Matthew 22 — Burmese JBZV

4တစ္ဖန္ အျခားေသာလုလင္တို႔ကို ေစလႊတ္၍ ငါ့ပြဲကို ငါျပင္ဆင္ၿပီ။ ႏြားမွစေသာ ဆူၿဖိဳးေသာ တိရစၧာန္မ်ားကို သတ္၍ၿပီးၿပီ။ အလုံးစုံတို႔သည္ အသင့္ရွိၿပီ။ မဂၤလာေဆာင္ပြဲသို႔ လာၾကပါဟု ဖိတ္ၿပီးေသာသူတို႔အား ေျပာၾကဟု မွာလိုက္ျပန္၏။-

5သို႔ေသာ္လည္း ထိုသူတို႔သည္ နားမေထာင္ဘဲ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ မိမိလယ္သို႔ သြားၾက၏။ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ ကုန္သြယ္ရာသို႔ သြားၾက၏။-

6ႂကြင္းေသာသူတို႔သည္လည္း လုလင္တို႔ကိုဖမ္းဆီး၍ ညႇဥ္းဆဲျခင္း၊ အေသသတ္ျခင္းကို ျပဳၾက၏။-

7ထိုမင္းႀကီးသည္ၾကားလၽွင္ အမ်က္ထြက္၍ စစ္ခ်ီေစသျဖင့္၊ လူအသက္ကိုသတ္ေသာ ထိုသူတို႔ကို အၿပီးလုပ္ႀကံ၍ သူတို႔၏ၿမိဳ႕ကို မီးရွို႔ေလ၏။

8ထိုေနာက္မွ မင္းႀကီးသည္လုလင္တို႔ကိုေခၚ၍ ငါ၏ မဂၤလာေဆာင္ပြဲသည္ အသင့္ရွိ၏။ ေခၚဖိတ္ေသာသူတို႔သည္ မထိုက္မတန္ေသာေၾကာင့္၊-

9လမ္းမလမ္းၾကားသို႔သြား၍ ေတြ႕သမၽွေသာသူတို႔ကို ပြဲသို႔ေခၚဖိတ္ၾကဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိသည္အတိုင္း၊-

10လုလင္တို႔သည္ လမ္းမ်ားသို႔ထြက္သြား၍ ေကာင္းမေကာင္း ေတြ႕သမၽွေသာ လူအေပါင္းတို႔ကို စုေဝးေစ၍ ပြဲေတာ္၌ အျပည့္ရွိေလ၏။-

11မင္းႀကီးသည္ ပြဲ၌ေလ်ာင္းေသာသူတို႔ကို ၾကည့္ရွုျခင္းငွာ ဝင္ေတာ္မူေသာအခါ၊ မဂၤလာေဆာင္ပြဲ၏ အဝတ္ကိုမဝတ္ေသာ သူတစ္ေယာက္ကိုျမင္လၽွင္၊-

12အေဆြ၊ မဂၤလာေဆာင္ပြဲ၏ အဝတ္မရွိဘဲ အဘယ္ေၾကာင့္ ဝင္သနည္းဟု ေမးေတာ္မူသည္ကို ထိုသူသည္ မေျပာနိုင္ဘဲေန၏။-

13ထိုအခါ မင္းႀကီးသည္ အၿခံအရံတို႔အား ထိုသူ၏လက္ေျခကို တုပ္ေႏွာင္ေလာ့။ ငိုေႂကြးျခင္း အံသြားခဲႀကိတ္ျခင္းရွိရာ၊ ျပင္အရပ္ ေမွာင္မိုက္ထဲသို႔ ယူသြားခ်လိုက္ၾကဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိ၏။-

14ထိုသို႔ ေခၚေတာ္မူေသာသူ အမ်ားရွိေသာ္လည္း၊ ေရြးေကာက္ေတာ္မူေသာသူ နည္းသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

15ထိုအခါ ဖာရိရွဲတို႔သည္ ထြက္သြားၿပီးလၽွင္၊ ငါတို႔သည္ သူ၏စကားကို ေခ်ာင္းေျမာင္း၍ အျပစ္ျပဳခြင့္ကို အဘယ္သို႔ရနိုင္သနည္းဟု ေမးျမန္းတိုင္ပင္ၿပီးမွ၊-

16မိမိတပည့္တို႔ႏွင့္ ေဟ႐ုဒ္တပည့္တို႔ကို အထံေတာ္သို႔ ေစလႊတ္၍ အရွင္ဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ သစၥာရွိပါ၏။ အဘယ္သူကိုမၽွမေၾကာက္၊ လူမ်က္ႏွာကိုမေထာက္ဘဲ ဘုရားသခင္၏ တရားလမ္းကို ဟုတ္မွန္စြာ ျပေတာ္မူသည္ကို အကၽြန္ုပ္တို႔ သိၾကပါ၏။-

17သို႔ျဖစ္၍ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္သို႔ ထင္ေတာ္မူသနည္း။ ကဲသာဘုရင္အား အခြန္ကို ဆက္အပ္သေလာ၊ မဆက္အပ္သေလာ အကၽြန္ုပ္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူပါဟု ေမးေလၽွာက္ၾက၏။-

18ေယရွုသည္ ထိုသူတို႔၏ ဆိုးညစ္ေသာသေဘာကို သိေတာ္မူလၽွင္၊ လၽွို႔ဝွက္ေသာသူတို႔၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကို စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ၾကသနည္း။-

19အခြန္ေငြတစ္ျပားကို ျပပါဟု မိန္႔ေတာ္မူ၍၊ ေဒနာရိတစ္ျပားကို ယူခဲ့ၾက၏။-

20ဤပုံ ဤလိပ္စာကား၊ အဘယ္သူ၏ပုံ အဘယ္သူ၏လိပ္စာ ျဖစ္သနည္းဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊-

21ကဲသာဘုရင္၏ပုံ၊ လိပ္စာျဖစ္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊ ေယရွုကလည္း၊ ကဲသာဘုရင္၏ဥစၥာကို ကဲသာဘုရင္အား ဆက္ေပးၾကေလာ့။ ဘုရားသခင္၏ ဥစၥာကိုကား ဘုရားသခင္အား ဆက္ေပးၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

22ထိုသူတို႔သည္ ၾကားရလၽွင္ အံ့ဩ၍ အထံေတာ္မွ ထြက္သြားၾက၏။-

23ထေျမာက္ရွင္ျပန္ျခင္းမရွိဟူ၍ အယူရွိေသာ ဇဒၵဳကဲတို႔သည္ ထိုေန႔၌ အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္၍၊-

24အရွင္ဘုရား၊ လူမည္သည္ကား သားမရွိဘဲေသလၽွင္၊ သူ၏မယားကို သူ႔ညီသိမ္းယူ၍ အစ္ကိုအမ်ိဳး မျပတ္ဆက္ႏြယ္ေစဟု ေမာေရွစီရင္ပါၿပီ။-

25အကၽြန္ုပ္တို႔တြင္ ညီအစ္ကိုခုနစ္ေယာက္ ရွိပါ၏။ အစ္ကိုအႀကီးသည္ မိန္းမႏွင့္စုံဖက္၍ သားမရွိဘဲေသသျဖင့္ မိမိမယားကို မိမိညီႏွင့္ က်န္ရစ္ေစ၏။-

26ထိုအတူ တစ္ေယာက္ေနာက္တစ္ေယာက္ ခုနစ္ေယာက္ေသာညီအစ္ကိုတို႔သည္ ထိုမိန္းမႏွင့္ စုံဖက္ၿပီးမွ ေသၾက၏။-

27ေနာက္ဆုံး၌ မိန္းမသည္လည္း ေသေလ၏။-

28သို႔ျဖစ္၍ ထေျမာက္ရာကာလ၌ ထိုမိန္းမသည္ ခုနစ္ေယာက္ေသာညီအစ္ကိုတို႔တြင္ အဘယ္သူ၏မယား ျဖစ္ရပါမည္နည္း။ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ ထိုမိန္းမႏွင့္ စုံဖက္ျခင္းကို ျပဳၾကၿပီဟု ေမးေလၽွာက္ၾက၏။-

29ေယရွုကလည္း၊ သင္တို႔သည္ က်မ္းစာကိုနားမလည္၊ ဘုရားသခင္၏တန္ခိုးေတာ္ကို မသိေသာေၾကာင့္ မွားေသာအယူကို ယူၾက၏။-

30ထေျမာက္ရာကာလ၌ စုံဖက္ျခင္းကို မျပဳ၊ ထိမ္းျမားေပးစားျခင္းကို မျပဳ။-

31ေကာင္းကင္သားဘုရားသခင္၏ တမန္ေတာ္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ၾက၏။-

32ထိုမွတစ္ပါး ေသလြန္ေသာသူတို႔သည္ ထေျမာက္ျခင္းအရာမွာ၊ ဘုရားသခင္က၊ ငါသည္ အာျဗဟံ၏ဘုရား၊ ဣဇာက္၏ဘုရား၊ ယာကုပ္၏ဘုရားျဖစ္သည္ဟု သင္တို႔အားမိန္႔ႁမြက္ေတာ္မူေၾကာင္းကို သင္တို႔သည္ မဖတ္ဖူးသေလာ။ ဘုရားသခင္သည္ ေသေနေသာသူတို႔၏ ဘုရားမဟုတ္၊ အသက္ရွင္ေသာသူတို႔၏ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

33ပရိသတ္မ်ားတို႔သည္ ၾကားရလၽွင္ ဆုံးမဩဝါဒ ေပးေတာ္မူသည္ကို အံ့ဩျခင္းရွိၾက၏။

34ဇဒၵဳကဲတို႔၏ စကားကို ေခ်ေတာ္မူေၾကာင္းကို ဖာရိရွဲတို႔သည္ၾကားလၽွင္ စုေဝးၾက၍၊-

35သူတို႔အဝင္အပါျဖစ္ေသာ က်မ္းတတ္တစ္ေယာက္သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းငွာ၊-

36အရွင္ဘုရား၊ ပညတၱိက်မ္း၌ အဘယ္မည္ေသာ ပညတ္သည္ သာ၍ႀကီးသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္ေသာ္၊-

37ေယရွုက၊ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို စိတ္၊ ႏွလုံးအႂကြင္းမဲ့ ဉာဏ္ရွိသမၽွႏွင့္ ခ်စ္ေလာ့၊-

38ဟူေသာ ပညတ္သည္ ပထမပညတ္ျဖစ္၏။ ႀကီးျမတ္ေသာ ပညတ္လည္းျဖစ္၏။-

39ထိုမွတစ္ပါး ကိုယ္ႏွင့္စပ္ဆိုင္ေသာသူကို ကိုယ္ႏွင့္အမၽွ ခ်စ္ေလာ့ဟူေသာ ဒုတိယပညတ္သည္ ပထမပညတ္ႏွင့္ သေဘာတူ၏။-

40ဤပညတ္ႏွစ္ပါးတို႔ကား ပညတၱိက်မ္းႏွင့္ အနာဂတၱိက်မ္း ရွိသမၽွတို႔၏ အခ်ဳပ္အျခာပင္ျဖစ္သတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

41ဖာရိရွဲတို႔သည္ စုေဝး၍ေနၾကစဥ္တြင္ ေယရွုက၊ သင္တို႔သည္ ခရစ္ေတာ္ကို အဘယ္သို႔ ထင္မွတ္ၾကသနည္း။-

42အဘယ္သူ၏ သားျဖစ္သနည္းဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊ ဒါဝိဒ္၏သားျဖစ္သည္ဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

43သို႔ျဖစ္လၽွင္ ဒါဝိဒ္သည္ ခရစ္ေတာ္ကို သခင္ဟူ၍ ဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ အဘယ္ေၾကာင့္ေခၚသနည္း။-

44ဒါဝိဒ္၏စကားမွာ ထာဝရဘုရားက၊ သင္၏ရန္သူတို႔ကို သင္၏ေျခတင္ရာ ငါမခ်မထားမီတိုင္ေအာင္ ငါ့လက္ယာဘက္၌ ထိုင္ေနေလာ့ဟု ငါ၏သခင္အား မိန္႔ေတာ္မူသည္ဟု ဒါဝိဒ္ဆိုသတည္း။-

45ထိုသို႔ ဒါဝိဒ္သည္ ခရစ္ေတာ္ကို သခင္ဟူ၍ေခၚလၽွင္၊ အဘယ္သို႔ သူ၏သားျဖစ္သနည္းဟု ေမးေတာ္မူသည္ရွိေသာ္၊-

46အဘယ္သူမၽွ စကားတစ္ခြန္းကို ျပန္ေလၽွာက္ျခင္းငွာ မတတ္နိုင္ၾက။ ထိုေန႔မွစ၍ ေနာက္တစ္ဖန္ အဘယ္သူမၽွ မေမးမေလၽွာက္ဝံ့ၾက။