Matthew 27 — Burmese JBZV

1နံနက္အခ်ိန္ေရာက္လၽွင္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ လူတို႔တြင္ အႀကီးအကဲျဖစ္ေသာ သူအေပါင္းတို႔သည္ ေယရွုကို သတ္အံ့ေသာငွာ တိုင္ပင္၍၊-

2ကိုယ္ေတာ္ကို ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီးလၽွင္ ၿမိဳ႕ဝန္မင္း ပုႏၲိပိလတ္ထံသို႔ ေဆာင္သြား၍ အပ္လိုက္ၾက၏။-

3ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံေသာ ယုဒရွကာ႐ုတ္သည္ ကိုယ္ေတာ္၌ ေသျပစ္ကို စီရင္ၾကသည္ကို သိျမင္လၽွင္၊ ေနာင္တရ၍ ေငြသုံးဆယ္ကို ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ လူအႀကီးအကဲတို႔၌ ျပန္ေပး၍၊-

4အကၽြန္ုပ္ ျပစ္မွားပါၿပီ။ အျပစ္မရွိေသာသူ၏ အေသြးကို အပ္မိပါၿပီဟု ဆို၏။ ထိုသူတို႔ကလည္း ငါတို႔ႏွင့္ အဘယ္သို႔ ဆိုင္သနည္း။ ကိုယ္အမွုကို ကိုယ္ၾကည့္ေလာ့ဟု ဆိုၾကေသာ္၊-

5သူသည္ ထိုေငြကို ဗိမာန္ေတာ္၌ ပစ္ခ်ခဲ့၍ အျခားသို႔သြားၿပီးလၽွင္ လည္ႀကိဳးတပ္၍ ေသေလ၏။-

6ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔သည္ ထိုေငြကိုယူ၍ အေသြး၏အဖိုးျဖစ္၏။ ဘ႑ာေတာ္၌ မသြင္းအပ္ဟု ေျပာဆို၊-

7တိုင္ပင္ၿပီးမွ၊ အိုးထိန္းသမား၏ ေျမအကြက္ကို တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔၏ သခၤ်ိဳင္းျဖစ္ေစဖို႔ရာ ထိုေငြႏွင့္ ဝယ္ၾက၏။-

8ထိုအေၾကာင္းကို အစြဲျပဳ၍ ယခုတိုင္ေအာင္ ထိုေျမအကြက္ကို ေသြးေျမဟု ေခၚတြင္ၾက၏။-

9ပေရာဖက္ေယရမိ ေဟာသည္ကား၊ ဣသေရလလူတို႔သည္ အဖိုးျဖတ္ေသာသူ၏ ကိုယ္ဖိုးေငြသုံးဆယ္ကို သူတို႔သည္ယူ၍ ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့ကို မွာထားေတာ္မူသည္အတိုင္း၊-

10အိုးထိန္းသမား၏ ေျမအကြက္ကို ဝယ္ၾက၏ဟူေသာ စကားသည္ ထိုအခါ ျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္ေလ၏။

11ေယရွုသည္ ၿမိဳ႕ဝန္မင္းေရွ႕သို႔ ေရာက္ေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ ၿမိဳ႕ဝန္မင္းက၊ သင္သည္ ယုဒရွင္ဘုရင္ မွန္သေလာဟု ေမးလၽွင္၊ ေယရွုက၊ မင္းႀကီးေမးသည္အတိုင္း မွန္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

12ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ လူအႀကီးအကဲတို႔သည္ အျပစ္တင္ၾကေသာ္ တစ္ခြန္းကိုမၽွ ျပန္ေတာ္မမူ။-

13ပိလတ္မင္းကလည္း၊ သင့္တစ္ဖက္၌ အဘယ္မၽွေလာက္ သက္ေသခံၾကသည္ကို သင္မၾကားသေလာဟု ေျပာဆိုေသာ္လည္း၊-

14စကားတစ္ခြန္းကိုမၽွ ျပန္ေတာ္မမူသည္ကို ၿမိဳ႕ဝန္မင္းသည္ အလြန္အံဩေလ၏။-

15ထိုပြဲ၌ ၿမိဳ႕ဝန္မင္းသည္ အက်ဥ္းထားေသာသူတို႔တြင္၊ လူမ်ားတို႔ အလိုရွိေသာသူ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို လႊတ္ျမဲထုံးစံရွိ၏။-

16ထိုအခါ အက်ဥ္းထားေသာသူတို႔တြင္ ဗာရဗၺအမည္ရွိေသာ ေက်ာ္ေစာေသာသူ တစ္ေယာက္ရွိ၏။-

17လူမ်ားစည္းေဝးၾကသည္ရွိေသာ္၊ ပိလတ္မင္းက၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္သူကို လႊတ္ေစခ်င္သနည္း။ ဗာရဗၺကို လႊတ္ေစခ်င္သေလာ။ ခရစ္ဟုေခၚေဝၚေသာ ေယရွုကို လႊတ္ေစခ်င္သေလာဟု လူမ်ားတို႔အား ေမးေလ၏။-

18အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ ေမးသနည္းဟူမူကား၊ ထိုသူတို႔သည္ မနာလိုေသာစိတ္ႏွင့္ ေယရွုကိုအပ္ႏွံေၾကာင္းကို ပိလတ္မင္းသိ၏။-

19ထိုမွတစ္ပါး တရားပလႅင္ေပၚမွာ ထိုင္စဥ္တြင္၊ မိမိခင္ပြန္းသည္ လုလင္တစ္ေယာက္ကို ေစလႊတ္၍၊ ထိုေျဖာင့္မတ္ေသာသူကို အဘယ္သို႔မၽွ မျပဳပါႏွင့္။ ယေန႔ပင္ ကၽြန္မသည္ ထိုသူေၾကာင့္ အိပ္မက္၌ ျပင္းစြာခံရပါၿပီဟု မွာလိုက္၏။-

20လူအစုအေဝးတို႔သည္ ဗာရဗၺကိုေတာင္း၍ ေယရွုကိုသတ္ေစျခင္းငွာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ လူအႀကီးအကဲတို႔သည္ လူမ်ားကို တိုက္တြန္းေသြးေဆာင္ၾက၏။-

21ထိုေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ဝန္မင္းသည္၊ ဤသူႏွစ္ေယာက္တို႔တြင္ သင္တို႔သည္ အဘယ္သူကို လႊတ္ေစခ်င္သနည္းဟု လူမ်ားကို တစ္ဖန္ ေမးေသာအခါ၊ ဗာရဗၺကို လႊတ္ေစခ်င္ပါသည္ဟု ေလၽွာက္ၾက၏။-

22ပိလတ္မင္းကလည္း၊ သို႔ျဖစ္လၽွင္ ခရစ္ဟုေခၚေဝၚေသာ ေယရွုကို အဘယ္သို႔ ျပဳရမည္နည္းဟု ေမးျပန္ေသာ္၊ ထိုသူအေပါင္းတို႔က၊ သူသည္ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ရိုက္ထားျခင္းကို ခံပါေလေစဟု ဆိုၾက၏။-

23ၿမိဳ႕ဝန္မင္းကလည္း အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။ အဘယ္အျပစ္ကို ျပဳဘိသနည္းဟု ေမးလၽွင္၊ ထိုသူသည္ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ရိုက္ထားျခင္းကို ခံပါေလေစဟု လူမ်ားတို႔သည္ သာ၍ဟစ္ၾက၏။-

24ပိလတ္မင္းသည္ မိမိမနိုင္၊ လူမ်ားသာ၍ ႐ုန္းရင္းခတ္မၽွ ျပဳၾကသည္ကိုျမင္လၽွင္၊ ေရကိုယူ၍ လူမ်ားေရွ႕တြင္ မိမိလက္ကိုေဆးလ်က္၊ ဤေျဖာင့္မတ္ေသာသူ၏အေသြးႏွင့္ ငါသည္ ကင္းရွင္း၏။ ဤအမွုကို သင္တို႔ ၾကည့္ၾကေလာ့ဟု ဆို၏။-

25ထိုလူအေပါင္းတို႔က သူ၏အေသြးသည္ ငါတို႔၏ ေခါင္းေပၚ၌လည္းေကာင္း၊ သားေျမးတို႔ေခါင္းေပၚ၌လည္းေကာင္း တည္ရွိပါေစဟု ျပန္ေျပာၾက၏။-

26ပိလတ္မင္းသည္လည္း ဗာရဗၺကို လူမ်ားတို႔အား လႊတ္ေလ၏။ ေယရွုကိုကား ရိုက္ၿပီးလၽွင္ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ သတ္ေစျခင္းငွာ အပ္လိုက္ေလ၏။

27ထိုအခါ ၿမိဳ႕ဝန္မင္း၏ စစ္သူရဲတို႔သည္ ေယရွုကို အိမ္ေတာ္ဦးသို႔ ေဆာင္သြား၍ စစ္သူရဲတစ္တပ္လုံးကို အထံေတာ္၌ စု႐ုံးေစၿပီးမွ၊-

28အဝတ္ေတာ္ကို ခၽြတ္၍ နီေသာဝတ္လုံကို ျခဳံေစၾက၏။-

29ဆူးပင္ႏွင့္ ရက္ေသာဦးရစ္ကို ေခါင္းေတာ္၌ တင္ၾက၏။ က်ဴတစ္လုံးကိုလည္း လက္ယာလက္ေတာ္ႏွင့္ ကိုင္ေစၿပီးလၽွင္ ေရွ႕ေတာ္မွာဒူးေထာက္လ်က္ ယုဒရွင္ဘုရင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ မဂၤလာရွိေစသတည္းဟူ၍ ကိုယ္ေတာ္ကို ျပက္ရယ္ျပဳၾက၏။-

30ကိုယ္ေတာ္ကို တံေတြးႏွင့္ ေထြးၾက၏။ က်ဴလုံးကိုယူ၍ ေခါင္းေတာ္ကို ရိုက္ၾက၏။-

31ထိုသို႔ ကိုယ္ေတာ္ကို ျပက္ရယ္ျပဳသည္ေနာက္၊ မင္းဝတ္လုံကိုခၽြတ္၍ အဝတ္ေတာ္ကို ဝတ္ျပန္ေစၿပီးလၽွင္ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ရိုက္ထားျခင္းငွာ ထုတ္သြားၾက၏။-

32သြားၾကစဥ္တြင္ ရွိမုန္အမည္ရွိေသာ ကုေရေန ျပည္သားတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕လၽွင္၊ အနိုင္ျပဳ၍ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေတာ္ကို ထမ္းေစၾက၏။-

33ဦးေခါင္းခြံအရပ္ဟု ဆိုလိုေသာ ေဂါလေဂါသ အမည္တြင္ေသာအရပ္သို႔ ေရာက္ၾကေသာ္၊-

34ေဆးခါးႏွင့္ ေရာေသာပုံးရည္ကို ကိုယ္ေတာ္အား ေသာက္စိမ့္ေသာငွာ ေပးလၽွင္၊ ျမည္းစမ္းေတာ္မူ၍ မေသာက္ခ်င္ဘဲ ေနေလ၏။-

35ကိုယ္ေတာ္ကို လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ရိုက္ထားၿပီးလၽွင္ အဝတ္ေတာ္တို႔ကို စာေရးတံခ်၍ ေဝဖန္ၾက၏။-

36ထိုအရပ္၌လည္း ထိုင္လ်က္ ေစာင့္ေနၾက၏။-

37အျပစ္ေဖာ္ျပေသာ ကမၸည္းလိပ္စာခ်က္ဟူမူကား၊ ဤသူသည္ ယုဒရွင္ဘုရင္ ေယရွုေပတည္းဟုေရး၍ ေခါင္းေတာ္ေပၚမွာ တပ္သတည္း။-

38ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္တကြ ဓားျပႏွစ္ေယာက္တို႔ကို လက္ယာေတာ္ဘက္၌ တစ္ေယာက္၊ လက္ဝဲေတာ္ဘက္၌ တစ္ေယာက္၊ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ရိုက္ထားၾက၏။

39လမ္းမွာ သြားလာေသာသူတို႔ကလည္း၊ ဗိမာန္ေတာ္ကို ၿဖိဳဖ်က္၍ သုံးရက္အတြင္းတြင္ တည္ေဆာက္ျပန္ေသာသူ၊ ကိုယ္ကိုကိုယ္ကယ္တင္ေလာ့။-

40ဘုရားသခင္၏သားေတာ္မွန္လၽွင္ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွ ဆင္းေလာ့ဟု မိမိတို႔ေခါင္းကိုညိတ္၍ ကဲ့ရဲ့ေသာစကားႏွင့္ေျပာဆိုၾက၏။-

41ထိုနည္းတူ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ က်မ္းျပဳဆရာ၊ လူအႀကီးအကဲတို႔က၊ ဤသူသည္ သူတစ္ပါးတို႔ကို ကယ္တင္တတ္၏။-

42ကိုယ္ကို မကယ္တင္နိုင္ပါတကား။ ဣသေရလရွင္ဘုရင္မွန္လၽွင္ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွ ယခုဆင္းပါေလေစ။ ဆင္းလၽွင္ ငါတို႔ယုံၾကည္မည္။-

43သူသည္ ဘုရားသခင္ကို ကိုးစားၿပီ။ ငါသည္ ဘုရားသခင္၏သားျဖစ္၏ဟု ဆိုၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍ ဘုရားသခင္သည္ သူ၌ အလိုေတာ္ရွိလၽွင္ ယခုပင္ ကယ္တင္ေတာ္မူပါေလေစဟု ျပက္ရယ္ျပဳ၍ ေျပာဆိုၾက၏။-

44ထိုနည္းတူ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္တကြ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ရိုက္ထားေသာဓားျပတို႔သည္လည္း ကဲ့ရဲ့အျပစ္တင္ၾက၏။

45မြန္းတည့္အခ်ိန္မွစ၍ သုံးခ်က္တီးအခ်ိန္တိုင္ေအာင္ ေျမတစ္ျပင္လုံး၌ ေမွာင္မိုက္အတိ ျဖစ္ေလ၏။-

46သုံးခ်က္တီးအခ်ိန္၌ ေယရွုက၊ ဧလိ၊ ဧလိ၊ လာမာရွာဗခသာနိဟု ႀကီးေသာအသံႏွင့္ ေႂကြးေၾကာ္ေတာ္မူ၏။ အနက္ကား၊ အကၽြန္ုပ္ဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္ဘုရား၊ အဘယ္ေၾကာင့္ အကၽြန္ုပ္ကို စြန္႔ပစ္ေတာ္မူသနည္းဟု ဆိုလိုသတည္း။-

47ထိုအရပ္၌ ရပ္ေနေသာသူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ၾကားလၽွင္၊ သူသည္ ဧလိယကိုေခၚသည္ဟု ဆိုၾက၏။-

48လူတစ္ေယာက္သည္ ခ်က္ခ်င္းေျပး၍ ေရမွိုတစ္ေထြးကို ပုံးရည္ႏွင့္ ျပည့္ေစၿပီးလၽွင္၊ က်ဴလုံးဖ်ား၌တပ္၍ ကိုယ္ေတာ္အား ေသာက္စိမ့္ေသာငွာ ေပးေလ၏။-

49ႂကြင္းေသာသူတို႔က၊ ရွိေစေတာ့။ ဧလိယသည္ သူ႔ကိုကယ္တင္ျခင္းငွာ လာမည္မလာမည္ကို ၾကည့္ၾကကုန္အံ့ဟု ဆိုၾက၏။-

50ေယရွုသည္ ႀကီးေသာအသံႏွင့္ တစ္ဖန္ ေႂကြးေၾကာ္ၿပီးလၽွင္ အသက္ေတာ္ကို လႊတ္ေတာ္မူ၏။-

51ထိုအခါ ဗိမာန္ေတာ္၏ ကုလားကာသည္ အထက္စြန္းမွေအာက္စြန္းတိုင္ေအာင္ စုတ္ကြဲေလ၏။ ေျမႀကီး လွုပ္ေလ၏။ ေက်ာက္မ်ားတို႔သည္ကြဲျပားၾက၏။-

52သခၤ်ိဳင္းတြင္းတို႔သည္ ပြင့္လစ္သျဖင့္ က်ိန္းစက္လ်က္ရွိေသာ သန္႔ရွင္းသူတို႔၏ အေလာင္းမ်ားစြာတို႔သည္ ထၾက၍၊-

53ကိုယ္ေတာ္ ထေျမာက္ေတာ္မူသည္ေနာက္၊ ထိုသူတို႔သည္ သခၤ်ိဳင္းတြင္းမွထြက္၍ သန္႔ရွင္းေသာၿမိဳ႕ထဲသို႔ ဝင္ၿပီးလၽွင္၊ လူမ်ားစြာတို႔အား ထင္ရွားၾက၏။-

54ေယရွုကိုေစာင့္ေသာ တပ္မွူးမွစ၍ စစ္သူရဲမ်ားတို႔သည္ ေျမႀကီးလွုပ္ျခင္းစသည္တို႔ကို ျမင္လၽွင္ အလြန္ထိတ္လန္႔၍၊ စင္စစ္ ဤသူသည္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္မွန္ေပ၏ဟု ဆိုၾက၏။-

55ဂါလိလဲျပည္က ေယရွုေနာက္ေတာ္၌ အလုပ္အေကၽြး လိုက္လာေသာ မိန္းမအမ်ားတို႔သည္လည္း ထိုအရပ္၌ အေဝးကၾကည့္ရွု၍ ေနၾက၏။-

56ထိုမိန္းမတို႔တြင္ မာဂဒလမာရိ၊ ယာကုပ္ႏွင့္ ေယာေသတို႔၏ အမိျဖစ္ေသာမာရိႏွင့္ ေဇေဗဒဲ၏သားတို႔၏အမိ ပါၾကသတည္း။

57ညအခ်ိန္ေရာက္မွ အရိမႆဲၿမိဳ႕သား ေယာသပ္အမည္ရွိေသာ သူေဌးသည္ ေယရွု၏တပည့္ေတာ္ျဖစ္သည္ႏွင့္၊-

58ပိလတ္မင္းထံသို႔ဝင္၍ ေယရွု၏အေလာင္းေတာ္ကို ေတာင္းေလ၏။ ပိလတ္မင္းသည္ အေလာင္းေတာ္ကို ေပးေစျခင္းငွာ အမိန္႔ေတာ္ရွိေသာ္၊-

59ေယာသပ္သည္ အေလာင္းေတာ္ကိုယူ၍ ျဖဴစင္ေသာပိတ္ေခ်ာႏွင့္ ပတ္ရစ္ၿပီးလၽွင္၊-

60ေက်ာက္၌ ထြင္းေသာ မိမိသခၤ်ိဳင္းတြင္းသစ္ထဲမွာ ထားေလ၏။ ႀကီးစြာေသာ ေက်ာက္ကိုလည္း တြင္းဝ၌ လွိမ့္ထားၿပီးမွ သြား၏။-

61မာဂဒလမာရိႏွင့္ အျခားေသာမာရိသည္ ထိုအရပ္၌ သခၤ်ိဳင္းေတာ္ေရွ႕မွာ ထိုင္လ်က္ေနရစ္ၾက၏။

62အဖိတ္ေန႔လြန္၍ နက္ျဖန္ေန႔ေရာက္လၽွင္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးႏွင့္ ဖာရိရွဲတို႔သည္ ပိလတ္မင္းထံ၌ စုေဝး၍၊-

63ထိုလွည့္ျဖားေသာသူက၊ ငါသည္ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ထေျမာက္မည္ဟု မေသမီေျပာသည္ကို အကၽြန္ုပ္တို႔ မွတ္မိပါၿပီ။-

64ထိုေၾကာင့္ သူ၏တပည့္တို႔သည္ ညအခါလာ၍ အေလာင္းကို ခိုးယူၿပီးလၽွင္၊ သူသည္ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေတာ္မူၿပီဟု လူအေပါင္းတို႔အား ေျပာဆိုၾကေသာ္၊ ေရွ႕အမွားထက္ ေနာက္အမွားသာ၍ ႀကီးမည္ဟု စိုးရိမ္စရာအေၾကာင္း ရွိသည္ျဖစ္၍၊ သခၤ်ိဳင္းတြင္းကို သုံးရက္ေျမာက္ေအာင္ လုံျခဳံစြာေစာင့္စိမ့္ေသာငွာ အမိန္႔ရွိေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊-

65ပိလတ္မင္းက၊ သင္တို႔၌ လူေစာင့္တစ္တပ္ရွိ၏။ သြားၾက၊ တတ္နိုင္သမၽွအတိုင္း လုံျခဳံစြာေစာင့္ေစၾကဟု ဆိုေလ၏။-

66ထိုသူတို႔သည္ သြား၍ ေက်ာက္ကို တံဆိပ္ခတ္ၿပီးလၽွင္ အေစာင့္ထားလ်က္ သခၤ်ိဳင္းတြင္းေတာ္ကို လုံျခဳံစြာျပဳၾက၏။