Ezekiel 35

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 34 Jump to: Chapter 36 →

1อนึ่งคำแห่งพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า.

2บุตรมนุษย์เอ๋ย, เจ้าจงตั้งหน้าของเจ้าตรงภูเขาเซอีร, และจงทำนายต่อภูเขาเซอีรนั้น; และจงกล่าวแก่เซอีรว่า,

3พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะภูเขาเซอีรเอ๋ย. เราอยู่ต่อสู้เจ้าและจะยกพระหัตถ์ของเราเหนือเจ้า; และจะให้เจ้าร้างเปล่าสาปศูนย์.

4เราจะให้หัวเมืองทั้งปวงของเจ้าศูนย์เสียไป, และเจ้าจะร้างเปล่า, และเจ้าจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา.

5เพราะเจ้าได้มีพยาบาทอยู่เป็นนิตย์, และได้มอบลูกหลานแห่งยิศราเอลแก่คมกะบี่ในเวลามีอันตรายแก่เขา, ในเวลาที่ความชั่วจะสิ้นสุด.

6เพราะเหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เรามีชีวิตฉันใดเราจะมอบเจ้าแก่โลหิต, และโลหิตจะตามเจ้าไปฉันนั้น; เพราะเจ้ามิได้เกลียดชังโลหิต, และโลหิตจึงตามเจ้าไป.

7อย่างนั้นแหละเราจะให้ภูเขาเซอีรเป็นที่ร้างเปล่าสาปศูนย์ไป; และเราจะตัดคนที่ออกไปและกลับเข้ามาเสียจากเซอีรนั้น.

8และเราจะให้ภูเขาทั้งหลายแห่งเจ้าเต็มด้วยคนทั้งหลายของเจ้าที่ถูกอาวุธตาย, คนที่ถูกอาวุธตายจะตกในเนินเขาของเจ้าและหว่างเขาแห่งเจ้า, และในแผ่นดินราบทั้งหลายของเจ้า.

9เราจะให้เจ้าร้างเปล่าเป็นนิตย์, และหัวเมืองทั้งปวงของเจ้าจะมิได้มีคนอยู่, และเจ้าทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา.

10เพราะเจ้าได้ว่า, ประเทศทั้งสองนี้และแผ่นดินทั้งสองนี้จะเป็นของเรา, และเราจะได้ประเทศนั้นเป็นของเรา; ฝ่ายพระยะโฮวาได้อยู่ที่นั่น.

11เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เรามีชีวิตฉันใด, เราก็จะกระทำตามความที่เจ้าโกรธ, และตามความอิจฉาของเจ้า, ซึ่งเจ้าได้กระทำด้วยความเกลียดชังของเจ้าต่อเขาทั้งหลายฉันนั้น; และเราจะให้ตัวเราปรากฏแก่เขาทั้งหลาย, ขณะเมื่อเราจะทำมหันตโทษแก่เจ้า.

12และเจ้าจะได้รู้ว่า, เรายะโฮวาได้ยินคำหยาบช้าทั้งปวงของเจ้า, ซึ่งเจ้าได้พูดถึงภูเขาทั้งหลายแห่งยิศราเอลว่า, (เขานั้น) ร้างเปล่าได้แก่เราเพื่อจะทำลายเสีย.

13และเจ้าทั้งหลายได้ทำปากของเจ้าให้พูดเย่อหยิ่งต่อเรา, และได้ให้คำทั้งหลายของเจ้าทวีมากขึ้นต่อเรา, เราได้ยินแล้ว.

14พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, เราจะให้เจ้าร้างเปล่าไป.

15ตามหมดแผ่นดินได้มีความยินดีนั้น, ดุจเจ้าได้มีความยินดีเพราะได้เรือนยิศราเอลเป็นมฤดก; เพราะแผ่นดินนั้นร้างเปล่า, ดังนั้นแหละเราจะทำแก่เจ้า; เจ้าภูเขาเซอีรเอ๋ย, เจ้าและเมืองซะโดมทั้งสิ้นจะร้างเปล่าไป; และเขาทั้งหลายจึงได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา.

← Chapter 34 Jump to: Chapter 36 →