Matthew 25

Burmese JBZV

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1ထိုအခါ ေကာင္းကင္နိုင္ငံေတာ္သည္ကား၊ မဂၤလာေဆာင္လုလင္ကို ခရီးဦးႀကိဳျပဳအံ့ေသာငွာ မီးခြက္ကို ကိုင္ယူ၍ ထြက္သြားေသာ သတို႔သမီး တစ္က်ိပ္ႏွင့္ တူ၏။-

2ထိုသတို႔သမီးတို႔တြင္ ငါးေယာက္သည္ ပညာသတိရွိၾက၏။ ငါးေယာက္မူကား အမိုက္ျဖစ္ၾက၏။-

3မိုက္ေသာသူတို႔သည္ မီးခြက္တို႔ကိုသာယူ၍ ဆီကို မယူၾက။-

4ပညာသတိရွိေသာ သူတို႔မူကား၊ မီးခြက္ႏွင့္တကြ ဘူး၌ပါေသာဆီကိုလည္း ယူၾက၏။-

5မဂၤလာေဆာင္လုလင္သည္ မလာဘဲေနစဥ္၊ ထိုသတို႔သမီးအေပါင္းတို႔သည္ ငိုက္၍ အိပ္ေပ်ာ္ၾက၏။-

6သန္းေခါင္ယံ၌ ၾကည့္ပါ။ မဂၤလာေဆာင္လုလင္သည္ လာၿပီ။ ခရီးဦးႀကိဳျပဳျခင္းငွာ ထြက္သြားၾကကုန္ဟု ေႂကြးေၾကာ္လၽွင္၊-

7ထိုသတို႔သမီးအေပါင္းတို႔သည္ ထ၍မီးခြက္မ်ားကို ျပင္ဆင္ၾက၏။-

8မိုက္ေသာသူတို႔က ငါတို႔ဆီမီး ေသပါၿပီ။ သင္တို႔ဆီကို အနည္းငယ္ေပးပါဟု ပညာရွိေသာသူတို႔အား ေတာင္းၾက၏။-

9ပညာရွိေသာသူတို႔ကလည္း သင္တို႔အဖို႔ႏွင့္ ငါတို႔အဖို႔ ဆီမေလာက္။ ထိုေၾကာင့္ ဆီေရာင္းေသာသူ ရွိရာသို႔ သြား၍ ကိုယ္သုံးဖို႔ဝယ္လၽွင္ သာ၍ေကာင္းသည္ဟု ျပန္ေျပာၾက၏။-

10ထိုသူတို႔သည္ ဆီဝယ္သြားသည္အခိုက္တြင္ မဂၤလာေဆာင္လုလင္သည္ လာ၍၊ အသင့္ရွိေသာ သတို႔သမီးတို႔သည္ လုလင္ႏွင့္အတူ ပြဲသို႔ဝင္ၾကၿပီးလၽွင္ တံခါးကိုပိတ္ထား၏။-

11ထိုေနာက္ ႂကြင္းေသာသတို႔သမီးတို႔သည္ လာ၍ အရွင္၊ အရွင္၊ ကၽြန္မတို႔အား တံခါးကိုဖြင့္ပါဟု ေတာင္းေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

12အရွင္ကလည္း၊ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔ကို ငါမသိဟု ျပန္ေျပာေလ၏။-

13သို႔ျဖစ္၍ လူသားသည္ ႂကြလာအံ့ေသာေန႔ရက္၊ အခ်ိန္နာရီကို သင္တို႔သည္ မသိေသာေၾကာင့္ ေစာင့္ေနၾကေလာ့။

14ဥပမာကား၊ လူတစ္ဦးသည္ အျခားေသာျပည္သို႔သြားမည္ဟု အႀကံရွိလ်က္၊ မိမိငယ္သားတို႔ကိုေခၚ၍ မိမိဥစၥာမ်ားကို အပ္ေပး၏။ သူတို႔သည္ အသီးအသီး အစြမ္းသတၱိရွိသည္အတိုင္း၊ တစ္ဦး၌ ေငြအခြက္ငါးဆယ္၊-

15တစ္ဦး၌ အခြက္ႏွစ္ဆယ္၊ တစ္ဦး၌ အခြက္တစ္ဆယ္ကို အပ္ေပးၿပီးမွ ခ်က္ခ်င္းသြားေလ၏။-

16အခြက္ငါးဆယ္ကိုခံေသာသူသည္ သြား၍ကုန္သြယ္ျခင္းကို ျပဳသျဖင့္ အျခားေသာအခြက္ငါးဆယ္ကို အျမတ္ရေလ၏။-

17ထိုနည္းတူ အခြက္ႏွစ္ဆယ္ကို ခံေသာသူသည္လည္း၊ အျခားေသာ အခြက္ႏွစ္ဆယ္ကို အျမတ္ရေလ၏။-

18အခြက္တစ္ဆယ္ကို ခံေသာသူမူကား၊ သြား၍ ေျမ၌တြင္းတူးၿပီးလၽွင္ အရွင္၏ေငြကို ဝွက္ထားေလ၏။

19ကာလၾကာျမင့္ၿပီးမွ ထိုငယ္သားတို႔၏ အရွင္သည္ လာ၍ သူတို႔ကို စာရင္းယူေလ၏။-

20အခြက္ငါးဆယ္ကို ခံေသာသူသည္ ခ်ဥ္းကပ္၍ အျခားေသာအခြက္ငါးဆယ္ကို ဆက္လ်က္၊ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္၌ အခြက္ငါးဆယ္ကို အပ္ေပးေတာ္မူ၏။ အျခားေသာအခြက္ငါးဆယ္ကို အကၽြန္ုပ္ အျမတ္ရပါၿပီဟု ေလၽွာက္ေလ၏။-

21အရွင္ကလည္၊ သာဓု၊ သစၥာရွိေသာ ငယ္သားေကာင္း၊ သင္သည္ အမွုငယ္၌ သစၥာေစာင့္ေလၿပီ။ မ်ားစြာေသာ အမွုအခြင့္ကို သင္၌ငါအပ္ေပးမည္။ သင္၏သခင္ႏွင့္အတူ စည္းစိမ္ကို ဝင္စားေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

22အခြက္ႏွစ္ဆယ္ကို ခံေသာသူသည္လည္း ခ်ဥ္းကပ္၍ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္၌ အခြက္ႏွစ္ဆယ္ကို အပ္ေပးေတာ္မူ၏။ အျခားေသာအခြက္ႏွစ္ဆယ္ကို အကၽြန္ုပ္အျမတ္ရပါၿပီဟု ေလၽွာက္ေလေသာ္၊-

23အရွင္က၊ သာဓု သစၥာရွိေသာငယ္သားေကာင္း၊ သင္သည္ အမွုငယ္၌ သစၥာေစာင့္ေလၿပီ။ မ်ားစြာေသာ အမွုအခြင့္ကို သင္၌ ငါအပ္ေပးမည္။ သင္၏သခင္ႏွင့္အတူ စည္းစိမ္ကိုဝင္စားေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

24အခြက္တစ္ဆယ္ကို ခံေသာသူသည္လည္း ခ်ဥ္းကပ္၍ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ခဲယဥ္းေသာသူျဖစ္သည္ႏွင့္ ကိုယ္မစိုက္မပ်ိဳးေသာအရပ္၌ ရိတ္၍၊ ကိုယ္မျဖန္႔မၾကဲေသာအရပ္၌ စုသိမ္းတတ္သည္ကို အကၽြန္ုပ္သိ၍၊-

25ေၾကာက္ေသာေၾကာင့္၊ အျခားသို႔သြား၍ ကိုယ္ေတာ္၏ ေငြအခြက္တစ္ဆယ္ကို ေျမ၌ဝွက္ထားပါၿပီ။ ယခု ကိုယ္ေတာ္၏ ဥစၥာရွိပါသည္ဟု ေလၽွာက္၏။-

26အရွင္ကလည္း၊ ဆိုးညစ္ပ်င္းရိေသာငယ္သား၊ ငါသည္ ကိုယ္မစိုက္မပ်ိဳးေသာအရပ္၌ ရိတ္၍၊ ကိုယ္မျဖန္႔မၾကဲေသာအရပ္၌ စုသိမ္းသည္ကို သင္သိသည္မွန္လၽွင္၊-

27ငါ့ေငြကို ပြဲစားလက္သို႔အပ္ရမည္။ ထိုသို႔အပ္လၽွင္ ငါျပန္လာေသာအခါ ေငြရင္းႏွင့္ အတိုးကို ရနိုင္၏။-

28ထိုေၾကာင့္ အခြက္တစ္ဆယ္ကို ထိုသူ၏ လက္မွႏုတ္ၾက။ အခြက္တစ္ရာရွိေသာသူကို ေပးၾက။-

29အေၾကာင္းမူကား၊ အၾကင္သူသည္ ရတတ္၏။ ထိုသူ၌ ႂကြယ္ဝျပည့္စုံေစျခင္းငွာ ေပးဦးမည္။ အၾကင္သူသည္ ဆင္းရဲ၏။ ထိုသူ၌ရွိသမၽွကိုပင္ ႏုတ္လိမ့္မည္။-

30အသုံးမရေသာ ထိုငယ္သားကို ငိုေႂကြးျခင္း၊ အံသြားခဲႀကိတ္ျခင္းရွိရာ၊ ျပင္အရပ္ေမွာင္မိုက္ထဲသို႔ ႏွင္ထုတ္ခ်လိုက္ၾကဟု စီရင္ေတာ္မူ၏။

31လူသားသည္ မိမိဘုန္းအာႏုေဘာ္ကို ေဆာင္လ်က္၊ သန္႔ရွင္းေသာ ေကာင္းကင္တမန္မ်ား အၿခံအရံတို႔ႏွင့္တကြ ႂကြလာေတာ္မူေသာအခါ ဘုန္းရွိေသာ ပလႅင္ေတာ္ေပၚမွာ ထိုင္၍၊-

32ေရွ႕ေတာ္၌ လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ကို စုေဝးေစသျဖင့္၊ သိုးထိန္းသည္ သိုးႏွင့္ ဆိတ္တို႔ကို တျခားစီခြဲထားသကဲ့သို႔၊ လူအေပါင္းတို႔ကို အသီးအျခားခြဲ၍၊-

33သိုးတို႔ကို လက္ယာေတာ္ဘက္၊ ဆိတ္တို႔ကို လက္ဝဲေတာ္ဘက္၌ ထားေတာ္မူလတၱံ့။

34ထိုအခါ လက္ယာေတာ္ဘက္၌ရွိေသာ သူတို႔အား မင္းႀကီးက၊ ငါ့ခမည္းေတာ္ထံ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကို ခံေသာသူတို႔၊ ကမၻာဦးကပင္ သင္တို႔အဖို႔ ျပင္ဆင္ေသာနိုင္ငံကို လာ၍ အေမြခံၾကေလာ့။-

35အေၾကာင္းမူကား၊ ငါသည္ မြတ္သိပ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ေကၽြးၾက၏။ ငါသည္ ေရငတ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ေသာက္ဖို႔ေပးၾက၏။ ငါသည္ ဧည့္သည္ျဖစ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ဧည့္သည္ဝတ္ကို ျပဳၾက၏။-

36ငါသည္ အဝတ္အခ်ည္းစည္းရွိေသာအခါ သင္တို႔သည္ အဝတ္ႏွင့္ ဖုံးလႊမ္းၾက၏။ ငါသည္ အနာေရာဂါ စြဲေသာအခါ သင္တို႔သည္ ၾကည့္ရွုျပဳစုၾက၏။ ငါသည္ ေထာင္ထဲမွာေနရေသာအခါ သင္တို႔သည္ ငါ့ထံသို႔လာၾက၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊-

37ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔က၊ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ မြတ္သိပ္ေတာ္မူသည္ကို အဘယ္အခါ၌ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ျမင္၍ ကိုယ္ေတာ္ကို လုပ္ေကၽြးပါသနည္း။ ေရငတ္ေတာ္မူသည္ကို အဘယ္အခါ၌ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ျမင္၍ ကိုယ္ေတာ္ကို ေသာက္ဖို႔ ေပးပါသနည္း။-

38ဧည့္သည္ျဖစ္ေတာ္မူသည္ကို အဘယ္အခါ၌ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ျမင္၍ ဧည့္သည္ဝတ္ကို ကိုယ္ေတာ္အား ျပဳပါသနည္း။ အဝတ္အခ်ည္းစည္းရွိေတာ္မူသည္ကို အဘယ္အခါ၌ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ျမင္၍ ကိုယ္ေတာ္ကို အဝတ္ႏွင့္ဖုံးလႊမ္းပါသနည္း။-

39အနာစြဲေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေထာင္ထဲမွာ ေနေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ အဘယ္အခါ၌ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ျမင္၍ အထံေတာ္သို႔ ေရာက္ပါသနည္းဟု ျပန္၍ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

40မင္းႀကီးက၊ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔သည္ ဤသူတည္းဟူေသာ ငါ့ညီတို႔တြင္ အငယ္ဆုံးေသာ သူတစ္ေယာက္အား ျပဳၾကသမၽွတို႔ကို ငါ့အားျပဳၾကၿပီဟု ျပန္၍မိန္႔ေတာ္မူလတၱံ့။-

41ထိုအခါ လက္ဝဲေတာ္ဘက္၌ရွိေသာသူတို႔အား မင္းႀကီးက၊ က်ိန္ျခင္းကို ခံရေသာသူတို႔၊ မာရ္နတ္ႏွင့္ သူ၏တမန္တို႔အဖို႔ ျပင္ဆင္ေသာ ထာဝရမီးထဲသို႔ ငါ့ထံမွ ခြာသြားၾကေလာ့။-

42အေၾကာင္းမူကား၊ ငါသည္ မြတ္သိပ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္မေကၽြး၊ ငါသည္ ေရငတ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ေသာက္ဖို႔မေပး။-

43ငါသည္ ဧည့္သည္ျဖစ္ေသာအခါ သင္တို႔သည္ ဧည့္သည္ဝတ္ကိုမျပဳ။ ငါသည္ အဝတ္အခ်ည္းစည္း ရွိေသာအခါ သင္တို႔သည္ အဝတ္ႏွင့္မဖုံးမလႊမ္း။ ငါသည္ အနာေရာဂါ စြဲေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊ ေထာင္ထဲမွာေနရေသာ အခါ၌လည္းေကာင္း၊ သင္တို႔သည္ မၾကည့္ရွုမျပဳစုၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊-

44ထိုသူတို႔က၊ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ မြတ္သိပ္ေတာ္မူျခင္း၊ ေရငတ္ေတာ္မူျခင္း၊ ဧည့္သည္ျဖစ္ေတာ္မူျခင္း၊ အဝတ္အခ်ည္းစည္း ရွိေတာ္မူျခင္း၊ အနာစြဲေတာ္မူျခင္း၊ ေထာင္ထဲမွာ ေနေတာ္မူျခင္းတို႔ကို အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ အဘယ္အခါ၌ျမင္၍ ကိုယ္ေတာ္ကို မျပဳစုမလုပ္ေကၽြးဘဲ ေနပါသနည္းဟု ျပန္၍ေလၽွာက္ၾကေသာ္၊-

45မင္းႀကီးက၊ ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ သင္တို႔သည္ ဤသူတို႔တြင္ အငယ္ဆုံးေသာသူ တစ္ေယာက္အား မျပဳသမၽွတို႔ကို ငါ့အားမျပဳၾကၿပီဟု ျပန္၍မိန္႔ေတာ္မူလတၱံ့။-

46ထိုသူတို႔သည္ ထာဝရအျပစ္ဒဏ္ ခံရာသို႔လည္းေကာင္း၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာ သူတို႔မူကား၊ ထာဝရအသက္ရွင္ရာသို႔လည္းေကာင္း သြားရၾကလတၱံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →