Matthew 20

Burmese JBZV

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ဥပမာကား၊ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကို လုပ္ေဆာင္ေသာသူတို႔ကို ငွားျခင္းငွာ နံနက္ေစာေစာ ထြက္သြားေသာ အိမ္ရွင္ႏွင့္တူ၏။-

2ထိုသူသည္ တစ္ေန႔လၽွင္ ေဒနာရိတစ္ျပားစီေပးမည္ဟူ၍ လုပ္ေဆာင္ေသာသူတို႔ႏွင့္ ဝန္ခံၿပီးမွ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္သို႔ ေစလႊတ္ေလ၏။-

3နံနက္တစ္ခ်က္တီးအခ်ိန္၌ ထြက္ျပန္လၽွင္၊ အျခားေသာသူတို႔သည္ အလုပ္ကိုမလုပ္၊ ေဈး၌ရပ္ေနသည္ကို ျမင္၍၊-

4သင္တို႔လည္း ငါ့စပ်စ္ဥယ်ာဥ္သို႔ သြားၾက။ ေတာ္ေလ်ာ္စြာ ငါေပးမည္ဟုဆိုလၽွင္ ထိုသူတို႔သည္ သြားၾက၏။-

5တစ္ဖန္ ႏွစ္ခ်က္တီးအခ်ိန္၊ တစ္ဖန္ သုံးခ်က္တီးအခ်ိန္၌ ထြက္၌ေရွ႕နည္းအတူ ျပဳေလ၏။-

6ဆယ္တစ္နာရီအခ်ိန္၌လည္း ထြက္ျပန္လၽွင္ အျခားေသာသူတို႔သည္ အလုပ္ကိုမလုပ္၊ ရပ္ေနသည္ကို ေတြ႕၍၊ သင္တို႔သည္ တစ္ေန႔လုံးအလုပ္ကိုမလုပ္ဘဲ ဤအရပ္၌ အဘယ္ေၾကာင့္ ေနၾကသနည္းဟုေမးေသာ္၊-

7ထိုသူတို႔က၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အဘယ္သူမၽွ မငွားပါဟု ေျပာဆိုၾကလၽွင္၊ သင္တို႔လည္း ငါ့စပ်စ္ဥယ်ာဥ္သို႔ သြားၾက။ ေတာ္ေလ်ာ္စြာ ရၾကလိမ့္မည္ဟု ဆိုေလ၏။

8ညအခ်ိန္ ေရာက္ေသာအခါ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ရွင္က လုပ္ေဆာင္ေသာ သူတို႔ကို ေခၚခဲ့ေလာ့။ ေနာက္ဝင္ေသာ သူမွစ၍ အရင္အဦးဝင္ေသာ သူတိုင္ေအာင္ အခကိုေပးေလာ့ဟု မိမိစာေရးကို မွာလိုက္ေလ၏။-

9ထိုေၾကာင့္ ဆယ္တစ္နာရီအခ်ိန္၌ ဝင္ေသာသူတို႔သည္ လာ၍ ေဒနာရိတစ္ျပားစီ ခံၾက၏။-

10အရင္ဝင္ေသာသူတို႔သည္ လာၾကေသာအခါ ငါတို႔သည္ သာ၍ရမည္ဟု စိတ္ထဲမွာထင္မွတ္ေသာ္လည္း ေဒနာရိတစ္ျပားစီ ခံရၾက၏။-

11ထိုသို႔ခံၿပီးလၽွင္ အိမ္ရွင္ကို ကဲ့ရဲ့ျပစ္တင္၍၊-

12ေနာက္ဝင္ေသာသူတို႔သည္ တစ္နာရီခန္႔မၽွသာ လုပ္ေဆာင္ေသာ္လည္း၊ တစ္ေန႔လုံးအမွုဝန္ကို ထမ္းရြက္၍ ေနပူဆင္းရဲခံရေသာ အကၽြန္ုပ္တို႔ႏွင့္ အညီအမၽွ ကိုယ္ေတာ္စီရင္ပါၿပီတကားဟု ဆိုၾက၏။-

13အိမ္ရွင္ကလည္း အေဆြ၊ သင္၌ မတရားေသာအမွုကို ငါမျပဳ။ ေဒနာရိတစ္ျပားကို အမွတ္ျပဳ၍ သင္သည္ ငါႏွင့္ဝန္ခံသည္ မဟုတ္ေလာ။-

14သင္၏ဥစၥာကို ယူ၍သြားေလာ့။ ေနာက္ဝင္ေသာသူတို႔အား သင္ႏွင့္ အညီအမၽွေပးျခင္းငွာ ငါအလိုရွိ၏။-

15ငါသည္ ကိုယ္ဥစၥာကို ျပဳလိုသမၽွမျပဳရာသေလာ။ ငါ့သေဘာေကာင္းေသာေၾကာင့္ သင္သည္ မ်က္မုန္းႀကိဳးရသေလာဟု ဆိုေလ၏။-

16ထိုနည္းတူ ေနာက္က်ေသာသူတို႔သည္ အရင္က်ၾကလိမ့္မည္။ အရင္က်ေသာသူတို႔သည္ ေနာက္က် ၾကလိမ့္မည္။ ေခၚေတာ္မူေသာသူ အမ်ားရွိေသာ္လည္း၊ ေရြးေကာက္ေတာ္မူေသာသူ နည္းသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

17ေယရွုသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ တက္ႂကြေတာ္မူစဥ္၊ လမ္းခရီး၌ တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးေသာ တပည့္ေတာ္တို႔ကို ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္သို႔ ေခၚ၍၊-

18ငါတို႔သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ယခုသြားၾက၏။ လူသားသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ က်မ္းျပဳဆရာတို႔လက္သို႔ ေရာက္လိမ့္မည္။ ထိုသူတို႔သည္ ေသျပစ္ကို စီရင္ၾကလိမ့္မည္။-

19လူသားအား ျပက္ရယ္ျပဳျခင္း၊ ရိုက္ပုတ္ျခင္း၊ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ရိုက္ထားျခင္းကို ျပဳေစျခင္းငွာ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔ လက္သို႔ အပ္ႏွံၾကလိမ့္မည္။ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ထေျမာက္လိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

20ထိုအခါ ေဇေဗဒဲ၏သားတို႔အမိသည္ သားတို႔ႏွင့္အတူ အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္း၍ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ ဆုေက်းဇူးကို ေတာင္းပန္ေလ၏။ ကိုယ္ေတာ္က သင္သည္ အဘယ္ဆုေက်းဇူးကို အလိုရွိသနည္းဟု ေမးေတာ္မူေသာ္၊-

21ကိုယ္ေတာ္၏နိုင္ငံတြင္ ကၽြန္မ၌ ဤသားႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ လက္ယာေတာ္ဘက္၌တစ္ေယာက္၊ လက္ဝဲေတာ္ဘက္၌တစ္ေယာက္ ထိုင္ရေသာအခြင့္ကို ေပးေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

22ေယရွုကလည္း၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ေတာင္းပန္သည္ကို သင္တို႔မသိၾက။ ငါေသာက္ရအံ့ေသာ ခြက္ကို ေသာက္ျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ငါခံေသာဗတၱိဇံကို ခံျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ သင္တို႔သည္ တတ္စြမ္းနိုင္သေလာဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ တတ္စြမ္းနိုင္ပါ၏ဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

23ငါ၏ခြက္ကို သင္တို႔သည္ ေသာက္ရၾကလိမ့္မည္။ ငါခံေသာ ဗတၱိဇံကိုလည္း သင္တို႔သည္ ခံရၾကလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္လည္း ငါ၏လက္ယာဘက္၊ လက္ဝဲဘက္မွာ ထိုင္ရေသာအခြင့္ကိုကား အၾကင္သူတို႔ အဖို႔အလို႔ငွာ ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ ျပင္ဆင္၏။ ထိုသူတို႔အားသာ ငါေပးပိုင္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

24အျခားေသာ တပည့္ေတာ္တစ္က်ိပ္တို႔သည္ ၾကားသိလၽွင္၊ ထိုညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္တို႔ကို အမ်က္ထြက္ၾက၏။-

25ေယရွုသည္ ထိုသူတို႔ကိုေခၚေတာ္မူ၍၊ သင္တို႔ သိသည္အတိုင္း ေလာကီမင္းတို႔သည္ အစိုးတရ ျပဳတတ္ၾက၏။-

26အကဲအမွူးတို႔သည္ အာဏာထားတတ္ၾက၏။-

27သင္တို႔မူကား ထိုသို႔မျပဳၾကႏွင့္။ လူသားသည္ သူတစ္ပါးကိုေစစားျခင္းငွာ မလာ၊-

28သူတစ္ပါးအေစကို ခံျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ မိမိအသက္ကိုစြန္႔၍ လူမ်ားကို ေရြးျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ႂကြလာသည္ျဖစ္၍၊ ထိုနည္းတူ သင္တို႔တြင္ အကဲအမွူးျပဳလိုေသာသူကို သင္တို႔အေစခံျဖစ္ေစ။ သင္တို႔တြင္အထြဋ္အျမတ္ လုပ္ခ်င္ေသာသူကိုလည္း သင္တို႔ကၽြန္ျဖစ္ေစဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

29ေယရိေခါၿမိဳ႕မွ ထြက္သြားၾကစဥ္တြင္ လူမ်ားအေပါင္းတို႔သည္ ေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ၾက၏။-

30ေယရွုသည္ ႂကြသြားေတာ္မူေၾကာင္းကို လမ္းနားမွာထိုင္ေနေသာ လူကန္းႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ၾကားရလၽွင္ ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္အရွင္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို ကယ္မသနားေတာ္မူပါဟု ဟစ္ေၾကာ္ေလ၏။

31ထိုသူတို႔ကို တိတ္ဆိတ္စြာေနေစျခင္းငွာ လူအစုအေဝးတို႔သည္ ေငါက္၍ ဆိုၾကေသာ္လည္း၊ ဒါဝိဒ္၏ သားေတာ္အရွင္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို ကယ္မသနားေတာ္မူပါဟု သာ၍ ဟစ္ေၾကာ္ၾက၏။-

32ေယရွုသည္လည္း ရပ္ေတာ္မူလ်က္ ထိုသူတို႔ကိုေခၚ၍ သင္တို႔၌ အဘယ္သို႔ ျပဳေစလိုသနည္းဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊-

33သခင္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ မ်က္စိကို ပြင့္လင္းေစျခင္းငွာ ျပဳေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

34ေယရွုသည္ သနားျခင္းစိတ္ေတာ္ရွိ၍ သူတို႔မ်က္စိကို လက္ႏွင့္ တို႔ေတာ္မူ၏။ ထိုခဏခ်င္းတြင္ ထိုသူတို႔သည္ မ်က္စိျမင္၍ ေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ၾက၏။

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →