John 8 — Pashto Bible 1996 (Nangahari) - (د پښتو مقدس کتاب)

6هغوئ دَ هغۀ دَ آزميښت دَ پاره دا سوال وکړو. دا ئے خيال وو چه په دے شان به دَ هغۀ بر خلاف اِلزام ثابت کړى. عيسىٰ ټيټ شو اَؤ په مزکه ئے په ګوته څۀ ليکل.

7کله چه هغوئ بيا بيا خپل سوال تکرار کړو نو هغه نيغ ودريدو اَؤ ورته ئے ووئيل چه ”په تاسو کښے به هغه څوک په دے وړُومبے کاڼے ورولى چا چه هيڅ ګُناه نۀ وى کړے.“

8پس له هغے هغه يو ځل بيا ټيټ شو اَؤ په مزکه ئے څۀ وليکل.

9کله چه هغوئ دَ هغۀ خبره واؤريده نو يو يو بهر ووتلو، مشران ئے ترے وړاندے وُو اَؤ عيسىٰ ئے يواځے پريښودو اَؤ ښځه هم هغه شان هلته ولاړه وه.

10عيسىٰ بيا نيغ ودريدو اَؤ هغه ښځے ته ئے ووئيل، ”هغوئ څۀ شول؟ تۀ هيچا هم مُجرمه نۀ کړے؟“

11هغے جواب ورکړو، ”مالِکه! هيچا هم نه.“ عيسىٰ ووئيل، ”اَؤ نۀ دِ زَۀ مُجرمه کوم، تۀ تلے شے خو بيا ګُناه مه کوه.“

12عيسىٰ يو ځل بيا خلقو ته مُخاطب شو اَؤ وئے وئيل، ”زَۀ دَ دُنيا نُور يم. څوک چه ما پسے راځى هغه به په تيارۀ کښے نۀ ګرزى بلکه په هغه نُور کښے چه ژوندُون روښانه کوى.“

13فريسيانو هغۀ ته ووئيل، ”تۀ دَ خپل ځان په حق کښے ګواهى کوے خو ستا ګواهى معتبره نۀ ده.“

14عيسىٰ جواب ورکړو، ”زما ګواهى معتبره ده که زَۀ ئے دَ ځان په حق کښے ورکوم، ځکه چه هم زَۀ خبر يم چه زَۀ دَ کُومه راغلے يم اَؤ چرته به ځم، بلکه تاسو نۀ پوهيږئ چه دَ کُومه راغلے يم اَؤ چرته به ځم.

15تاسو دَ دُنيا دَ دستُور په مُطابق فيصلے کوئ خو زَۀ دَ هيچا فيصلے نۀ کوم.

16خو که فيصله کوم نو زما فيصله به صحيح وى ځکه چه دا فيصله زَۀ يواځے نۀ کوم بلکه زَۀ اَؤ زما پلار ئے کوُو چه زَۀ ئے را استولے يم.

17ستاسو په خپل شريعت کښے ئے دا ليکلى دى چه دَ دوؤ کسو ګواهى معتبره ده.

18خو دا زَۀ يم چه دَ خپل ځان په حق کښے ګواهى کوم اَؤ زما بل ګواه زما پلار دے چه زَۀ ئے را استولے يم.“

19هغوئ تپوس وکړو، ”ستا پلار چرته دے؟“ عيسىٰ جواب ورکړو چه ”نۀ خو تاسو ما پيژنئ اَؤ نۀ زما پلار. که تاسو زَۀ پيژندے نو زما پلار به مو هم پيژندو.“

20دا خبره عيسىٰ دَ خُدائے په کور کښے دَ تعليم ورکولو په وخت په خزانے کښے وکړه خو هيچا هم هغه ګرفتار نۀ کړو ځکه چه دَ هغۀ وخت لا نۀ وو راغلے.

21عيسىٰ هغوئ ته دا بيا ووئيل، ”زَۀ درنه ځم، تاسو به ما لټوئ خو تاسو به په خپلو ګُناهونو کښے مړۀ شئ. اَؤ چرته چه زَۀ ځم هلته تاسو نۀ شئ راتلے.“

22يهوديانو بيا ووئيل، ”شايد چه دَے خپل ځان وژنى چه دا وائى، چرته چه زَۀ ځم هلته تاسو نۀ شئ راتلے.“

23نو عيسىٰ ووئيل، ”تاسو دَ دے مزکے خلق يئ اَؤ زَۀ دَ آسمان، تاسو دَ دے دُنيا استوګن يئ خو زَۀ دَ دے دُنيا نۀ يم.

24ځکه چه ما تاسو ته ووئيل چه تاسو به په خپلو ګُناهونو کښے مړۀ شئ. که چرے تاسو په دے باور نۀ کوئ چه زَۀ چه يم هغه يم، نو تاسو به په خپلو ګُناهونو کښے مړۀ شئ.“

25هغوئ دَ هغۀ نه تپوس وکړو، ”تۀ يئے څوک؟“ عيسىٰ جواب ورکړو چه ”زَۀ هم هغه يم چه مے تاسو ته مخکښے وئيلى دى.

26ستاسو په حقله ډيرے څۀ خبرے دَ وئيلو اَؤ دَ فيصله کولو لا شته دى خو هغه چا چه زَۀ ئے را استولے يم، رښتينے دے اَؤ څۀ چه ما دَ هغۀ نه آؤريدلى دى هغه زَۀ دُنيا ته وايم.“

27هغوئ په دے پوهه نۀ شُو چه عيسىٰ دَ هغوئ سره دَ پلار په حقله خبرے کولے.

28نو هغۀ هغوئ ته ووئيل، ”کله چه تاسو اِبن آدم پورته وخيژوئ نو پوهه به شئ چه زَۀ چه يم هغه يم. زَۀ په خپل اِختيار هيڅ نۀ کوم خو هر څۀ چه زَۀ وايم، دَ دے تعليم ما ته زما پلار راکړے دے.

29چا چه زَۀ را راستولے يم هغه ما سره موجُود دے اَؤ هغۀ زَۀ يواځے نۀ يم پريښے ځکه چه زَۀ هميشه هغه څۀ کوم چه کُومه دَ هغۀ رضا ده.“

30چه عيسىٰ دا خبرے وکړے نو ډيرو پرے ايمان راؤړو.

31کُومو خلقو چه په عيسىٰ ايمان راؤړے وو، عيسىٰ هغوئ ته مخ راواړوو اَؤ وئے وئيل، ”که چرے تاسو زما په کلام کښے قائم پاتے شئ نو په رښتيا تاسو زما مُريدان يئ.

32اَؤ تاسو به په حقيقت پوهه شئ اَؤ حقيقت به تاسو آزاد کړى.“

33هغوئ جواب ورکړو چه ”مُونږ دَ اِبراهيم اَؤلاد يُو، مُونږ چرے هم دَ چا غُلامان شوى نۀ يو. ستا دَ دے وينا نه مطلب څۀ دے چه تاسو به آزاد شئ؟“

34عيسىٰ ورته دا ووئيل چه ”رښتيا زَۀ تاسو ته دا وايم، هر څوک چه ګُناه کوى هغه دَ ګُناه غُلام دے.

35اَؤ په کور کښے غُلام مُدام پاتے کيږى نه، خو زوے په کور کښے مُدام پاتے کيږى.

36که چرے زوئے تاسو آزادوى نو تاسو به په رښتيا آزاد يئ.

37ما ته دا معلُومه ده چه تاسو دَ اِبراهيم اَؤلاد ئے خو تاسو دا اِراده کړے ده چه ما وژنئ ځکه چه زما کلام قبُول نۀ کړے شى.

38هغه څۀ چه ما دَ خپل پلار په حضُور کښے ليدلے دى هغه زَۀ وايم اَؤ تاسو په هغه څۀ عمل کوئ څۀ چه تاسو دَ خپل پلارنه آؤريدلى دى.“

39هغوئ ووئيل، ”اِبراهيم زمُونږ بابا دے.“ عيسىٰ جواب ورکړو، ”که چرے تاسو دَ اِبراهيم اَؤلاد وئ نو تاسو به هغه څۀ کولے څۀ چه به اِبراهيم کول.

40خو لکه چه څرګنده ده چه تاسو زما دَ مرګ پخه اِراده کړے ده، دَ هغه چا چه تاسو ته ئے حقيقت ووئيلو چه ما دَ خُدائے نه آؤريدلى دى، خو دا دَ اِبراهيم عمل نۀ دے.

41تاسو خو دَ خپل پلار غوندے کار کوئ.“ هغوئ ووئيل، ”مُونږ حراميان نۀ يُو پيدا، يواځے خُدائے زمُونږ پلار دے.“

42عيسىٰ ورته ووئيل چه ”که خُدائے ستاسو پلار وَئے نو تاسو به ما سره مينه کولے ځکه چه زَۀ دَ خُدائے نه راغلے يم اَؤ دلته يم. زَۀ په خپله مرضئ نۀ يم راغلے بلکه زَۀ هغۀ را استولے يم.

43تاسو زما په خبرو پوهيږئ ولے نۀ؟ دا ځکه چه زما کلام تاسو آؤريدلے نۀ شئ.

44ستاسو پلار اِبليس دے اَؤ تاسو دَ پلار په خوښه عمل کوئ. هغه دَ اوله سره قاتل وو اَؤ په حقيقت کښے پاتے نۀ شو اَؤ نۀ په کښے څۀ حقيقت شته. هر کله چه هغه څۀ دروغ وائى نو هغه دَ خپله ځانه وائى ځکه چه هغه دروغژن دے اَؤ پلار دَ دروغو دے.

45خو زَۀ رښتيا وايم اَؤ ځکه تاسو په ما يقين نۀ کوئ.

46په تاسو کښے کُوم يو سړے دے چه په ما ګُناه ثابتولے شى؟ که چرے څۀ چه زَۀ وايم هه رښتيا وى نو بيا تاسو په ما ايمان ولے نۀ راؤړئ؟

47هغه څوک چه پلار ئے خُدائے دے، دَ خُدائے کلام آؤرى. تاسو خو دَ خُدائے اَؤلاد نۀ يئ ځکه ئے تاسو نۀ آؤرئ.“

48يهوديانو جواب ورکړو چه ”آيا زمُونږ دا وينا رښتيا نۀ ده چه تۀ سامرى يئے اَؤ په تا پيريان ناست دى؟“

49عيسىٰ ووئيل چه ”په ما پيريان نۀ دى ناست. زَۀ دَ خپل پلار عزت کوم خو تاسو ما بے عزته کوئ.

50زَۀ خپله لوئى نۀ غواړم خو يو شته چه هغه ئے غواړى اَؤ هغه فيصله کوى.

51زَۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، که څوک زما په کلام عمل کوى هغه به هيڅ کله مړ نۀ شى.“

52يهوديانو ووئيل چه ”اوس زمُونږ پُوره يقين دے چه تۀ پيرى نيولے يئے. اِبراهيم خو مړ دے اَؤ نبيان هم اَؤ بيا هم تۀ وايئے چه که څوک زما په کلام عمل وکړى هغه به هيڅ کله هم دَ مرګ خوند ونۀ څکى.

53آيا تۀ زمُونږ دَ پلار اِبراهيم نه لوئے يئے څۀ چه مړ شوے دے؟ اَؤ نبيان هم مړۀ دى. نو بيا تۀ ځان څۀ ګڼے؟“

54عيسىٰ جواب ورکړو، ”که چرے زَۀ خپل صفت وکړم نو زما صفت کول څۀ معنىٰ نۀ لرى، خو دا زما پلار دے چه زما صفت کوى، دَ هغۀ چه تاسو ورته خُدائے وايئ،

55سره دَ دے چه تاسو هغه نۀ پيژنئ. خو زَۀ هغه پيژنم. که چرے ما دا ووئيل چه زَۀ هغه نۀ پيژنم نو زَۀ به هم ستاسو په شان دروغژن يم خو رښتيا دا دى چه زَۀ هغه پيژنم اَؤ دَ هغۀ په کلام عمل کوم.

56ستاسو پلار اِبراهيم زما دَ ورځے په ليدو ډيره ښادى کوله. هغۀ دا وليده اَؤ خوشحاله شو.“

57يهوديانو اِحتجاج وکړو چه ”تۀ خو لا دَ پنځوسو کالو هم نۀ يئے، نو اِبراهيم دِ څرنګ وليدو؟“

58عيسىٰ ووئيل، ”زَۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم چه اِبراهيم لا پيدا هم نۀ وو چه زَۀ يم.“

59هغوئ په عيسىٰ پسے کاڼى راواخستل چه وئے ولى خو عيسىٰ ئے ونۀ ليدو اَؤ هغه دَ خُدائے دَ کور نه ووتو.