Matthew 9

Burmese JBZV

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေလွစီး၍ ကူးျပန္သျဖင့္၊ မိမိၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၏။-

2လက္ေျခေသ၍ အိပ္ရာေပၚမွာ တုံးလုံးေနေသာ သူတစ္ေယာက္ကို အထံေတာ္သို႔ ေဆာင္ခဲ့ၾက၏။ ေယရွုသည္ ထိုသူတို႔၏ ယုံၾကည္ျခင္းကိုျမင္လၽွင္ လက္ေျခေသေသာသူအား၊ ငါ့သား၊ မစိုးရိမ္ႏွင့္။ သင္၏အျပစ္ကို လြတ္ေစၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

3က်မ္းျပဳဆရာအခ်ိဳ႕တို႔က၊ ဤသူသည္ ဘုရားကိုလြန္က်ဴး၍ ေျပာသည္ဟု ထင္ၾက၏။-

4ေယရွုသည္ ထိုသူတို႔၏စိတ္ကို သိျမင္ေတာ္မူလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ျငဴစူေသာစိတ္ ရွိၾကသနည္း။-

5အဘယ္စကားကို သာ၍ ေျပာလြယ္သနည္း။ သင္၏အျပစ္ကို လြတ္ေစၿပီဟု ေျပာလြယ္သေလာ။ သင္ထ၍ လွမ္းသြားေလာ့ဟု ေျပာလြယ္သေလာ။-

6လူသားသည္ ေျမႀကီးေပၚမွာ အျပစ္လႊတ္ပိုင္သည္ကို သင္တို႔သိေစျခင္းငွာ ထေလာ့။ ကိုယ္အိပ္ရာကို ေဆာင္၍ ကိုယ္အိမ္သို႔ သြားေလာ့ဟု လက္ေျခေသေသာသူအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

7ထိုသူသည္လည္း ထ၍ မိမိအိမ္သို႔ သြားေလ၏။-

8လူအစုအေဝးတို႔သည္ ျမင္လၽွင္ အံ့ဩျခင္းရွိ၍၊ လူတို႔အား ဤသို႔ေသာအခြင့္ကို အပ္ေပးေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏ ဂုဏ္ေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၾက၏။-

9ေယရွုသည္ ထိုအရပ္မွ ႂကြေတာ္မူလၽွင္၊ မႆဲအမည္ရွိေသာ သူတစ္ေယာက္သည္ အခြန္ခံရာတဲ၌ ထိုင္ေနသည္ကို ျမင္ေသာ္၊ ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထိုသူသည္လည္း ထ၍ ေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ေလ၏။-

10ထိုေနာက္မွ အိမ္တြင္ စားပြဲ၌ ေလ်ာင္းေတာ္မူစဥ္၊ အခြန္ခံေသာသူမ်ားႏွင့္ ဆိုးေသာသူမ်ားတို႔သည္ လာ၍ ကိုယ္ေတာ္မွစေသာ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္တကြ စားပြဲ၌ေလ်ာင္းၾက၏။-

11ဖာရိရွဲတို႔သည္ ျမင္လၽွင္ တပည့္ေတာ္တို႔အား၊ သင္တို႔ဆရာသည္ အခြန္ခံေသာသူ၊ ဆိုးေသာသူတို႔ႏွင့္ အတူ အဘယ္ေၾကာင့္ စားသနည္းဟုဆိုၾက၏။-

12ေယရွုသည္ ၾကားေတာ္မူလၽွင္၊ က်န္းမာေသာသူတို႔သည္ ေဆးသမားကို အလိုမရွိၾက။ နာေသာသူတို႔ သာလၽွင္ အလိုရွိၾက၏။-

13ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းအက်င့္ထက္ သနားျခင္း က႐ုဏာအက်င့္ကို ငါႏွစ္သက္၏ဟူေသာ က်မ္းစကားကို နားလည္ျခင္းငွာ သင္တို႔သြား၍ သင္ၾကေလာ့။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔ကို ေနာင္တသို႔ ေခၚျခင္းငွာ၊ ငါလာသည္ မဟုတ္။ ဆိုးေသာသူတို႔ကို ေခၚျခင္းငွာ၊ ငါလာသတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

14ထိုအခါ ေယာဟန္၏ တပည့္တို႔သည္ အထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ႏွင့္ ဖာရိရွဲတို႔သည္ အဖန္တလဲလဲ အစာေရွာင္ၾကသည္ျဖစ္၍၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္၏တပည့္တို႔သည္ အစာမေရွာင္ဘဲ ေနၾကပါသနည္းဟု ေလၽွာက္ၾက၏။-

15ေယရွုကလည္း မဂၤလာေဆာင္လုလင္သည္ မိမိအေပါင္းအေဖာ္တို႔ႏွင့္ အတူရွိစဥ္အခါ သူတို႔သည္ စိတ္မသာ ညည္းတြားတတ္ၾကသေလာ။ မဂၤလာေဆာင္လုလင္ကို သူ၏အေပါင္းအေဖာ္တို႔ႏွင့္ ခြာ၍ ယူသြားေသာ အခ်ိန္ကာလ ေရာက္လိမ့္မည္။ ထိုအခါ သူတို႔သည္ အစာေရွာင္ၾကလိမ့္မည္။-

16အဝတ္ေဟာင္းကို အထည္သစ္ႏွင့္ ဖာေလ့မရွိ။ ထိုသို႔ဖာလၽွင္ ဖာေသာအထည္သည္ အဝတ္ေဟာင္းကို စား၍ အေပါက္က်ယ္တတ္၏။-

17၎နည္း ေဟာင္းေသာ သားေရဘူး၌ အသစ္ေသာစပ်စ္ရည္ကို ထည့္ေလ့မရွိ။ ထိုသို႔ထည့္လၽွင္၊ သားေရဘူးသည္ စုတ္ကြဲသျဖင့္၊ စပ်စ္ရည္သည္ ယို၍ သားေရဘူးလည္း ပ်က္စီးတတ္၏။ အသစ္ေသာ စပ်စ္ရည္ကို အသစ္ေသာသားေရဘူး၌ ထည့္ေလ့ရွိ၏။ ထိုသို႔ထည့္လၽွင္ ႏွစ္ပါးစလုံး မပ်က္စီးဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

18ထိုစကားကို မိန္႔ေတာ္မူစဥ္ အရာရွိတစ္ေယာက္သည္ လာ၍ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္၊ အကၽြန္ုပ္၏သမီးသည္ ယခုပင္ ေသဆဲရွိပါ၏။ သို႔ေသာ္လည္း၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ႂကြ၍ သူ႔အေပၚ၌ လက္ကိုတင္ေတာ္မူလၽွင္ အသက္ရွင္ပါလိမ့္မည္ဟု ေလၽွာက္၏။-

19ေယရွုသည္ ထ၍ တပည့္ေတာ္ႏွင့္အတူ ထိုသူေနာက္သို႔ လိုက္ေတာ္မူ၏။-

20ထိုအခါ တစ္ဆယ္ႏွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ေသြးသြန္အနာစြဲေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္က၊-

21ငါသည္ အဝတ္ေတာ္ကိုသာတို႔လၽွင္ ခ်မ္းသာရမည္ဟု စိတ္ထင္ႏွင့္ ေနာက္ေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ အဝတ္ေတာ္၏ ပန္းပြားကို တို႔ေလ၏။-

22ေယရွုသည္ လွည့္၍ ထိုမိန္းမကို ျမင္ေတာ္မူလၽွင္၊ ငါ့သမီး၊ မစိုးရိမ္ႏွင့္။ သင္၏ယုံၾကည္ျခင္းသည္ သင့္အနာကို ၿငိမ္းေစၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထိုခဏမွစ၍ ထိုမိန္းမသည္ အနာကင္းေပ်ာက္ေလ၏။-

23အရာရွိအိမ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၍ တီးမွုတ္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ မ်ားစြာေသာလူတို႔သည္ အုန္းအုန္းသဲသဲ ျပဳၾကသည္ကိုျမင္လၽွင္၊-

24ဖယ္ရွားၾကေလာ့။ မိန္းမငယ္ ေသသည္မဟုတ္၊ အိပ္ေပ်ာ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊ ထိုသူတို႔သည္ ျပက္ရယ္ျပဳၾက၏။-

25ထိုလူမ်ားကို ျပင္သို႔ထြက္ေစၿပီးမွ အတြင္းသို႔ဝင္၍၊ မိန္းမငယ္၏လက္ကို ကိုင္ေတာ္မူသည္တြင္ သူသည္ ထေလ၏။-

26ထိုသတင္းစကားသည္ တစ္ျပည္လုံး၌ ႏွံ့ျပားေက်ာ္ေစာေလ၏။-

27ထိုအရပ္မွ ေယရွုသည္ ႂကြေတာ္မူစဥ္၊ မ်က္စိကန္းေသာသူ ႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္၍ ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို သနားေတာ္မူပါဟု ဟစ္ေၾကာ္ၾက၏။-

28အိမ္သို႔ ဝင္ေတာ္မူလၽွင္၊ မ်က္စိကန္းေသာသူတို႔သည္ အထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ ဤအမွုကို ငါတတ္နိုင္သည္ကို ယုံသေလာဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊ ယုံပါ၏သခင္ဟု ေလၽွာက္ၾက၏။-

29ထိုအခါ သူတို႔၏မ်က္စိကို တို႔ေတာ္မူ၍၊ သင္တို႔ ယုံျခင္းရွိသည္အတိုင္း သင္တို႔၌ျဖစ္ေစဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊-

30သူတို႔သည္ မ်က္စိပြင့္လင္းေလ၏။ ေယရွုကလည္း၊ အဘယ္သူမၽွ မသိေစျခင္းငွာ သတိျပဳၾကေလာ့ဟု ျမစ္တားေတာ္မူ၏။-

31သို႔ေသာ္လည္း ထိုသူတို႔သည္သြား၍ သတင္းေတာ္ကို တစ္ျပည္လုံး၌ ႏွံ့ျပားေက်ာ္ေစာေစ၏။-

32ထိုသူတို႔သည္ ထြက္သြားၾကသည္ေနာက္၊ နတ္ဆိုးစြဲေသာ လူအတစ္ေယာက္ကို အထံေတာ္သို႔ ေဆာင္ခဲ့ၾက၏။-

33နတ္ဆိုးကို ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူၿပီးမွ ထိုအေသာသူသည္ စကားေျပာ၏။ လူအစုအေဝးတို႔သည္လည္း အံ့ဩ၍၊ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ ဤကဲ့သို႔ မျမင္ရစဖူးဟု ေျပာဆိုၾက၏။-

34ဖာရိရွဲတို႔ကလည္း၊ နတ္ဆိုးအႀကီးကို အမွီျပဳ၍ နတ္ဆိုးတို႔ကို ႏွင္ထုတ္သည္ဟု ေျပာဆိုၾက၏။-

35ေယရွုသည္ တရားဇရပ္တို႔၌ ဆုံးမဩဝါဒေပးလ်က္၊ နိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဧဝံေဂလိတရားကို ေဟာလ်က္၊ လူမ်ားခံရေသာ အနာေရာဂါအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို ၿငိမ္းေစလ်က္၊ ၿမိဳ႕ရြာရွိသမၽွတို႔ကို ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူ၏။ လူအစုအေဝးတို႔ကို ျမင္ေတာ္မူလၽွင္ သနားျခင္းစိတ္ရွိေတာ္မူ၏။-

36အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုသူတို႔သည္ ပင္ပန္းသည္ျဖစ္၍ ထိန္းသူမရွိဘဲ ပစ္ထားေသာသိုးကဲ့သို႔ ျဖစ္ၾက၏။-

37ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္က၊ စပါးရိတ္စရာ မ်ားစြာရွိ၏။ ရိတ္ေသာသူတို႔သည္ နည္းၾက၏။-

38ထိုေၾကာင့္ လုပ္ေဆာင္ေသာသူတို႔ကို စပါးရိတ္ေစျခင္းငွာ ေစလႊတ္ေတာ္မူမည္အေၾကာင္း၊ စပါးရွင္ကို ဆုေတာင္းၾကေလာ့ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →