Genesis 24

Nepali 2008 - (सरल नेपाली पवित्र बाइबल)

1अब्राहाम अब अति बुढा भएका थिए अनि उनले गरेका सबै काममा परमप्रभुले उनलाई आशिष् दिनुभएको थियो।

2आफ्‍ना सम्‍पूर्ण घरसम्‍पत्तिको जिम्‍मा लिएका आफ्‍ना सबैभन्दा पुराना चाकरलाई उनले भने, “तेरो हात मेरो तिघ्राका बीचमा राखेर एउटा शपथ खा।

3म यो चाहन्‍छु कि परमप्रभु स्‍वर्ग र पृथ्‍वीका परमेश्‍वरका नाउँमा तैँले मेरो छोराको निम्‍ति यहाँ कनान देशमा पत्‍नी ‘खोज्‍दिनँ’ भनी शपथ खा।

4तँ म जन्‍मेको देशमा फर्की जानुपर्छ र मेरो कुटुम्‍बका बीचबाट मेरो छोरा इसहाकका लागि एउटी पत्‍नी खोज्‍नुपर्छ।”

5तर त्‍यस चाकरले सोध्‍यो, “आफ्‍ना घर छोडी मसँग यहाँ आउन केटीले मानिन भने कसो गर्नु? के मैले तपाईं जन्‍मेको देशमा तपाईंका छोरालाई फर्काई पठाइदिनुपर्ने हो?”

6अब्राहामले उत्तर दिए, “होशियार गर्‌। मेरो छोरोलाई त्‍यहाँ फकाई पठाउनेछैनस्।

7परमप्रभु स्‍वर्गका परमेश्‍वरले मलाई मेरा बुबाका घर र कुटुम्‍बको देशदेखि ल्याउनुभयो। यो देश मेरो सन्‍तानलाई दिन्‍छु भनी उहाँले मसित गम्‍भीर प्रतिज्ञा गर्नुभएको छ। उहाँले आफ्‍ना दूतलाई तेरो अघि-अघि पठाउनुहुनेछ र त्‍यहाँ तैँले मेरो छोरोको लागि एउटी पत्‍नी भेट्टाउनेछस्।

8केटी तँसित आउन मानिन भने तैँले यो प्रतिज्ञा नगरेको सरह हुनेछ। तर कुनै हालतमा पनि तैँले मेरो छोरोलाई त्‍यहाँ फर्काइलान पाउनेछैनस्।”

9यसरी त्‍यस चाकरले आफ्‍ना मालिक अब्राहामका तिघ्राबीच आफ्‍ना हात राख्‍यो र अब्राहामले भनेअनुसार गर्न शपथ खायो।

10अब्राहामको घरसम्‍पत्ति जिम्‍मा लिएको त्‍यस चाकरले मालिकका दश वटा ऊँटहरू लियो र मेसोपोटामिया देशको उत्तरमा नाहोरको देशको सहरमा गयो।

11त्‍यहाँ पुगेर सहरबाहिर भएको एउटा इनारछेउ त्‍यसले ऊँटहरूलाई बिसायो। साँझ पर्ने बेला स्‍त्रीहरू पानी भर्न आउने बेला भएको थियो।

12त्‍यसले प्रार्थना गर्‍यो, “हे परमप्रभु, मेरो मालिक अब्राहामका परमेश्‍वर, आज मेरो काम सफल गराइदिनुहोस् र मेरो मालिकसित गरेका तपाईंको प्रतिज्ञा पूरा गर्नुहोस्।

13म यहाँ यो इनारमा छु। सहरका युवतीहरू यहाँ पानी लिन आउनेछन्।

14म एउटीलाई भन्‍नेछु, ‘तिम्रो गाग्री भरेर मलाई पानी पिउन देऊ।’ त्‍यसले ‘तपाईं पिउनुहोस्, तपाईंका ऊँटहरूलाई पनि म पानी दिनेछु’ भनी भनिछ भने त्‍यही केटी तपाईंका दास इसहाकका निम्‍ति तपाईंले चुनिदिनुभएको केटी हो भनी म सम्‍झन्‍छु। त्‍यसो भयो भने तपाईंले मेरा मालिकसित आफ्‍नो प्रतिज्ञा पूरा गर्न सक्‍नुहुन्‍छ भनी म बुझ्‍छु।”

15त्‍यसले प्रार्थना गरिसक्‍नुअघि काँधमा गाग्री बोकेर त्‍यहाँ रिबेका आइपुगिन्‌। तिनी बतूएलकी छोरी थिइन्‌। बतूएल अब्राहामका भाइ नाहोर र तिनकी स्‍वास्‍नी मिल्‍काका छोरी थिइ।

16रिबेका अति सुन्‍दरी केटी थिइन्‌। तिनी इनारमा गइन्‌, आफ्‍नो गाग्री भरी फर्किन लागिन्‌।

17त्‍यस चाकरले दगुरी गएर तिनलाई भेट्यो र भन्‍यो, “कृपा गरी मलाई तिम्रो गाग्रीको पानी पिउन देऊ।”

18तिनले भनिन्‌, “पिउनुहोस्, हजुर।” अनि झट्टै काँधबाट गाग्री झारी हातमा राखेर त्‍यसलाई पानी पिउन दिइन्‌।

19त्‍यसले पिएपछि रिबेकाले भनि, “म तपाईंका ऊँटका लागि पनि पानी ल्‍याइदिनेछु र तिनीहरूले पिइनसकुञ्‍जेल पानी भरिदिनेछु।”

20तिनले गाग्रीको पानी पशुहरूलाई पिउन डुँडमा खन्‍याइन्‌ र सबै ऊँटहरूले पानी पिइनसकुञ्‍जेल दगुरेर इनारमा गई त्‍यहाँबाट पानी ल्‍याइरहिन्‌।

21त्‍यस चाकरले आफ्‍नो काम परमप्रभुले सफल गराइदिनुभएछ कि भनेर सोच्‍दै चुपचाप केटीलाई हेरिरह्यो।

22ऊँटलाई पानी खुवाइसकेपछि चाकरले केटीको नाकमा एउटा साह्रै राम्रो सुनको मुन्‍द्री र हातमा एक जोर सुनका ठूला-ठूला बालाहरू लगाइदियो र

23भन्‍यो, “तिम्रा बुबा को हुन्? कृपा गरी मलाई भन। उनका घरमा हामीलाई राती बास बस्‍नलाई ठाउँ पाउन सकिएला?”

24“नाहोर र मिल्‍काका छोरा बतूएल मेरा बुबा हुन्,” तिनले उत्तर दिइन्‌।

25“हाम्रा घरमा प्रशस्‍त पराल र घाँस छन् र तपाईंहरूलाई बास बस्‍ने ठाउँ पनि छ।”

26त्‍यहाँ त्‍यस मानिसले घुँडा टेकेर परमप्रभुलाई आफ्‍नो भक्ति चढायो

27र भन्‍यो, “मेरो मालिक अब्राहामका परमेश्‍वर परमप्रभुको प्रशंसा होस्, उहाँले मेरा मालिकसित गर्नुभएको प्रतिज्ञा विश्‍वाससित पूरा गर्नुभयो। परमप्रभुले मलाई डोर्‍याएर सिधा मेरा मालिकका कुटुम्‍बका घरमा ल्‍याइपुर्‍याउनुभयो।”

28केटी दगुरेर आमाचाहिँको घरमा गई सबै कुरा बताइन्‌।

29रिबेकाका लाबान नाउँ गरिएका दाजु थिए। अब्राहामको चाकर भएको इनारसम्‍म जान तिनी दगुरेर घरबाट निस्‍किए।

30लाबानले बहिनीको नाकमा मुन्‍द्री र हातमा बालाहरू देखेका थिए। त्‍यस चाकरले के भनेको थियो, त्यो पनि बहिनीबाट सुनेका थिए। इनारमा ऊँटहरूका छेउमा उभिरहेको अब्राहामको चाकरकहाँ गएर लाबानले भने,

31“मसँग घर जाऔं। तिमी परमप्रभुले आशिष् दिनुभएका मानिस रहेछौ। किन यहाँ बाहिर उभिरहेका तिम्रो लागि मेरो घरमा एउटा कोठा तयार छ। तिम्रा ऊँटका लागि पनि ठाउँ तयार छ।”

32यसरी त्‍यो मानिस लाबानको घरमा गयो। लाबानले ऊँटका भारी उतारिदिए र तिनीहरूलाई पराल र घाँस खान दिए। त्‍यसपछि तिनले अब्राहामका चाकर र त्‍योसँग भएका मानिसहरूलाई खुट्टा धुनलाई पानी ल्‍याए।

33खाना ल्‍याएपछि चाकरले भन्‍यो, “मेरो मनका कुरा नभनुन्‍जेल म खाना खानेछैनँ।” लाबानले भने, “ल हुन्‍छ, भन न।”

34“म अब्राहामको चाकर हुँ” त्‍यसले भन्‍न सुरु गर्‍यो,

35“मेरो मालिकलाई परमप्रभुले धेरै आशिष् दिनुभएको छ र तिनी धनी भएका छन्। उहाँले तिनलाई भेडा-बाख्राका बथान, कमारा-कमारीहरू, गाई-गोरुहरू, सुन-चाँदी, ऊँटहरू र गधाहरू दिनुभएको छ।

36मेरा मालिककी स्‍वास्‍नी साराले बुढेसकालमा तिनका निम्‍ति एउटा छोरा जन्‍माइन् र मालिकले छोरालाई आफ्‍ना सबै धन-सम्‍पत्ति दिनुभएको छ।

37मेरा मालिकले तिनका आज्ञा मान्‍न शपथ खुवाएर मलाई प्रतिज्ञा गर्न लाए। तिनले भने, ‘कनान देशमा भएका केटीहरूमध्‍ये मेरो छोराका लागि तैँले बुहारी नखोज्‍नू।

38त्‍यसको सट्टामा मेरा बुबाका सन्‍तान मेरा कुटुम्‍बकहाँ जा र त्‍यहाँ त्‍यसका लागि एउटी बुहारी रोजी ले।’

39मैले मालिकसित सोधें, ‘केटी मसित आइन भने कसो गर्नू?’

40उनले जवाफ दिए, ‘परमप्रभु, जसका आज्ञा मैले सधैँ मानेको छु, उहाँले आफ्‍ना दूत तँसँग पठाउनुहुनेछ र तँलाई सफल गराउनुहुन्‍छ। मेरा बुबाका आफ्‍नै सन्‍तान, मेरा कुटुम्‍बका घरदेखि तैँले मेरो छोराको निम्‍ति बुहारी ल्‍याउनेछस्।

41तेरो यो शपथबाट छुट्‍ने उपाय एउटा छ— तँ मेरा कुटुम्‍बकहाँ गइस् र तिनीहरूले केटी दिन इन्‍कार गरे भने तँलाई यो करार लाग्‍नेछैन।’

42“आज इनारनिर आइपुगेर मैले यस्‍तो प्रार्थना गरें, ‘परमप्रभु, मेरा मालिक अब्राहामका परमेश्‍वर, कृपा गरी मैले गरेको काममा मलाई सफल गराउनुहोस्।

43म यहाँ इनारमा छु। जब एउटी युवती पानी लिन यहाँ आउँछे, म त्‍यससँग पानी पिउन माग्‍नेछु।

44उसले पानी दिन राजी भई र मेरा ऊँटहरूलाई पनि त्‍यसले पानी दिई भने त्‍यही केटी मेरो मालिकका छोराको लागि तपाईंले चुनिदिनुभएका पत्‍नी हो भनी सम्‍झन्‍छु।’

45मेरो गुप्‍त प्रार्थना सकिनुअघि रिबेका काँधमा गाग्रो बोकेर आइन्‌ र पानी भर्न इनारमा गइन्‌। मैले उनलाई भने, ‘कृपा गरी मलाई पानी पिऊन देऊ।’

46उनले झट्ट काँधबाट गाग्री झारी र भनी, ‘पिउनुहोस्। म तपाईंका ऊँटहरूलाई पनि पानी दिन्‍छु।’ यसरी मैले पानी पिएँ र उनले ऊँटलाई पनि पानी दिई।

47मैले उनलाई सोधें, ‘तिम्रा बुबा को हुन्?’ उनले उत्तर दिइन्‌, ‘मेरा बुबा नाहोर र मिल्‍काका छोरा बतूएल हुन्।’ तब मैले उनका नाकमा मुन्‍द्री र हातमा बाला लाइदिएँ।

48मैले घुँडा टेकेर परमप्रभुलाई भक्ति गरें। मैले मेरो मालिक अब्राहामका परमेश्‍वर परमप्रभुको प्रशंसा गरें। उहाँले मलाई डोर्‍याएर सिधा मेरो मालिकको कुटुम्‍बको घरमा ल्‍याइपुर्‍याउनुभयो र त्‍यहाँ तपाईंकी छोरीलाई मेरो मालिकको छोराको निम्‍ति भेट्टाएँ।

49अब तपाईंहरू मेरो मालिकसँग असल व्‍यवहार गर्नुहुन्‍छ र उहाँप्रति आफ्‍ना जिम्‍मेवारी पूरा गर्न चाहनुहुन्‍छ भने मलाई भन्‍नुहोस्। होइन भने होइन भन्‍नुहोस् र कसो गर्नुपर्ने हो, म आफैं निर्णय गरूँला।”

50लाबान र बतूएलले भने, “यो कुरा परमप्रभुबाट भएको हुनाले हामीले कुनै निर्णय गरिरहनुपर्ने कुरा छन् र?

51रिबेका यहीँ छ, यसलाई लिएर जाऊ। परमप्रभुले भन्‍नुभएअनुसार त्‍यो तिम्रा मालिकका छोराकी दुलही बनोस्।”

52यो कुरा सुनेर अब्राहामका चाकरले शिर निहुराएर परमप्रभुलाई भक्ति चढायो।

53तब त्‍यसले लत्ताकपडा, सुन र चाँदीका गरगहना निकाल्‍यो र रिबेकालाई दियो। रिबेकाका दाजु र आमालाई पनि त्‍यसले साह्रै राम्रो कोसेली दियो।

54त्‍यसपछि अब्राहामका चाकर र त्‍योसँग भएका मानिसहरूले खाए, पिए र रात त्‍यहीँ बिताए। बिहान तिनीहरू उठेपछि त्‍यसले भन्‍यो, “मेरो मालिककहाँ जानलाई बिदा पाऊँ।”

55तर रिबेकाका दाजु र आमाले भने, “आठ-दश दिन रिबेका हामीसित रहोस्‌, त्‍यसपछि त्‍यो जानेछ।”

56तर त्‍यसले भन्‍यो, “हामीलाई नपर्खाउनुहोस्। परमप्रभुले मेरो यात्रा सफल गराउनुभएको छ। मलाई आफ्‍नो मालिककहाँ फर्की जान दिनुहोस्।”

57तिनीहरूले जवाफ दिए, “हामी त्‍यस केटीलाई बोलाएर त्यसले के भन्‍छे सोध्‍नेछौं।”

58तिनीहरूले रिबेकालाई बोलाएर सोधे, “तँ यो मानिससँग जान चाहन्‍छेस्?” त्‍यसले भनी, “अँ, म जान्‍छु।”

59तब तिनीहरूले रिबेका र त्यस घरको तिनकी पुरानो चाकरनीलाई अब्राहामका चाकर र त्‍यसका मानिसहरूसँग जान अघि लगाइदिए।

60र तिनीहरूले रिबेकालाई यसरी आशीर्वाद दिए: “बहिनी, तँ लाखौं-लाखकी आमा भएस्! तेरा सन्‍तानले शत्रुहरूका सहरहरू विजय गरून्!”

61तब रिबेका र त्‍यसका सहेलीहरू तयार भए र अब्राहामका चाकरसित जानलाई ऊँटमा चढे। तिनीहरू सबै बाटो लागे।

62त्‍यस ठाउँमा ‘मलाई देख्‍नुहुने जीवित परमप्रभुको इनार’ थियो। इसहाक कनानको दक्षिण भागमा भएका उजाडभूमिमा आएर बसेका थिए।

63भर्खरै साँझ परेको बेलामा उनी मैदानमा डुल्‍न निस्‍केका थिए। उनले ऊँटहरू आइरहेका देखे।

64इसहाकलाई देखेर रिबेका ऊँटबाट उत्रिन्‌ र

65अब्राहामका चाकरलाई सोधिन्‌, “मैदानमा हामीतिर आइरहेका मानिस को हुन्?” चाकरले जवाफ दियो, “तिनी मेरा मालिक हुन्।” तब रिबेकाले आफ्‍नो मजेत्रोले अनुहार छोपिन्‌।

66चाकरले त्‍यसले गरेका सबै कुराहरू इसहाकलाई पनि सुनायो।

67तब इसहाकले रिबेकालाई आफ्‍नी आमा सारा बसेका पालमा ल्‍याए र तिनी उनकी स्‍वास्‍नी भई। इसहाकले रिबेकालाई प्रेम गरे र आमाको मृत्‍यु भएपछि यसरी उनले सान्‍त्‍वना पाए।

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →