Ezekiel 18

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1คำของพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าอีกว่า.

2เหตุไฉนเจ้าทั้งหลายจึงกล่าวคำสุภาษิตนี้ด้วยแผ่นดินยิศราเอลว่า, พ่อได้กินผลองุ่นเปรี้ยว, และลูกมีฟันเขยินไป.

3พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เรามีชีวิตฉันใด, เจ้าทั้งหลายจะมิได้กล่าวคำสุภาษิตนี้ในยิศราเอลอีกฉันนั้น.

4นี่แน่ะ, จิตต์วิญญาณทั้งปวงนั้นเป็นของเรา,นี่แน่ะ, จิตต์วิญญาณแห่งบิดาเป็นของแห่งเราฉันใด, จิตต์วิญญาณแห่งบุตรนั้นก็เป็นของแห่งเราฉันนั้น, จิตต์วิญญาณที่ได้ทำบาป, จิตต์วิญญาณนั้นจะตายเอง.

5แต่ถ้ามีคนชอบธรรม, และประพฤติความชอบและการสัตย์ซื่อ.

6และมิได้กินบนภูเขาทั้งหลาย, และมิได้เงยตาแกรูปเคารพทั้งปวงแห่งเรือนยิศราเอล, และมิได้กระทำให้ภรรยาแห่งเพื่อนบ้านของตนเป็นมลทิน, และมิได้แอบกับผู้หญิงซึ่งมีระดู.

7และมิได้ข่มขี่เบียดเบียฬผู้ใด, แต่ของจำนำแห่งนี้นั้นได้นำคืนเสีย, มิได้ประพฤติโจรกรรม, ขนมของตนได้ให้แก่คนหิว, และได้ปกคลุมผ้าห่มแก่คนผู้เปลือยเปล่า.

8เขาไม่ได้ให้กู้เงินหรือมิได้เอาดอกเบี้ย, ได้งดมือของตนเสียจากความชั่ว, ได้ประพฤติความตัดสินสัตย์ซื่อต่อกันและกัน.

9ได้ดำเนินใน กฎหมายของเรา, และได้รักษาพระบัญญัติของเรา, เพื่อจะทำความสัตย์, พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, ผู้นั้นเป็นคนชอบธรรม, เขาก็มีชีวิตเป็นแน่.

10ถ้าผู้นั้นจะเกิดบุตรเป็นโจร, และเป็นคนมักยังโลหิตให้ไหล, และประพฤติการเหล่านี้สิ่งใดสิ่งหนึ่ง.

11และมิได้ประพฤติการทั้งปวงเหล่านั้น, ซ้ำไปกินบนภูเขาทั้งหลาย, และได้กระทำให้ภรรยาแห่งเพื่อนบ้านของตนเป็นมลทิน.

12ได้ข่มขี่เบียดเบียฬคนยากจนและเข็ญใจ, และได้ประพฤติโจรกรรม, ของจำนำมิได้นำคืนเสีย, และได้เงยตาของตนแก่รูปเคารพทั้งหลาย, ได้ประพฤติความชั่วลามกอยู่.

13ได้ให้เงินกู้และเอาดอกเบี้ยเขานั้นจึงจะมีชีวิตหรือ, เขาจะมีชีวิตก็หาไม่, เขาได้ประพฤติความชั่วลามกทั้งปวงเหล่านี้, เขาจะตายเป็นแท้, โลหิตของเขาจะอยู่แก่เขา,

14และนี่แน่ะ, ถ้าเขาเกิดบุตร, และบุตรนั้นจะเห็นบาปทั้งปวงแห่งบิดาของตนซึ่งบิดาได้กระทำนั้น, แล้วคิดตรึกตรอง, และมิได้ประพฤติตามบาปทั้งหลายนั้น.

15และมิได้กินบนภูเขาทั้งหลาย, มิได้เงยตาของตนแก่รูปเคารพทั้งหลายแห่งเรือนยิศราเอล, มิได้กระทำให้ภรรยาแห่งเพื่อนบ้าน ของตนเป็นมลทิน.

16หรือมิได้ข่มขี่เบียดเบียฬบุคคลผู้ใด, มิได้รับของจำนำ, มิได้ประพฤติโจรกรรม, ขนมของตนได้ให้แก่คนหิว, และได้ให้ผ้าห่มปกคลุมแก่คนเปลือยเปล่า.

17ได้งดมือของตนจากคนยากจน, มิได้ให้กู้เงินและเอาดอกเบี้ย, ได้ประพฤติการปรนนิบัติทั้งหลายของเราได้ดำเนินในกฎหมายของเรา, เขานั้นจะมิได้ตายเพราะบาปโทษแห่งบิดาของเขา, เขาจะมีชีวิตเป็นแน่.

18ก็บิดาของเขา, เพราะเขาได้ข่มเหงเบียดเบียฬพี่น้องด้วยความร้าย, และได้ประพฤติการไม่ดีในท่ามกลางพลไพร่ของเขา, นี่แน่ะ, เขาจะตายเพราะความชั่วของตน.

19ท่านทั้งหลายมักว่า, เหตุไฉนบุตรจะมิได้แบกบาปโทษแห่งบิดา, เพราะบุตรนั้นประพฤติกาสัตย์และชอบธรรม, ได้รักษากฎหมายทั้งปวงของเรา, แลได้ประพฤติตามกฎหมายนั้น, เขาจะมีชีวิตเป็นแท้.

20จิตต์วิญญาณที่กระทำบาป, จิตต์วิญญาณนั้นจะตายแลบุตรจะมิได้แบกซึ่งบาปโทษแห่งบิดานั้น, บิดาจะมิได้แบกซึ่งบาปโทษแห่งบุตรนั้น, ความชอบธรรมแห่งผู้ชอบธรรมจะอยู่ในตัวเอง, ความชั่วแห่งคนชั่วจะอยู่ในตัวเอง.

21แต่ถ้าคนชั่วนั้นกลับเสียจากความบาปของเขา, ซึ่งเขาได้กระทำนั้น, และจะรักษากฎหมายทั้งปวงของเรา, และประพฤติความสัตย์และความชอบธรรม, เขาจะมีชีวิตเป็นแน่, เขาจะมิได้ตาย.

22บรรดาความชั่วของเขาที่เขาได้กระทำจะไม่เป็นที่ระลึกต่อเขา, เขาจะมีชีวิตในการชอบธรรมที่เขาได้กระทำนั้น.

23พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เราจะได้มีพระทัยยินดีในความตายแห่งคนชั่วหรือ, ก็มี (พระทัยยินดี) ในที่เขากลับเสียจากทางของเขา, และมีชีวิตอยู่มิใช่หรือ.

24แต่เมื่อคนชอบธรรมกลับเสียจากความชอบธรรมของเขา, และประพฤติทุจจทริตทำตามบรรดาความชั่วลามกที่คนชั่วกระทำนั้น, เขาจะมีชีวิตอยู่หรือ, บรรดาสุจริตธรรมความชอบที่เขาได้กระทำจะมิได้เป็นที่ระลึก (แก่เขา) ในการละเมิดผิดเกินของเขาที่เขาได้ละเมิดนั้น, และในการบาปของเขาที่เขาได้กระทำนั้น, เขาจะตายในการเหล่านี้.

25แต่เจ้าทั้งหลายมักกล่าวว่า, ทางของพระเจ้าไม่เสมอซื่อตรง, แน่ะโอ้เรือนยิศราเอล, จงฟัง, ทางของเราเป็นเสมอซื่อตรงมิใช่หรือ,

26เมื่อผู้ชอบธรรมกลับเสียความชอบธรรมของเขา, แล้วกระทำความชั่ว, และตายเพราะความชั่วทั้งหลายนั้น, เพราะความชั่วที่เขาได้กระทำนั้นเขาจะตาย.

27เมื่อคนชั่วกลับเสียจากความชั่วของเขาที่เขาได้กระทำและประพฤติความชอบ, และความซื่อสัตย์, เขาจะยังจิตต์วิญญาณของเขาให้มีชีวิตอยู่.

28เพราะเขาได้ตรึกตรอง,และกลับเสียจากการผิดทั้งปวงของเขาที่เขาได้กระทำนั้น, เขาจะมีชีวิตเป็นแท้, จะมิได้ตาย.

29แต่เรือนยิศราเอลมักว่า, ทางของพระเจ้ามิได้เป็นเสมอซื่อตรง, โอ้เรือนยิศราเอล, ทางของเราเป็นเสมอซื่อตรงมิใช่หรือ, แต่ทางทั้งหลาย ของเจ้าเป็นไม่เสมอซื่อตรงมิใช่หรือ.

30เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าดำรัสว่า, เราจะตัดสินเจ้าทั้งปวงตามการปรนนิบัติของเขาทุกคน,

31เจ้าทั้งหลายจงกลับหันตัวเสียจากการผิดทั้งปวงของเจ้า, แล้วความชั่วจะมิได้กระทำให้เจ้าฉิบหาย, เจ้าทั้งปวงจงทิ้งเสียซึ่งการผิดทั้งหลายที่เจ้าได้กระทำนั้นจากเจ้า, และจงกระทำใจเสียใหม่และยังจิตต์วิญญาณของเจ้าให้ใหม่, เหตุไฉนเล่าเจ้าจะตาย, โอ้เรือนยิศราเอล, พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า.

32เพราะเราไม่มีความยินดีในความตายแห่งผู้ที่ตายนั้น, เหตุฉะนี้ให้เจ้าทั้งหลายจงกลับเสีย, และมีชีวิตอยู่

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →