Matthew 12

Burmese JBZV

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1ထိုကာလအခါ ေယရွုသည္ ဥပုသ္ေန႔၌ ဂ်ဳံစပါးလယ္ကြက္တို႔ကို ေလၽွာက္ႂကြေတာ္မူလၽွင္၊ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ဆာမြတ္ေသာေၾကာင့္ စပါးအသီးအႏွံကို ဆြတ္၍စားၾက၏။-

2ဖာရိရွဲတို႔သည္ ျမင္လၽွင္၊ ကိုယ္ေတာ္၏ တပည့္တို႔သည္ ဥပုသ္ေန႔၌ မျပဳအပ္ေသာအမွုကို ျပဳၾကပါသည္ တကားဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

3ကိုယ္ေတာ္က ဒါဝိဒ္သည္ မိမိအေဖာ္တို႔ႏွင့္တကြ မြတ္သိပ္ေသာအခါ၊-

4ဘုရားသခင္၏ အိမ္ေတာ္သို႔ဝင္၍ မိမိမစားအပ္၊ မိမိအေဖာ္မစားအပ္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔သာ စားအပ္ေသာ ေရွ႕ေတာ္မုန္႔ကို စားသည္အေၾကာင္းကို သင္တို႔သည္ မဖတ္ဖူးသေလာ။-

5ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔သည္လည္း ဗိမာန္ေတာ္တြင္ ဥပုသ္ေန႔၌ ဥပုသ္ပ်က္ေသာ္လည္း၊ အျပစ္မသင့္သည္ကို ပညတၱိက်မ္း၌ မဖတ္ဖူးသေလာ။-

6ငါဆိုသည္ကား၊ ဤအရပ္၌ ဗိမာန္ေတာ္ထက္သာ၍ ႀကီးျမတ္ေသာအရာရွိ၏။-

7ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းအက်င့္ထက္ သနားျခင္းက႐ုဏာအက်င့္ကို ငါႏွစ္သက္၏ဟူေသာ က်မ္းစကားကို သင္တို႔သည္ နားလည္လၽွင္၊ အျပစ္ကင္းေသာသူတို႔ကို အျပစ္မတင္ မစီရင္ၾကၿပီ။-

8လူသားသည္ ဥပုသ္ေန႔ကို အစိုးရသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

9ထိုအရပ္မွ ႂကြ၍ တရားဇရပ္သို႔ ဝင္ေတာ္မူ၏။ လက္တစ္ဖက္ ေသေသာသူတစ္ေယာက္ ရွိသည္ျဖစ္၍၊-

10လူအခ်ိဳ႕တို႔က၊ ဥပုသ္ေန႔၌ ေရာဂါကို ၿငိမ္းေစအပ္သေလာဟု ကိုယ္ေတာ္၌ အျပစ္တင္ခြင့္ကို ရွာ၍ ေမးေလၽွာက္ၾက၏။-

11ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ မိမိ၌ သိုးတစ္ေကာင္တည္းရွိ၍ ထိုသိုးသည္ ဥပုသ္ေန႔၌ တြင္းထဲသို႔က်လၽွင္၊ မဆြဲမတင္ဘဲ ေနမည့္သူ တစ္စုံတစ္ေယာက္မၽွ သင္တို႔တြင္ ရွိသေလာ။-

12လူသည္ သိုးထက္ အလြန္ျမတ္ေပ၏။ ထိုေၾကာင့္ဥပုသ္ေန႔၌ ေက်းဇူးျပဳအပ္သည္ဟု ျပန္ေျပာေတာ္မူၿပီးမွ၊-

13ထိုသူအား၊ သင္၏လက္ကို ဆန္႔ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၍၊ သူသည္ မိမိလက္ကိုဆန္႔လၽွင္ ထိုလက္သည္ လက္တစ္ဖက္ကဲ့သို႔ ပကတိျဖစ္ေလ၏။-

14ထိုအခါ ဖာရိရွဲတို႔သည္ ထြက္၍ ကိုယ္ေတာ္ကို အဘယ္သို႔ ဖ်က္ဆီးရအံ့နည္းဟု တိုင္ပင္ၾက၏။-

15ေယရွုသည္ သိေတာ္မူလၽွင္၊ အျခားသို႔ေျပာင္းႂကြ၍ မ်ားစြာေသာ လူအေပါင္းတို႔သည္ ေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ၾကသျဖင့္၊ သူတို႔၏ အနာေရာဂါရွိသမၽွတို႔ကို ၿငိမ္းေစေတာ္မူ၏။-

16ထိုသူတို႔သည္ သတင္းေတာ္ကို မဖြင့္ရမည္အေၾကာင္း ပညတ္ေတာ္မူ၏။-

17ထိုအေၾကာင္းအရာကား၊ ပေရာဖက္ေဟရွာယ၏ ႏွုတ္ထြက္ ျပည့္စုံမည္အေၾကာင္းတည္း။ ႏွုတ္ထြက္အခ်က္ ဟူမူကား၊-

18ငါေရြးခ်ယ္ေသာ ငါ့ကၽြန္ရင္း၊ ငါႏွစ္သက္ျမတ္နိုးေသာသူကို ၾကည့္ရွုေလာ့။ ထိုသူ၏အေပၚ၌ ငါ့ဝိညာဥ္ကို ငါတည္ေစမည္။ သူသည္ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို တရားေပးလိမ့္မည္။-

19ျငင္းခုံျခင္း၊ ဟစ္ေၾကာ္ျခင္းကို မျပဳမူ၍၊ လမ္းခရီး၌ သူ၏အသံကို အဘယ္သူမၽွ မၾကားေစရ။-

20နင္းနယ္လ်က္ရွိေသာ က်ဴပင္ကိုမခ်ိဳး၊ မီးခိုးမ်ားေသာ မီးစာကိုမသတ္။ တရားသည္ ေအာင္ျမင္ျခင္းသို႔ ေရာက္မည္အေၾကာင္း စီရင္လိမ့္မည္။-

21သူ၏နာမကိုလည္း လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ကိုးစားၾကလိမ့္မည္ဟု ေဟာထားသတည္း။

22ထိုအခါ နတ္ဆိုးစြဲေသာ လူကန္းလူအတစ္ေယာက္ကို အထံေတာ္သို႔ ေဆာင္ခဲ့ၾကလၽွင္၊ ထိုလူကန္းလူအသည္ မ်က္စိျမင္၍ စကားေျပာနိုင္ေအာင္ ကယ္မေတာ္မူ၏။-

23လူအစုအေဝးအေပါင္းတို႔သည္မိန္းေမာေတြေဝ၍ ဤသူသည္ ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္ ျဖစ္လိမ့္မည္ေလာဟု ေျပာဆိုၾက၏။-

24ဖာရိရွဲတို႔သည္ ၾကားလၽွင္၊ ဤသူသည္ နတ္ဆိုးမင္းေဗလေဇဗုလကို အမွီျပဳ၍သာ နတ္ဆိုးတို႔ကို ႏွင္ထုတ္သည္ဟု ဆိုၾက၏။-

25ေယရွုသည္ ထိုသူတို႔၏စိတ္ကို သိေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ တိုင္းနိုင္ငံမည္သည္ကား၊ မိမိႏွင့္ မသင့္မတင့္ ကြဲျပားလၽွင္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္လိမ့္မည္။ ၿမိဳ႕ရြာျဖစ္ေစ၊ အိမ္ျဖစ္ေစ၊ မိမိႏွင့္မသင့္မတင့္ ကြဲျပားလၽွင္ မတည္နိုင္ရာ။-

26စာတန္သည္လည္း စာတန္ကိုႏွင္ထုတ္သည္မွန္လၽွင္၊ သူသည္ မိမိႏွင့္ ကြဲျပား၏။ သူ၏နိုင္ငံသည္ အဘယ္သို႔ တည္နိုင္မည္နည္း။-

27ငါသည္ ေဗလေဇဗုလကို အမွီျပဳ၍ နတ္ဆိုးတို႔ကို ႏွင္ထုတ္သည္မွန္လၽွင္၊ သင္တို႔၏သားတို႔သည္ အဘယ္သူကို အမွီျပဳ၍ ႏွင္ထုတ္ၾကသနည္း။ ထိုေၾကာင့္ သူတို႔သည္ သင္တို႔အား တရားစီရင္ေသာသူ ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။-

28ငါသည္ ဘုရားသခင္၏ဝိညာဥ္ေတာ္ကို အမွီျပဳ၍ နတ္ဆိုးတို႔ကို ႏွင္ထုတ္သည္မွန္လၽွင္၊ အကယ္စင္စစ္ သင္တို႔၌ ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္ တည္ခ်ိန္ေရာက္ေလၿပီ။-

29သူရဲကို ေရွ႕ဦးစြာ မခ်ည္မေႏွာင္လၽွင္၊ အဘယ္သူသည္ သူရဲအိမ္သို႔ဝင္၍ သူ၏ဥစၥာကို လုယူနိုင္အံ့နည္း။ သူရဲကို ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီးမွ သူ၏အိမ္ကို လုယူနိုင္၏။-

30ငါ့ဘက္၌ မေနေသာသူသည္ ငါ့ရန္ဘက္ျဖစ္၏။ ငါႏွင့္အတူ မစုမသိမ္းေသာသူသည္ ၾကဲျဖန္႔ေသာသူ ျဖစ္၏။-

31ထိုေၾကာင့္ ငါဆိုသည္ကား၊ ျပစ္မွားေသာအျပစ္၊ ဘုရားကို ကဲ့ရဲ့ေသာအျပစ္အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ႏွင့္ လြတ္ေစျခင္းအခြင့္ကို လူတို႔သည္ ရနိုင္ၾက၏။ ဝိညာဥ္ေတာ္ကို ကဲ့ရဲ့ေသာအျပစ္ႏွင့္ လြတ္ေစျခင္းအခြင့္ကို လူတို႔သည္ မရနိုင္ၾက။-

32လူသားကို ႏွုတ္ျဖင့္ျပစ္မွားေသာသူ၏အျပစ္ကိုလည္း လႊတ္နိုင္၏။ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကို ႏွုတ္ျဖင့္ ျပစ္မွားေသာသူ၏အျပစ္ကို ယခုဘဝေနာင္ဘဝ၌ မလႊတ္နိုင္။-

33အသီးအားျဖင့္ အပင္၏သေဘာ ထင္ရွားသည္ျဖစ္၍၊ အသီးေကာင္းလၽွင္ အပင္ေကာင္းသည္ဟု ဆိုၾကေလာ့။ အသီးမေကာင္းလၽွင္ အပင္မေကာင္းဟု ဆိုၾကေလာ့။-

34အခ်င္းေႁမြဆိုးအမ်ိဳးတို႔၊ သင္တို႔သည္အဆိုးျဖစ္လ်က္ ေကာင္းေသာစကားကို အဘယ္သို႔ ေျပာနိုင္မည္နည္း။ စိတ္ႏွလုံးအျပည့္ ရွိသည္အတိုင္း ႏွုတ္ႁမြက္တတ္၏။-

35ေကာင္းေသာသူသည္ ေကာင္းေသာစိတ္ႏွလုံးဘ႑ာတိုက္ထဲက ေကာင္းေသာအရာတို႔ကို ထုတ္ေဖာ္တတ္၏။ မေကာင္းေသာသူသည္ မေကာင္းေသာဘ႑ာတိုက္ထဲက မေကာင္းေသာအရာတို႔ကို ထုတ္ေဖာ္တတ္၏။-

36ငါဆိုသည္ကား၊ လူတို႔သည္ အက်ိဳးမဲ့ေသာစကားကို ေျပာသမၽွအတြက္၊ တရားဆုံးျဖတ္ေသာေန႔၌ စစ္ေၾကာျခင္းကို ခံရၾကလတၱံ့။ သင့္စကားမ်ားအားျဖင့္ သင္သည္ အျပစ္လြတ္လိမ့္မည္။-

37သို႔မဟုတ္ သင့္စကားမ်ားအားျဖင့္ အျပစ္စီရင္ျခင္းကို ခံရလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

38ထိုအခါ အခ်ိဳ႕ေသာက်မ္းျပဳဆရာႏွင့္ ဖာရိရွဲတို႔က၊ အရွင္ဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ျပေတာ္မူေသာ နိမိတ္လကၡဏာ တစ္စုံတစ္ခုကို ျမင္ခ်င္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊-

39ကိုယ္ေတာ္က ဆိုးညစ္၍ ေမ်ာက္မထားေသာအမ်ိဳးသည္ နိမိတ္လကၡဏာကို ေတာင္းသည္မွာ၊ ပေရာဖက္ေယာန၏ နိမိတ္လကၡဏာ မွတစ္ပါး အဘယ္လကၡဏာကိုမၽွ သူတို႔အားမျပရာ။-

40ေယာနသည္ ငါးႀကီးဝမ္းထဲမွာ သုံးရက္ေနရသကဲ့သို႔၊ လူသားသည္ ေျမႀကီးထဲမွာ သုံးရက္ေနရလတၱံ့။-

41တရားဆုံးျဖတ္ေတာ္မူေသာအခါ၊ နိေနေဝၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ဤလူမ်ိဳးတစ္ဖက္၌ထ၍ အရွုံးခံေစလတၱံ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ေယာနေဟာေျပာေသာ စကားေၾကာင့္ ေနာင္တရၾက၏။ ဤအရပ္၌ကား၊ ေယာနထက္သာ၍ ႀကီးျမတ္ေသာသူရွိ၏။-

42တရားဆုံးျဖတ္ေတာ္မူေသာအခါ ေတာင္ျပည္ကို အစိုးရေသာမိဖုရားသည္၊ ဤလူမ်ိဳးတစ္ဖက္၌ ထ၍ အရွုံးခံေစလတၱံ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုမိဖုရားသည္ ေရွာလမုန္မင္းႀကီး၏ ပညာစကားကို နားေထာင္ျခင္းငွာ ေျမႀကီးစြန္းမွလာ၏။ ဤအရပ္၌ကား၊ ေရွာလမုန္ထက္သာ၍ ႀကီးျမတ္ေသာသူရွိ၏။-

43ညစ္ညဴးေသာနတ္သည္ လူထဲကထြက္လၽွင္၊ ေျခာက္ကပ္ေသာ အရပ္တို႔၌လည္၍ ၿငိမ္ဝပ္ျခင္းကို ရွာတတ္၏။-

44မေတြ႕လၽွင္ ငါသည္ ထြက္ခဲ့ေသာ ေနျမဲအိမ္သို႔ ျပန္ရဦးမည္ဟုဆို၍၊ ေရာက္ေသာအခါ ထိုအိမ္သည္ လြတ္လပ္၍ သုတ္သင္ျပင္ဆင္လ်က္ ရွိသည္ကို ေတြ႕ေသာ္၊-

45မိမိထက္သာ၍ ညစ္ညဴးေသာ နတ္ဆိုးခုနစ္ေယာက္ကို ေခၚၿပီးလၽွင္ ထိုလူထဲသို႔ဝင္၍ေနၾက၏။ ထိုလူ၏ ေနာက္ျဖစ္ဟန္သည္ ေရွ႕ျဖစ္ဟန္ထက္ သာ၍ဆိုး၏။ ဆိုးညစ္ေသာ ဤလူမ်ိဳး၌ ထိုနည္းတူျဖစ္လတၱံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

46ထိုသို႔ ပရိသတ္တို႔အား ေဟာေတာ္မူစဥ္တြင္၊ မယ္ေတာ္ႏွင့္ ညီေတာ္တို႔သည္ ႏွုတ္ဆက္လို၍ ျပင္မွာ ရပ္ေနၾက၏။-

47လူတစ္ေယာက္ကလည္း၊ မယ္ေတာ္ႏွင့္ ညီေတာ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ႏွုတ္ဆက္လို၍ ျပင္မွာ ရပ္ေနၾကပါ၏ဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊-

48ကိုယ္ေတာ္က၊ ငါ့အမိ၊ ငါ့ညီကား အဘယ္သူနည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။-

49လက္ေတာ္ကိုလည္းဆန္႔၍ တပည့္ေတာ္တို႔ကို ညႊန္လ်က္၊ ဤသူတို႔သည္ ငါ့အမိ၊ ငါ့ညီေပတည္း။-

50ေကာင္းကင္ဘုံ၌ ရွိေတာ္မူေသာ ငါ့အဘ၏အလိုေတာ္ကို ေဆာင္ေသာသူသည္ ငါ့ညီ၊ ငါ့ႏွမ၊ ငါ့အမိ ျဖစ္သတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →