Acts 25

Burmese JBZV

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1ေဖတၱဳမင္းသည္ ထိုျပည္သို႔ေရာက္၍ သုံးရက္ရွိေသာအခါ၊ ကဲသရိၿမိဳ႕မွ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ တက္သြား၏။-

2ထိုအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းမွစ၍ ယုဒလူ အႀကီးအကဲတို႔သည္၊-

3ေပါလုကို သတ္ျခင္းငွာ လမ္းနား၌ ေခ်ာင္း၍ ေနမည္ဟုအႀကံရွိသည္ႏွင့္၊ ေပါလု၏အေၾကာင္းကို ၾကားေလၽွာက္ေတာင္းပန္၍၊ သူ႔ကို ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူမည္အေၾကာင္း အသနားေတာ္ခံၾက၏။-

4ေဖတၱဳမင္းကလည္း၊ ေပါလုသည္ ကဲသရိၿမိဳ႕၌ အခ်ဳပ္ခံလ်က္ေနရ၏။ ထိုၿမိဳ႕သို႔မ်ားမၾကာ ငါ့ကိုယ္တိုင္ သြားမည္။-

5သင္တို႔သည္ တတ္နိုင္ေသာသူတို႔သည္ ငါႏွင့္ အတူလိုက္၍၊ ထိုသူ၌အျပစ္ရွိလၽွင္ အျပစ္တင္ၾကေစဟု ေျပာဆို၏။

6ထိုေနာက္ ဆယ္ရက္ေလာက္ေနၿပီးမွ ကဲသရိၿမိဳ႕သို႔ သြား၍၊ နက္ျဖန္ေန႔၌တရားပလႅင္ေပၚမွာ ထိုင္လ်က္၊ ေပါလုကိုေခၚေခ်ဟု အမိန္႔ရွိ၏။

7ေပါလုေရာက္ေသာအခါ၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွလာေသာ ယုဒလူတို႔သည္ ဝန္းရံလ်က္၊ သက္ေသမျပနိုင္ဘဲ ေလးစြာေသာအျပစ္မ်ားတို႔ကို ေပါလုအေပၚ၌တင္ၾက၏။-

8ေပါလုကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ယုဒတရားကို မျပစ္မွားပါ။ ဗိမာန္ေတာ္ကို မျပစ္မွားပါ။ ကဲသာဘုရင္ကို မျပစ္မွားပါဟူ၍ အျပစ္ေျဖရာစကားကို ေျပာေလ၏။-

9သို႔ေသာ္လည္း၊ ေဖတၱဳမင္းက၊ သင္သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍၊ ငါ့ေရွ႕မွာ ဤအမွုစီရင္ျခင္းကို ခံမည္ေလာဟု ယုဒလူတို႔ကို ေက်းဇူးျပဳလိုေသာ စိတ္ရွိလ်က္ ေပါလုအားေမး၏။-

10ေပါလုကလည္း၊ ကဲသာဘုရင္၏ တရားပလႅင္ေရွ႕မွာ အကၽြန္ုပ္ရပ္ပါ၏။ ထိုပလႅင္ေရွ႕မွာ အကၽြန္ုပ္အမွုကို စီရင္အပ္ပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ အမွန္သိေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ယုဒလူတို႔ကို အလၽွင္းမျပစ္မွားပါ။-

11အကၽြန္ုပ္ျပစ္မွား၍ ေသထိုက္ေသာအျပစ္ကို ျပဳမိသည္မွန္လၽွင္၊ ေသေဘးကို အကၽြန္ုပ္မေရွာင္ပါ။ ထိုသူတို႔တင္ေသာအျပစ္ တစ္စုံတစ္ခုမၽွ မမွန္လၽွင္၊ သူတို႔လက္သို႔ အကၽြန္ုပ္ကို အဘယ္သူမၽွ မစြန္႔မအပ္ရပါ။ ကဲသာဘုရင္၏ အယူေတာ္ကိုခံပါမည္ဟု ေလၽွာက္ဆို၏။-

12ထိုအခါ ေဖတၱဳမင္းသည္ တိုင္ပင္ဘက္တို႔ႏွင့္ တိုင္ပင္ၿပီးလၽွင္၊ သင္သည္ ကဲသာဘုရင္၏အယူေတာ္ကို ခံပါမည္ဟုဆိုသေလာ။ ကဲသာဘုရင္ထံေတာ္သို႔ သြားရမည္ဟုဆို၏။

13ထိုေနာက္မ်ားမၾကာ၊ အၿဂိပၸမင္းႀကီးသည္ မိမိခင္ပြန္းေဗရနိတ္ႏွင့္တကြ ေဖတၱဳမင္းကိုႏွုတ္ဆက္ျခင္းငွာ ကဲသရိၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္လာ၏။-

14အင္တန္ကာလေနၿပီးမွ ေဖတၱဳမင္းသည္ ေပါလု၏အေၾကာင္းကို မင္းႀကီးအား ၾကားေျပာသည္မွာ၊ ေဖလဇ္မင္းသည္ အက်ဥ္းထားရစ္ေစေသာ လူတစ္ေယာက္ရွိ၏။-

15ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ အကၽြန္ုပ္ရွိေသာအခါ၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ ယုဒအမ်ိဳးအႀကီးအကဲတို႔သည္၊ ထိုသူ၏အေၾကာင္းကို ၾကားေလၽွာက္၍ အျပစ္အေလ်ာက္ စီရင္ပါဟု ေတာင္းပန္ၾကလၽွင္၊-

16ကၽြန္ုပ္ကလည္း၊ အျပစ္တင္ျခင္းကို ခံေသာသူသည္ အျပစ္တင္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ မ်က္ေမွာက္ေတြ႕၍၊ မိမိ၌တင္ေသာအျပစ္ကိုေျဖရေသာ အခြင့္မရွိမီ၊ အဘယ္သူကိုမၽွ အေသခံေစျခင္းငွာ မစြန္႔မအပ္ရဟု ေရာမထုံးစံရွိေၾကာင္းကို ေျပာဆို၏။-

17ထိုသူတို႔သည္ ဤၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လာေသာအခါ၊ ကၽြန္ုပ္သည္ မဆိုင္းမလင့္ဘဲ နက္ျဖန္ေန႔၌ တရားပလႅင္ေပၚမွာ ထိုင္၍ ထိုသူကိုေခၚေစ၏။-

18သူ႔ကို အမွုလုပ္ေသာ သူတို႔သည္ လာၾကလၽွင္၊ ကၽြန္ုပ္အထက္က ထင္မွတ္ေသာ အျပစ္တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ မတင္ဘဲလ်က္၊ မိမိဘာသာႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ေယရွုအမည္ရွိေသာ၊-

19ေသၿပီးေသာ သူတစ္ေယာက္ႏွင့္လည္းေကာင္း ယွဥ္ေသာ ပုစၧာအေမးကို အေၾကာင္းျပဳ၍ အျပစ္တင္ၾက၏။ ထိုေယရွုသည္ အသက္ရွင္လ်က္ရွိသည္ဟု ေပါလုဆိုတတ္၏။-

20ထိုပုစၧာအေမးကို ကၽြန္ုပ္သည္ မကၽြမ္းေသာေၾကာင့္၊ ေပါလုအားလည္း၊ သင္သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍ ဤအမွုစီရင္ျခင္းကို ခံမည္ေလာဟုေမးလၽွင္၊-

21ေပါလုသည္ ဘုန္းႀကီးေတာ္မူေသာ ဘုရင္၏အယူေတာ္ကို ခံလို၍ မိမိကိုခ်ဳပ္ထားေစျခင္းငွာ ေတာင္းပန္ေသာေၾကာင့္၊ သူ႔ကိုကဲသာဘုရင္ထံေတာ္သို႔ မေစလႊတ္မီတိုင္ေအာင္ ခ်ဳပ္ထားေစျခင္းငွာ ကၽြန္ုပ္စီရင္သည္ဟု ေဖတၱဳမင္းသည္ ေျပာဆို၏။-

22အၿဂိပၸမင္းကလည္း၊ ထိုသူ၏စကားကို ကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္တိုင္နားေထာင္ခ်င္ဖြယ္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုလၽွင္၊ ေဖတၱဳမင္းက၊ နက္ျဖန္ေန႔၌ သူ၏စကားကို နားေထာင္ပါေလာ့ဟု ဆို၏။

23နက္ျဖန္ေန႔၌ အၿဂိပၸမင္းႏွင့္ ေဗရနိတ္တို႔သည္ မ်ားစြာေသာ ဂုဏ္အသေရကို ေဆာင္လ်က္၊ စစ္သူႀကီးတို႔မွစ၍ ထိုၿမိဳ႕၌ထင္ရွားေသာ သူမ်ားတို႔ႏွင့္တကြ အိမ္ေတာ္ဦးသို႔ ဝင္ၾကလၽွင္၊ ေဖတၱဳမင္းသည္ေပါလုကို ေဆာင္ခဲ့ေစ၏။-

24ေဖတၱဳမင္းကလည္း၊ အၿဂိပၸမင္းႀကီးမွစ၍ ယခုရွိေသာသူ အေပါင္းတို႔၊ ဤသူကိုၾကည့္ၾကပါေလာ့။ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌လည္းေကာင္း၊ ဤၿမိဳ႕၌လည္းေကာင္း ယုဒလူမ်ားအေပါင္းတို႔သည္ ဤသူ၏အေၾကာင္းကို ကၽြန္ုပ္အားေလၽွာက္၍၊ သူသည္ ခဏမၽွအသက္မရွင္ထိုက္ပါဟု ဟစ္ၾက၏။-

25သူသည္ ေသထိုက္ေသာ အျပစ္မျပဳေၾကာင္းကို ကၽြန္ုပ္သိျမင္၍လည္းေကာင္း၊ သူသည္ဘုန္းႀကီးေတာ္မူေသာ ဘုရင္၏ အယူေတာ္ကို ခံပါမည္ဟုဆို၍လည္းေကာင္း၊ သူ႔ကိုအထံေတာ္သို႔ ေစလႊတ္ေစျခင္းငွာ ကၽြန္ုပ္စီရင္၏။-

26သူ၏အေၾကာင္းကို ေရးထား၍၊ ရွင္ဘုရင္ထံေတာ္သို႔ ေပးလိုက္စရာဖို႔၊ ေသခ်ာေသာအေၾကာင္း တစ္စုံတစ္ခုမၽွ ကၽြန္ုပ္၌မရွိ။ ထိုေၾကာင့္ သင္တို႔သည္ သူ႔ကို စစ္ေၾကာၿပီးမွ၊ ကၽြန္ုပ္ေရး၍ေပးလိုက္စရာ အေၾကာင္းရွိေစျခင္းငွာ သင္တို႔ေရွ႕၌လည္းေကာင္း၊ အၿဂိပၸမင္းႀကီး၊ အထူးသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ေရွ႕၌လည္းေကာင္း၊ သူ႔ကိုကၽြန္ုပ္ထုတ္၍ျပ၏။-

27အေၾကာင္းမူကား၊ အက်ဥ္းခံေသာသူကို အျပစ္မျပဘဲ ေစလႊတ္ေသာ္ မေလ်ာ္မသင့္ျဖစ္မည္ထင္ပါသည္ ဟုဆို၏။

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →