Matthew 26 — Burmese JBZV

7မိန္းမတစ္ေယာက္သည္ အဖိုးမ်ားစြာထိုက္ေသာ ဆီေမႊးေက်ာက္ျဖဴခြက္ တစ္လုံးကို အထံေတာ္သို႔ ယူခဲ့၍၊ စားပြဲနားမွာ ေလ်ာင္းေတာ္မူေသာ ကိုယ္ေတာ္၏ေခါင္းေပၚ၌ သြန္းေလာင္းေလ၏။-

8တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ျမင္လၽွင္ ေဒါသစိတ္ရွိသည္ျဖစ္၍ အဘယ္ေၾကာင့္ အက်ိဳးမဲ့ဆုံးေစသနည္း။-

9ထိုဆီေမႊးကို အဖိုးမ်ားစြာႏွင့္ေရာင္း၍ ဆင္းရဲေသာသူတို႔အား ေပးစရာေကာင္းသည္ဟု ဆိုၾက၏။-

10ေယရွုသည္ သိေတာ္မူလၽွင္၊ ထိုမိန္းမကို အဘယ္ေၾကာင့္ ေႏွာင့္ယွက္ၾကသနည္း။ သူသည္ ငါ၌ ေကာင္းေသာအမွုကိုျပဳၿပီ။-

11ဆင္းရဲေသာသူတို႔သည္ သင္တို႔၌ အစဥ္ရွိၾက၏။ ငါမူကား သင္တို႔၌အစဥ္ ရွိသည္မဟုတ္။-

12ဤဆီေမႊးကို ငါ့ကိုယ္အေပၚ၌ သြန္းေလာင္းသည္မွာ ငါ့အေလာင္းကို သၿဂႋဳဟ္မည္ဟု ျပင္ဆင္ျခင္းငွာ ျပဳသတည္း။-

13ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ ဧဝံေဂလိတရားကို ေျမတစ္ျပင္လုံးတြင္ ေဟာေသာအရပ္ရပ္တို႔၌ ဤမိန္းမကို ေအာက္ေမ့စရာဖို႔ သူျပဳေသာဤအမွုကို ၾကားေျပာရၾကလတၱံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

14ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးအဝင္ ျဖစ္ေသာ ယုဒရွကာ႐ုတ္သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ထံသို႔ သြား၍၊-

15အကၽြန္ုပ္သည္ ေယရွုကို ကိုယ္ေတာ္တို႔လက္သို႔အပ္လၽွင္ အဘယ္မၽွေလာက္ ေပးပါမည္နည္းဟု ေလၽွာက္ေသာ္၊ ထိုသူတို႔က ေငြအက်ပ္သုံးဆယ္ ေပးမည္ဟု ဝန္ခံၾက၏။-

16ထိုအခါမွစ၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ျခင္းငွာ အဆင္သင့္ေသာ အခ်ိန္ကာလကို ရွာႀကံလ်က္ေန၏။

17အဇုမပြဲပထမေန႔၌ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္၍၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ပသခါပြဲကို စားေတာ္မူဖို႔ရာ အဘယ္အရပ္၌ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ျပင္ဆင္ေစျခင္းငွာ အလိုရွိေတာ္မူသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

18ကိုယ္ေတာ္က၊ ၿမိဳ႕တြင္ ဤမည္ေသာသူ၏အိမ္သို႔ သြားၾက၊ ဆရာမွာလိုက္သည္ကား၊ ငါ့အခ်ိန္နီးၿပီ။ သင့္အိမ္၌ ငါ့တပည့္တို႔ႏွင့္တကြ ပသခါပြဲကို ငါခံမည္ဟု ထိုသူကို ေျပာၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

19တပည့္ေတာ္တို႔သည္ စီရင္ေတာ္မူသည္အတိုင္းျပဳ၍ ပသခါပြဲကို ျပင္ဆင္ၾက၏။

20ညဥ့္ဦးယံအခ်ိန္ေရာက္မွ တပည့္ေတာ္တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးတို႔ႏွင့္ အတူ စားပြဲ၌ေလ်ာင္းေတာ္မူ၏။-

21စား၍ေနၾကစဥ္ ကိုယ္ေတာ္က၊ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔တြင္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ငါ့ကို အပ္ႏွံလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊-

22တပည့္ေတာ္တို႔သည္ အလြန္ဝမ္းနည္း၍ သခင္၊ အကၽြန္ုပ္ေလာဟု အသီးအသီးေမးေလၽွာက္ၾက၏။-

23ကိုယ္ေတာ္ကလည္း ငါႏွင့္အတူ ပန္းကန္တြင္ လက္ႏွိုက္ေသာသူသည္ ငါ့ကို အပ္ႏွံလိမ့္မည္။-

24က်မ္းစာလာသည္အတိုင္း လူသားသည္ သြားရမည္။ သို႔ေသာ္လည္း လူသားကိုအပ္ႏွံေသာသူသည္ အမဂၤလာရွိ၏။ ထိုသူသည္ ဖြားျမင္ျခင္းကိုမခံရလၽွင္ အေနသာ၍ေကာင္းသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

25ကိုယ္ေတာ္ကို အပ္ႏွံမည့္သူ ယုဒရွကာ႐ုတ္ကလည္း၊ အရွင္ဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္ေလာဟု ေမးေလၽွာက္လၽွင္၊ သင္ဆိုသည္အတိုင္း မွန္သည္ဟု ျပန္ေျပာေတာ္မူ၏။

26ထိုအခါ စားလ်က္ေနၾကစဥ္တြင္၊ ေယရွုသည္ မုန္႔ကိုယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၿပီးမွ မုန္႔ကိုဖဲ့၍၊ ဤမုန္႔ကား ငါ၏ကိုယ္ျဖစ္၏။ ယူ၍စားၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူလ်က္၊ တပည့္ေတာ္တို႔အား ေပးေတာ္မူ၏။-

27ခြက္ကိုလည္းယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းၿပီးမွ သူတို႔အားေပးေတာ္မူ၍ သင္တို႔ရွိသမၽွသည္ ေသာက္ၾကေလာ့။-

28ဤခြက္ကား ပဋိညာဥ္တရားသစ္ႏွင့္ဆိုင္၍ လူမ်ားတို႔၏အျပစ္ကို လြတ္ေစျခင္းငွာ သြန္းေသာ ငါ၏အေသြးျဖစ္၏။-

29ငါဆိုသည္ကား၊ ဤစပ်စ္ရည္မ်ိဳးအသစ္ကို ငါ့ခမည္းေတာ္၏နိုင္ငံ၌ သင္တို႔ႏွင့္အတူ ငါမေသာက္မီ ေန႔တိုင္ေအာင္ ယခုမွစ၍ တစ္ဖန္ ငါမေသာက္ရဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

30ထိုေနာက္ သီခ်င္းဆိုၾကၿပီးမွ သံလြင္ေတာင္သို႔ ထြက္သြားၾက၏။-

31ထိုအခါ ေယရွုကလည္း၊ က်မ္းစာလာသည္ကား၊ သိုးထိန္းကိုငါရိုက္သတ္၍ သိုးတို႔သည္ ကြဲလြင့္ရၾကလိမ့္မည္ဟု ေရးထားသည္ႏွင့္အညီ၊ ယေန႔ညတြင္ သင္တို႔ရွိသမၽွသည္ ငါ့ေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္ၾကလိမ့္မည္။-

32သို႔ေသာ္လည္း ငါသည္ထေျမာက္ၿပီးမွ သင္တို႔ေရွ႕ ဂါလိလဲျပည္သို႔ သြားမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊-

33ေပတ႐ုက၊ ဤသူရွိသမၽွတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္ၾကေသာ္လည္း၊ အကၽြန္ုပ္သည္ စိတ္အလၽွင္းမပ်က္ပါဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

34ေယရွုကလည္း၊ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ ယေန႔ညတြင္ ၾကက္မတြန္မီ သင္သည္သုံးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ငါ့ကို ျငင္းပယ္လိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊-

35ေပတ႐ုက၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္တကြ ေသရေသာ္လည္း အကၽြန္ုပ္သည္ကိုယ္ေတာ္ကို မျငင္းမပယ္ပါဟု ေလၽွာက္ျပန္၏။ တပည့္ေတာ္အေပါင္းတို႔သည္လည္း ထိုနည္းတူ ေလၽွာက္ၾက၏။

36ထိုအခါ ေယရွုသည္ သူတို႔ႏွင့္အတူ ေဂသေရွမန္အရပ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူလၽွင္၊ ငါသည္ ဟိုအရပ္သို႔ သြား၍ ဆုေတာင္းစဥ္တြင္ ဤအရပ္၌ ထိုင္ေနၾကေလာ့ဟု တပည့္ေတာ္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူၿပီးမွ၊-

37ေပတ႐ုႏွင့္ ေဇေဗဒဲ၏သားႏွစ္ေယာက္တို႔ကို ေခၚသြား၍၊ ႏွလုံးမသာ စိတ္ပူပန္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၏။-

38ထိုအခါ ေယရွုက၊ ငါသည္ ေသေလာက္ေအာင္ စိတ္ႏွလုံး အလြန္ညႇိုးငယ္ျခင္းရွိ၏။ ဤအရပ္၌ ငါႏွင့္အတူေစာင့္၍ ေနၾကေလာ့ဟု တပည့္ေတာ္သုံးေယာက္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူ၍၊-

39ထိုမွ အနည္းငယ္လြန္ျပန္လၽွင္ ပ်ပ္ဝပ္၍အကၽြန္ုပ္အဘ၊ ဤခြက္သည္ အကၽြန္ုပ္ကိုလြန္သြားနိုင္လၽွင္ လြန္သြားပါေစေသာ။ သို႔ေသာ္လည္း အကၽြန္ုပ္အလိုရွိသည္အတိုင္း မျဖစ္ပါေစႏွင့္။ ကိုယ္ေတာ္အလိုရွိသည္အတိုင္း ျဖစ္ပါေစေသာဟု ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။-

40တပည့္ေတာ္တို႔ရွိရာသို႔ ျပန္၍ သူတို႔သည္ အိပ္ေပ်ာ္လ်က္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ေတာ္မူလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ တစ္နာရီခန္႔မၽွ ငါႏွင့္အတူေစာင့္၍ေနျခင္းငွာ ဤသို႔မစြမ္းနိုင္သေလာ။-

41စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္မည္အေၾကာင္း ဆုေတာင္းလ်က္ ေစာင့္ေနၾကေလာ့။ စိတ္ဝိညာဥ္ကား ေစတနာရွိျငားေသာ္လည္း၊ ကိုယ္မူကားအားနည္းသည္ဟု ေပတ႐ုအား မိန္႔ေတာ္မူၿပီးမွ၊-

42တစ္ဖန္သြား၍ အကၽြန္ုပ္အဘ၊ ဤခြက္ကို အကၽြန္ုပ္မေသာက္ဘဲ လြန္၍မသြားရလၽွင္ ကိုယ္ေတာ္ အလိုရွိသည္အတိုင္း ျဖစ္ပါေစေသာဟု ဆုေတာင္းျပန္၏။-

43ထိုေနာက္ တပည့္ေတာ္တို႔ရွိရာသို႔ လာ၍ သူတို႔သည္ မ်က္စိေလးလံသျဖင့္ တစ္ဖန္ အိပ္ေပ်ာ္လ်က္ ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ေတာ္မူလၽွင္၊-

44သူတို႔ကိုထားခဲ့၍ တစ္ဖန္သြားၿပီးလၽွင္ ေရွ႕ႁမြက္ဆိုသည္နည္းတူ သုံးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။-

45ထိုေနာက္ တပည့္ေတာ္တို႔ရွိရာသို႔ ျပန္လာလၽွင္ ယခုအိပ္ေပ်ာ္၍ ၿငိမ္ဝပ္စြာေနၾကေလာ့။ လူသားကို ဆိုးေသာသူတို႔လက္သို႔ အပ္ႏွံရေသာအခ်ိန္ ေရာက္လာၿပီ။-

46ထၾက၊ ငါတို႔သည္ သြားၾကကုန္အံ့။ ငါ့ကို အပ္ႏွံေသာသူသည္ ေရာက္လာၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

47ထိုသို႔ မိန္႔ေတာ္မူစဥ္တြင္ပင္ တပည့္ေတာ္တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးအဝင္ ျဖစ္ေသာ ယုဒရွကာ႐ုတ္လာ၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ လူတို႔တြင္အႀကီးအကဲျဖစ္ေသာသူမ်ား ေစလႊတ္ေသာ လူအစုအေဝးအေပါင္းတို႔သည္ ဓားႏွင့္ တုတ္မ်ားကို ကိုင္လ်က္ပါၾက၏။-

48ကိုယ္ေတာ္ကို အပ္ႏွံေသာသူက၊ ငါနမ္းေသာသူသည္ ေယရွုပင္ျဖစ္၏။ သူ႔ကိုဖမ္းၾကဟု ထိုသူတို႔အား အမွတ္ေပးခဲ့သည္အတိုင္း၊-

49ကိုယ္ေတာ္ရင္းသို႔ ခ်က္ခ်င္းခ်ဥ္းကပ္၍ အရွင္ဘုရား၊ မဂၤလာရွိပါေစေသာဟု ဆိုလ်က္ နမ္းေလ၏။-

50ေယရွုကလည္း၊ အေဆြ၊ အဘယ္အခင္းရွိ၍ လာသနည္းဟု ေမးေတာ္မူၿပီးမွ၊ ထိုသူမ်ားတို႔သည္ လာ၍ ကိုယ္ေတာ္ကို ဆြဲကိုင္ဖမ္းဆီးၾက၏။-

51ထိုအခါ ေယရွုႏွင့္ ပါေသာသူတစ္ေယာက္သည္ လက္ကိုဆန္႔၍ ဓားကိုဆြဲထုတ္ၿပီးလၽွင္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏ ကၽြန္တစ္ေယာက္ကို ခုတ္သျဖင့္ နားရြက္ျပတ္ေလ၏။-

52ေယရွုကလည္း သင့္ဓားကို သူ႔ေနရာ၌ျပန္ထားေလာ့။ ဓားကိုကိုင္ေသာသူ ရွိသမၽွတို႔သည္ ဓားျဖင့္ဆုံးျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကလိမ့္မည္။-

53ယခုပင္ ငါ့အဘကို ငါေတာင္းနိုင္သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေတာင္းလၽွင္ ေကာင္းကင္တမန္တစ္ဆယ္ႏွစ္တပ္မက ငါ့ထံသို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူမည္ကိုလည္းေကာင္း၊ သင္သည္မထင္သေလာ။-

54သို႔ျဖစ္လၽွင္ ဤသို႔ေသာ အမွုအရာတို႔သည္ ျဖစ္ရမည္ဟူေသာ က်မ္းစာခ်က္သည္ အဘယ္သို႔ ျပည့္စုံအံ့နည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

55ထိုအခါ ေယရွုက၊ သင္တို႔သည္ ဓားျပကိုဖမ္းသကဲ့သို႔ ငါ့ကိုဖမ္းအံ့ေသာငွာ ဓားႏွင့္ တုတ္မ်ားကို လက္စြဲလ်က္ လာၾကသည္တကား။ ငါသည္ ဗိမာန္ေတာ္၌ ေန႔တိုင္း ဆုံးမဩဝါဒေပးလ်က္ သင္တို႔အလယ္၌ ထိုင္ေနစဥ္အခါ၊ သင္တို႔သည္ ငါ့ကို မဖမ္းဆီးၾက။-

56ထိုအေၾကာင္းအရာမူကား၊ အနာဂတၱိက်မ္းစာ ျပည့္စုံမည္အေၾကာင္းတည္းဟု လူအစုအေဝးတို႔ကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ တပည့္ေတာ္အေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို စြန္႔ပစ္၍ေျပးၾက၏။

57ကိုယ္ေတာ္ကို ဖမ္းဆီးေသာသူတို႔သည္ က်မ္းျပဳဆရာ၊ လူအႀကီးအကဲမ်ားစည္းေဝးရာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း ကယာဖထံသို႔ ေဆာင္သြားၾက၏။-

58ေပတ႐ုသည္လည္း၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏ အိမ္ဦးတိုင္ေအာင္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ ေဝးစြာလိုက္၍ အတြင္းသို႔ ဝင္ၿပီးလၽွင္၊ ထိုအမွု၏ အဆုံးကိုသိျမင္ျခင္းငွာ မင္းလုလင္တို႔ႏွင့္အတူ ထိုင္ေန၏။-

59ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ လူအႀကီးအကဲ၊ လႊတ္အရာရွိအေပါင္းတို႔သည္ ေယရွုကိုသတ္ရမည္အေၾကာင္း မမွန္ေသာသက္ေသကို ရွာေသာ္လည္း မေတြ႕ၾက။-

60မမွန္ေသာသက္ေသခံအမ်ား လာေသာ္လည္း သက္ေသကို မေတြ႕ၾက။ ေနာက္ဆုံး၌ မမွန္ေသာ သက္ေသခံႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ လာ၍၊-

61ဤသူက ငါသည္ ဘုရားသခင္၏ဗိမာန္ေတာ္ကို ၿဖိဳဖ်က္၍ သုံးရက္အတြင္းတြင္ တည္ေဆာက္နိုင္သည္ဟု ေျပာပါသည္ဟု သက္ေသခံၾက၏။-

62ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းသည္ ထ၍၊ သင္သည္ တစ္ခြန္းမၽွ ျပန္၍မေျပာသေလာ။ ဤသူတို႔သည္ အဘယ္သို႔ သက္ေသခံသနည္းဟု ဆိုလၽွင္၊-

63ေယရွုသည္ တိတ္ဆိတ္စြာေနေတာ္မူ၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းကလည္း သင္သည္ ခရစ္ေတာ္တည္းဟူေသာ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ မွန္သည္ မမွန္သည္ကို ငါတို႔အား ေျပာေစျခင္းငွာ၊ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကို ငါတိုင္တည္၍ သင့္ကို က်ိန္ဆိုေစ၏ဟု ဆိုလၽွင္၊-

64ေယရွုက၊ သင္ဆိုသည္အတိုင္း မွန္၏။ ထိုမၽွမက ငါဆိုသည္ကား၊ ေနာင္ကာလ၌ လူသားသည္ တန္ခိုးေတာ္၏ လက္ယာဘက္၌ထိုင္လ်က္ မိုးတိမ္ကိုစီး၍ ႂကြလာသည္ကို သင္တို႔ ျမင္ရၾကလတၱံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

65ထိုအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းသည္ မိမိအဝတ္ကိုဆုတ္လ်က္ ဤသူသည္ ဘုရားကိုလြန္က်ဴး၍ ေျပာၿပီ။ အဘယ္သက္ေသကိုလိုေသးသနည္း။ ဘုရားကိုလြန္က်ဴး၍ ေျပာ‌ေသာစကားကို ယခုပင္ သင္တို႔ ၾကားရၿပီ။-

66အဘယ္သို႔ ထင္မွတ္ၾကသနည္းဟု ေမးျမန္းလၽွင္၊ ထိုသူတို႔က ဤသူသည္ အေသခံထိုက္ေပ၏ဟု ျပန္၍စီရင္ၾက၏။-

67ထိုအခါ မ်က္ႏွာေတာ္ကို တံေတြးႏွင့္ ေထြးၾက၏။ လက္သီးႏွင့္ ထိုးၾက၏။-

68အခ်ိဳ႕တို႔သည္လည္း ပါးေတာ္ကို လက္ႏွင့္ပုတ္၍၊ အခ်င္းခရစ္ေတာ္၊ ကိုယ္ေတာ္ကို အဘယ္သူပုတ္သည္ကို ပေရာဖက္ျပဳ၍ ေဟာေတာ္မူပါဟု ဆိုၾက၏။

69ေပတ႐ုသည္ ျပင္မွာ အိမ္ဦး၌ထိုင္ေနစဥ္၊ အေစအပါ မိန္းမတစ္ေယာက္သည္ သူရွိရာသို႔လာ၍ သင္သည္လည္း ဂါလိလဲလူ ေယရွုႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ေသာသူျဖစ္သည္ဟု ဆိုလၽွင္၊-

70ေပတ႐ုက သင္ေျပာေသာအရာကို ငါမသိဟု လူအေပါင္းတို႔ေရွ႕၌ ျငင္းခုံေလ၏။-

71ထိုေနာက္ ေပတ႐ုသည္ အိမ္ဦးေရွ႕သို႔ ထြက္ၿပီးမွ အျခားေသာမိန္းမသည္ သူ႔ကိုျမင္၍ ထိုအရပ္၌ရွိေသာ သူတို႔အား၊ ဤသူလည္း နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရွုႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ေသာသူ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုလၽွင္၊-

72ေပတ႐ုက၊ ထိုသူကို ငါမသိဟု က်ိန္ဆိုလ်က္ တစ္ဖန္ ျငင္းခုံျပန္၏။-

73ထိုေနာက္ မ်ားမၾကာ ထိုအရပ္၌ရပ္ေနေသာ သူတို႔သည္ ေပတ႐ုအနီးသို႔ လာ၍၊ အကယ္စင္စစ္ သင္သည္လည္း ထိုသူတို႔အဝင္ ျဖစ္၏။ သင့္စကားသည္ သင့္အေၾကာင္းကို ထင္ရွားေစ၏ဟု ဆိုၾကလၽွင္၊-

74ေပတ႐ုက၊ ထိုသူကို ငါမသိဟု ဓိ႒ာန္ျပဳ၍ က်ိန္ဆို၏။ ထိုခဏခ်င္းတြင္ ၾကက္တြန္ေလ၏။-

75ေယရွုက၊ ၾကက္မတြန္မီ သင္သည္ သုံးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ငါ့ကို ျငင္းပယ္လိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာစကားကို ေပတ႐ုသည္ သတိရသျဖင့္ ျပင္သို႔ထြက္၍ ျပင္းစြာ ငိုေႂကြးေလ၏။