bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Nepali
/
Nepali 2008 - (सरल नेपाली पवित्र बाइबल)
/
Genesis 43
Genesis 43
Nepali 2008 - (सरल नेपाली पवित्र बाइबल)
← Chapter 42
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 44 →
1
कनानमा अनिकाल बढ्यो।
2
मिश्रबाट ल्याएको अन्न याकूबका परिवारले खाइसके। याकूबले छोराहरूलाई भने, “जाओ, फेरि हाम्रा निम्ति केही अन्न किनी ल्याओ।”
3
यहूदाले तिनलाई भने, “ती मानिसले तिम्रो भाइलाई साथमा लिई आएनौ भने मेरो सामु आउन पाउनेछैनौ भनी हामीलाई भनेका छन्।
4
भाइलाई हामीसित पठाउन राजी हुने भए हामी गएर अन्न किनिल्याउनेछौं
5
होइन भने हामी जाँदैनौं किनभने भाइ साथमा छैन भने ती मानिसले हामीलाई छेउ पर्न दिनेछैनन्।”
6
याकूबले भने, “तिमीहरूले किन ती मानिसलाई हाम्रो अर्को भाइ छ भन्यौ? किन तिमीहरूले मलाई यसरी कष्ट दिएको?”
7
तिनीहरूले उत्तर दिए, “ती मानिसले हामी र हाम्रा परिवारबारे सोधिरहे। ‘के तिम्रा बुबा जिउँदै छन्? तिमीहरूको अर्को भाइ छ?’ भनेर सोधे। हामीले जवाफ नदिइभएन। भाइ लिएर आउनू भन्छन् भनी हामीले कसरी जान्नु र?”
8
यहूदाले बुबालाई भने, “केटालाई मेरो जिम्मा लाएर पठाइदिनुहोस् र हामी हिँडिहाल्नेछौं। तब हामी कोही पनि भोकले मर्नुपर्नेछैन।
9
म मेरो प्राणको जमानी दिन्छु, त्यसको लागि मलाई जिम्मेवार बनाउनुहोस्। त्यसलाई मैले कुशलै तपाईंकहाँ ल्याइपुर्याइनँ भने म सधैँ त्यसको दोषी हुनेछु।
10
हामीले यति ढीलो नगरेको भए हामी दुईपल्ट गएर आउन सक्नेथियौं।”
11
बुबाले तिनीहरूलाई भने, “त्यसो नगरी हुँदैन भने हाम्रो देशमा भएका सबैभन्दा राम्रा कुराहरू बडा-हाकिमलाई सौगात लिएर जाओ। अलिकति सुगन्धित लेप, मह, मरमसला, पेस्ता र हाडे-बदाम लिएर जाओ।
12
रकम दोब्बर लिएर जाओ किनभने तिम्रा धोक्रामा हाली फर्काइदिएको रकम पनि दिनुपर्नेछ। हुन सक्छ, त्यो भुलले भएको थियो।
13
भाइलाई लिएर जाओ र छिट्टै फर्किहाल।
14
सर्वशक्तिमान् परमेश्वरले ती मानिसलाई तिमीहरूमाथि दयालु बनाऊन् र तिनले बेन्यामीन र अर्को भाइलाई तिमीहरूसितै फर्काइदेऊन्। मैले मेरा छोराहरू गुमाउनुपर्ने हो भने त्यस्तै होस्।”
15
तब ती दाजुभाइहरू सौगात, दोब्बर पैसा साथै बेन्यामीनलाई पनि लिएर मिश्रतिर हिँडे। त्यहाँ तिनीहरू योसेफको सामु हाजिर भए।
16
तिनीहरूसँग बेन्यामीनलाई देखेर योसेफले आफ्नो घरको मुख्य चाकरलाई भने, “यी मानिसहरूलाई मेरो घरमा लैजा। आज दिउँसो यिनीहरूले मसँग खानेछन्। एउटा पशु मारेर भोज तयार गर।”
17
आज्ञा पाएअनुसार त्यस चाकरले गर्यो, त्यसले तिनीहरूलाई योसेफको घरमा लग्यो।
18
घरमा लाँदा तिनीहरू डराए र सोच्न लागे, “पहिलोपल्ट पैसा हाम्रो धोक्रोमा परेर फर्केको हुनाले हामीलाई घरमा लैजाँदै छन्। अब तिनीहरूले अचानक हामीमाथि हमला गर्नेछन्, हाम्रा गधाहरू खोस्छन् र हामीलाई कमारा बनाउँछन्।”
19
यसकारण घरको ढोकामा पुगेर तिनीहरूले मुख्य चाकरलाई भने,
20
“हजुर, हामी अघि पनि एकपल्ट अन्न किन्नलाई यहाँ आएका थियौं।
21
राती बास बस्नलाई पाल हाल्यौं र आफ्ना भारी खोल्यौं। हामी हरेकका धोक्राको मुखमा हामीले तिरेको पैसा बाँधिएको रहेछ। हामीले त्यो त्यति बेला मात्र देख्यौं। हामीले ती रकम फर्काइल्याएका छौं।
22
अझ केही अन्न किन्न हामीले अरू रकम पनि ल्याएका छौं। कसैले त्यसरी हाम्रा धोक्रामा पैसा हालिदियो, हामी जान्दैनौं।”
23
चाकरले भन्यो, “सुर्ता नगर। नडराओ। तिम्रा र तिम्रा बुबाको परमेश्वरले रकम तिमीहरूको धोक्रोमा हालिदिनुभयो होला। मैले त तिमीहरूको अन्नको दाम पाएको थिएँ। तब त्यसले शिमियोनलाई तिनीहरूकहाँ ल्यायो।”
24
चाकरले ती दाजुभाइहरूलाई घरभित्र लग्यो। त्यसले तिनीहरूलाई खुट्टा धुन पानी दियो र तिनका गधाहरूलाई दाना-पानी दियो।
25
मध्यदिनमा योसेफ आएपछि उनलाई टक्र्याउने सौगात तिनीहरूले तयार पारे। दिउँसो तिनीहरूले उनीसँग भोजन गर्नुपर्छ भनी तिनीहरूलाई भनिएको थियो।
26
योसेफ घरमा आएपछि तिनीहरूले उनलाई आफ्नो सौगात टक्र्याए र भूइँमा निहुरेर प्रणाम गरे।
27
उनले तिनीहरूको कुशलताको सोधपुछ गरे र भने, “तिमीहरूले आफ्ना बुढा बुबाको बारेमा मलाई भनेका थियौ, उनी कस्ता छन्? उनी जिउँदा र कुशलै छन्?”
28
तिनीहरूले जवाफ दिए, “तपाईंका दास हाम्रा बुबा आजसम्म जिउँदा र कुशलै हुनुहुन्छ।” तब तिनीहरूले घुँडा टेकेर उनलाई ढोगे।
29
आफ्ना भाइ बेन्यामीनलाई देखेर योसेफले भने, “योचाहिँ तिम्रो कान्छो भाइ हो, जसको बारेमा मलाई तिमीहरूले भनेका थियौ। छोरा, परमेश्वरले तँलाई आशीर्वाद दिऊन्।”
30
तब अचानक उठेर योसेफ गए किनभने उनको हृदयमा भाइको लागि माया भरिएर आयो। उनको भक्कानो फुटेर आयो र उनी आफ्नो कोठामा गई रोए।
31
उनी मुख धोएर बाहिर आए र आफूलाई सम्हालेर खाना ल्याउन आज्ञा दिए।
32
योसेफले एउटा मेचमा खाए। उनका दाजुभाइहरूले अर्का मेचमा खाए। त्यहाँ खान मिश्रीहरूको निम्ति अलग्गै भोज लगाइएको थियो किनभने हिब्रूहरूसँग बसेर खानु तिनीहरूले आफ्नो अपमान ठान्थे।
33
योसेफको सामु ती दाजुभाइहरूलाई तिनीहरूको उमेरअनुसार जेठोदेखि कान्छोसम्म क्रमश: बस्न लगाइएको थियो। आफूलाई दर्जाअनुसार मेचमा बस्न लगाइएको देखेर तिनीहरू छक्क परेर आपसमा हेराहेर गर्न लागे।
34
तिनीहरूलाई योसेफको मेचबाट खान दिइयो र बेन्यामीनलाई अरूलाई भन्दा पाँच गुणा धेरै खाना दिइयो। यसरी तिनीहरूले योसेफसँग खाए, पिए र आनन्द मनाए।
← Chapter 42
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 44 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50