-

23သို႔ေသာ္လည္း ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္း၊ ညႇဥ္းဆဲႏွိပ္စက္ျခင္းအမွုတို႔သည္ ငါ့ကိုဆိုင္းလင့္သည္ဟု သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ခပ္သိမ္းေသာၿမိဳ႕တို႔၌ ငါ့အား သက္ေသခံေတာ္မူ၏။-

24သို႔ရာတြင္ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဧဝံေဂလိတရားကို သက္ေသခံေစျခင္းငွာ၊ သခင္ေယရွု၏လက္မွ ငါခံခဲ့ၿပီးေသာဓမၼဆရာ အမွုတည္းဟူေသာ ငါေဆာင္ရြက္ရေသာအမွုကို ဝမ္းေျမာက္စြာ ၿပီးစီးေစမည္အေၾကာင္း၊ ထိုညႇဥ္းဆဲျခင္းအမွု တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ ငါသည္ပမာဏမျပဳ၊ ကိုယ္အသက္ကိုလည္း ႏွေျမာျခင္းမရွိ၊-

25ယခုမူကား၊ ငါလွည့္လည္၍ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္အေၾကာင္းကို ေဟာေျပာရာ၊ သင္တို႔ရွိသမၽွသည္ ေနာက္တစ္ဖန္ ငါ့မ်က္ႏွာကို မျမင္ရၾကဟုငါသိ၏။-

26ထိုေၾကာင့္၊ လူအေပါင္းတို႔၏အေသြးႏွင့္ ငါကင္းလြတ္သည္ဟု ယေန႔၌ သင္တို႔အား ငါသက္ေသခံ၏။-

27ဘုရားသခင္၏အလိုေတာ္ကို သင္တို႔အား အကုန္အစင္ ေဟာေျပာျပသျခင္းအမွုကို ငါသည္မလႊဲမေရွာင္ဘဲ ျပဳခဲ့ၿပီ။

28ထိုေၾကာင့္ သင္တို႔သည္ ကိုယ္ကို သတိႏွင့္ ၾကည့္ရွုၾကေလာ့။ ဘုရားသခင္သည္ မိမိအေသြးႏွင့္ ဝယ္ေတာ္မူေသာအသင္းေတာ္ကို လုပ္ေကၽြးေစျခင္းငွာ၊ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္ သင္တို႔ကို အအုပ္အခ်ဳပ္ ခန္႔ထားေတာ္မူေသာ သိုးစုတစ္စုလုံးကိုလည္း သတိႏွင့္ ၾကည့္ရွုၾကေလာ့။-

29အေၾကာင္းမူကား၊ ငါမရွိသည္ေနာက္၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ ေတာေခြးတို႔သည္ သိုးမ်ားကို မသနားဘဲ သင္တို႔အထဲသို႔ဝင္မည္ကိုလည္းေကာင္း၊-

30တပည့္ေတာ္မ်ားကိုေသြးေဆာင္ျခင္းငွာ၊ မွားေသာစကားကို ေျပာတတ္ေသာလူတို႔သည္ သင္တို႔အထဲ၌လည္း ေပၚလာမည္ကိုလည္းေကာင္း ငါသိ၏။-

31ထိုေၾကာင့္ ေစာင့္ေရွာက္၍ေနၾကေလာ့။ ငါသည္သုံးႏွစ္ပတ္လုံး ေန႔ညမျပတ္လူအေပါင္းတို႔ကို မ်က္ရည္ႏွင့္တကြ ဆုံးမ၍ ေနေၾကာင္းကို ေအာက္ေမ့ၾကေလာ့။

32ညီအစ္ကိုတို႔၊ ယခုငါသည္သင္တို႔ကို ဘုရားသခင္၌ အပ္ႏွံ၏။ သင္တို႔ကို တည္ေဆာက္ျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ သန္႔ရွင္းေသာသူအေပါင္းတို႔ႏွင့္ အတူ သင္တို႔အား အေမြေပးျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ တတ္နိုင္ေသာဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္တရား၌လည္း သင္တို႔ကိုငါအပ္ႏွံ၏။-

33သူ႔ေရႊေငြ အဝတ္တန္ဆာတို႔ကို ငါသည္တပ္မက္ျခင္းမရွိၿပီ။-

34ဤလက္တို႔သည္ ငါ့ကိုလည္းေကာင္း၊ ငါ့အေပါင္းအေဖာ္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ လုပ္ေကၽြးၿပီဟု သင္တို႔သည္ ကိုယ္တိုင္သိၾက၏။-

35ထိုသို႔သင္တို႔သည္လည္း အလုပ္လုပ္၍ အားနည္းေသာ သူတို႔ကို မစရမည္ကိုလည္းေကာင္း၊ အစြန္႔အၾကဲခံျခင္းအရာထက္ စြန္႔ၾကဲျခင္း အရာသည္သာ၍ မဂၤလာရွိသည္ဟု သခင္ေယရွုမိန္႔ေတာ္မူေသာ စကားေတာ္ကို ေအာက္ေမ့ရမည္ကိုလည္းေကာင္း၊ အရာရာ၌ သင္တို႔အား ငါျပသၿပီဟု၊-

36ေပါလုဆိုၿပီးလၽွင္၊ ဒူးေထာက္၍ ထိုသူအေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ဆုေတာင္းေလ၏။-

37ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ အလြန္ငိုေႂကြး၍၊ ေပါလု၏လည္ပင္းကို ဖက္ယမ္းလ်က္ သူ႔ကိုနမ္းၾက၏။-

38ေနာက္တစ္ဖန္ သူ၏မ်က္ႏွာကို မျမင္ရဟူေသာ စကားေၾကာင့္ သာ၍ေၾကကြဲေသာစိတ္ႏွင့္ ေပါလုကို သေဘၤာသို႔ ပို႔လိုက္ၾက၏။

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →