Matthew 16

Burmese JBZV

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1ထိုအခါ ဖာရိရွဲႏွင့္ ဇဒၵဳကဲတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းငွာ ခ်ဥ္းကပ္၍၊ မိုးေကာင္းကင္ကျဖစ္ေသာ နိမိတ္လကၡဏာကို ျပေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ၾက၏။-

2ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ သင္တို႔သည္ ညဥ့္ဦးယံ၌ ေျပာဆိုတတ္သည္ကား၊ ယခု မိုးတိမ္နီသည္ျဖစ္၍ မိုးၾကည္လင္လိမ့္မည္ဟု ဆိုတတ္ၾက၏။

3နံနက္ယံ၌ကား၊ ယခု မိုးအုံ႔လ်က္ရွိ၏။ နီေမာင္းေသာအဆင္းလည္း ရွိ၏။ ယေန႔ မိုးသက္မုန္တိုင္း လာလိမ့္မည္ဟု ဆိုတတ္ၾက၏။ လၽွို႔ဝွက္ေသာသူတို႔၊ သင္တို႔သည္ မိုးေကာင္းကင္၏မ်က္ႏွာကို ပိုင္းျခား၍ သိနိုင္ၾက၏။ ကပ္ကာလ၏ နိမိတ္လကၡဏာတို႔ကို ပိုင္းျခား၍ မသိနိုင္ၾက။-

4ဆိုးညစ္၍ ေမ်ာက္မထားေသာအမ်ိဳးသည္ နိမိတ္လကၡဏာကို ေတာင္းသည္မွာ၊ ပေရာဖက္ေယာန၏ နိမိတ္လကၡဏာမွတစ္ပါး အဘယ္လကၡဏာကိုမၽွ သူတို႔အား မျပရာဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊ ထိုသူတို႔ရွိရာမွ ထြက္၍ ႂကြေတာ္မူ၏။

5တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ကမ္းတစ္ဖက္သို႔ သြားၾကေသာအခါ မုန္႔ကိုယူျခင္းငွာ ေမ့ေလ်ာ့ၾက၏။-

6ေယရွုကလည္း၊ ဖာရိရွဲႏွင့္ ဇဒၵဳကဲတို႔၏တေဆးကို သတိႏွင့္ ၾကဥ္ေရွာင္ၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

7တပည့္ေတာ္တို႔ကလည္း၊ ငါတို႔၌ မုန္႔မပါေသာေၾကာင့္ ဤစကားကိုမိန္႔ေတာ္မူသည္ဟု အခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြးေျပာဆိုၾက၏။-

8ေယရွုသည္ သိေတာ္မူလၽွင္၊ ယုံၾကည္အားနည္းေသာသူတို႔၊ သင္တို႔၌မုန္႔မပါသည္ကို ေထာက္၍ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြးေျပာဆိုၾကသနည္း။-

9မုန္႔ငါးလုံးကို လူငါးေထာင္စား၍ စားႂကြင္း ဘယ္ႏွစ္ေတာင္း ေကာက္သိမ္းသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ မုန႔္ခုနစ္လုံးကို လူေလးေထာင္စား၍ စားႂကြင္း ဘယ္ႏွစ္ေတာင္းေကာက္သိမ္းသည္ကို လည္းေကာင္း၊-

10သင္တို႔သည္ ႏွလုံးမသြင္း မေအာက္ေမ့ဘဲ ေနၾကေသးသေလာ။-

11ဖာရိရွဲႏွင့္ ဇဒၵဳကဲတို႔၏ တေဆးကို ၾကဥ္ေရွာင္ၾက ဟူေသာစကားကို ငါေျပာသည္တြင္၊ မုန္႔ကိုအမွတ္ျပဳ၍ ငါမေျပာသည္ကို သင္တို႔သည္ နားမလည္ဘဲ အဘယ္သို႔ေနၾကသနည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

12ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ မုန္႔၏တေဆးကို ၾကဥ္ေရွာင္ၾကဟု မိန္႔ေတာ္မမူ။ ဖာရိရွဲႏွင့္ ဇဒၵဳကဲတို႔၏ ဩဝါဒကို ၾကဥ္ေရွာင္ၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္ကို နားလည္ၾကသတည္း။

13ေယရွုသည္ ဖိလိပၸဳကဲသရိၿမိဳ႕၏ ေက်းလက္သို႔ ႂကြေတာ္မူေသာအခါ၊ လူမ်ားတို႔သည္ လူသားျဖစ္ေသာ ငါ့ကို အဘယ္သူျဖစ္သည္ ဆိုၾကသနည္းဟု တပည့္ေတာ္တို႔ကို ေမးျမန္းေတာ္မူလၽွင္၊-

14လူအခ်ိဳ႕က၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္ျဖစ္သည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အခ်ိဳ႕က၊ ဧလိယျဖစ္သည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အခ်ိဳ႕က၊ ေယရမိမွစ၍ ပေရာဖက္တစ္ပါးပါးျဖစ္သည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုၾကပါ၏ဟု ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

15သင္တို႔လည္း ငါ့ကို အဘယ္သူျဖစ္သည္ ဆိုၾကသနည္းဟု ေမးျမန္းေတာ္မူလၽွင္၊-

16ရွိမုန္ေပတ႐ုက၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ခရစ္ေတာ္တည္းဟူေသာ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ ျဖစ္ေတာ္မူသည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

17ေယရွုကလည္း၊ ရွိမုန္ဗာေယာန၊ သင္သည္ မဂၤလာရွိ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ အေသြးအသားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သင့္အား ေဖာ္ျပသည္မဟုတ္။ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ ရွိေတာ္မူေသာ ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ ေဖာ္ျပေတာ္မူသတည္း။-

18ငါဆိုသည္ကား၊ သင္သည္ ေပတ႐ုျဖစ္၏။ ဤေက်ာက္ေပၚမွာ ငါ့အသင္းကို ငါတည္ေဆာက္မည္။ ထိုအသင္းကို မရဏနိုင္ငံ၏ တံခါးတို႔သည္ မနိုင္ရာ။-

19ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္၏ ေသာ့တို႔ကိုလည္း သင့္အား ငါေပးမည္။ သင္သည္ ေျမႀကီးေပၚမွာ ခ်ည္ေႏွာင္သမၽွသည္ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ ခ်ည္ေႏွာင္လ်က္ ရွိလိမ့္မည္။ ေျမႀကီးေပၚမွာ ျဖည္လႊတ္သမၽွသည္ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ ျဖည္လႊတ္လ်က္ ရွိလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊-

20ကိုယ္ေတာ္သည္ ခရစ္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို အဘယ္သူအားမၽွ မေျပာစိမ့္ေသာငွာ တပည့္ေတာ္တို႔ကို ပညတ္ေတာ္မူ၏။

21ထိုမွတစ္ပါး ကိုယ္ေတာ္သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ သြားရမည္။ လူအႀကီးအကဲ၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ က်မ္းျပဳဆရာတို႔လက္၌ မ်ားစြာခံရမည္။ အေသသတ္ျခင္းကိုလည္း ခံရမည္။ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ထေျမာက္လိမ့္မည္ဟူေသာ အေၾကာင္းမ်ားကို ထိုအခါမွစ၍ တပည့္ေတာ္တို႔အား ျပေတာ္မူ၏။-

22ထိုအခါ ေပတ႐ုသည္ ကိုယ္ေတာ္ကို မိမိႏွင့္အတူ ေခၚ၍၊ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္၌ ဤသို႔ မျဖစ္ပါေစႏွင့္။ ဤအမွုသည္ ကိုယ္ေတာ္၌ မေရာက္ရာဟု အျပစ္တင္ေသာစကားကို ေလၽွာက္ေသာ္၊-

23ကိုယ္ေတာ္သည္ မ်က္ႏွာေတာ္ကိုလွည့္၍ အခ်င္းရန္သူ၊ ငါ့ေနာက္သို႔ဆုတ္ေလာ့။ သင္သည္ ငါတိုက္မိ၍ လဲစရာအေၾကာင္း ျဖစ္၏။ သင္သည္ ဘုရားသခင္၏အရာကို စိတ္မစြဲလမ္း၊ လူတို႔၏အရာကိုသာ စြဲလမ္းသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

24ထိုအခါ ေယရွုက၊ ငါ၌ ဆည္းကပ္လိုေသာသူျဖစ္လၽွင္ ကိုယ္ကိုကိုယ္ ျငင္းပယ္ရမည္။ ကိုယ္လက္ဝါးကပ္တိုင္ကို ထမ္း၍ ငါ့ေနာက္သို႔ လိုက္ရမည္။-

25အၾကင္သူသည္ မိမိအသက္ကို ကယ္ဆယ္ျခင္းငွာ အလိုရွိ၏။ ထိုသူသည္ အသက္ရွုံးလိမ့္မည္။ အၾကင္သူသည္ ငါ့ေၾကာင့္ အသက္ရွုံး၏၊ ထိုသူသည္ အသက္ကို ေတြ႕လိမ့္မည္။-

26လူသည္ ဤစၾကဝဠာကို အႂကြင္းမဲ့အစိုးရ၍ မိမိအသက္ဝိညာဥ္ ရွုံးလၽွင္ အဘယ္ေက်းဇူးရွိသနည္း။ မိမိအသက္ဝိညာဥ္ကို အဘယ္ဥစၥာႏွင့္ ေရြးနိုင္သနည္း။-

27လူသားသည္ မိမိအဘခမည္းေတာ္၏ ဘုန္းအာႏုေဘာ္ကို ေဆာင္လ်က္၊ ေကာင္းကင္တမန္ အၿခံအရံတို႔ႏွင့္ ႂကြလာေတာ္မူလတၱံ့။ ထိုအခါ သူအသီးအသီး က်င့္ေသာအက်င့္ႏွင့္ အေလ်ာက္ အက်ိဳးအျပစ္ကို ဆပ္ေပးေတာ္မူလတၱံ့။-

28ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ လူသားသည္ နိုင္ငံေတာ္တည္လ်က္ ႂကြလာေတာ္မူသည္ကို၊ ဤအရပ္၌ရွိေသာ သူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ မျမင္မီ ေသျခင္းသို႔မေရာက္ရၾကဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →