Matthew 17

Burmese JBZV

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1ေျခာက္ရက္လြန္ေသာအခါ ေယရွုသည္ ေပတ႐ု၊ ယာကုပ္၊ ယာကုပ္ညီ ေယာဟန္တို႔ကို ေခၚ၍၊ ျမင့္လွစြာေသာ ေတာင္ေပၚတြင္ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္သို႔ ေဆာင္ႂကြေတာ္မူ၏။-

2သူတို႔ေရွ႕၌ ထူးျခားေသာအဆင္းအေရာင္ႏွင့္ ျပည့္စုံသည္ျဖစ္၍၊ မ်က္ႏွာေတာ္သည္ ေနကဲ့သို႔ ထြန္းေတာက္လ်က္၊ အဝတ္ေတာ္သည္ အလင္းကဲ့သို႔ ျဖဴလ်က္ရွိ၏။-

3ေမာေရွႏွင့္ ဧလိယသည္ ထင္ရွား၍ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ စကားေျပာလ်က္ ေနၾက၏။-

4ထိုအခါ ေပတ႐ုက၊ သခင္၊ ဤအရပ္၌ ေနဖြယ္ေကာင္းပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ဖို႔ တဲတစ္ေဆာင္၊ ေမာေရွဖို႔ တစ္ေဆာင္၊ ဧလိယဖို႔ တစ္ေဆာင္၊ တဲသုံးေဆာင္ကို အလိုေတာ္ရွိလၽွင္ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ေဆာက္လုပ္ပါမည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

5ထိုသို႔ေလၽွာက္စဥ္တြင္၊ ထြန္းလင္းေသာမိုးတိမ္သည္ ထိုသူတို႔ကို လႊမ္းမိုး၍၊ ဤသူသည္ ငါႏွစ္သက္ ျမတ္နိုးရာ၊ ငါ၏ခ်စ္သားေပတည္။ သူ၏စကားကို နားေထာင္ၾကေလာ့ဟု မိုးတိမ္က အသံေတာ္ျဖစ္ေလ၏။-

6တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ၾကားရလၽွင္၊ ပ်ပ္ဝပ္၍ အလြန္ေၾကာက္လန္႔ျခင္း ရွိၾက၏။-

7ေယရွုသည္လာ၍ သူတို႔ကို လက္ႏွင့္ တို႔ေတာ္မူလ်က္၊ ထၾက၊ မေၾကာက္ၾကႏွင့္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊-

8သူတို႔သည္ ၾကည့္ေမၽွာ္သျဖင့္၊ ေယရွုတစ္ေယာက္တည္း မွတစ္ပါး၊ အဘယ္သူကိုမၽွ မျမင္ၾက။

9ေတာင္ေပၚမွ ဆင္းၾကေသာအခါ ေယရွုက၊ လူသားသည္ ေသျခင္းမွ မထေျမာက္မီတိုင္ေအာင္၊ သင္တို႔ ယခုျမင္ေသာ ႐ူပါ႐ုံကို အဘယ္သူအားမၽွ မေျပာၾကႏွင့္ဟု တပည့္ေတာ္တို႔ကို ပညတ္ေတာ္မူ၏။-

10ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔က၊ ဧလိယသည္ အရင္လာရမည္ဟု က်မ္းျပဳဆရာတို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုပါသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊-

11ေယရွုက၊ ဧလိယသည္ အရင္လာ၍ အလုံးစုံတို႔ကို ျပဳျပင္ရသည္ မွန္ေပ၏။-

12ငါဆိုသည္ကား၊ ဧလိယ ေရာက္လာၿပီ။ လူမ်ားသည္ သူ႔ကိုမသိသျဖင့္ သူ႔အားျပဳခ်င္သမၽွကို ျပဳၾကၿပီ။ ထိုနည္းတူ လူသားသည္လည္း ထိုလူမ်ားလက္၌ ခံရမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊-

13ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္ကို အမွတ္ျပဳ၍ မိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကို တပည့္ေတာ္တို႔သည္ နားလည္ၾက၏။

14လူအစုအေဝးရွိရာသို႔ ေရာက္ၾကေသာအခါ၊ လူတစ္ေယာက္သည္ အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ ဒူးေထာက္လ်က္၊ သခင္၊-

15အကၽြန္ုပ္၏သားကို ကယ္မသနားေတာ္မူပါ။ ဝက္႐ူးနာစြဲ၍ ျပင္းစြာခံစားရပါ၏။ မီး၌လည္းေကာင္း၊ ေရ၌လည္းေကာင္း အႀကိမ္ႀကိမ္ လဲတတ္ပါ၏။-

16တပည့္ေတာ္တို႔ထံသို႔ ေဆာင္ခဲ့၍ သူတို႔သည္ ခ်မ္းသာမေပးနိုင္ၾကပါဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊-

17ေယရွုက၊ ယုံၾကည္ျခင္းမရွိ၊ ေဖာက္ျပန္ေသာအမ်ိဳး၊ ငါသည္ သင္တို႔ႏွင့္တကြ အဘယ္မၽွကာလပတ္လုံး ေနရမည္နည္း။ သင္တို႔ကို အဘယ္မၽွကာလပတ္လုံး သည္းခံရမည္နည္း။ သူငယ္ကို ငါ့ထံသို႔ယူခဲ့ၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

18ေယရွုသည္ သူ႔ကိုဆုံးမေတာ္မူလၽွင္၊ နတ္ဆိုးသည္ သူမွထြက္သြားသျဖင့္၊ ထိုခဏမွစ၍ သူငယ္သည္ က်န္းမာပကတိ ျဖစ္ေလ၏။

19ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္၌ ေယရွုထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ထိုနတ္ဆိုးကို အဘယ္ေၾကာင့္ မႏွင္ထုတ္နိုင္ပါသနည္းဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

20သင္တို႔သည္ ယုံၾကည္ျခင္းမရွိေသာေၾကာင့္ မႏွင္ထုတ္နိုင္ၾက။ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔သည္ မုန္ညင္းေစ့ခန္႔မၽွေလာက္ေသာ ယုံၾကည္ျခင္းရွိလၽွင္၊ ထိုေတာင္ကို ေနရာမွေရြ႕ေလာ့ဟု ဆိုၾကေသာ္၊ ေနရာမွ ေရြ႕လိမ့္မည္။ ယုံၾကည္ျခင္းရွိလၽွင္ သင္တို႔မတတ္နိုင္ေသာအမွု မရွိ။-

21သို႔ေသာ္လည္း ဆုေတာင္း ျခင္း၊ အစာေရွာင္ျခင္းမွတစ္ပါး အဘယ္သို႔ေသာအားျဖင့္၊ ထိုအမ်ိဳးသည္ မထြက္တတ္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

22ဂါလိလဲျပည္၌ ေနၾကစဥ္တြင္ ေယရွုက၊ လူသားကို လူတို႔လက္သို႔ အပ္ႏွံရေသာအခ်ိန္ နီးၿပီ။

23သူတို႔သည္ သတ္ၾကလိမ့္မည္။ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ထေျမာက္လိမ့္မည္ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္လည္း အလြန္ဝမ္းနည္းျခင္းရွိၾက၏။

24ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ ဗိမာန္ေတာ္အခြန္တည္းဟူေသာ ဒိျဒမၼကို ခံေသာသူတို႔သည္ ေပတ႐ုဆီသို႔လာ၍ သင္၏ဆရာသည္ ဒိျဒမၼကို မေပးသေလာဟု ေမးျမန္းလၽွင္၊ ေပးပါသည္ဟု ေပတ႐ုဆို၏။

25ေပတ႐ုသည္ အိမ္သို႔ဝင္ေသာအခါ၊ ေယရွုသည္ တင္ကူး၍၊ အခ်င္းရွိမုန္၊ သင္သည္အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း။ ေလာကီရွင္ဘုရင္တို႔သည္ အဘယ္သူမွာ အခြန္ကိုခံၾကသနည္း။ မိမိသားမွာ ခံၾကသေလာ။ သူတစ္ပါးမွာ ခံၾကသေလာ၊ ဟုေမးေတာ္မူလၽွင္၊

26ေပတ႐ုက၊ သူတစ္ပါးမွာခံၾကပါသည္ဟု ေလၽွာက္ေသာ္၊ ေယရွုကလည္း သို႔ျဖစ္လၽွင္ သားမူကား လြတ္ရ၏။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုသူတို႔သည္ ငါတို႔ေၾကာင့္ မမွားယြင္းမည္အေၾကာင္း၊ အိုင္သို႔သြား၍ ငါးမၽွားကိုခ်ေလာ့။

27ေရွ႕ဦးစြာရေသာငါးကို ယူ၍ ပါးစပ္ကိုဖြင့္လၽွင္၊ သတာတဲတစ္ျပားကိုေတြ႕လိမ့္မည္။ ထိုေငြကိုယူ၍ ငါ့အဖို႔ႏွင့္ သင့္အဖို႔ ထိုသူတို႔အားေပးေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →