Matthew 5

Burmese JBZV

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ထိုလူအေပါင္းတို႔ကို ျမင္လၽွင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေတာင္ေပၚသို႔တက္၍ ထိုင္ေတာ္မူေသာအခါ၊ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ရင္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၾက၏။-

2ထိုအခါ ႏွုတ္ေတာ္ကိုဖြင့္၍ တပည့္ေတာ္တို႔အား ဆုံးမဩဝါဒ ေပးေတာ္မူသည္မွာ၊-

3စိတ္ႏွလုံးႏွိမ့္ခ်ေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ ထိုသူတို႔၏ နိုင္ငံျဖစ္၏။-

4စိတ္မသာညည္းတြားေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား ထိုသူတို႔သည္ သက္သာျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကလတၱံ့။-

5စိတ္ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုသူတို႔သည္ ျပည္ေတာ္ကို အေမြခံရၾကလတၱံ့။-

6ေျဖာင့္မတ္ျခင္းပါရမီကို ဆာငတ္ခင္မြတ္ေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုသူတို႔သည္ ဝေျပာျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကလတၱံ့။-

7သနားစုံမက္တတ္ေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုသူတို႔သည္ သနားစုံမက္ျခင္းကို ခံရၾကလတၱံ့။-

8စိတ္ႏွလုံးျဖဴစင္ေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုသူတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကို ျမင္ရၾကလတၱံ့။-

9သူတစ္ပါးခ်င္း ခိုက္ရန္ျပဳျခင္းကို ၿငိမ္းေစတတ္ေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား ထိုသူတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ဟု ေခၚေဝၚျခင္းကို ခံရၾကလတၱံ့။-

10ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားေၾကာင့္ ေႏွာင့္ယွက္ညႇဥ္းဆဲျခင္းကို ခံရေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ ထိုသူတို႔၏ နိုင္ငံျဖစ္၏။-

11ငါ့ေၾကာင့္ သင္တို႔ကို ကဲ့ရဲ့ညႇဥ္းဆဲ၍ မမွန္ဘဲလ်က္ အျပစ္တကာ တင္ၾကေသာအခါ၊ သင္တို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏။-

12ဝမ္းေျမာက္ရႊင္ျမဴးျခင္း ရွိၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ သင္တို႔၏အက်ိဳးသည္ ႀကီးလွေပ၏။ သင္တို႔ေရွ႕က ေပၚထြန္းေသာ ပေရာဖက္တို႔ကို ထိုနည္းတူ ညႇဥ္းဆဲၾကၿပီ။-

13သင္တို႔သည္ ဤေလာက၏ ဆားျဖစ္ၾက၏။ ဆားမူကား၊ အငန္ကင္းေပ်ာက္လၽွင္ ငန္ေသာအရသာကို အဘယ္သို႔ ရျပန္မည္နည္း။ ျပင္သို႔ပစ္လိုက္၍ ေက်ာ္နင္းျခင္းမွတစ္ပါး အဘယ္အသုံးမၽွမဝင္။-

14သင္တို႔သည္ ဤေလာက၏ အလင္းျဖစ္ၾက၏။ ေတာင္ထိပ္၌တည္ေသာၿမိဳ႕ကို မကြယ္နိုင္။-

15ဆီမီးထြန္း၍ ေတာင္းဇလားေအာက္၌ ဖုံးထားေလ့မရွိ။ အိမ္သူအိမ္သားအေပါင္းတို႔သည္ အလင္းကို ရေစျခင္းငွာ ဆီမီးခုံေပၚမွာ တင္ထားေလ့ရွိ၏။-

16ထိုနည္းတူ၊ သူတစ္ပါးတို႔သည္ သင္တို႔၏ ေကာင္းေသာအက်င့္ကို ျမင္၍၊ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ရွိေတာ္မူေသာ သင္တို႔အဘ၏ ဂုဏ္ေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းေစျခင္းငွာ၊ သူတစ္ပါးေရွ႕၌ သင္တို႔အလင္းကို လင္းေစၾကေလာ့။-

17ပညတၱိက်မ္း၊ အနာဂတၱိက်မ္းမ်ားကို ဖ်က္ပယ္ျခင္းငွာ ငါလာသည္ဟု မထင္ၾကႏွင့္။ ဖ်က္ပယ္ျခင္းငွာ ငါလာသည္မဟုတ္။ ျပည့္စုံေစျခင္းငွာ ငါလာသတည္း။-

18ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ ေကာင္းကင္ႏွင့္ ေျမႀကီး မပ်က္စီးမီတိုင္ေအာင္၊ ပညတၱိက်မ္း၌ အငယ္ဆုံးေသာ စာလုံးဗိႏၶဳတစ္လုံးမၽွ ျပည့္စုံျခင္းသို႔ မေရာက္မီ မပ်က္စီးရ။-

19ထိုေၾကာင့္ အၾကင္သူသည္၊ အငယ္ဆုံးေသာ ပညတ္တစ္ခုကို ကိုယ္တိုင္လြန္က်ဴး၍ သူတစ္ပါးတို႔အားလည္း ထိုအတူသြန္သင္၏။ ထိုသူသည္ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္၌ အငယ္ဆုံးေသာသူ ျဖစ္လိမ့္မည္။ အၾကင္သူသည္ ကိုယ္တိုင္က်င့္၍ သူတစ္ပါးတို႔အားလည္း သြန္သင္၏။-

20ထိုသူသည္ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္၌ ႀကီးေသာသူ ျဖစ္လိမ့္မည္။ သင္တို႔က်င့္ေသာအက်င့္သည္ ဖာရိရွဲတို႔ႏွင့္ က်မ္းျပဳဆရာတို႔ က်င့္ေသာအက်င့္ထက္ မလြန္မသာလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သို႔ မဝင္ရၾကဟု ငါအမွန္ဆို၏။-

21လူအသက္ကို မသတ္ရ။ သတ္ေသာသူသည္ ႐ုံး၌အျပစ္စီရင္ျခင္းကို ခံထိုက္ေပ၏ဟူေသာ ေရွးပညတ္စကားကို သင္တို႔ၾကားရၿပီ။-

22ငါပညတ္သည္ကား၊ ညီအစ္ကိုကို အေထာက္မတန္ အမ်က္ထြက္ေသာသူသည္ ႐ုံး၌အျပစ္စီရင္ျခင္းကို ခံထိုက္ေပ၏။ ညီအစ္ကိုကို ကဲ့ရဲ့ေသာသူသည္ လႊတ္ေတာ္၌အျပစ္စီရင္ျခင္းကို ခံထိုက္ေပ၏။ ညီအစ္ကိုကို က်ိန္ဆဲေသာသူသည္ ေဂဟနၤာအရပ္၌ မီးရွို႔ျခင္းကို ခံထိုက္ေပ၏။-

23ထိုေၾကာင့္ သင္သည္ ပူေဇာ္သကာကို ယဇ္ပလႅင္သို႔ေဆာင္ယူခဲ့လ်က္ သင္၏ညီအစ္ကိုသည္ သင္၌ အျပစ္တင္ခြင့္ တစ္စုံတစ္ခုရွိသည္ဟု ေအာက္ေမ့သတိရလၽွင္၊ ယဇ္ပလႅင္ေရွ႕မွာ ပူေဇာ္သကာကိုထား၍ သြားေလာ့။-

24ညီအစ္ကိုႏွင့္ သင့္တင့္ၿပီးမွ ျပန္၍ ပူေဇာ္သကာကို တင္ေလာ့။-

25တရားေတြ႕ဖက္ႏွင့္အတူ လမ္း၌သြားစဥ္တြင္ပင္၊ သူ၏စိတ္ကို ေျပေစျခင္းငွာ အလ်င္အျမန္ျပဳေလာ့။ သို႔မဟုတ္ တရားေတြ႕ဖက္သည္ တရားသူႀကီး၌ အပ္မည္။ တရားသူႀကီးသည္လည္း လုလင္ေခါင္း၌အပ္၍ ေထာင္ထဲ၌ ေလွာင္ထားမည္။-

26ေလ်ာ္ျပစ္ေငြရွိသမၽွကို မေလ်ာ္မီတိုင္ေအာင္ ေထာင္ထဲကမထြက္ရဟု ငါအမွန္ဆို၏။-

27သူ႔မယားကို မျပစ္မွားရဟူေသာ ေရွးပညတ္စကားကို သင္တို႔ၾကားရၿပီ။-

28ငါပညတ္သည္ကား ကိေလသာစိတ္ႏွင့္ သူ႔မယားကိုၾကည့္ရွုေသာသူသည္ စိတ္ႏွလုံးထဲ၌ ထိုမိန္းမႏွင့္ ျပစ္မွားၿပီ။-

29ထိုေၾကာင့္ လက္ယာမ်က္စိျဖစ္ေသာ္လည္း သင့္ကိုမွားယြင္းေစလၽွင္ ထိုမ်က္စိကိုထုတ္ပစ္ေလာ့။ တစ္ကိုယ္လုံး ငရဲသို႔ခ်ျခင္းကို ခံရသည္ထက္ အဂၤါတစ္ခုပ်က္ေသာ္ သာ၍ေကာင္း၏။-

30ထိုနည္းတူ လက္ယာလက္ျဖစ္ေသာ္လည္း သင့္ကိုမွားယြင္းေစလၽွင္ ထိုလက္ကိုျဖတ္ပစ္ေလာ့။ တစ္ကိုယ္လုံး ငရဲသို႔ခ်ျခင္းကို ခံရသည္ထက္ အဂၤါတစ္ခုသာ ပ်က္ေသာ္သာ၍ေကာင္း၏။-

31တစ္ဖန္တုံ၊ မယားႏွင့္ကြာလိုလၽွင္ ျဖတ္စာကို အပ္ေပးေစဟူေသာ ပညတ္စကားရွိၿပီ။-

32ငါပညတ္သည္ကား၊ မွားယြင္းျခင္းအေၾကာင္းမွတစ္ပါး အျခားေသာအေၾကာင္းျဖင့္ မိမိမယားႏွင့္ ကြာေသာသူသည္ မိမိမယားကို မွားယြင္းေစ၏။ ကြာေသာမိန္းမႏွင့္ စုံဖက္ျခင္းကို ျပဳေသာသူသည္လည္း သူ႔မယားကို ျပစ္မွား၏။-

33တစ္ဖန္တုံ၊ မဟုတ္မမွန္ဘဲလ်က္ က်ိန္ဆိုျခင္းကို မျပဳရ။ က်ိန္ဆိုျခင္းကို ျပဳသည္အတိုင္း ထာဝရဘုရား ေရွ႕ေတာ္၌ တည္ေစေလာ့ဟူေသာ ေရွးပညတ္စကားကို သင္တို႔ၾကားရၿပီ။-

34ငါပညတ္သည္ကား၊ က်ိန္ဆိုျခင္းကို အလၽွင္းမျပဳရ။ ေကာင္းကင္ဘုံကို တိုင္တည္၍မက်ိန္ရ။ ေကာင္းကင္ဘုံကား ဘုရားသခင္၏ ပလႅင္ေတာ္ျဖစ္သတည္း။-

35ေျမႀကီးကို တိုင္တည္၍မက်ိန္ရ။ ေျမႀကီးကား ဘုရားသခင္၏ ေျခေတာ္တင္ရာခုံ ျဖစ္သတည္း။ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကို တိုင္တည္၍ မက်ိန္ရ။ မဟာမင္းႀကီး၏ၿမိဳ႕ေတာ္ ျဖစ္သတည္း။-

36ဆံျခည္တစ္ပင္ကိုမၽွ ျဖဴေစျခင္း၊ မည္းေစျခင္းငွာ မတတ္နိုင္ေသာ္၊ ကိုယ္ဦးေခါင္းကိုတိုင္တည္၍ မက်ိန္ရ။-

37သင္၏စကားမွာ ဟုတ္သည္ကိုအဟုတ္၊ မဟုတ္သည္ကို မဟုတ္ျဖစ္ေစေလာ့။ ဤထက္လြန္ေသာ စကားသည္ မေကာင္းေသာအရာႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေပ၏။-

38သူ႔မ်က္စိကို ဖ်က္လၽွင္ ကိုယ္မ်က္စိဖ်က္ျခင္းကို ခံေစ။ သူ႔သြားကိုခ်ိဳးလၽွင္ ကိုယ္သြားခ်ိဳးျခင္းကို ခံေစဟူေသာ ပညတ္စကားကို သင္တို႔ၾကားရၿပီ။-

39ငါပညတ္သည္ကား၊ ေႏွာင့္ယွက္ေသာသူကို မဆီးမတားႏွင့္။ သင္၏ ပါးတစ္ဖက္ကို သူတစ္ပါးပုတ္လၽွင္ ပါးတစ္ဖက္ကို လွည့္၍ေပးဦးေလာ့။-

40သင့္အကၤ်ီကို ယူလို၍ တရားေတြ႕ေသာသူအား သင့္ဝတ္လုံကိုလည္း ယူေစျခင္းငွာ အခြင့္ေပးဦးေလာ့။-

41အၾကင္သူသည္ သင့္ကို အနိုင္ျပဳ၍ ခရီးတစ္တိုင္သြားေစ၏။ ထိုသူႏွင့္တကြ ႏွစ္တိုင္သြားဦးေလာ့။-

42ေတာင္းေသာသူအား ေပးေလာ့။ ေခ်းငွားလိုေသာသူကိုလည္း မျငင္းမပယ္ႏွင့္။-

43ကိုယ္ႏွင့္စပ္ဆိုင္ေသာသူကို ခ်စ္ေလာ့။ ရန္သူကို မုန္းေလာ့ဟူေသာ ပညတ္စကားကို သင္တို႔ ၾကားရၿပီ။-

44ငါပညတ္သည္ကား၊ သင္တို႔သည္ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ ရွိေတာ္မူေသာ သင္တို႔အဘ၏ သားျဖစ္လိုေသာငွာ၊ သင္တို႔၏ရန္သူတို႔ကို ခ်စ္ၾကေလာ့။ သင္တို႔ကို က်ိန္ဆဲေသာသူတို႔အား ေမတၱာပို႔ၾကေလာ့။ သင္တို႔ကို မုန္းေသာသူတို႔အား ေက်းဇူးျပဳၾကေလာ့။ သင္တို႔ကို ေႏွာင့္ယွက္ညႇဥ္းဆဲေသာ သူတို႔အဖို႔ ဘုရားသခင္ကို ဆုေတာင္းၾကေလာ့။-

45အေၾကာင္းမူကား၊ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ ရွိေတာ္မူေသာ သင္တို႔အဘသည္၊ ေကာင္းေသာသူ မေကာင္းေသာသူတို႔အေပၚ၌ ကိုယ္ေတာ္၏ေနကို ထြက္ေစေတာ္မူ၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ မေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔ အေပၚ၌ မိုးကို ရြာေစေတာ္မူ၏။-

46သင္တို႔ကို ခ်စ္ေသာသူတို႔အားသာ ခ်စ္တုံ႔ျပဳလၽွင္ အဘယ္ေက်းဇူးတင္သနည္း။ အခြန္ခံသူတို႔ပင္ ဤမၽွေလာက္ ျပဳၾကသည္မဟုတ္ေလာ။-

47အေဆြအမ်ိဳးတို႔အားသာ ေလာကဝတ္ျပဳလၽွင္ အဘယ္သို႔ ထူးျမတ္သနည္း။ သာသနာပလူ တို႔ပင္ ထိုအတူ ျပဳၾကသည္မဟုတ္ေလာ။-

48ထိုေၾကာင့္ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ ရွိေတာ္မူေသာ သင္တို႔အဘသည္ စုံလင္ေတာ္မူသည္နည္းတူ သင္တို႔သည္လည္း စုံလင္ျခင္းရွိၾကေလာ့။-

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →