Ezekiel 30

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →

1คำแห่งพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า.

2บุตรมนุษย์เอ๋ย, จงทำนายว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, จงร้องครางว่า, อ้าวันนั้น.

3ด้วยว่าวันนั้นจวนใกล้แล้ว, คือวันแห่งพระยะโฮวาใกล้เข้ามาแล้ว, เป็นวันอันเมฆ, เป็นเวลาแห่งนานา ประเทศ.

4และกะบี่จะมาเหนืออายฆุบโต, และจะมีความสะดุ้งในเมืองอายธิโอบ, เพราะผู้ที่ถูกแทงด้วยอาวุธในเมืองอายฆุบโตจะล้มลง, เขาทั้งหลายจะเอาทรัพย์สมบัติในเมืองนั้นไปเสีย, รากทั้งหลายแห่งเมืองนั้นจะทำลายลง,

5เมืองอายธิโอบ, และฟูด, และลูด, และไพร่เลวแห่งนานาประเทศ, และคูบ, และชาวแผ่นดินที่เป็นมิตรไมตรีนั้น, จะล้มลงด้วยเขาทั้งหลายเพราะกะบี่.

6พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, คนทั้งหลายที่ประคับประคองอายฆุบโตนั้นจะล้มลง, ซึ่งถือตัวเพราะฤทธิ์จะเสื่อมถอยไป, ในเมืองนั้นตั้งแต่มิกโดนจนถึงซะเวเนเขาจะล้มลงด้วยกะบี่.

7พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เขาทั้งหลายจะได้ร้างเปล่าในท่ามกลางแผ่นดินทั้งปวงที่ร้างเปล่านั้น, และหัวเมืองทั้งปวงนั้นจะอยู่ในท่ามกลางหัวเมืองทั้งปวงที่ชำรุดร้างเปล่านั้น.

8และเขาทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา, เมื่อเราให้ไฟติดในอายฆุบโต, และคนทั้งหลายที่ช่วยอายฆุบโตนั้นจะหักลง.

9ในวันนั้นทูตทั้งหลายจะออกไปต่อหน้าเราด้วยกำปั่น, เพื่อจะให้อายธิโอบอันอยู่เลินเล่อได้ความกลัว, และเขาทั้งหลายจะมีความสะดุ้ง, ดุจวันแห่งอายฆุบโต, เพราะนี่แน่ะ, วันนั้นมาอยู่.

10พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, เราจะยังความบริบูรณ์แห่งอายฆุบโตให้สิ้นไปด้วยพระหัตถ์นะบูคัศเนซัรเจ้าแผ่นดินบาบูโลน.

11ท่านทั้งพลไพร่ของท่านด้วย, เป็นที่น่ากลัวแห่งประเทศต่างๆ, ก็จะมาอยู่เพื่อจะทำลายแผ่นดินนั้น, และเขาทั้งหลายจะชักกะบี่ของเขาออกต่อสู้อายฆุบโต, และจะให้แผ่นดินนั้นเต็มไปด้วยคนต้องอาวุธตาย.

12และเราจะให้แม่น้ำทั้งหลายแห้งแล้งไป, และจะขายแผ่นดินในมือคนชั่ว, และเราจะยังแผ่นดินและความบริบูรณ์แห่งแผ่นดินนั้นให้เป็นที่ร้างเปล่าด้วยมือแห่งคนต่างๆ ประเทศ, เรายะโฮวาได้ตรัสแล้ว.

13ยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, เราจะทำลายรูปเคารพทั้งหลาย, และเราจะให้รูปทั้งปวงสิ้นไปจากเมืองโนพ, และจะไม่มีเจ้าในแผ่นดินอายฆุบโตอีก, และเราจะให้มีความกลัวในแผ่นดินอายฆุบโตนั้น.

14และเราจะให้เมืองพัธโรศร้างเปล่า, และจะให้ไฟติดในเมืองโซอัน, และจะทำมหันตโทษแก่เมืองโนพ.

15และเราจะเทความพิโรธของเราเหนือเมืองซีน, คือป้อมแห่งอายฆุบโต, และเราตัดชีวิตคนเป็นอันมากแห่งโนพ.

16เราจะยังไฟให้ติดในอายฆุบโต, และเมืองซีนจะมีความเจ็บปวดมากและเมืองโนพจะเป็นที่แยกจากกัน,และเมืองโนพจะมีความทุกข์อยู่เป็นนิตย์.

17คนหนุ่มทั้งปวงแห่งเมืองอาเว็นและแห่งเมืองพิเบเซร็จจะล้มลงเพราะกะบี่, และเขาเหล่านี้จะต้องไปเป็นชะเลย.

18วันนั้นจะเป็นมีดมัวในเมืองธาฟะเนศ, เมื่อเราจะหักแอกทั้งหลายแห่งอายฆุบโตในที่นั้น, และซึ่งถือตัวเพราะฤทธิ์จะสิ้นไปในที่นั่น, ฝ่ายเมืองนั้นเมฆจะปิดบังเสีย, บุตรหญิงทั้งปวงแห่งเมืองนั้นจะต้องไปเป็นชะเลย.

19อย่างนั้นเราจะทำมหันตโทษในอายฆุบโต, เขาทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา

20อยู่มาในวันที่เจ็ดแห่งเดือนที่หนึ่งในปีที่สิบเอ็ด. คำแห่งพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า.

21บุตรมนุษย์เอ๋ย, แขนของฟาโรกษัตริย์อายฆุบโตนั้นเราได้หักเสียแล้ว, และนี่แน่ะแขนนั้นจะมิได้พัน (ผ้า) เพื่อจะใส่ยา, มิได้ใส่ผ้าพันไว้ให้มีกำลังเพื่อจะถือดาบ.

22เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะเราอยู่ต่อสู้ฟาโรกษัตริย์อายฆุบโต, แขนทั้งสองของท่านที่เป็นกำลังนั้นเราก็หักแล้ว, และเราจะยังกะบี่ให้ตกจากมือของท่าน.

23และเราจะให้ชาวอายฆุบโตพลัดพรากไปในนานาประเทศ, และจะให้กระจัดกระจายไปในแผ่นดินทั้งปวง.

24และเราจะทำแขนทั้งหลายแห่งกษัตริย์บาบูโลนให้มีกำลังขึ้น, และเราให้กะบี่ของเราใน หัตถ์ท่านและจะหักแขนทั้งหลายแห่งฟาโร, และท่านจะร้องครางดุจเสียงร้องครางของคนต้องอาวุธต่อหน้าท่าน.

25และเราจะยังแขนทั้งหลายแห่งกษัตริย์บาบูโลนให้มีกำลังขึ้น, แต่แขนทั้งหลายของฟาโรจะตกลง, และเขาทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา. ขณะเมื่อเราให้กะบี่ของเราในหัตถ์กษัตริย์บาบุโลน, และท่านจะเงื้อกะบี่นั้นต่อแผ่นดินอายฆุบโต,

26และเราจะให้ชาวอายฆุบโตพลัดพรากไปในนานาประเทศ, และจะให้กระจัดกระจายไปในแผ่นดินทั้งปวง, และเขาทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →