Ezekiel 44

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →

1แล้วพระองค์ได้นำข้าพเจ้ากลับมาทางประตูที่บริสุทธิ์ข้างนอกตรงหน้าตะวันออก, ประตูนั้นก็ปิดเสียแล้ว.

2และพระยะโฮวาเจ้าตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า, ประตูนี้จะต้องปิดเสีย, จะมิได้เปิด, และไม่มีผู้ใดจะเข้าโดยประตูนั้นได้, ด้วยว่ายะโฮวาพระเจ้าของยิศราเอลเสด็จเข้าโดยประตูนั้น, เหตุฉะนั้นจะต้องปิดเสีย.

3ด้วยเจ้าแผ่นดินท่านจะทรงนำที่นั่นเพื่อจะได้สวยขนมต่อพระพักตรพระยะโฮวาในที่นั่น, ท่านจะเสด็จเข้าในบริเวณทางประตูนั้นและจะเสด็จออกทางประตูนั้น.

4และพระองค์นำข้าพเจ้ามาทางประตูทิศเหนือตรงหน้าวิหาร, และข้าพเจ้าแลดู, และนี่แน่ะ, รัศมีของพระยะโฮวาเต็มทั่วไปทั้งวิหารของพระยะโฮวา, และข้าพเจ้าซบหน้าข้าพเจ้าลง.

5และพระยะโฮวาตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า, บุตรมนุษย์เอ๋ย, จงตั้งใจของท่าน, และจงดูด้วยตาทั้งหลายของท่าน, และจงฟังด้วยหูทั้งหลายของท่าน, บรรดาสิ่งทั้งปวงที่เราจะตรัสแก่ท่านว่าด้วยบัญญัติทั้งปวงที่ตั้งไว้ของวิหารพระยะโฮวา, และด้วยกฎหมายทั้งปวงแห่งวิหารนั้น, แล้วตั้งใจของท่านถึงที่เข้าวิหารนั้น, และถึงที่ทั้งปวงอันเข้าไปในที่บริสุทธิ์นั้น.

6และท่านจะต้องว่าแก่พวกกบฎ, คือเรือนยิศราเอลว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, โอ้เรือนยิศราเอลเอ๋ย, ให้ความชั่วลามกทั้งปวงของเจ้าพอแก่เจ้าทั้งปวงแล้ว.

7ด้วยเจ้าได้ให้คนต่างประเทศที่ไม่ได้รับศีลตัดด้วยใจ, และมิได้รับศีลตัดด้วยเนื้อหนัง, มาอยู่ในที่บริสุทธิ์ของเรา, เพื่อจะทำให้ที่นั่นคือวิหารแห่งเราเป็นมลทินไป, ขณะเมื่อเจ้าได้ถวายขนมของเรา, และมันข้นและโลหิต, และเขาได้หักไมตรีของเรา, ด้วยความชั่วลามกทั้งปวงของเจ้า.

8และเจ้าทั้งหลายมิได้รักษาพระบัญญัติของเรา, และได้ตั้งคนรักษาของอันบริสุทธิ์ที่เรามอบไว้ตามใจเจ้าเอง.

9พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, ไม่มีคนต่างประเทศคนใดแต่พวกต่างประเทศ, ที่อยู่ในท่ามกลางบุตรทั้งหลายของยิศราเอล, อันยังมิได้รับศีลตัดด้วยใจ, และมิได้รับศีลตัดด้วยเนื้อหนัง, จะเข้าในวิหารของเราได้.

10แต่พวกเลวีที่ได้ห่างไกลจากเราเมื่อยิศราเอลได้หลงนั้น, ที่ได้หลงจากเราตามรูปเคารพของเขา, เขาจะแบกบาปโทษของเขาทั้งหลาย.

11และพวกเลวีนั้นจะได้เป็นผู้ปรนนิบัติในที่บริสุทธิ์ของเรา, จะได้เป็นผู้ดูแลที่ประตูทั้งหลายของวิหารของเรา, และจะได้เป็นผู้ปรนนิบัติสำหรับวิหารนั้น, เขาจะฆ่า (สัตว์) ที่เผาบูชา, และเครื่องบูชาสำหรับหมู่ชน, และเขาจะได้ยืนต่อหน้าเขาทั้งปวงเพื่อจะปรนนิบัติแก่เขา.

12ด้วยพวกเลวีนั้นได้ปรนนิบัติแก่เขาทั้งหลายต่อหน้ารูปเคารพทั้งปวงของเขา, แล้วก็เป็นที่สะดุดแห่งความชั่วแก่เรือนยิศราเอล, เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เราได้ยกพระหัตถ์ของเราต่อเขาทั้งหลาย, และเขาจะได้แบกบาปโทษของเขา.

13และเขาจะไม่เข้าใกล้เราเพื่อจะได้ถวายแก่เรา, และจะมิได้เข้าใกล้เครื่องบริสุทธิ์ทั้งหลาย ของเราในที่บริสุทธิ์อันยิ่ง, แต่จะได้แบกความอายของเขา, และความชั่วลามกทั้งปวงที่เขาได้กระทำไว้.

14และเราจะตั้งเขาทั้งหลายเป็นผู้รักษาวิหารที่ฝากไว้, และสำหรับการปรนนิบัติทั้งปวงในวิหารนั้น, และสำหรับสิ่งของทั้งปวงที่จะทำไว้ในวิหารนั้น.

15พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, พวกปุโรหิตคือพวกเลวีบุตรซาโดคผู้รักษาวิหารของเราเมื่อบุตรทั้งหลายของยิศราเอลได้หลงไปจากเราเขาจะไห้เข้าใกล้เราเพื่อจะได้ปรนนิบัติเรา, และเขาจะได้ยืนจำเพาะพระพักตรเราเพื่อจะได้ถวายมันข้นและโลหิตแก่เรา.

16เขาจะได้เขามาในที่บริสุทธิ์ของเรา, และจะได้เข้าใกล้โต๊ะของเราเพื่อจะได้ปรนนิบัติแก่เรา, และจะได้รักษาไว้ซึ่งการปรนนิบัติของเรา.

17และจะได้เป็นมาเพื่อเขาเหล่านั้นจะเข้าในประตูทั้งหลายของบริเวณข้างใน, เขาจะต้องแต่งตัวด้วยผ้าป่าน, และเมื่อเขาปรนนิบัติในประตูทั้งหลายของบริเวณข้างใน, และข้างใน, ผ้าขนแกะผืนใดผืนหนึ่งจะมิได้อยู่แก่เขา.

18ผ้าโพกทำด้วยป่านจะอยู่บนศีรษะของเขาทั้งหลาย, และกังเช่นทำด้วยป่านจะอยู่ในเอวของเขาและเขาจะไม่ได้แต่งตัวด้วยผ้าที่ให้เป็นเหงื่อ.

19และเมื่อเขาทั้งหลายออกไปถึงบริเวณข้างนอก, คือบริเวณชั้นนอกถึงหมู่ชนเขาจะเปลื้องเสื้อที่เขาห่มในการปรนนิบัตินั้น, และจะวางเสื้อเหล่านั้นไว้ในห้องอันบริสุทธิ์และจะแต่งตัวด้วยเสื้ออื่น, เขาจะมิได้ชำระหมู่ชนให้บริสุทธิ์ด้วยห่มเสื้อทั้งปวงของเขา.

20และเขาจะโกนศีรษะของเขาทั้งหลายเสียก็ไม่ได้, และจะไว้ผมให้ยาวก็ไม่ได้, เขาจะได้แต่ตัดผมของเขา.

21และปุโรหิตผู้ใดผู้หนึ่งเขาจะมิได้กินน้ำองุ่น, เมื่อเขาจะเข้าไปในบริเวณข้างใน.

22และเขาทั้งหลายจะไม่ต้องรับหญิงม่ายและหญิงผัวหย่ามาเป็นภรรยาของเขา, แต่ให้รับหญิงพรมจารีย์จากเผ่าพันธุ์ของเรือนยิศราเอล, และรับภรรยาของปุโรหิตที่เป็นม่ายอยู่นั้นไว้ได้.

23และจะได้สอนพลไพร่ของเราด้วยของบริสุทธิ์, และไม่บริสุทธิ์และจะให้เรารู้แบ่งกลางของชั่วกับของดี.

24และเมื่อมีข้อความกับเขาจะยืนขึ้นตัดสิน, ตามบัญญัติของเราเขาจะได้ตัดสินนั้น, และเขาจะได้รักษากฎหมายและบัญญัติทั้งปวงของเราในที่การเลี้ยงทั้งหลายอันกำหนดของเรา, และเขาจะได้รักษาวันซะบาโตทั้งหลายของเราให้บริสุทธิ์.

25และเขาจะมิได้มาถึงคนตายคนหนึ่งให้ตัวเป็นมลทินไป, เว้นแต่บิดามารดาหรือลูกชายลูกหญิง, หรือพี่ชายน้องชาย, หรือพี่หญิงน้องหญิงที่ยังไม่ได้มีผัว, เขาจะทำตัวให้เป็นมลทินได้.

26และเมื่อเขาได้ชำระตัวบริสุทธิ์แล้ว, เขาจะกำหนดเจ็ดวันแก่เขา,

27และพระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, ในวันที่เขาจะเข้าในที่บริสุทธิ์ถึงบริเวณข้างในเพื่อจะได้ปรนนิบัติในที่บริสุทธิ์, เขาจะต้องถวายเครื่องไถ่โทษของเขา.

28และเขาจะได้เป็นมฤดกของเขาทั้งหลาย, เราเป็นมฤดกของเขา, และเจ้าจะมิได้ให้เขาทั้งหลายมีส่วนในยิศราเอล, เราเป็นส่วนของเขา.

29เขาเหล่านั้นจะได้กินเครื่องบูชาและเครื่องไถ่โทษ, และเครื่องไถ่ความผิด, สิ่งทั้งปวงที่ถวายในยิศราเอลจะเป็นของๆ เขา.

30และผลไม้ดีที่สุกแต่ผลแรกทั้งปวงทุกอย่างและเครื่องถวายทั้งปวงแต่เครื่องถวายเหล่านั้นจะได้เป็นของปุโรหิต, และเจ้าทั้งหลายจะต้องถวายแป้งที่ได้ถอนแก่ปุโรหิต, เพื่อพระพรจะได้อาศัยอยู่ในเรือนของเจ้า.

31ปุโรหิตทั้งปวงจะมิได้กินซากศพนกก็ดี, หรือสัตว์ที่ตายเอง, หรือสัตว์ฉีกเสีย

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →