Acts 26 — Burmese JBZV

1ထိုအခါ အၿဂိပၸမင္းက၊ သင္သည္ကိုယ္အဖို႔အလိုငွာ ေျပာရေသာအခြင့္ရွိသည္ဟု ေပါလုအားဆိုလၽွင္၊ ေပါလုသည္ လက္ကိုဆန္႔၍ အျပစ္ေျဖရာစကားကို ဤသို႔ေျပာ၏။-

2အၿဂိပၸမင္းႀကီး၊-

3ယုဒလူတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္ကို အမွုလုပ္သမၽွေသာအရာမွာ၊ ေရွ႕ေတာ္၌ အျပစ္ေျဖစရာစကားကို ယေန႔ေျပာရမည္ အေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုမၽွမက ကိုယ္ေတာ္သည္ ယုဒထုံးတမ္း၊ ပုစၧာအေမးမ်ားကို ေလ့က်က္ေတာ္မူေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ အကၽြန္ုပ္ေထာက္၍ ကိုယ္၌မဂၤလာရွိသည္ဟု ကိုယ္ကိုထင္မွတ္ပါ၏။ ထိုေၾကာင့္ သည္းခံေသာ စိတ္ေတာ္ႏွင့္ အကၽြန္ုပ္စကားကို နားေထာင္ေတာ္မူမည္အေၾကာင္း အသနားေတာ္ခံပါ၏။

4ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္ ကိုယ္အမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔၏အထဲ၌ အကၽြန္ုပ္ေနသျဖင့္၊ ငယ္ေသာအသက္အရြယ္မွစ၍၊ အကၽြန္ုပ္၏အေန အထိုင္အျပဳအမူမ်ားကို ယုဒလူအေပါင္းတို႔သည္ သိၾကပါ၏။-

5အကၽြန္ုပ္သည္ ယုဒဘာသာ၌ အလြန္က်ပ္တည္းစြာေသာ နည္းဥပေဒသကိုခံ၍၊ ဖာရိရွဲျဖစ္သည္ကို ထိုသူတို႔သည္ သက္ေသခံျခင္းငွာ အလိုရွိလၽွင္ ေရွ႕ဦးစြာကပင္ သိၾကပါ၏။-

6ဘုရားသခင္သည္ ဘိုးေဘးမ်ားတို႔အား ေပးေတာ္မူေသာ ကတိေတာ္ကိုေထာက္၍ ေမၽွာ္လင့္ျခင္း တရားအေၾကာင္းေၾကာင့္၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ယခုတြင္ စစ္ေၾကာစီရင္ျခင္းကို ခံရပါ၏။-

7ယုဒလူတစ္ဆယ္ႏွစ္မ်ိဳးတို႔သည္ ေန႔ညမျပတ္ ႀကိဳးစား၍ ဘုရားဝတ္ျပဳသျဖင့္၊ ထိုကတိေတာ္အတိုင္း ခံရမည္ဟု ေမၽွာ္လင့္ျခင္းရွိၾက၏။ အိုအၿဂိပၸမင္းႀကီး၊ ထိုေမၽွာ္လင့္ျခင္းတရားကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ယုဒလူတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္ကို အမွုလုပ္ၾကပါ၏။-

8ေသလြန္ေသာသူတို႔ကို ဘုရားသခင္ ထေျမာက္ေစေတာ္မူမည္ဟူေသာ အယူကိုမယူအပ္ဟု သင္တို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ထင္ၾကပါသနည္း။

9နာဇရက္ၿမိဳ႕သား ေယရွု၏ နာမေတာ္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေသာ အမွုမ်ားကို ျပဳေကာင္း၏ဟု အကၽြန္ုပ္သည္ စိတ္ထင္လ်က္၊-

10ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ထိုအမွုကို ျပဳမိပါ၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ထံ၌ အခြင့္ရၿပီးလၽွင္၊ သန္႔ရွင္းသူအမ်ားတို႔ကို ေထာင္ထဲမွာ ေလွာင္ထားပါ၏။ သူတို႔သည္ အေသသတ္ျခင္းကို ခံရေသာအခါ အကၽြန္ုပ္သည္ ဝန္ခံပါ၏။-

11ထိုသူတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကို ႏွုတ္ျဖင့္ ျပစ္မွားေစျခင္းငွာ၊ အကၽြန္ုပ္သည္ အနိုင္အထက္ျပဳ၍၊ ခပ္သိမ္းေသာတရားဇရပ္တို႔၌ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ဒဏ္ေပးပါ၏။ ျပင္းစြာေသာ အမ်က္ေဒါသႏွင့္ ယစ္မူးသျဖင့္၊ တစ္ကၽြန္းတစ္နိုင္ငံတိုင္ေအာင္ သူတို႔ကို ညႇဥ္းဆဲႏွိပ္စက္ပါ၏။

12ထိုသို႔ျပဳ၍ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ေပးေသာ အခြင့္အရာႏွင့္ အကၽြန္ုပ္သည္ ဒမာသက္ၿမိဳ႕သို႔ သြားစဥ္တြင္၊-

13ေန၏အေရာင္ထက္မကေသာ အလင္းသည္ အကၽြန္ုပ္မွစ၍ အကၽြန္ုပ္ႏွင့္အတူ သြားေသာသူမ်ား ပတ္လည္၌ ေကာင္းကင္ထဲက ထြန္းေတာက္သည္ကို၊ မြန္းတည့္အခ်ိန္တြင္ လမ္းထဲမွာ အကၽြန္ုပ္ျမင္ရပါသည္။ အရွင္မင္းႀကီး။-

14အကၽြန္ုပ္ႏွင့္ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ ေျမေပၚမွာ လဲ၍ေနၾကစဥ္၊ ေရွာလု၊ ေရွာလု၊ ငါ့ကိုအဘယ္ေၾကာင့္ ညႇဥ္းဆဲသနည္း။ တုတ္ခၽြန္ကို ေျခႏွင့္ ေက်ာက္လၽွင္ ခက္လွသည္ဟု ေဟျဗဲဘာသာအားျဖင့္ ေျပာေသာ စကားသံကို အကၽြန္ုပ္ၾကားလၽွင္၊-

15သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္သူနည္းဟု အကၽြန္ုပ္ေမးေလၽွာက္ေသာ္၊ ငါကား၊ သင္ညႇဥ္းဆဲေသာ နာဇရက္ၿမိဳ႕သား ေယရွုျဖစ္သတည္း။-

16သို႔ေသာ္လည္း၊ ထ၍မတ္တတ္ေနေလာ့။-

17ငါသည္ယုဒအမ်ိဳးသား၊ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔လက္မွ သင့္ကိုကယ္လႊတ္၍၊-

18သင္သည္ ယခုျမင္ရေသာအေၾကာင္းအရာတို႔ႏွင့္၊ ေနာက္မွ ငါသည္သင့္အား ထင္ရွားလတၱံ့ေသာ အေၾကာင္းအရာတို႔မွာ၊ အမွုေဆာင္ရြက္ေသာသူ၊ သက္ေသခံေသာသူအရာ၌ သင့္ကိုခန္႔ထားေစျခင္းငွာ ငါသည္သင့္အား ထင္ရွား၏။ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေမွာင္မိုက္မွ အလင္းသို႔ ကူးေျမာက္၍၊ စာတန္၏အာဏာထဲမွ ဘုရားသခင့္အထံေတာ္သို႔ ေျပာင္းလဲေသာအားျဖင့္ အျပစ္လႊတ္ျခင္း ေက်းဇူးကို ခံရမည္အေၾကာင္းႏွင့္၊ ငါ့ကိုယုံၾကည္ေသာအားျဖင့္ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာသူတို႔ႏွင့္ ဆက္ဆံ၍ အေမြခံရမည္အေၾကာင္း၊ သူတို႔၏မ်က္စိကို ဖြင့္ေစျခင္းငွာ သူတို႔ဆီသို႔ သင့္ကို ငါေစလႊတ္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

19အို အၿဂိပၸမင္းႀကီး၊ ေကာင္းကင္ကျဖစ္ေသာ ထိုဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကို အကၽြန္ုပ္သည္ နားမေထာင္ဘဲ မေနရပါ။-

20လူတို႔သည္ ေနာင္တရရမည္။ ေနာင္တရျခင္းႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ရမည္။ ဘုရားသခင္ အထံေတာ္သို႔ ေျပာင္းလဲရမည္ဟူ၍ ဒမာသက္ၿမိဳ႕၌ ေရွ႕ဦးစြာ ေဟာေျပာၿပီးလၽွင္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွစ၍ ယုဒျပည္အရပ္ရပ္၌ေနေသာ သူတို႔အားလည္းေကာင္း၊ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔အားလည္းေကာင္း၊ ေဟာေျပာပါ၏။-

21ထိုအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္၊ ယုဒလူတို႔သည္ ဗိမာန္ေတာ္၌ အကၽြန္ုပ္ကိုဖမ္းဆီး၍ ကြပ္မ်က္ျခင္းငွာ အားထုတ္ၾကပါ၏။-

22သို႔ရာတြင္ ဘုရားသခင္ မစေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးေတာ္ကို အကၽြန္ုပ္ခံရ၍၊-

23ယခုတိုင္ေအာင္ ရွိေနရပါ၏။ ခရစ္ေတာ္သည္ အေသသတ္ျခင္းကို ခံရမည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ေသျခင္းမွ အဦးဆုံးထေျမာက္၍ ယုဒအမ်ိဳးသား၊ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔အား အလင္းကိုေပးမည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ေမာေရွမွစေသာ ပေရာဖက္မ်ားတို႔ ေဟာေျပာေသာစကားထက္ အကၽြန္ုပ္သည္ မလြန္ဘဲ၊ လူအႀကီးအငယ္တို႔အား သက္ေသခံ၍ ေနပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။

24ထိုသို႔ေပါလုသည္ အျပစ္ေျဖရာစကားကို ေလၽွာက္ေသာအခါ၊ ေဖတၱဳမင္းက၊ ေပါလု၊ သင္သည္ သူ႐ူးျဖစ္၏။ သိပၸံအတတ္မ်ားကိုသင္၍ သူ႐ူးအျဖစ္သို႔ေရာက္ခဲ့ၿပီဟု ႀကီးေသာ အသံႏွင့္ဆို၏။-

25ေပါလုကလည္း၊ ျမတ္ေတာ္မူေသာေဖတၱဳမင္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္ သူ႐ူးမဟုတ္ပါ။ သမၼာတရားႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ေကာင္းေသာစိတ္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ယွဥ္ေသာစကားကို ေျပာပါ၏။-

26ဤအရာမ်ားကို အၿဂိပၸမင္းႀကီး သိေတာ္မူ၏။ ထိုမင္းေရွ႕ေတာ္၌ အကၽြန္ုပ္အတည့္အလင္း ေလၽွာက္ဝံ့ပါ၏။ ဤအမွုအရာ တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ မင္းႀကီးမသိဘဲ ေနေတာ္မမူဟု အကၽြန္ုပ္ထင္ပါ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ဤအမွုသည္ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္၌ ျပဳေသာအမွု မဟုတ္ပါ။-

27အို အၿဂိပၸမင္းႀကီး၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အနာဂတၱိက်မ္းစာကို ယုံေတာ္မူသေလာ။ ယုံေတာ္မူသည္ကို အကၽြန္ုပ္သိပါသည္ဟု ေလၽွာက္၏။-

28အၿဂိပၸမင္းကလည္း၊ သင္သည္ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ေသာအားျဖင့္၊ ငါသည္ခရစ္ယာန္ျဖစ္လုၿပီဟု ေပါလုအား ေျပာဆိုလၽွင္၊-

29ေပါလုက၊ ကိုယ္ေတာ္မွစ၍ ယေန႔တြင္ အကၽြန္ုပ္၏စကားကို ၾကားေသာသူအေပါင္းတို႔သည္၊ ဤသံႀကိဳးကိုထား၍ အကၽြန္ုပ္ကဲ့သို႔ေသာသူ ျဖစ္လုသည္သာမက လုံးလုံးျဖစ္ေစျခင္းငွာ ဘုရားသခင္ကို အကၽြန္ုပ္ ဆုေတာင္းပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

30ထိုအခါ မင္းႀကီးႏွင့္ ေဗရနိတ္သည္ ထ၍ ၿမိဳ႕ဝန္မင္းမွစေသာ အေပါင္းအေဖာ္မ်ားတို႔ႏွင့္တကြ၊-

31အျခားသို႔သြားၿပီလၽွင္၊ ဤသူသည္ အေသသတ္ျခင္း၊ အက်ဥ္းထားျခင္း ခံထိုက္ေသာအမွုကို မျပဳဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။-

32အၿဂိပၸမင္းကလည္း၊ ဤသူသည္ ကဲသာဘုရင္၏ အယူေတာ္ကို ခံပါမည္ဟုမဆိုမိလၽွင္ လႊတ္သင့္သည္ဟု ေဖတၱဳမင္းအားဆို၏။