bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Norwegian
/
Norwegian 2011 (Bibelen 2011 Nynorsk)
/
Isaiah 65
Isaiah 65
Norwegian 2011 (Bibelen 2011 Nynorsk)
← Chapter 64
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 66 →
1
Eg hadde svar til dei som ikkje spurde, eg var å finna for dei som ikkje søkte meg. Eg sa: «Her er eg! Her er eg!» til eit folkeslag som ikkje kalla på mitt namn.
2
Heile dagen rekte eg hendene ut til eit trassig folk som gjekk fram etter eigne tankar på vegar som ikkje var gode.
3
Alltid gjer folket meg rasande rett opp i andletet. Dei ofrar slaktoffer i hagane og brenner røykoffer på teglstein.
4
Dei held til i gravene og ligg på løynde stader om natta. Dei et svinekjøt og koker suppe på ureint offerkjøt.
5
Dei seier: «Hald deg unna, kom ikkje nær meg, for eg er heilag for deg!» Slike er røyk i nasen på meg, ein eld som brenn heile dagen.
6
Sjå, det er skrive opp framfor meg. Eg vil ikkje teia før eg har gjort gjengjeld. Eg skal gjengjelda dei rett i fanget,
7
både for dykkar eigne synder og for syndene til fedrane, seier HERREN. Dei brende røykoffer på fjella og vanæra meg på haugane. Eg skal måla opp det dei før har gjort, og senda det rett i fanget på dei.
8
Så seier HERREN: Så lenge det finst saft i druene, heiter det: «Øydelegg dei ikkje, for det er velsigning i dei.» Slik skal eg gjera for mine tenarar skuld, eg skal ikkje øydeleggja alt.
9
Eg lèt ei ætt gå ut frå Jakob, frå Juda ein som skal arva mine fjell. Mine utvalde skal ta landet i eige, og tenarane mine skal bu der.
10
Då skal Saron bli ein stad der småfe beiter og Akor-dalen ein stad der storfe kviler, for mitt folk som søkjer meg.
11
Men de som har forlate HERREN og gløymt mitt heilage fjell, som dekkjer bord for Gad og skjenkjer krydra vin for Meni,
12
dykk gjev eg over til sverdet, alle skal de bøya kne for å bli slakta. For eg ropa, men de svara ikkje, eg tala, men de høyrde ikkje. De gjorde det som var vondt i mine auge, og valde det eg ikkje ville.
13
Difor seier Herren GUD: Sjå, mine tenarar skal eta, men de skal svelta. Sjå, mine tenarar skal drikka, men de skal tørsta. Sjå, mine tenarar skal gleda seg, men de skal skamma dykk.
14
Sjå, mine tenarar skal jubla av hjartans lyst, men de skal skrika av hjartesorg og klaga av ei sundbroten ånd.
15
Det namnet de lèt etter dykk, skal mine utvalde bruka som forbanning: «Måtte Herren GUD la deg døy!» Men tenarane sine skal han kalla med eit anna namn.
16
Den som velsignar seg i landet, skal velsigna seg ved den trufaste Gud, og den som sver i landet, skal sverja ved den trufaste Gud. For no er dei første trengslene gløymde, ja, dei er løynde for auga mine.
17
Sjå, eg skaper ein ny himmel og ei ny jord. Ingen skal minnast dei første ting, ingen skal tenkja på dei.
18
Gled og fryd dykk til evig tid over det som eg skaper! For sjå, eg skaper Jerusalem om til fryd og folket der til glede.
19
Eg vil fryda meg over Jerusalem og gleda meg over mitt folk. Aldri meir skal det høyrast gråt eller klageskrik i byen.
20
Der skal det ikkje lenger finnast spedborn som berre blir nokre dagar gamle, eller gamle som ikkje når sine dagars fulle mål. Ung er den som døyr hundre år gammal, den som ikkje blir hundre, må vera forbanna.
21
Dei skal byggja hus og sjølve bu i dei, planta vinmarker og sjølve eta frukta.
22
Dei skal ikkje byggja så andre får bu og ikkje planta så andre får eta. Så gamle som trea skal folket mitt bli, mine utvalde skal sjølv få slita ut det dei har laga med eigne hender.
23
Dei skal ikkje streva til inga nytte og ikkje føda til brå død. For dei er ei ætt velsigna av HERREN, dei skal ha etterkomarar hos seg.
24
Før dei ropar, skal eg svara, medan dei enno talar, vil eg høyra.
25
Ulven og lammet skal beita saman, og løva skal eta halm som oksen, men slangen skal ha støv til mat. Det finst ikkje vondskap eller øydelegging på heile mitt heilage fjell, seier HERREN.
← Chapter 64
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 66 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66