Acts 22

Burmese JBZV

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1ညီအစ္ကို၊ အဘတို႔၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္အျပစ္ေျဖရာ စကားကို သင္တို႔ေရွ႕မွာ ယခုေျပာစဥ္တြင္ နားေထာင္ၾကပါဟု ဆိုေလေသာ္၊-

2ေဟျဗဲဘာသာအားျဖင့္ ေျပာသည္ကို ထိုသူတို႔သည္ ၾကားလၽွင္ သာ၍ အလြန္တိတ္ဆိတ္စြာေနၾက၏။

3ေပါလုကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ကိလိကိျပည္ တာရွုၿမိဳ႕၌ ေမြးဖြားေသာ ယုဒလူျဖစ္ပါ၏။ ဤၿမိဳ႕မွာလည္း၊ ဂါမေလ်လအမည္ရွိေသာ ဆရာ၏ေျခရင္း၌ ေကၽြးေမြးျခင္းကိုခံ၍ မိစဥ္ဘဆက္က်င့္ေသာ တရားကို ေသခ်ာစြာသိနားလည္ျခင္းငွာ နည္းဥပေဒသကိုခံပါၿပီ။ သင္တို႔ ရွိသမၽွသည္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ဘုရားသခင္ဘက္၌ စိတ္အားႀကီးသည္နည္းတူ၊ အကၽြန္ုပ္လည္း စိတ္အားႀကီးသျဖင့္၊-

4ေယာက္်ားမိန္းမတို႔ကို ခ်ည္ေႏွာင္၍ ေထာင္ထဲမွာ ေလွာင္ထားလ်က္ အေသသတ္ျခင္းသို႔ တိုင္ေအာင္၊ ထိုဘာသာကိုညႇဥ္းဆဲပါၿပီ။-

5ထိုကဲ့သို႔ပင္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းမွစ၍ လူအႀကီးအကဲအေပါင္းတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္ဘက္၌ သက္ေသျဖစ္ၾကပါ၏။ သူတို႔ထံမွလည္း အကၽြန္ုပ္သည္ ညီအစ္ကိုတို႔ထံသို႔ မွာစာကိုခံၿပီးမွ၊ ဒမာသက္ၿမိဳ႕၌ရွိေသာ ထိုဘာသာဝင္သူတို႔ကို ဒဏ္ခံေစျခင္းငွာ ခ်ည္ေႏွာင္၍ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ပို႔မည္ဟု ဒမာသက္ၿမိဳ႕သို႔ အကၽြန္ုပ္သြားပါ၏။

6လမ္း၌သြား၍ ဒမာသက္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ မြန္းတည့္အခ်ိန္တြင္ ေကာင္းကင္ထဲက ႀကီးေသာအလင္းသည္ အကၽြန္ုပ္ ပတ္လည္၌ ႐ုတ္ခနဲ ထြန္းေတာက္ပါ၏။-

7အကၽြန္ုပ္သည္ ေျမေပၚမွာလဲ၍ ေနစဥ္၊ ေရွာလု၊ ေရွာလု၊ အဘယ္ေၾကာင့္ငါ့ကို ညႇဥ္းဆဲသနည္းဟု အကၽြန္ုပ္အား ေျပာေသာစကားသံကိုၾကားလၽွင္၊-

8သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္သူနည္းဟု အကၽြန္ုပ္ျပန္၍ ေမးေလၽွာက္ေသာ္၊ ငါကား၊ သင္ညႇဥ္းဆဲေသာ နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရွုျဖစ္ သတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

9အကၽြန္ုပ္ႏွင့္ပါေသာသူတို႔သည္ ထိုအလင္းကိုျမင္၍ ေၾကာက္ရြံ့ျခင္းသို႔ေရာက္ေသာ္လည္း၊ အကၽြန္ုပ္အားေျပာေသာသူ၏ စကားသံကို မၾကားမသိရၾက။-

10ထိုအခါ အကၽြန္ုပ္ကလည္း၊ သခင္၊ အကၽြန္ုပ္သည္ အဘယ္သို႔ ျပဳရပါမည္နည္းဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊ သခင္ဘုရားက၊ ထေလာ့။ ဒမာသက္ၿမိဳ႕သို႔သြားေလာ့။ သင္ေဆာင္ရြက္စရာဖို႔ ခြဲခန္႔စီမံသမၽွတို႔ကို ထိုၿမိဳ႕၌ ေျပာလိမ့္မည္ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။-

11ထိုအလင္း၏ေရာင္ျခည္အရွိန္အားျဖင့္ အကၽြန္ုပ္သည္ မ်က္စိကန္းေသာေၾကာင့္၊ အကၽြန္ုပ္ႏွင့္ ပါေသာသူတို႔၏ လက္ဆြဲျခင္းကိုခံရ၍ ဒမာသက္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ပါ၏။

12ထိုအခါ ပညတ္တရားႏွင့္အညီ ဘုရားဝတ္၌ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာသူျဖစ္၍၊ ထိုၿမိဳ႕မွာေနေသာယုဒလူအေပါင္းတို႔တြင္ အသေရရွိေသာသူ အာနနိသည္၊-

13အကၽြန္ုပ္ဆီသို႔လာ၍ အနား၌ရပ္လ်က္၊ ညီေရွာလု၊ တစ္ဖန္မ်က္စိျမင္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေလာ့ဟုဆို၏။ ထိုခဏ၌ အကၽြန္ုပ္သည္ သူ႔ကိုၾကည့္ရွု၍ျမင္ရ၏။-

14သူကလည္း၊ သင္သည္ျမင္ေလသမၽွ၊ ၾကားေလသမၽွတို႔ကို လူအေပါင္းတို႔အားေျပာ၍ သခင္ဘုရား၏ သက္ေသခံျဖစ္ရမည္ အေၾကာင္း၊-

15သင္သည္ ဘုရားသခင္၏ အလိုေတာ္ကို သိေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ေျဖာင့္မတ္ေတာ္မူေသာသူကိုျမင္၍ ႏွုတ္ေတာ္ထြက္ကို ၾကားေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ငါတို႔ဘိုးေဘးမ်ား၏ ဘုရားသခင္သည္ သင့္ကို ခန္႔ထားေတာ္မူ၏။-

16ယခုလည္း သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုင္းလင့္၍ ေနသနည္း။ ထေလာ့။ သခင္ဘုရားကို ပတၳနာျပဳလ်က္ ဗတၱိဇံကိုခံ၍၊ သင္၏အျပစ္မ်ားကို ေဆးေၾကာေလာ့ဟု ဆိုပါ၏။

17ထိုေနာက္မွ အကၽြန္ုပ္သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္၍၊ ဗိမာန္ေတာ္၌ ဆုေတာင္းစဥ္ ဘဝင္က်၍

18သခင္ဘုရားက၊ သင္သည္ႀကိဳးစား၍ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွ အလ်င္အျမန္ ထြက္သြားေလာ့။ ငါ၏အေၾကာင္းကို သင္သည္ေျပာ၍ သက္ေသခံေသာ စကားကို ဤလူတို႔သည္ မခံဘဲေနၾကလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူလ်က္ရွိသည္ကို အကၽြန္ုပ္ျမင္ေလ၏။-

19အကၽြန္ုပ္ကလည္း၊ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္ကို ယုံၾကည္ေသာသူတို႔ကို အကၽြန္ုပ္ေထာင္ထဲ၌ ေလွာင္ထား၍၊ တရားဇရပ္မ်ား၌ ရိုက္သည္အေၾကာင္းကို သူတို႔သိၾကပါ၏။-

20ကိုယ္ေတာ္၏ သက္ေသခံျဖစ္ေသာ သေတဖန္၏ အေသြးကို သြန္းေသာအခါ အကၽြန္ုပ္သည္ အနား၌ေနလ်က္၊ ကြပ္မ်က္ျခင္းအမွုကို ဝန္ခံ၍၊ ကြပ္မ်က္ေသာ သူတို႔၏အဝတ္ကို ေစာင့္ေနပါ၏ဟု၊-

21ေလၽွာက္ဆိုလၽွင္၊ သခင္ဘုရားက၊ သြားေလာ့။ ငါသည္တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔ရွိရာသို႔ သင့္ကိုေဝးလွစြာ ေစလႊတ္မည္ဟု အကၽြန္ုပ္အား မိန္႔ေတာ္မူသည္ဟု ေပါလု ႁမြက္ဆို၏။

22ထိုမၽွတိုင္ေအာင္ ေပါလု၏စကားကို နားေထာင္ၿပီးလၽွင္၊ ထိုသူတို႔သည္ေအာ္ဟစ္၍၊ ထိုသို႔ေသာသူကို ေျမႀကီးျပင္မွ သုတ္သင္ပယ္ရွင္းေလာ့။ သူသည္ အသက္မရွင္သင့္ဟု ဆိုၾက၏။-

23ထိုသို႔ေအာ္ဟစ္ျခင္း၊ ကိုယ္အဝတ္ကိုခၽြတ္ျခင္း၊ ေျမမွုန္႔ကို မိုးေကာင္းကင္သို႔ ပစ္လိုက္ျခင္းကို ျပဳၾကစဥ္တြင္၊-

24ေပါလုကို အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ေအာ္ဟစ္ၾကသည္ကို စစ္သူႀကီးသည္ သိလို၍၊ ေပါလုကို ရဲတိုက္ထဲသို႔သြင္းေစ။ ရိုက္၍ စစ္ေၾကာေစဟု စီရင္ေလ၏။-

25သားေရႀကိဳးႏွင့္ ဆြဲတင္ၾကေသာအခါ၊ ေပါလုက၊ ေရာမလူျဖစ္ေသာသူကို ဓမၼသတ္အတိုင္း မစီရင္ဘဲလ်က္၊ သင္တို႔သည္ ရိုက္ရသေလာဟု အနား၌ရပ္ေနေသာ တပ္မွူးအားဆို၏။-

26တပ္မွူးသည္ၾကားလၽွင္ စစ္သူႀကီးထံသို႔သြား၍၊ အဘယ္သို႔ျပဳမည္ကို သတိထားပါေလာ့။ ဤသူသည္ ေရာမလူျဖစ္ပါသည္ဟု ၾကားေလၽွာက္၏။-

27စစ္သူႀကီးသည္လည္း၊ ေပါလုထံသို႔လာ၍၊ သင္သည္ေရာမလူမွန္သေလာ၊ ငါ့အား ေျပာေလာ့ဟုဆိုလၽွင္ မွန္ပါသည္ဟု ေပါလုဆို၏။-

28စစ္သူႀကီးကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ေငြအမ်ားကိုေပး၍ ေရာမလူ၏ အရိပ္အရာကိုရသည္ဟုဆိုလၽွင္၊ ေပါလုက၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ဇာတိအားျဖင့္ ရပါသည္ဟု ဆို၏။-

29ထိုအခါ စစ္ေၾကာမည္ျပဳေသာသူတို႔သည္ ေပါလုထံမွခ်က္ခ်င္းသြား၍၊ သူသည္ေရာမလူ ျဖစ္သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေရာမလူကို ခ်ည္ေႏွာင္မိသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ စစ္သူႀကီးသိလၽွင္ ေၾကာက္ျခင္းသို႔ေရာက္ေလ၏။

30နက္ျဖန္ေန႔တြင္ အဘယ္အျပစ္ကို ယုဒလူတို႔သည္ ေပါလု၌ တင္ၾကသည္ကို စစ္သူႀကီးသည္ အမွန္သိလိုေသာေၾကာင့္၊ ေပါလု၌ ခ်ည္ေႏွာင္ေသာသံႀကိဳးကို ခၽြတ္၍၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ လႊတ္အရာရွိအေပါင္းတို႔ကို စည္းေဝးေစျခင္းငွာ စီရင္ၿပီးလၽွင္၊ ေပါလုကိုေခၚ၍ သူတို႔ေရွ႕၌ထားေလ၏။

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →