Acts 16 — Burmese JBZV

1ထိုေနာက္မွ ေပါလုသည္ ေဒရေဗၿမိဳ႕ႏွင့္ လုတၱရၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေလ၏။ လုတၱရၿမိဳ႕၌ တိေမာေသအမည္ရွိေသာ တပည့္ေတာ္တစ္ေယာက္ ရွိ၏။ သူ၏အမိကား၊ ယုံၾကည္ေသာ ယုဒမိန္းမျဖစ္၏။ အဘကား၊ ေဟလသလူျဖစ္၏။-

2ထိုသူသည္လုတၱရၿမိဳ႕၊ ဣေကာနိၿမိဳ႕၌ရွိေသာ ညီအစ္ကိုတို႔တြင္ အသေရရွိေသာသူျဖစ္၏။-

3ေပါလုသည္ ထိုသူကိုေခၚျခင္းငွာ အလိုရွိ၍၊ သူ၏အဘသည္ ေဟလသလူျဖစ္သည္ကို ထိုအရပ္တို႔၌ရွိေသာ ယုဒလူအေပါင္းတို႔သည္ သိေသာေၾကာင့္၊ အေရဖ်ားလွီးျခင္းကို သူ႔အားေပးေလ၏။-

4သူတို႔သည္ ၿမိဳ႕မ်ားကိုေလၽွာက္သြားစဥ္တြင္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ေနေသာတမန္ေတာ္တို႔ႏွင့္ သင္းအုပ္တို႔သည္ စီရင္ေသာပညတ္တို႔ကို အသင္းမ်ားက်င့္ေစာင္ဖို႔ရာ အပ္ေပးၾက၏။-

5ထိုသို႔အသင္းေတာ္တို႔သည္ ယုံၾကည္ျခင္း၌ တည္ၾကည္ျမဲၿမံသည္ျဖစ္၍၊ အေရအတြက္အားျဖင့္ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ တိုးပြားမ်ားျပားၾက၏။

6ျဖဴဂိျပည္၊ ဂလာတိျပည္ကို ေလၽွာက္သြားၿပီးမွ အာရွိျပည္၌ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို မေဟာေစျခင္းငွာ သန္႔ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ျမစ္တားေတာ္မူသျဖင့္၊-

7မုသိျပည္သို႔ေရာက္၍၊ ဗိသုနိျပည္သို႔ သြားမည္ျပဳၾကစဥ္၊ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ အခြင့္ေပးေတာ္မမူေသာေၾကာင့္၊-

8မုသိျပည္အနားမွာေလၽွာက္၍ တေရာၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၾက၏။

9ညအခါေပါလုသည္ ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံကိုျမင္ရ၍၊ မာေကေဒါနိ လူတစ္ေယာက္က၊ မာေကေဒါနိျပည္သို႔ ကူးပါ။ ငါတို႔ကိုမစပါဟု ရပ္လ်က္ ေတာင္းပန္၏။-

10ထိုဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံကို ျမင္ရလၽွင္၊ မာေကေဒါနိျပည္၌ ဧဝံေဂလိတရားကို ေဟာေစျခင္းငွ သခင္ဘုရားသည္ ငါတို႔ကိုေခၚေတာ္မူသည္ဟု ငါတို႔သေဘာက်သျဖင့္၊ ထိုျပည္သို႔သြားျခင္းငွာ ခ်က္ခ်င္းရွာႀကံၾက၏။

11ထိုေၾကာင့္၊ တေရာၿမိဳ႕မွ သေဘၤာလႊင့္၍ သာေမာသရက္ကၽြန္းသို႔ တည့္တည့္သြားသျဖင့္၊ နက္ျဖန္ေန႔၌ နာေပါလိၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၾက၏။-

12ထိုၿမိဳ႕မွထြက္ျပန္လၽွင္ မင္းမွုလြတ္ေသာၿမိဳ႕တည္းဟူေသာ မာေကေဒါနိျပည္တစ္ပိုင္းကို အစိုးရေသာ ဖိလိပၸိၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍ ကာလအတန္အရာ ေနၾက၏။

13ဥပုသ္ေန႔၌ ငါတို႔သည္ ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထြက္လၽွင္၊ ပတၳနာဇရပ္ရွိတတ္ရာ ျမစ္နားသို႔သြား၍ ထိုင္ၿပီးမွ၊ ထိုအရပ္၌စည္းေဝးေသာ မိန္းမတို႔အား ေဟာေျပာၾက၏။-

14ထိုအခါ နီေမာင္းေသာအထည္အလိပ္ကို ေရာင္းေသာ သြာတိရဲၿမိဳ႕သူ လုဒိအမည္ရွိေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္သည္ ဘုရားသခင္ကို ကိုးကြယ္ေသာသူျဖစ္၍၊ တရားနာစဥ္တြင္ ေပါလုေဟာေျပာေသာအရာကို မွီဝဲဆည္းကပ္ေစျခင္းငွာ သူ၏စိတ္ႏွလုံးကို သခင္ဘုရား ဖြင့္ေတာ္မူ၏။-

15ထိုမိန္းမသည္ အိမ္သူအိမ္သားတို႔ႏွင့္တကြ ဗတၱိဇံကိုခံၿပီးမွ၊ ကၽြန္မသည္ သခင္ဘုရား၌ အမွန္ယုံၾကည္သည္ကို သင္တို႔သည္ ထင္မွတ္လၽွင္၊ ကၽြန္မအိမ္သို႔ ဝင္၍ေနၾကပါဟု ေတာင္းပန္လ်က္ ငါတို႔ကို အနိုင္ေသြးေဆာင္ေလ၏။

16ထိုေနာက္မွ ငါတို႔သည္ ပတၳနာဇရပ္သို႔ သြားစဥ္တြင္ နတ္ဝင္ျဖစ္၍ အနာဂတ္ကိုေဟာသျဖင့္၊ မိမိသခင္တို႔အား စီးပြားမ်ားကို ျပဳတတ္ေသာ မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္သည္ ငါတို႔ကိုဆီးႀကိဳေလ၏။-

17ထိုမိန္းမငယ္သည္ ေပါလုႏွင့္ ငါတို႔ေနာက္သို႔လိုက္၍၊ ဤသူတို႔ကား အကၽြတ္တရားလမ္းကို ငါတို႔အား ေဟာေျပာျပသေသာ အျမင့္ဆုံးေသာ ဘုရားသခင္၏ကၽြန္ျဖစ္ၾက၏ဟု ဟစ္ေၾကာ္ေလ၏။-

18ထိုသို႔ အဖန္မ်ားစြာျပဳေသာေၾကာင့္ ေပါလုသည္ စိတ္မသာလ်က္လွည့္ၾကည့္၍၊ သင္သည္ သူ၏အထဲမွ ထြက္သြားေလာ့။ ေယရွုခရစ္၏နာမေတာ္ကို အမွီျပဳ၍ ငါအမိန္႔ရွိ၏ဟု ထိုနတ္ကိုဆိုေသာခဏခ်င္းတြင္ နတ္သည္ထြက္သြား၏။-

19သူ၏သခင္တို႔သည္ ေနာက္တစ္ဖန္ စီးပြားျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ေမၽွာ္လင့္စရာအေၾကာင္း မရွိသည္ကို သိျမင္လၽွင္၊ ေပါလုႏွင့္ သိလတို႔ကို ဖမ္းဆီးဆြဲငင္၍ ႐ုံးေတာ္သို႔ပို႔ၾက၏။-

20စစ္ကဲမင္းထံသို႔ေရာက္ေသာအခါ ဤသူတို႔သည္ ယုဒလူျဖစ္လ်က္ ငါတို႔ၿမိဳ႕ကို ေႏွာင့္ယွက္တတ္ပါ၏။-

21ေရာမလူျဖစ္ေသာငါတို႔သည္ မခံမယူ မက်င့္အပ္ေသာ ဘာသာထုံးတမ္းမ်ားကို ေဟာေျပာသြန္သင္တတ္ပါ၏ဟု ေလၽွာက္ဆိုၾကလၽွင္၊-

22စုေဝးေသာလူတို႔သည္ သူတို႔တစ္ဖက္၌ တစ္ၿပိဳင္နက္ထၾက၏။ စစ္ကဲမင္းတို႔လည္း သူတို႔၏ အဝတ္ကိုခၽြတ္၍ ႀကိမ္လုံးႏွင့္ရိုက္ေစျခင္းငွာ စီရင္ၾက၏။-

23ရိုက္၍ ဒဏ္ခ်က္မ်ားရွိၿပီးမွ၊ လုံျခဳံစြာေစာင့္ေစဟု ေထာင္မွူးကိုမွာလိုက္၍ ေထာင္ထဲမွာ ေလွာင္ထားၾက၏။-

24ထိုသို႔မွာလိုက္သည္အတိုင္း ေထာင္မွူးသည္ အတြင္းေထာင္ထဲမွာ ေလွာင္၍ ထိတ္ခတ္လ်က္ထား၏။

25သန္းေခါင္အခ်ိန္၌ ေပါလုႏွင့္ သိလတို႔သည္ ပတၳနာျပဳ၍ ဘုရားသခင္ကိုခ်ီးမြမ္းလ်က္ သီခ်င္းဆိုေလ၏။ ေထာင္ထဲမွာ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းကိုခံရေသာ သူတို႔သည္ နားေထာင္ၾက၏။-

26ထိုခဏခ်င္းတြင္ ေျမႀကီးသည္ျပင္းစြာလွုပ္ေသာေၾကာင့္ ေထာင္ေျခရင္းလည္း လွုပ္ရွား၏။ တံခါးရွိသမၽွတို႔သည္ ခ်က္ခ်င္းပြင့္၍ လူအေပါင္းတို႔သည္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းႏွင့္ လြတ္ၾက၏။-

27ေထာင္မွူးသည္နိုး၍ ေထာင္တံခါးမ်ား ပြင့္လ်က္ရွိသည္ကို ျမင္လၽွင္၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းကို ခံရေသာသူတို႔သည္ ထြက္ေျပးၾကၿပီဟု ထင္မွတ္သည္ႏွင့္၊ ဓားကို အိမ္မွဆြဲထုတ္၍ ကိုယ္အသက္ကိုသတ္မည္ ျပဳေလ၏။-

28ေပါလုကလည္း၊ ကိုယ္ကိုအျပစ္မျပဳႏွင့္။ ငါတို႔အေပါင္းသည္ ရွိၾက၏ဟု ႀကီးေသာအသံႏွင့္ ဟစ္၍ေျပာဆို၏။-

29ေထာင္မွူးသည္ ညႇိထြန္းေသာမီးကို ေတာင္းၿပီးမွ ေျပးဝင္၍၊ ေပါလုႏွင့္ သိလတို႔၏ေျခရင္း၌ တုန္လွုပ္လ်က္ ပ်ပ္ဝပ္ေလ၏။-

30သူတို႔ကို ျပင္သို႔ထုတ္ၿပီးလၽွင္လည္း၊ သခင္တို႔၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ ေရာက္အံ့ေသာငွာ အဘယ္သို႔ျပဳရပါမည္နည္းဟု ေမးေလၽွာက္ေလ၏။-

31ထိုသူတို႔ကလည္း၊ သခင္ေယရွုခရစ္ကို ယုံၾကည္ေလာ့။ ယုံၾကည္လၽွင္ သင္ႏွင့္ သင္၏အိမ္သူအိမ္သားတို႔သည္ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကလိမ့္မည္ဟု ေျပာဆိုလ်က္၊-

32ထိုသူမွစ၍ သူ၏အိမ္၌ရွိသမၽွေသာ သူတို႔အား သခင္ဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို ေဟာၾက၏။-

33ထိုည၊ ထိုအခ်ိန္နာရီ၌ပင္၊ ေထာင္မွူးသည္ ေပါလုႏွင့္ သိလတို႔ကိုယူ၍ ဒဏ္ခ်က္ရာမ်ားကို ေဆးေၾကာၿပီးလၽွင္၊ မိမိလူအေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ဗတၱိဇံကို ခ်က္ျခင္းခံေလ၏။-

34တစ္ဖန္ ေပါလုႏွင့္ သိလတို႔ကို မိမိအိမ္သို႔ ေခၚပင့္ၿပီးမွ သူတို႔ကို လုပ္ေကၽြး၍၊ ဘုရားသခင္ကို ယုံၾကည္လ်က္ အိမ္သူအိမ္သားအေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေလ၏။

35နံနက္ေရာက္ေသာအခါ စစ္ကဲတို႔သည္ ႐ုံးလုလင္တို႔ကို ေစလႊတ္၍၊ ထိုလူတို႔ကို လႊတ္ေစဟု မွာလိုက္ၾက၏။-

36ထိုစကားကိုေထာင္မွူးသည္ ေပါလုအား ၾကားေျပာ၍၊ ကိုယ္ေတာ္တို႔ကို လႊတ္ေစျခင္းငွာ စစ္ကဲတို႔သည္ ေစလႊတ္ၾကပါၿပီ။ ထိုေၾကာင့္ယခုထြက္၍ ၿငိမ္ဝပ္စြာ ႂကြသြားေတာ္မူၾကပါဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊-

37ေပါလုက၊ ေရာမလူျဖစ္ေသာ ငါတို႔ကို ဓမၼသတ္အတိုင္း မစီရင္ဘဲလ်က္၊ စစ္ကဲတို႔သည္ ထင္ရွားစြာရိုက္၍ ေထာင္ထဲမွာ ေလွာင္ထားၿပီးမွ၊ တိတ္ဆိတ္စြာႏွင့္ ထုတ္ၾကမည္ေလာ။ ထိုသို႔မျပဳသင့္။ ကိုယ္တိုင္လာ၍ ငါတို႔ကို ႏုတ္ယူၾကေစဟု ႐ုံးလုလင္တို႔အား ေျပာဆို၏။-

38ထိုစကားကို႐ုံးလုလင္တို႔သည္ စစ္ကဲတို႔အား ၾကားေလၽွာက္၍၊ ေပါလုႏွင့္ သိလတို႔သည္ ေရာမလူျဖစ္ေၾကာင္းကို စစ္ကဲတို႔သည္ ၾကားသိေသာအခါ ေၾကာက္ျခင္းသို႔ေရာက္၍၊-

39ကိုယ္တိုင္လာၿပီးလၽွင္ ေခ်ာ့ေမာ့ေသာစကားႏွင့္ သူတို႔ကို ႏုတ္ယူ၍၊ ထိုၿမိဳ႕မွ ထြက္သြားပါမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ၾက၏။-

40ထိုအခါ ေပါလုႏွင့္ သိလတို႔သည္ ေထာင္မွထြက္၍ လုဒိအိမ္သို႔ဝင္သျဖင့္၊ ညီအစ္ကိုမ်ားကို ေတြ႕ျမင္၍ သက္သာေစၿပီးမွ ထြက္သြားၾက၏။