Acts 28

Burmese JBZV

← Chapter 27 Jump to:

1ကုန္းေပၚသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ ထိုကၽြန္းကား ေမလိေတကၽြန္းျဖစ္သည္ကို သိၾက၏။-

2မိုးရြာ၍ ခ်မ္းေသာေၾကာင့္ လူရိုင္းတို႔သည္ မီးေမြးၿပီးလၽွင္၊ ငါတို႔အေပါင္းကို လက္ခံ၍ အထူးသျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳၾက၏။-

3ေပါလုသည္ ထင္းကိုစုသိမ္း၍ မီးေပၚမွာ ထည့္စဥ္တြင္၊ ေႁမြဆိုးသည္ မီးေငြ႕ထဲကထြက္၍ ေပါလု၏လက္ကို တြယ္လ်က္ေန၏။-

4ထိုလူရိုင္းတို႔သည္ ျမင္လၽွင္၊ ဤလူကား၊ လူအသက္ကို သတ္ေသာသူ အမွန္ျဖစ္၏။ ပင္လယ္ေဘးမွ လြတ္ေသာ္လည္း၊ အသက္ရွင္ေစျခင္းငွာ တရားသည္ အခြင့္မေပးဟု အခ်င္းခ်င္းဆိုၾက၏။-

5ေပါလုသည္ေႁမြကို မီးထဲသို႔ခါခ်၍ အဘယ္ ေဘးမၽွမသင့္။-

6သူသည္ တစ္ကိုယ္လုံးေရာင္မည္၊ တစ္ခဏခ်င္းတြင္ လဲ၍ေသမည္ဟု ထိုသူတို႔သည္ၾကာျမင့္စြာ ငံ့လင့္ေသာ္လည္း၊ သူ၌မေကာင္းေသာ အျပစ္တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ မျမင္လၽွင္ သေဘာေျပာင္းလဲ၍ ဤသူကား နတ္ဘုရားျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾက၏။

7ထိုအရပ္ႏွင့္ မနီးမေဝး ပုဗလိအမည္ရွိေသာ ကၽြန္းသူႀကီး၏ ေနရာရွိ၏။ ထိုသူႀကီးသည္ ငါတို႔ကိုလက္ခံ၍၊ သုံးရက္ပတ္လုံး ေကာင္းမြန္စြာ လုပ္ေကၽြးျပဳစုေလ၏။-

8ပုဗလိမင္း၏အဘသည္ ဖ်ားနာႏွင့္ ဝမ္းက်ေသြးသြန္နာစြဲ၍၊ တုံးလုံးေနသည္ကို ေပါလုဝင္၍ ဆုေတာင္းၿပီးမွ၊ သူ႔အေပၚ၌ လက္တင္၍ အနာကိုၿငိမ္းေစ၏။-

9ဤသို႔ျပဳေသာေၾကာင့္၊ ထိုကၽြန္း၌ အနာေရာဂါစြဲေသာ အျခားသူရွိသမၽွတို႔သည္ လာ၍ ခ်မ္းသာျခင္းကို ရၾက၏။-

10ထိုသူတို႔သည္ မ်ားစြာေသာ လက္ေဆာင္တို႔ကို ေပး၍၊ ငါတို႔သည္ လႊင့္ျပန္ေသာအခါ၊ ရိကၡာမ်ားကိုလည္း သေဘၤာေပၚသို႔ တင္ၾက၏။

11သုံးလလြန္လၽွင္၊ နတ္သားအႁမႊာတို႔၏ ႐ုပ္တုပါေသာ ထိုကၽြန္း၌ ေဆာင္းကာလပတ္လုံးေနခဲ့ဖူးေသာ အာေလဇျႏၵိသေဘၤာကို ငါတို႔သည္ စီးျပန္၍၊-

12သုရကုတ္ၿမိဳ႕သို႔ဆိုက္လၽွင္ သုံးရက္ေနၾက၏။-

13ထိုၿမိဳ႕မွလႊင့္ျပန္၍ ဝိုက္သြားသျဖင့္၊ ေရဂ်ဳန္ၿမိဳ႕ သို႔ေရာက္၍ တစ္ရက္ေနၿပီးမွ ေတာင္ေလလာေသာေၾကာင့္၊ ႏွစ္ရက္တြင္ေပါတေယာလိၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၾက၏။-

14ထိုၿမိဳ႕၌ ညီအစ္ကိုအခ်ိဳ႕တို႔ကိုေတြ႕၍ ခုနစ္ရက္ေနၾကပါဟု သူတို႔သည္ေတာင္းပန္သည္အတိုင္း ေနၿပီးမွ၊ ေရာမၿမိဳ႕သို႔ ခရီးသြားၾက၏။-

15ေရာမၿမိဳ႕သားညီအစ္ကိုတို႔သည္ ငါတို႔လာေၾကာင္းကို ၾကားသိလၽွင္၊ ခရီးဦးႀကိဳျပဳအံ့ေသာငွာ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ အပၸိေဈးတိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း၊ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ သုံးဇရပ္တိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း လာၾက၏။ ေပါလုသည္ ထိုသူတို႔ကို ျမင္လၽွင္၊ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္း၍ စိတ္သက္သာျခင္းသို႔ ေရာက္ေလ၏။

16ေရာမၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၾကေသာအခါ တပ္မွူးသည္ အက်ဥ္းခံေသာသူတို႔ကို ကိုယ္ရံေတာ္မွူး၌ အပ္ေလေသာ္၊ ေပါလုသည္ မိမိကိုေစာင့္ေသာ စစ္သူရဲတစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ မိမိအလိုအေလ်ာက္ေနရေသာ အခြင့္ကိုရ၏။

17သုံးရက္လြန္ေသာအခါ၊ ေပါလုသည္ ယုဒလူ အႀကီးအကဲတို႔ကို ေခၚ၍စုေဝးေစၿပီးလၽွင္၊ ညီအစ္ကိုတို႔၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ယုဒလူမ်ိဳးကို မျပစ္မွား၊ မိစဥ္ဘဆက္ က်င့္ေသာထုံးတမ္းကို မပယ္ေသာသူျဖစ္လ်က္ပင္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္ကို အက်ဥ္းထား၍ ေရာမလူတို႔လက္သို႔ အပ္လိုက္ၾက၏။-

18ေရာမလူတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္ကိုစစ္ေၾကာၿပီးမွ၊ ေသထိုက္ေသာ အျပစ္တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ မေတြ႕သျဖင့္ လႊတ္ျခင္းငွာ အလိုရွိၾက၏။-

19ထိုအလိုကို ယုဒလူတို႔သည္ ဆီးတားေသာအခါ၊ ကဲသာဘုရင္၏ အယူေတာ္ခံပါမည္ဟု အကၽြန္ုပ္ဆိုရ၏။ ထိုသို႔ဆိုေသာ္ အမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔ကို အျပစ္တင္စရာ တစ္စုံတစ္ခုရွိေသာေၾကာင့္ ဆိုသည္မဟုတ္။ ထိုေၾကာင့္ သင္တို႔ကိုျမင္၍ ႏွုတ္ဆက္ျခင္းငွာ အကၽြန္ုပ္ေခၚပါၿပီ။-

20ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ေမၽွာ္လင့္ရာအတြက္ေၾကာင့္၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ဤသံႀကိဳးႏွင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းကို ခံရပါ၏ဟု ေျပာဆိုလၽွင္၊-

21ထိုသူတို႔က၊ သင္၏အေၾကာင္းကို ၾကားလိုက္ေသာစာကို ယုဒျပည္မွ အကၽြန္ုပ္တို႔မရၾက။ ထိုျပည္မွလာေသာ ညီအစ္ကိုတို႔တြင္ အဘယ္သူမၽွ သင္၌ အျပစ္ရွိေၾကာင္းကို မၾကားမေျပာပါ။-

22သို႔ေသာ္လည္း ဤဘာသာသည္ အရပ္ရပ္တို႔၌ ကဲ့ရဲ့အျပစ္တင္ျခင္းကိုခံရေသာ ဘာသာျဖစ္သည္ကို အကၽြန္ုပ္တို႔သိၾကသည္ျဖစ္၍ သင္၏အယူဝါဒကို သင္သည္ ကိုယ္တိုင္ေဖာ္ျပေသာစကားကို အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ နားေထာင္သင့္သည္ထင္ပါ၏ဟု ဆိုၾကလၽွင္၊-

23ေန႔ရက္ကိုခ်ိန္းခ်က္၍ လူမ်ားတို႔သည္ ေပါလုတည္းခိုရာအရပ္သို႔ လာၾကသည္ရွိေသာ္၊ ေပါလုသည္ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္အေၾကာင္းကို သက္ေသခံသျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ထိုသူတို႔သည္ ေယရွု၏အေၾကာင္းမ်ားကို ယုံၾကည္ေစျခင္းငွာ၊ ေမာေရွ၏ပညတၱိက်မ္းႏွင့္ အနာဂတၱိက်မ္းတို႔ကို အမွီျပဳ၍ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္သျဖင့္လည္းေကာင္း၊ နံနက္အခ်ိန္မွစ၍ ညအခ်ိန္တိုင္ေအာင္ ထုတ္ေဖာ္ ေဟာေျပာေလ၏။

24အခ်ိဳ႕တို႔သည္ ေပါလု၏စကားကို ယုံၾက၏။ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ မယုံဘဲေနၾက၏။-

25ထိုသို႔ အခ်င္းခ်င္းသေဘာကြဲျပား၍ သြားၾက၏။ သြားၾကစဥ္တြင္ ေပါလုသည္ စကားတစ္ခြန္းကို ေျပာလိုက္သည္မွာ၊ သန္႔ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ပေရာဖက္ ေဟရွာယအားျဖင့္ မိန္႔ေတာ္မူခ်က္ဟူမူကား၊-

26သင္တို႔သည္ ၾကားလ်က္ပင္ အနက္ကို နားမလည္ဘဲ ၾကားၾကလိမ့္မည္။ ျမင္လ်က္ပင္ အာ႐ုံမျပဳဘဲ ျမင္ၾကလိမ့္မည္ဟု ထိုလူမ်ိဳးရွိရာသို႔ သြား၍ေျပာေလာ့။-

27အေၾကာင္းမူကား၊ သူတို႔မ်က္စိမျမင္၊ နားမၾကား၊ စိတ္ႏွလုံးမသိ၊ အက်င့္မေျပာင္းလဲ သူတို႔အနာေရာဂါကို ငါမၿငိမ္းေစရသည္တိုင္ေအာင္ သူတို႔၏ စိတ္ႏွလုံးသည္ မိုက္လ်က္၊ နားသည္ထိုင္းလ်က္၊ ကိုယ္မ်က္စိကိုပိတ္လ်က္ ရွိၾက၏ဟု ငါတို႔ဘိုးေဘးမ်ားအား ေလ်ာက္ပတ္စြာ မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

28ထိုေၾကာင့္ ဘုရားသခင္၏ ကယ္တင္ေတာ္မူျခင္း ေက်းဇူးေတာ္ကို တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔အား ေပးလိုက္သည္ျဖစ္၍၊ သူတို႔သည္နားေထာင္မည္အရာကို သင္တို႔ သိမွတ္ၾကေလာ့ဟု၊-

29ေပါလုေျပာဆိုၿပီးမွ၊ ယုဒလူတို႔သည္ သြား၍ အခ်င္းခ်င္းမ်ားစြာေသာ ေဆြးေႏြးႏွီးေႏွာျခင္း ရွိၾက၏။

30ထိုေနာက္မွ ေပါလုသည္ ႏွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး မိမိငွားေသာ အိမ္၌ေနသျဖင့္၊ မိမိထံသို႔လာေသာ သူအေပါင္းတို႔ကို ဧည့္ခံ၍၊-

31အဘယ္သူမၽွမျမစ္တားဘဲ၊ ဘုရားသခင္၏ နိုင္ငံေတာ္အေၾကာင္းကို အတည့္အလင္းေဟာေျပာ၍၊ သခင္ေယရွုခရစ္၏ အေၾကာင္းမ်ားကို သြန္သင္ျပသလ်က္ေန၏။ ရွင္လုကာစီရင္ေရးထားေသာတမန္ေတာ္ဝတၳဳၿပီး၏။

← Chapter 27 Jump to: