Ezekiel 43

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 42 Jump to: Chapter 44 →

1และท่านนำข้าพเจ้าไปถึงประตูที่ตรงหน้าตะวันออก, และนี่แน่ะรัศมีของพระยะโฮวาแห่งยิศราเอลได้มาโดยทางตะวันนออก.

2และเสียงของพระองค์ดุจเสียงแม่น้ำเป็นอันมาก, และแผ่นดินก็รุ่งเรืองด้วยรัศมีของพระองค์.

3และมีสันฐานดุจสัณฐานที่ข้าพเจ้าได้เห็นเมื่อข้าพเจ้ามาเพื่อจะทำลายหัวเมืองนั้น, และสัณฐานนั้นดุจสัณฐานที่ข้าพเจ้าเห็นในแม่น้ำคะบาระ, และข้าพเจ้าซบหน้าข้าพเจ้าลง.

4และรัศมีของพระยะโฮวามาถึงวิหารโดยทางประตูที่ตรงหน้าด้านตะวันออกนั้น.

5และพระวิญญาณได้ยกข้าพเจ้าขึ้น, และนำข้าพเจ้ามาที่บริเวณข้างใน, และนี่แน่ะรัศมีของพระยะโฮวาเต็มทั่วไปทั้งวิหารนั้น.

6และข้าพเจ้าได้ยินพระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าออกจาก ข้างในวิหารนั้น, และคนหนึ่งยืนอยู่ที่ข้างข้าพเจ้า.

7และพระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า, บุตรมนุษย์เอ๋ย, ที่พระที่นั่งของเรา, และที่พระบาทของเรา, ที่เราอยู่อาศัยในท่ามกลางบุตรทั้งหลายแห่งยิศราเอลเป็นนิตย์, และเรือนยิศราเอลทั้งเขาและเจ้าแผ่นดินทั้งปวงของเขา, จะมิได้ทำให้พระนามอันบริสุทธิ์ของเรามลทินไปอีกด้วยการล่วงประเวณีทั้งปวงของเขา, และด้วยศพของเจ้าแผ่นดินทั้งปวงของเขาในที่สูงของเขาทั้งหลาย.

8ในที่เขาได้ตั้งธรณีของเขาริมธรณีของเรา, และแม่ประตูทั้งปวงของเขาริมแม่ประตูของเรา, และมีแต่กำแพงในหว่างกลางเราและเขา, และเขาได้ให้นามอันบริสุทธิ์ของเรามลทินไปด้วยความชั่วลามกทั้งปวงของเขาที่เขาได้กระทำ, เหตุฉะนั้นเราได้เผาผลาญเขาด้วยความพิโรธของเรา.

9เดี๋ยวนี้เขาจะให้ความล่วงประเวณีของเขาและศพ เจ้าแผ่นดินของเขาห่างไกลจากเรา, และเราจะอยู่อาศัยในท่ามกลางเขาทั้งปวงเป็นนิตย์.

10ท่านบุตรมนุษย์เอ๋ย, ให้วิหารนั้นปรากฏแก่เรือนยิศราเอล, และให้เขาทั้งหลายอายเพราะความชั่วลามกของเขา, และให้เขาวัดสัณฐานนั้น.

11และถ้าเขาทั้งหลายอายเพราะสิ่งทั้งปวงที่เขาได้กระทำ, ให้เขาเห็นสัณฐานทั้งแบบอย่างวิหารนั้น, และประตูทั้งหลายที่เขาออกแห่งวิหารนั้น, และสัณฐานทุกอย่างและบัญญัติทั้งปวงแห่งวิหารนั้น, และสัณฐานทั้งปวงและอย่างทั้งปวงแห่งวิหารนั้น, และจงเขียนต่อตาเขาทั้งหลาย, เพื่อเขาทั้งหลายจะได้รักษาไว้ซึ่งสัณฐานทุกอย่างและบัญญัติทั้งปวงแห่งวิหารนั้น, แล้วได้ประพฤติตาม.

12นี่แหละคือสัณฐานของวิหารนั้น, เขตต์แดนทั้งปวงล้อมรอบทั่วบนยอกภูเขาก็เป็นบริสุทธิ์อันยิ่ง, นี่แหละคือสัณฐานแห่งวิหารนั้น.

13ซึ่งได้วัดแท่นเป็นศอกกว้างยาวเท่านี้, คือศอกใหญ่เป็นศอกหนึ่งกับสี่นิ้ว, เตาที่ก่อไปนั้นก็ศอกหนึ่ง, และโดยกว้างก็ศอกหนึ่ง, ข้างแท่นนั้นออกไปถึงริมคืบหนึ่ง.

14นี่แหละคือพื้นของแท่นนั้น, และตั้งแต่พื้นที่ดินขึ้นไปถึงลวดข้างล่างเป็นสองศอก, และโดยกว้างศอกหนึ่ง.

15และตั้งแต่ลวดเล็กจนถึงลวดใหญ่ก็สี่ศอก, และโดยกว้างศอกหนึ่ง, และเตาที่เผาบูชานั้นก็สี่ศอก, และตั้งแต่เตาขึ้นไปมีเขาสี่เขา.

16และแท่นนั้นโดยยาวสิบสองศอก, โดยกว้างสิบสองศอก, ทั้งสี่ด้านเป็นสี่เหลี่ยม.

17และลวดโดยยาวสิบสี่ศอก, โคยกว้างสิบสี่ศอก, ที่ข้างล้อมรอบแท่นนั้นกึ่งศอก, และหน้ากระดานล้อมรอบศอกหนึ่ง, และบันไดแท่นนั้นตรงหน้าตะวันออก.

18และพระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า, บุตรมนุษย์เอ๋ย, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, นี่แหละคือบัญญัติทั้งปวงที่ได้ตั้งไว้ด้วยแท่นในวันที่เขาจะทำแท่นนั่น, เพื่อจะถวายเครื่องสักการบูชาบนแท่นนั้น, และประพรมแท่นนั้น, ด้วยโลหิต.

19และพระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, ท่านจงให้ลูกวัวตัวผู้เป็นเครื่อง สักการบูชาแก่ปุโรหิตทั้งหลาย, คือพวกเลวีที่เป็นเผ่าพันธุ์แห่งซาโดคที่เข้าใกล้กับเราเพื่อจะปรนนิบัติแก่เรา.

20และท่านจะต้องเอาโลหิตของลูกวัวนั้นเจิมเขาทั้งสี่ที่แท่นนั้น, และที่ทั้งสี่มุมแห่งลวดนั้น, และที่ข้างล้อมรอบนั้น, อย่างนั้นแหละท่านจะชำระให้แท่นนั้นเป็นอันบริสุทธิ์,

21และท่านจะต้องเอาวัวตัวผู้ที่เป็นเครื่องบูชานั้น, และเผาไว้ในที่กำหนดแห่งวิหารข้างนอกที่บริสุทธิ์.

22และในวันที่สองท่านจะต้องเอาลูกแพะที่หมดจดไม่พิการเป็นเครื่องบูชาไถ่โทษ, และแท่นนั้นเขาจะชำระให้บริสุทธิ์ดุจเขาได้ชำระด้วยลูกวัวนั้น,

23เมื่อท่านทำการชำระ (แท่น) ให้หมดจดเสร็จแล้ว, ท่านต้องถวายวัวตัวผู้หนุ่มดีไม่พิการ, และแพะตัวผู้ดีไม่พิการจากฝูง.

24และท่านจะต้องถวายสัตว์เหล่านั้นต่อพระพักตรพระยะโฮวา, และพวกปุโรหิตจะต้องโรยเกลือ, และจะต้องถวายเครื่องนั้น เป็นเครื่องเผาบูชาแก่พระยะโฮวา.

25ท่านจะต้องทำแพะเป็นเครื่องไถ่โทษวันละตัวทั้งเจ็ดวัน, และเขาจะต้องทำวัวตัวผู้หนุ่ม.

26และแพะตัวผู้ไม่พิการทั้งเจ็ดวัน, เขาจะต้องชำระแท่นให้บริสุทธิ์, และจะให้มือของเขานั้นเต็ม.

27และเมื่อวันเหล่านั้นเสร็จแล้ว, ในวันที่แปดต่อไปพวกปุโรหิตจะเผาเครื่องบูชาของเจ้า, และเครื่องโมทนาพระคุณของเจ้าบนแท่นนั้นแล้วเราจะทรงโปรดแก่เจ้าทั้งหลาย, พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่าดังนั้น

← Chapter 42 Jump to: Chapter 44 →