Ezekiel 38

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 37 Jump to: Chapter 39 →

1และคำแห่งพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า,

2บุตรมนุษย์เอ๋ย, จงตั้งหน้าของท่านจำเพาะโฆฆ, แห่งแผ่นดินมาโฆฆ, ผู้เป็นเจ้าใน (เมือง) โรศและในเมเซ็คและในธูบัล, และจงทำนายต่อท่าน (โฆฆ) นั้นว่า,

3พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, ดูกรโฆฆ, ผู้เป็นเจ้าในโรศและในเมเซ็คและในธูบัล, เราอยู่ต่อสู้ท่าน.

4และเราจะให้ท่านกลับเสีย, และจะให้ขอเกี่ยวที่ต้นคางของท่าน, และจะนำท่านออกไปทั้งกองทัพท่าน, คือม้าและทหารม้าที่แต่งตัวด้วยเครื่องอันงามเลิศทั้งสิ้น, เป็นพวกใหญ่, มีเกราะและดั้ง, ถือกะบี่ทั่วทุกคน.

5กับทั้งเมืองฟาราธและเมืองอายธิโอบและเมืองฟูดมีดั้งและโล่ห์ทั่วทั้งนั้น.

6ทั้งเมืองโฆเม็รและพวกพลโยธาของเมืองโฆเม็ร (ทั้ง) เรือนของเมืองโธฆัรมาซึ่งอยู่ในที่สุดทิศเหนือ, และทั้งพวกพลโยธาของเขา, เป็นหลายประเทศพร้อมกับท่าน.

7ท่านจงจัดแจงตัวท่านให้พร้อม, ทั้งท่านและพวกของท่านบรรดาที่รวมอยู่ในท่าน, และท่านจะเป็นนายทัพแก่เขาทั้งหลาย.

8เมื่อล่วงไปหลายวันแล้วท่านจะได้เป็นที่ต้องเยี่ยมเยียน, ในปีทั้งหลายเป็นที่สุดท่านจะได้มาถึงแผ่นดินอันพ้นจากกะบี่แล้ว, ที่ทรงรวบรวมแต่ประเทศเป็นอันมาก, บนภูเขาทั้งหลายแห่งยิศราเอล, ซึ่งได้เป็นที่ร้างเปล่าเสียไปมากนานมา, แต่ได้ต้องนำมาจากนานาประเทศมากหลาย, และเขาจะได้อาศัยเป็นปกติทุกคน,

9และท่านทั้งพลโยธาของท่าน, และประเทศเป็นอันมากจะขึ้นไปกับท่าน. และท่านจะมานั้นดุจพายุ, ท่านจะเป็นดังเมฆจะปกคลุมแผ่นดินนั้น.

10พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, ก็จะเป็นมาในวันนั้น. คำทั้งหลายจะเกิดขึ้นในจิตต์ใจของท่าน, และท่านจะคิดอ่านมุ่งร้าย.

11และท่านจะว่า, เราจะขึ้นไปยังแผ่นดิน, อันมีแต่บ้านเล็กน้อย, และจะไปยังคนอันอยู่ในที่ๆ เขาไม่มีกำแพงและประตูและดานสลัก.

12ซึ่งเป็นสุขอยู่ปกติทั้งสิ้น. เพื่อจะแย่งชิงและปล้นเอาทรัพย์สมบัติ, เพื่อจะให้มือของท่านกลับมายังตำบลทั้งหลายที่ร้างเปล่าอันคนอาศัยอยู่, และมายังประเทศที่อยู่ ณ สะดือแผ่นดิน, อันมีฝูงสัตว์และทรัพย์สมบัติ, ซึ่งรวบรวมมาแต่นานาประเทศ.

13เมืองซะบาและเมืองดะดาน, และพ่อค้าและสิงห์โตหนุ่มทั้งหลายในเมืองระซิศจะว่าแก่ท่านว่า, ท่านมาเพื่อจะแย่งชิงเอาของหรือ. ท่านรวบรวมพวกของท่านมาเพื่อจะปล้นเอาสิ่งของหรือ, เพื่อจะขนเอาเงินและทองไปหรือ, จะทำการปล้นใหญ่เอาทรัพย์สมบัติและฝูงสัตว์ทั้งหลายหรือ.

14เหตุฉะนี้บุตรมนุษย์เอ๋ย, จงทำนายกล่าวแก่โฆฆว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, ท่านจะมิได้รู้หรือ, ในวันอันพวกยิศราเอลผู้พลไพร่ของเราอยู่เป็นปกตินั้น.

15และท่านมาแต่ในตำบลของท่านอันอยู่ในที่สุดทิศเหนือ, ท่านกับด้วยประเทศทั้งหลายเป็นกองใหญ่, มีหมู่คนเป็นอันมากล้วนขี่ม้าทั่วทุกคน.

16และท่านจะขึ้นมาดุจเมฆเหนือยิศราเอลผู้พลไพร่ของเรา, เพื่อจะปกคลุมแผ่นดินนั้น (สิ่งนี้) จะเกิดในวันทั้งหลายที่สุด, ที่เราจะนำท่านมาต่อสู้แผ่นดินของเรา, เพื่อนานาประเทศจะได้รู้จักเรา, ขณะเราทำตัวเราให้เป็นที่นับถือในเจ้า, โอ้โฆฆ, ต่อตาเขาทั้งหลาย.

17พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, ท่านคือคนที่เราพูดถึงในวันทั้งหลายที่ล่วงไปแล้วด้วยคนผู้รับใช้ของเรา, คือผู้ทำนายทั้งหลายแห่งยิศราเอล, ที่ได้ทำนายไว้แล้วในวันและปีทั้งหลายเหล่านั้นว่าเราจะนำท่านมาต่อสู้เขาทั้งหลาย.

18และพระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, จะเป็นมาในวันนั้นในวันที่โฆฆจะมาต่อสู้กับแผ่นดินยิศราเอล, ความพิโรธของเราจะขึ้นในนาสิกแห่งเรา.

19ด้วยว่าเราว่าด้วยความเดือดร้อนของเราและด้วยความพิโรธของเราดังไฟ, แท้จริงในวันนั้นจะกระเทือนหวั่นไหวใหญ่ในแผ่นดินแห่งยิศราเอล.

20จนปลาทั้งหลายในทะเล, และนกในอากาศ, และสัตว์ในแผ่นดิน, แลบรรดาสัตว์เลื้อยบนแผ่นดิน, และคนทั้งหลายบนพื้นแผ่นดิน, จะดิ้นรนกระสับกระส่าย, และภูเขาทั้งหลายจะทำลายลง, และเนินเขาทั้งหลายจะล้มลง, และกำแพงทั้งหลายจะหักลงถึงดินฉะเพาะพระพักตรของเรา.

21และพระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า, เราจะเรียกกะบี่มาต่อสู้ท่านในภูเขาทั้งหลายของเรา, กะบี่ต่อกะบี่จะต่อสู้กันทุกเล่ม.

22และเราจะตัดสินเขาด้วยโรคห่าและโลหิต. เราจะเทห่าฝนอันใหญ่และลูกเห็บโตใหญ่, ไฟ, และกำมะถัน, เหนือเขาและเหนือพลโยธาของเขา, และเหนือประเทศทั้งหลายที่อยู่กับเขา.

23และเราจะสำแดงตัวเราให้เป็นใหญ่, ให้เป็นที่นับถือ, และเราจะให้ประเทศทั้งหลายรู้จักเรา, และเขาทั้งหลายจะได้รู้ว่าเราคือยะโฮวา

← Chapter 37 Jump to: Chapter 39 →