Matthew 11

Burmese JBZV

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1ထိုသို႔ တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးေသာ တပည့္ေတာ္တို႔ကို အကုန္အစင္ မွာထားေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊ ၿမိဳ႕ရြာမ်ားတို႔၌ ဆုံးမဩဝါဒ ေပးျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ သတင္းၾကားေျပာျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ထိုအရပ္မွ ႂကြေတာ္မူ၏။

2ခရစ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာ အမွုတို႔ကို ေယာဟန္သည္ ေထာင္ထဲမွာ ၾကားေသာအခါ၊ မိမိတပည့္ႏွစ္ေယာက္ကို ေစလႊတ္၍၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ႂကြလာေသာသူ မွန္သေလာ။

3သို႔မဟုတ္ အျခားေသာသူကို ေမၽွာ္လင့္ရပါမည္ေလာဟု ေမးေလၽွာက္ေစ၏။-

4ေယရွုကလည္း၊ သင္တို႔သည္ ၾကားရသမၽွ ျမင္ရသမၽွတို႔ကို သြား၍ ေယာဟန္အား ၾကားေလၽွာက္ၾကေလာ့။-

5မ်က္စိကန္းေသာ သူတို႔သည္ မ်က္စိျမင္ရၾက၏။ ေျခမစြမ္းေသာ သူတို႔သည္ လွမ္းသြားရၾက၏။ ႏူနာစြဲေသာ သူတို႔သည္ သန္႔ရွင္းျခင္းသို႔ ေရာက္ရၾက၏။ နားပင္းေသာ သူတို႔သည္ နားၾကားရၾက၏။ ေသေသာသူတို႔သည္ ထေျမာက္ျခင္းသို႔ ေရာက္ရၾက၏။ ဆင္းရဲသားတို႔သည္လည္း ဝမ္းေျမာက္စရာသတင္းကို ၾကားရၾက၏။-

6ငါ့ေၾကာင့္ စိတ္မပ်က္ေသာသူသည္ မဂၤလာရွိ၏ဟု ျပန္ေျပာေတာ္မူ၏။-

7ထိုသူတို႔သည္ သြားၾကသည္ေနာက္ ေယရွုသည္ ေယာဟန္ကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ ပရိသတ္တို႔အား၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္မည္ေသာအရာကို ၾကည့္ရွုျခင္းငွာ ေတာသို႔ ထြက္သြားၾကသနည္း။ ေလလွုပ္ေသာ က်ဴပင္ကို ၾကည့္ရွုျခင္းငွာ သြားသေလာ။-

8သို႔မဟုတ္ ႏူးညံ့ေသာအဝတ္ကို ဝတ္ဆင္ေသာသူကို ၾကည့္ရွုျခင္းငွာ သြားသေလာ။ ႏူးညံ့ေသာ အဝတ္ကို ဝတ္ဆင္ေသာသူတို႔သည္ မင္းအိမ္၌ ေနတတ္ၾက၏။-

9ပေရာဖက္ကို ၾကည့္ရွုျခင္းငွာ သြားသေလာ။ မွန္ေပ၏။ ပေရာဖက္ထက္ ႀကီးျမတ္ေသာသူလည္း ျဖစ္သည္ဟု ငါဆို၏။-

10က်မ္းစာ၌လာသည္ကား၊ ၾကည့္ရွုေလာ့။ သင္သြားရာလမ္းကို ျပင္ရေသာ ငါ၏တမန္ကိုသင့္ေရွ႕၌ ငါေစလႊတ္၏ဟု ဆိုရာ၌ ထိုသူကို ဆိုလိုသတည္း။-

11ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ မိန္းမေမြးေသာသူတို႔တြင္ ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္ထက္ ႀကီးျမတ္ေသာသူ တစ္ေယာက္မၽွ မေပၚမထြန္းေသး။ သို႔ေသာ္လည္း ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္တြင္ အငယ္ဆုံးေသာသူသည္ ထိုသူထက္ သာ၍ ႀကီးျမတ္၏။-

12ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္လက္ထက္မွစ၍ ယခုတိုင္ေအာင္ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္ကို အနိုင္အထက္ျပဳၾက၏။ အနိုင္အထက္ျပဳေသာသူတို႔သည္လည္း လုယူဝင္စားရၾက၏။-

13ေယာဟန္မေရာက္မီတိုင္ေအာင္ ပညတၱိက်မ္း၊ အနာဂတၱိက်မ္း ရွိသမၽွတို႔သည္ ဆုံးမဩဝါဒေပးၾက၏။-

14သင္တို႔သည္ ငါ့စကားကို နားခံနိုင္လၽွင္၊ ဤသူကား လာလတၱံ့ေသာ ဧလိယျဖစ္သတည္း။-

15ၾကားစရာနား ရွိေသာသူမည္သည္ကား ၾကားပါေစ။-

16ဤလူမ်ိဳးကို အဘယ္ဥပမာႏွင့္ ပုံျပရအံ့နည္း။ ပြဲသဘင္၌ထိုင္ေနေသာ သူငယ္တို႔သည္ မိမိသူငယ္ခ်င္းတို႔အား အသံကိုလႊင့္၍၊-

17ငါတို႔သည္ သာယာစြာ တီးမွုတ္ေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ မကၾက။ ညည္းတြားစြာ ျမည္တမ္းေသာ္လည္း မငိုေႂကြးၾကဟု ေျပာဆိုေသာသူငယ္တို႔ႏွင့္ ဤလူမ်ိဳးသည္ တူလွ၏။-

18အေၾကာင္းမူကား၊ ေယာဟန္သည္ မစားမေသာက္ဘဲ လာသည္ရွိေသာ္၊ သူတို႔က ဤသူသည္ နတ္ဆိုးစြဲေသာသူ ပါတကားဟု ဆိုၾက၏။-

19လူသားသည္ စားေသာက္လ်က္လာသည္ရွိေသာ္၊ ဤသူသည္ စားၾကဴးေသာသူ၊ စပ်စ္ရည္ေသာက္ ၾကဴးေသာသူပါတကား။ အခြန္ခံေသာသူႏွင့္ ဆိုးေသာသူတို႔ကို မိတ္ေဆြဖြဲ႕ေသာသူ ပါတကားဟု ဆိုျပန္ၾက၏။ သို႔ေသာ္လည္း ပညာတရားသည္ မိမိသားတို႔တြင္ ကဲ့ရဲ့ျပစ္တင္ျခင္းႏွင့္ လြတ္သည္ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

20ထိုအခါ မ်ားစြာေသာတန္ခိုးေတာ္ကို ျပေတာ္မူေသာ ၿမိဳ႕ရြာတို႔သည္ ေနာင္တမရေသာေၾကာင့္၊ ထိုၿမိဳ႕တို႔ကို ဤသို႔ ကဲ့ရဲ့ျပစ္တင္ေတာ္မူ၏။-

21အို ေခါရာဇိန္ၿမိဳ႕၊ သင္သည္ အမဂၤလာရွိ၏။ အို ဗက္ဇဲဒၿမိဳ႕၊ သင္သည္ အမဂၤလာရွိ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔တြင္ျပေသာ တန္ခိုးကို တု႐ုၿမိဳ႕ႏွင့္ ဇိဒုန္ၿမိဳ႕တို႔တြင္ျပဖူးလၽွင္၊ ထိုၿမိဳ႕တို႔သည္ ေရွးကာလ၌ ေလၽွာ္ေတအဝတ္ကို ဝတ္၍၊ ျပာႏွင့္လူးလ်က္ ေနာင္တ ရၾကလိမ့္မည္။-

22ငါဆိုသည္ကား၊ တရားဆုံးျဖတ္ေသာေန႔၌ သင္တို႔သည္ တု႐ုၿမိဳ႕ႏွင့္ ဇိဒုန္ၿမိဳ႕ထက္ သာ၍ ခံရၾကလတၱံ့။-

23အို ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕၊ သင္သည္ မိုးေကာင္းကင္တိုင္ေအာင္ ေျမႇာက္စားျခင္းကို ခံရေသာ္လည္း၊ မရဏနိုင္ငံတိုင္ေအာင္ ႏွိမ့္ခ်ျခင္းကို ခံရလတၱံ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္၌ျပေသာတန္ခိုးကို ေသာဒုံၿမိဳ႕၌ ျပဳဖူးလၽွင္၊ ထိုၿမိဳ႕သည္ ယခုတိုင္ေအာင္တည္ရာ၏။-

24ငါဆိုသည္ကား၊ တရားဆုံးျဖတ္ေသာေန႔၌ သင္သည္ ေသာဒုံၿမိဳ႕ထက္ သာ၍ခံရလတၱံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

25ထိုအခါ ေယရွုက၊ ေကာင္းကင္ႏွင့္ ေျမႀကီးကို အစိုးရေတာ္မူေသာအဘ၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ပညာအလိမၼာႏွင့္ ျပည့္စုံေသာသူတို႔အား ဤအရာမ်ားကို ထိမ္ဝွက္ကြယ္ထားလ်က္ သူငယ္တို႔အား ေဖာ္ျပေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ ေက်းဇူးေတာ္ကို အကၽြန္ုပ္ ခ်ီးမြမ္းပါ၏။-

26ထိုသို႔ အလိုေတာ္ရွိေသာေၾကာင့္ မွန္ပါ၏အဘ။-

27ငါ၏ခမည္းေတာ္သည္ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔ကို ငါ၌အပ္ေပးေတာ္မူၿပီ။ ခမည္းေတာ္မွတစ္ပါး အဘယ္သူမၽွ သားေတာ္ကိုမသိ။ သားေတာ္ႏွင့္ သားေတာ္သည္ လင္းေစလိုေသာ သူမွတစ္ပါး အဘယ္သူမၽွ ခမည္းေတာ္ကိုမသိ။-

28ဝန္ေလး၍ ပင္ပန္းေသာသူအေပါင္းတို႔၊ ငါ့ထံသို႔ လာၾကေလာ့။ ငါသည္ ခ်မ္းသာေပးမည္။-

29ငါ့ထမ္းပိုးကို တင္၍ ထမ္းၾကေလာ့။ ငါ့ထံ၌ နည္းခံၾကေလာ့။ ငါသည္ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ႏွိမ့္ခ်ေသာ စိတ္သေဘာရွိ၏။ သင္တို႔စိတ္ႏွလုံးသည္ သက္သာျခင္းကို ရလိမ့္မည္။-

30အေၾကာင္းမူကား၊ ငါ့ထမ္းပိုးသည္ ထမ္းလြယ္၏။ ငါ့ဝန္လည္း ေပါ့၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →