Matthew 2

Burmese JBZV

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ယုဒျပည္ဗက္လင္ၿမိဳ႕၌ ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးလက္ထက္၊ ေယရွုသည္ ဖြားျမင္ျခင္းကိုခံေတာ္မူၿပီးမွ၊ မာဂုပညာရွိတို႔သည္ အေရွ႕ျပည္က ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္လာၾကလၽွင္။-

2ယခု ဖြားျမင္ေသာ ယုဒရွင္ဘုရင္သည္၊ အဘယ္မွာ ရွိေတာ္မူသနည္း။ အေရွ႕ျပည္၌ သူ၏ၾကယ္ကို ငါတို႔ ျမင္ရသည္ျဖစ္၍ ဖူးေတြ႕ပူေဇာ္ျခင္းငွာ ေရာက္လာၿပီဟု ေမးျမန္းေျပာဆိုၾက၏။-

3ထိုစကားကိုၾကားလၽွင္ ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား အေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ စိတ္ပူပန္ျခင္းသို႔ ေရာက္သျဖင့္၊-

4ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ လူတို႔တြင္ က်မ္းျပဳဆရာရွိသမၽွတို႔ကို စုေဝးေစ၍ ခရစ္ေတာ္ကို အဘယ္အရပ္မွာ ဖြားျမင္လိမ့္မည္နည္းဟု ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။-

5ထိုဆရာတို႔ကလည္း၊ ပေရာဖက္တစ္ဦး ေရးထားေသာအခ်က္ ဟူမူကား၊-

6အို ယုဒျပည္ဗက္လင္ၿမိဳ႕၊ အစိုးရေသာယုဒၿမိဳ႕တို႔တြင္ သင္သည္ ၿမိဳ႕ငယ္ၿမိဳ႕ယုတ္မဟုတ္။ အေၾကာင္းမူကား၊ ငါ၏လူစု ဣသေရလအမ်ိဳးကို အုပ္စိုးရေသာသခင္သည္ သင္၏အထဲမွာ ေပၚထြန္းလတၱံ့ဟု က်မ္းလာရွိပါ၏။ ထိုေၾကာင့္ ယုဒျပည္ဗက္လင္ၿမိဳ႕၌ ခရစ္ေတာ္ကို ဖြားျမင္ရပါမည္ဟု မင္းႀကီးအား ျပန္ၾကားေလၽွာက္ထားၾက၏။-

7ထိုအခါ ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးသည္၊ မာဂုပညာရွိတို႔ကို မထင္မရွားေခၚ၍ ၾကယ္ေပၚထြန္းေသာ အခ်ိန္ကာလကို ေစ့ေစ့ေမးျမန္းၿပီးမွ၊-

8သင္တို႔သြား၍ ထိုသူငယ္ကို ႀကိဳးစားရွာၾကပါ။ ေတြ႕လၽွင္ ငါ့ထံသို႔ျပန္လာ၍ ငါလည္း ထိုသူငယ္ကို ဖူးေတြ႕ပူေဇာ္ရေအာင္ ၾကားေျပာၾကပါဟု မွာထားေတာ္မူလ်က္၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔ ေစလႊတ္ေလ၏။-

9ထိုသူတို႔သည္ မင္းႀကီးစကားကို နာခံၿပီးလၽွင္ထြက္သြားၾက၍ အေရွ႕ျပည္၌ျမင္ရေသာ ၾကယ္သည္ သူတို႔ေရွ႕ကသြားသျဖင့္ သူငယ္ေတာ္ရွိရာအရပ္အေပၚသို႔ ေရာက္၍ တည္လ်က္ေန၏။-

10ထိုၾကယ္ကို ျမင္ျပန္ေသာအခါ အလြန္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျခင္းရွိ၍၊-

11အိမ္သို႔ဝင္ေလေသာ္၊ မယ္ေတာ္မာရိႏွင့္တကြ သူငယ္ေတာ္ကို ေတြ႕ျမင္လၽွင္ ပ်ပ္ဝပ္ကိုးကြယ္၍၊ မိမိတို႔ ဘ႑ာဥစၥာတို႔ကို ဖြင့္ၿပီးမွ ေလာဗန္ႏွင့္ မုရန္ တည္းဟူေသာ နံ့သာမ်ိဳးကိုလည္းေကာင္း၊ ေရႊကိုလည္းေကာင္း ဆက္ကပ္ပူေဇာ္ၾက၏။-

12ေနာက္မွ ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးထံသို႔ မျပန္ရမည္အေၾကာင္း အိပ္မက္တြင္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကိုရ၍ မိမိတို႔ျပည္သို႔ အျခားေသာလမ္းျဖင့္ ျပန္သြားၾက၏။-

13ထိုသူတို႔ သြားၾကသည္ေနာက္၊ ေယာသပ္သည္ အိပ္မက္ကိုျမင္သည္မွာ၊ ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ထင္ရွား၍၊ သင္ထေလာ့။ မယ္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ေတာ္ကို ေဆာင္ယူၿပီးလၽွင္၊ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ေျပး၍၊ တစ္ဖန္ ငါေျပာဆိုသည္တိုင္ေအာင္ ထိုျပည္၌ေနေလာ့။ ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးသည္ သူငယ္ေတာ္ကို သတ္အံ့ေသာငွာ ရွာလိမ့္မည္ဟုဆိုေလ၏။-

14ထိုအခါ ေယာသပ္သည္ ထ၍ မယ္ေတာ္ႏွင့္သူငယ္ေတာ္ကို ညအခ်ိန္၌ ေဆာင္ယူၿပီးလၽွင္ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔ ထြက္သြား၍၊-

15ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီး အနိစၥေရာက္သည္တိုင္ေအာင္ ထိုျပည္၌ေနေလ၏။ ဤအေၾကာင္းအရာကား၊ ငါ့သားကို အဲဂုတၱဳျပည္မွ ငါေခၚခဲ့ၿပီဟု ထာဝရဘုရားသည္ ပေရာဖက္ျဖင့္ ထားေတာ္မူေသာဗ်ာဒိတ္ေတာ္ ျပည့္စုံမည္ အေၾကာင္းတည္း။-

16ထိုအခါ ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီးသည္ မာဂုပညာရွိတို႔ လွည့္ျဖားသည္ကိုသိလၽွင္၊ ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္၍ လူကိုေစလႊတ္သျဖင့္၊ မာဂုပညာရွိတို႔၌ ေစ့ေစ့ေမးျမန္းၿပီးေသာ ၾကယ္၏အခ်ိန္ကာလကို ေထာက္၍၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕မွစေသာ ေက်းလက္ရွိသမၽွတို႔၌ ႏွစ္ႏွစ္အရြယ္မွစ၍ ထိုအရြယ္ေအာက္ယုတ္ေသာ သူငယ္ေယာက္်ားအေပါင္းတို႔ကို သတ္ေစ၏။-

17ပေရာဖက္ေယရမိ ေဟာဖူးသည္ကား၊-

18ရာမအရပ္၌ သည္းစြာေသာညည္းတြားငိုေႂကြး ျမည္တမ္းျခင္းအသံကို ၾကားရ၍၊ ရာေခလသည္ မိမိသားတို႔ မရွိေသာေၾကာင့္ ငို၍စိတ္မေျပနိုင္ ဟူေသာစကားသည္ ထိုအခါ၌ အမွန္က်သတည္း။-

19ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီး အနိစၥေရာက္သည္ေနာက္၊ ေယာသပ္သည္ အဲဂုတၱဳျပည္၌ အိပ္မက္ကိုျမင္ျပန္သည္မွာ၊ ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ထင္ရွား၍၊-

20သင္ထေလာ့။ မယ္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ေတာ္ကိုေဆာင္ယူၿပီးလၽွင္ ဣသေရလတိုင္းသို႔ သြားေလာ့။ သူငယ္ေတာ္ကိုသတ္အံ့ေသာငွာ ရွာေသာသူတို႔သည္ ေသၾကၿပီဟုဆိုေလ၏။-

21ထိုအခါ ေယာသပ္သည္ ထ၍ မယ္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ေတာ္ကို ေဆာင္ယူၿပီးလၽွင္ ဣသေရလတိုင္းသို႔သြား၍ ေရာက္သည္ရွိေသာ္၊-

22ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီး၏အရာ၌ သားေတာ္အာေခလသည္ ယုဒျပည္တြင္ မင္းျပဳေၾကာင္းကို ၾကားရလၽွင္၊ ထိုျပည္သို႔ မသြားဝံ့၍ အိပ္မက္၌ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကိုရျပန္ၿပီးမွ ဂါလိလဲျပည္သို႔သြား၍၊-

23ခရစ္ေတာ္ကို နာဇရက္လူဟု ေခၚေဝၚၾကလတၱံ့ဟူေသာ ပေရာဖက္တို႔၏ ႏွုတ္ထြက္ႏွင့္အညီ၊ နာဇရက္အမည္ရွိေသာၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္၍ အျမဲေနေလ၏။-

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →