Matthew 10

Burmese JBZV

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးေသာ တပည့္ေတာ္တို႔ကို ေခၚေတာ္မူၿပီးမွ၊ ညစ္ညဴးေသာနတ္တို႔ကို ႏွင္ထုတ္ျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ အနာေရာဂါအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို ၿငိမ္းေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း အခြင့္ေပးေတာ္မူ၏။-

2တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးေသာ တပည့္ေတာ္တို႔၏ အမည္ကား၊ ပထမမွာ၊ ေပတ႐ုဟူ၍ ေခၚေဝၚေသာ ရွိမုန္ႏွင့္ သူ႔ညီအေျႏၵ၊-

3ေဇေဗဒဲ၏သားယာကုပ္ႏွင့္ သူ႔ညီေယာဟန္၊ ဖိလိပၸဳႏွင့္ ဗာေသာလမဲ၊ ေသာမႏွင့္ အခြန္ခံမႆဲ၊ အာလဖဲ၏သားယာကုပ္ႏွင့္ သဒၵဲဟု အမည္သစ္ကိုရေသာ ေလဗဲ၊-

4ကာနနိတ္လူရွိမုန္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံေသာ ယုဒရွကာ႐ုတ္ ေပတည္း။

5ထိုတစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးေသာ သူတို႔ကို ေယရွုသည္ ေစလႊတ္ေတာ္မူ၍၊ သင္တို႔သည္ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔ရွိရာသို႔ မသြားၾကႏွင့္။ ရွမာရိၿမိဳ႕ရြာထဲသို႔ မဝင္ၾကႏွင့္။-

6ဣသေရလအမ်ိဳး၊ ေပ်ာက္လြင့္ေသာ သိုးမ်ားရွိရာသို႔ အရင္သြားၾကေလာ့။-

7သြားစဥ္တြင္၊ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္တည္လုနီးၿပီဟု သတင္းၾကားေျပာၾကေလာ့။-

8နာေသာသူတို႔အား ခ်မ္းသာေပးၾကေလာ့။ ေသေသာသူတို႔ကို ထေျမာက္ေစၾကေလာ့။ ႏူေသာသူတို႔ကို သန္႔ရွင္းေစၾကေလာ့။ နတ္ဆိုးတို႔ကိုလည္း ႏွင္ထုတ္ၾကေလာ့။ သင္တို႔သည္ အဖိုးမေပးဘဲ ေက်းဇူးေတာ္ကို ခံရၾကၿပီျဖစ္၍ အဖိုးမခံဘဲ ေပးကမ္းၾကေလာ့။-

9ေရႊ၊ ေငြ၊ ေၾကးတို႔ကို ခါးပန္းထဲ၌ မသိုမွီးၾကႏွင့္။-

10လမ္းခရီးဖို႔ လြယ္အိတ္၊ အကၤ်ီႏွစ္ထည္၊ ေျခနင္းေတာင္ေဝွးကို မသိုမွီးၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား၊ လုပ္ေဆာင္ေသာသူသည္ ေကၽြးေမြးျခင္းကို ခံထိုက္ေပ၏။-

11မည္သည္ၿမိဳ႕ မည္သည္ရြာသို႔ ဝင္လၽွင္၊ ထိုၿမိဳ႕ရြာ၌ အဘယ္မည္ေသာသူသည္ ထိုက္တန္သနည္းဟု ေမးျမန္း၍၊ ထိုၿမိဳ႕ရြာမွ မထြက္မသြားမီတိုင္ေအာင္ ထိုသူ၏အိမ္တြင္ ေနၾကေလာ့။-

12အိမ္သို႔ ဝင္ေသာအခါ မဂၤလာရွိပါေစေသာဟု ႏွုတ္ဆက္ျခင္းကို ျပဳၾကေလာ့။-

13ထိုအိမ္သည္ ထိုက္တန္လၽွင္ သင္တို႔ႁမြက္ေသာ မဂၤလာ ေရာက္ေစသတည္း။ မထိုက္တန္လၽွင္ သင္တို႔ထံသို႔ ျပန္လာေစသတည္း။-

14အၾကင္သူသည္ သင္တို႔ကို လက္မခံ၊ သင္တို႔၏ စကားကို နားမေထာင္ဘဲေန၏။ ထိုသူေနေသာ အိမ္မွလည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕မွလည္းေကာင္း ထြက္သြားစဥ္၊ သင္တို႔၏ ေျခဖဝါးမွ ေျမမွုန္႔ကို ခါလိုက္ၾကေလာ့။-

15ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ တရားဆုံးျဖတ္ေသာေန႔၌ ထိုၿမိဳ႕သည္ ေသာဒုံၿမိဳ႕ႏွင့္ ေဂါေမာရၿမိဳ႕ထက္ သာ၍ ခံရလတၱံ့။-

16ေတာေခြးစုထဲသို႔ သိုးတို႔ကို ေစလႊတ္သကဲ့သို႔ သင္တို႔ကို ငါေစလႊတ္၏။ ထိုေၾကာင့္ သင္တို႔သည္ ေႁမြကဲ့သို႔ လိမၼာလ်က္၊ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔ အဆိပ္ကင္းလ်က္ ရွိၾကေလာ့။-

17လူတို႔ကို သတိျပဳၾက။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔ကို လႊတ္႐ုံးသို႔ အပ္ႏွံၾကလိမ့္မည္။ တရားဇရပ္တို႔၌ ရိုက္ၾကလိမ့္မည္။-

18ထိုသူတို႔မွစ၍ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔အား သက္ေသျဖစ္ေစျခင္းငွာ၊ ၿမိဳ႕ဝန္မင္း၊ ရွင္ဘုရင္ထံသို႔ ငါ့ေၾကာင့္ သင္တို႔ကို ပို႔ေဆာင္ၾကလိမ့္မည္။-

19သင္တို႔ကို အပ္ႏွံေသာအခါ အဘယ္သို႔ ေျပာရမည္ကို မစိုးရိမ္ၾကႏွင့္။ ေျပာရေသာစကားကို ထိုခဏခ်င္းတြင္ သင္တို႔သည္ ရၾကလိမ့္မည္။-

20အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔ အလိုအေလ်ာက္ ေျပာၾကသည္မဟုတ္။ သင္တို႔အဘ၏ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ သင္တို႔အားျဖင့္ ေျပာေတာ္မူ၏။-

21ထိုအခါ ညီအစ္ကိုခ်င္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေသေစျခင္းငွာ အပ္ၾကလိမ့္မည္။ အဘသည္လည္း သားကို အပ္လိမ့္မည္။ သားသမီးတို႔သည္လည္း မိဘကို ရန္ဘက္ျပဳ၍ ေသေစၾကလိမ့္မည္။-

22လူအေပါင္းတို႔သည္လည္း ငါ၏နာမေၾကာင့္ သင္တို႔ကို မုန္းၾကလိမ့္မည္။ အၾကင္သူသည္ အဆုံးတိုင္ေအာင္ တည္ၾကည္၏။ ထိုသူသည္ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ ေရာက္လိမ့္မည္။

23တစ္ၿမိဳ႕၌ သင္တို႔ကိုညႇဥ္းဆဲလၽွင္ တစ္ၿမိဳ႕သို႔ေျပး ၾကေလာ့။ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ ဣသေရလၿမိဳ႕ရြာ ရွိသမၽွတို႔ကို သင္တို႔ လွည့္လည္၍ မကုန္မီ လူသားသည္ ႂကြလာလိမ့္မည္။-

24တပည့္သည္ ဆရာထက္မသာ။ ကၽြန္သည္ သခင္ထက္မသာ။-

25တပည့္သည္ ဆရာကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ကၽြန္သည္သခင္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္လၽွင္ သင့္ေလာက္ေပ၏။ အိမ္ရွင္ကို ေဗလေဇဗုလဟု ေခၚေဝၚၾကလၽွင္၊ အိမ္သူအိမ္သားတို႔ကို သာ၍ ေခၚေဝၚၾကလိမ့္မည္။-

26ထိုေၾကာင့္ သူတို႔ကို မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ ဖုံးထားလ်က္ရွိသမၽွေသာ အရာတို႔သည္ ပြင့္လိမ့္မည္။ ဆိတ္ကြယ္ရာ၌ ရွိသမၽွတို႔သည္လည္း ထင္ရွားလိမ့္မည္။-

27ေမွာင္မိုက္၌ သင္တို႔အား ငါေျပာေသာအရာမ်ားကို သင္တို႔သည္ အလင္း၌ ၾကားေျပာၾကေလာ့။ သင္တို႔နားအပါး၌ ေျပာ၍ ၾကားေသာအရာမ်ားကို အိမ္မိုးေပၚမွာ ဟစ္ေၾကာ္ၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

28တစ္နည္းကား၊ ကိုယ္ခႏၶာကိုသာ သတ္၍ စိတ္ဝိညာဥ္ကို မသတ္နိုင္ေသာ သူတို႔ကို မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ ကိုယ္ခႏၶာႏွင့္ စိတ္ဝိညာဥ္ကို ငရဲ၌ ဖ်က္ဆီးနိုင္ေသာသူကို သာ၍ ေၾကာက္ၾကေလာ့။-

29စာငွက္ႏွစ္ေကာင္ကို အႆရိတစ္ျပား အဖိုးႏွင့္ ဝယ္ရသည္မဟုတ္ေလာ။ သင္တို႔အဘ အခြင့္မရွိလၽွင္ ထိုစာငွက္တစ္ေကာင္မၽွ ေျမသို႔မက်ရ။-

30သင္တို႔ဆံပင္သည္လည္း အကုန္အစင္ ေရတြက္လ်က္ရွိ၏။-

31ထိုေၾကာင့္ မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ သင္တို႔သည္ စာငွက္အမ်ားတို႔ထက္ သာ၍ ျမတ္ၾက၏။-

32အၾကင္သူသည္ လူတို႔ေရွ႕မွာ ငါ့ကိုဝန္ခံအံ့။ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ရွိေသာ ငါ၏ခမည္းေတာ္ေရွ႕မွာ ထိုသူကို ငါဝန္ခံမည္။-

33အၾကင္သူသည္ လူတို႔ေရွ႕မွာ ငါ့ကိုျငင္းပယ္အံ့။ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ရွိေသာ ငါ၏ခမည္းေတာ္ေရွ႕မွာ ထိုသူကို ငါျငင္းပယ္မည္။

34ေျမေပၚသို႔ ၿငိမ္သက္ျခင္းကို ေစလႊတ္အံ့ေသာငွာ ငါလာသည္ဟု မထင္ၾကႏွင့္။ ၿငိမ္သက္ျခင္းကို ေစလႊတ္အံ့ေသာငွာ ငါလာသည္မဟုတ္။ ဓားကို ေစလႊတ္အံ့ေသာငွာ ငါလာသတည္း။

35အဘႏွင့္ သား၊ အမိႏွင့္ သမီး၊ ေယာကၡမႏွင့္ ေခၽြးမအခ်င္းခ်င္း ကြဲျပားေစျခင္းငွာ ငါလာသတည္း။-

36ကိုယ္အိမ္သူအိမ္သားတို႔သည္လည္း ကိုယ္ရန္သူ ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။-

37အၾကင္သူသည္ ငါ့ကိုခ်စ္သည္ထက္ မိဘကို သာ၍ခ်စ္၏။ ထိုသူသည္ ငါႏွင့္မထိုက္မတန္။ အၾကင္သူသည္ ငါ့ကို ခ်စ္သည္ထက္ သားသမီးကို သာ၍ခ်စ္၏။ ထိုသူသည္ ငါႏွင့္ မထိုက္မတန္။-

38အၾကင္သူသည္ မိမိလက္ဝါးကပ္တိုင္ကို ထမ္း၍ ငါ့ေနာက္သို႔မလိုက္၊ ထိုသူသည္ ငါႏွင့္ မထိုက္မတန္။-

39မိမိအသက္ကို ေတြ႕ေသာသူသည္ အသက္ရွုံးလိမ့္မည္။ ငါ့ေၾကာင့္ မိမိအသက္ရွုံးေသာသူမူကား အသက္ကို ေတြ႕လိမ့္မည္။-

40သင္တို႔ကို လက္ခံေသာသူသည္ ငါ့ကိုလက္ခံ၏။ ငါ့ကို လက္ခံေသာသူသည္ ငါ့ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာသူကို လက္ခံ၏။-

41ပေရာဖက္၏ မ်က္ႏွာကိုေထာက္၍၊ ပေရာဖက္ကို လက္ခံေသာသူသည္ ပေရာဖက္၏အက်ိဳးကို ခံရလတၱံ့၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏ မ်က္ႏွာကိုေထာက္၍၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူကိုလက္ခံေသာသူသည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အက်ိဳးကို ခံရလတၱံ့။-

42အၾကင္သူသည္ တပည့္ေတာ္၏ မ်က္ႏွာကိုေထာက္၍ ဤသူငယ္ တစ္စုံတစ္ေယာက္အား ေရတစ္ခြက္ကိုမၽွေပး၏။ ထိုသူသည္ အက်ိဳးကို မရဘဲမေနရာ၊ ငါအမွန္ဆိုသည္ဟု မွာထားေတာ္မူ၏။-

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →