Matthew 14

Burmese JBZV

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ထိုအခါ ေစာ္ဘြားေဟ႐ုဒ္သည္ ေယရွု၏ သတင္းေတာ္ကိုၾကားလၽွင္၊-

2ဤသူကား ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္ ျဖစ္သည္။ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေလၿပီ။ ထိုေၾကာင့္ တန္ခိုးမ်ားကို ျပနိုင္သည္ဟု မိမိငယ္သားတို႔အား ဆို၏။-

3အထက္က ေဟ႐ုဒ္သည္ မိမိညီဖိလိပၸဳ၏ခင္ပြန္း ေဟေရာဒိအေၾကာင္းေၾကာင့္၊ ေယာဟန္ကို ဖမ္းဆီးခ်ည္ေႏွာင္၍ ေထာင္ထဲမွာ ေလွာင္ထား၏။-

4အေၾကာင္းမူကား၊ ေယာဟန္က၊ အရွင္မင္းႀကီးသည္ ထိုမိန္းမကို မသိမ္းအပ္ဟု ေဟ႐ုဒ္အားဆိုေလၿပီ။-

5ေယာဟန္ကိုသတ္ျခင္းငွာ အလိုရွိေသာ္လည္း၊ လူအေပါင္းတို႔၏မ်က္ႏွာကို ေထာက္၍ မသတ္ဝံ့ဘဲေန၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထိုသူတို႔သည္ ေယာဟန္ကို ပေရာဖက္ကဲ့သို႔ ထင္မွတ္ၾကသတည္း။

6ထိုေနာက္မွ ေဟ႐ုဒ္ကို ဖြားေသာေန႔ရက္၌ ႏွစ္စဥ္ပြဲခံစဥ္တြင္၊ ေဟေရာဒိ၏သမီးသည္ ပြဲသဘင္၌ ကသျဖင့္ ေဟ႐ုဒ္သည္ ႏူးညြတ္ေသာစိတ္ရွိလၽွင္၊-

7ငါသည္ သင္ေတာင္းသမၽွကို ေပးမည္ဟု က်ိန္ဆိုေလ၏။-

8ထိုမိန္းမငယ္သည္ သူ၏အမိ တိုက္တြန္းသည္အတိုင္း၊ ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္၏ ဦးေခါင္းကို ဤလင္ပန္း၌ ေပးေတာ္မူပါဟု ေတာင္းေလၽွာက္၏။-

9မင္းႀကီးသည္ ဝမ္းနည္းေသာ္လည္း က်ိန္ဆိုျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ အေပါင္းအေဖာ္တို႔၏ မ်က္ႏွာကိုလည္းေကာင္း ေထာက္ေသာေၾကာင့္ ေပးေစဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိလ်က္၊-

10လူကိုေစလႊတ္၍ ေယာဟန္၏လည္ပင္းကို ေထာင္ထဲမွာ ျဖတ္ေစ၏။-

11ဦးေခါင္းကို လင္ပန္း၌ေဆာင္ခဲ့၍ ထိုမိန္းမငယ္အား ေပးၿပီးမွ၊ သူသည္လည္း မိမိအမိထံသို႔ ယူသြား၏။-

12ေယာဟန္၏တပည့္တို႔သည္လည္း လာ၍ အေလာင္းကို ေဆာင္သြားသျဖင့္ သၿဂႋဳဟ္ၿပီးမွ၊ ေယရွုထံေတာ္သို႔ သြား၍ ၾကားေလၽွာက္ၾက၏။

13ေယရွုသည္ ၾကားေတာ္မူလၽွင္၊ ထိုအရပ္မွထြက္၍ ေလွကိုစီးလ်က္ ေတာ၌ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္သို႔ ႂကြေတာ္မူ၏။ လူအစုအေဝးတို႔သည္ ၾကားသိရလၽွင္၊ ၿမိဳ႕ရြာမွထြက္၍ ကုန္းေၾကာင္းလိုက္ၾက၏။-

14ေယရွုသည္ ထြက္ႂကြ၍ လူမ်ားအေပါင္းတို႔ကို ေတြ႕ျမင္ေတာ္မူလၽွင္၊ သနားျခင္းစိတ္ေတာ္ရွိ၍ လူနာရွိသမၽွတို႔ကို ခ်မ္းသာေပးေတာ္မူ၏။

15ညဥ့္ဦးယံ၌ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ခ်ဥ္းကပ္၍၊ ဤအရပ္သည္ ေတာအရပ္ျဖစ္ပါ၏။ မိုးလည္း ခ်ဳပ္ပါၿပီ။ လူအစုအေဝးတို႔သည္ ၿမိဳ႕ရြာသို႔သြား၍ စားစရာကိုဝယ္ေစျခင္းငွာ အခြင့္ေပးေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္ၾကလၽွင္၊-

16ေယရွုက၊ သြားရေသာအေၾကာင္းမရွိ။ သူတို႔စားစရာဖို႔ သင္တို႔ေပးၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

17တပည့္ေတာ္တို႔ကလည္း၊ မုန္႔ငါးလုံးႏွင့္ ငါးႏွစ္ေကာင္မွတစ္ပါး အဘယ္စားစရာမၽွ အကၽြန္ုပ္တို႔၌မရွိပါဟု ေလၽွာက္ျပန္လၽွင္၊ ထိုမုန္႔ႏွင့္ ငါးကို ယူခဲ့ၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

18ထိုအခါ လူအစုအေဝးတို႔ကို ျမက္ပင္ေပၚမွာ ေလ်ာင္းၾကေစဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိ၏။-

19မုန္႔ငါးလုံးႏွင့္ ငါးႏွစ္ေကာင္ကိုလည္းယူ၍ ေကာင္းကင္သို႔ ၾကည့္ေမၽွာ္လ်က္၊ ေက်းဇူးေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၿပီးမွ မုန္႔ႏွင့္ ငါးကိုဖဲ့၍ တပည့္ေတာ္တို႔အား ေပးေတာ္မူ၏။-

20တပည့္ေတာ္တို႔သည္လည္း လူအေပါင္းတို႔အား ေပးၾက၏။ လူအေပါင္းတို႔သည္ စား၍ ဝၾကၿပီးမွ ႂကြင္းရစ္ေသာအက်ိဳးအပဲ့ကို ေကာက္သိမ္း၍ တစ္ဆယ္ႏွစ္ေတာင္း အျပည့္ရၾက၏။-

21စားေသာသူ အေရအတြက္ကား၊ မိန္းမႏွင့္ သူငယ္ကို မဆိုဘဲ၊ ေယာက္်ားငါးေထာင္မၽွေလာက္ ရွိသတည္း။

22ေယရွုသည္ စည္းေဝးေသာသူတို႔ကို လႊတ္ေတာ္မူစဥ္တြင္၊ တပည့္ေတာ္တို႔ကို ေလွစီးေစ၍ ကမ္းတစ္ဖက္သို႔ အရင္ ကူးေစေတာ္မူ၏။-

23စည္းေဝးေသာသူတို႔ကို လႊတ္ၿပီးမွ ဆုေတာင္းပတၳနာ ျပဳအံ့ေသာငွာ ေတာင္ေပၚ၌ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္သို႔ တက္ႂကြသျဖင့္၊ ညအခ်ိန္ ေရာက္ေသာအခါ၊ တစ္ေယာက္တည္း ရွိေနေတာ္မူ၏။-

24ေလွမူကား အိုင္အလယ္၌ရွိ၍ ေလမသင့္ေသာေၾကာင့္ လွိုင္းတံပိုးလွုပ္ရွားျခင္းကို ျပင္းစြာခံရ၏။-

25ညသုံးခ်က္တီးေက်ာ္အခ်ိန္၌ ေယရွုသည္ အိုင္ေပၚမွာ စက္ေတာ္ျဖန္႔လ်က္ တပည့္ေတာ္တို႔ရွိရာသို႔ ႂကြေတာ္မူ၏။-

26ထိုသို႔ အိုင္ေပၚမွာစက္ေတာ္ျဖန္႔၍ ႂကြေတာ္မူသည္ကို သူတို႔သည္ျမင္လၽွင္ ထိတ္လန္႔၍၊ ဖုတ္တေစၧျဖစ္သည္ဟု ေၾကာက္ေသာစိတ္ႏွင့္ ေအာ္ဟစ္ၾက၏။-

27ေယရွုသည္ ခ်က္ခ်င္းႏွုတ္ဆက္၍ တည္ၾကည္ေသာစိတ္ ရွိၾကေလာ့။ ငါပင္ျဖစ္သည္။ မေၾကာက္လန္႔ၾကႏွင့္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

28ေပတ႐ုကလည္း၊ သခင္ ကိုယ္ေတာ္မွန္လၽွင္ အကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ ေရေပၚမွာ လာရမည္အေၾကာင္း မိန္႔ေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊-

29လာခဲ့ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ေပတ႐ုသည္ ေလွေပၚကဆင္း၍ ေယရွုထံသို႔ေရာက္အံ့ေသာငွာ ေရေပၚမွာ လွမ္းသြား၏။-

30ေလျပင္းသည္ကိုျမင္လၽွင္ ေၾကာက္လန္႔၍ နစ္မြန္းလုသည္ရွိေသာ္၊ ကယ္မေတာ္မူပါသခင္ဟု ဟစ္ေၾကာ္ေလ၏။-

31ေယရွုသည္ လက္ေတာ္ကို ခ်က္ခ်င္းဆန္႔၍ ေပတ႐ုကို ကိုင္ေတာ္မူလ်က္၊ ယုံၾကည္အားနည္းေသာသူ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ယုံမွားေသာစိတ္ ဝင္သနည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။-

32ေလွေပၚသို႔ေရာက္ၾကလၽွင္ ေလသည္ ၿငိမ္းေလ၏။-

33ေလွသားတို႔သည္ ခ်ဥ္းကပ္၍၊ စင္စစ္ကိုယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ မွန္ပါသည္ဟု ညြတ္ျပပ္၍ ေလၽွာက္ၾက၏။

34ကမ္းတစ္ဖက္သို႔ကူးလၽွင္ ဂေနၤသရက္နယ္သို႔ ေရာက္ၾက၏။-

35ထိုအရပ္သားတို႔သည္ မ်က္ႏွာေတာ္ကို မွတ္မိလၽွင္၊ ပတ္ဝန္းက်င္အရပ္ ရွိသမၽွသို႔ ေစလႊတ္သျဖင့္ လူနာရွိသမၽွတို႔ကို ေဆာင္ခဲ့၍၊-

36အဝတ္ေတာ္၏ ပန္းပြားကိုမၽွသာ တို႔ရပါမည္အေၾကာင္း အခြင့္ေတာင္းၾက၏။ တို႔သမၽွေသာ သူတို႔သည္လည္း ခ်မ္းသာရၾက၏။

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →