bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Norwegian
/
Norwegian 2011 (Bibelen 2011 Nynorsk)
/
Isaiah 17
Isaiah 17
Norwegian 2011 (Bibelen 2011 Nynorsk)
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 18 →
1
Bodskap om Damaskus. Sjå, Damaskus skal ikkje lenger vera ein by, men bli til ein ruinhaug.
2
Aroers byar blir forlatne, der skal buskap kvila, og ingen skal skremma dei.
3
Efraim skal mista si borg og Damaskus sitt kongedøme. Med resten av Aram skal det gå som med herlegdomen til israelittane, seier HERREN over hærskarane.
4
Og den dagen skal Jakobs herlegdom bli mindre og den feite kroppen hans bli mager.
5
Det blir som når ein haustar korn og handa samlar kornet og skjer av aksa. Det blir som når ein sankar aks i Refa'im-dalen,
6
som når ein slår ned oliven og berre ein etterhaust blir att, to–tre oliven øvst i treet og fire–fem på greinene, seier HERREN, Israels Gud.
7
Den dagen vender mennesket blikket mot sin skapar, auga ser mot Israels Heilage.
8
Dei skal ikkje venda blikket mot altara som hendene deira har laga, og ikkje sjå på det fingrane deira har skapt, Asjera-pålane og røykjelsesaltara.
9
Den dagen skal dei trygge byane deira bli så aude som dei stadene hevittane og amorittane forlét då israelittane kom. Alt skal bli til øydemark.
10
For du har gløymt Gud, din frelsar, og ikkje hugsa det trygge berget ditt. Difor kan du planta dei finaste hagar og setja framande vinranker der,
11
du kan få dei til å veksa den dagen du plantar, til å spira den morgonen du sår, men hausten sviktar den dagen sjukdom og ulækjande skade kjem.
12
Ve! Eit drønn av mange folk, eit drønn som når havet drønnar. Ein larm frå folkeslag, som larmen frå veldige vatn larmar dei,
13
folkeslaga larmar som veldige vatn. Men når han trugar dei, flyktar dei langt bort. Dei blir jaga som agner for vinden på haugane, som tistlar for stormen.
14
Om kvelden er det redsle, men før morgonen gryr, er dei borte. Slik går det dei som plyndrar oss, slikt utbytte får dei som ranar oss.
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 18 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66