Ezekiel 24

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1อนึ่งคำแห่งพระยะโฮวามายังข้าพเจ้า, ในปีที่เก้าเดือนที่สิบ, ในวันที่สิบในเดือนนั้นว่า,

2บุตรมนุษย์เอ๋ย, จงเขียนชื่อวันไว้สำหรับตัว, คือวันที่ทำหนดไว้นี้. เป็นวันที่กษัตริย์บาบูโลนได้ตั้งต่อสู้ยะรูซาเลมนั้น,

3และจงกล่าวคำเปรียบแก่เรือนกบฎนั้น, และว่าแก่เขาทั้งหลายว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, จงเอาหม้อตั้ง, ตั้งขึ้น, และเทน้ำลงในหม้อนั้นด้วย,

4จงรวบรวมส่วนทั้งหลายแห่งมัน, ส่วนดีคือขาหลังและขาหน้าทุกส่วนในหม้อนั้น, ให้หม้อนั้นเต็มด้วยกะดูกทั้งหลายอันดี,

5จงเอา (สัตว์) ที่ดีที่เลือกไว้แต่ฝูงต้มให้ดี, และกะดูกนั้นจงกองไว้ใต้หมอนั้น. ก็ให้ต้มดีๆ จนเคี่ยวกระดูกทั้งหลายในท่ามกลางหม้อนั้น.

6เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, วิบากแก่เมืองที่ประกอบไปด้วยโลหิตแก่หม้อที่มีสนิม, และสนิมนั้นมิได้ออกจากหม้อนั้น, จงนำออกเสียเป็นส่วนๆ, อย่าให้ต้องจับฉลากบนหม้อนั้น.

7ด้วยว่าโลหิตอยู่ในท่ามกลางเมืองนั้น, โลหิตนั้นเขาวางบนศิลาอันแห้ง, เขามิได้เทโลหิตลงบนดิน.

8เพื่อจะปิดบังเสียด้วยผงคลี, เพื่อโลหิตนั้นจะยังความพิโรธให้บังเกิดขึ้น, เพื่อจะลงพระราชอาญา, เราได้วางโลหิตแห่งเมืองนั้นบนศิลาอันแห้ง, เพื่อจะมิได้ปิดบังไว้.

9เหตุฉะนี้พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, วิบากแห่งเมืองที่ประกอบไปด้วยโลหิต, เราจะกระทำกองให้ใหญ่ด้วย.

10จงเติมฟืนให้มาก, จงติดไฟ, จัดแจงเนื้อนั้น, จงต้มเนื้อให้ดี, และให้เผากะดูกทั้งหลายนั้นเสีย,

11และวางหม้อเปล่านั้นบนถ่านไฟ, เพื่อหม้อทองเหลืองนั้นจะร้อนขึ้นและไหม้เสีย, และเพื่อโสโครกในหม้อนั้นจะละลายไปในท่ามกลางหม้อนั้น. เพื่อสนิมจะเผาผลาญเสียได้.

12เขาได้ทำตัวให้เหน็ดเหนื่อยด้วยการลำบาก, แต่ที่สนิมเป็นอันมากของเขามิได้ออกไปจากเขา, สนิมนั้นอยู่ในไฟ,

13ในความชั่วลามกของเจ้าก็มีการชั่ว, เพราะเราได้ชำระเจ้า, แต่เจ้ามิได้บริสุทธิ์ สะอาด, เจ้าจะมิได้ชำระจากความชั่วลามกของเจ้าอีก, กว่าเราจะยังความพิโรธของเราให้อยู่เหนือเจ้า,

14เรายะโฮวาได้ตรัสแล้ว. คงจะเป็นมา, และเราจะกระทำนั้น, เราจะไม่ละวางและจะมิได้โปรด, และจะมิได้กลับพระทัย, เขาทั้งหลายจะตัดสินแก่เจ้า, และตามการประพฤติทั้งปวงของเจ้า. พระยะโฮวาเจ้าตรัสว่า.

15คำแห่งพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า,

16บุตรมนุษย์เอ๋ย, นี่แน่ะ, สิ่งซึ่งตาของเจ้าปรารถนานั้น, เราเอาออกจากเจ้าโดยโรคห่า, และเจ้าจะมิได้มีความทุกข์พิลาปร่ำไร, และน้ำตาของเจ้าจะมิได้ไหล.

17จงอดกลั้นให้เงียบ, อย่าร้องไห้พิลาปเพราะคนตายนั้น. จงโพกผ้าไว้บนศีรษะเจ้า, และเจ้าจงใส่รองเท้าไว้ที่เท้าของเจ้า, และอย่าปิดบังริมฝีปากของเจ้า, และอย่ากินขนมของมนุษย์,

18และข้าพเจ้ากล่าวแก่ประชาชนในเพลาเช้า, และภรรยาของข้าพเจ้าตายในเพลาเย็นนั้น, และในเพลาเช้าข้าพเจ้าได้ทำตามซึ่งข้าพเจ้าได้รับคำสั่งไว้,

19และประชาชนเหล่านั้นกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า, ท่านจะมิได้บอกแก่เราทั้งหลายหรือว่า, สิ่งทั้งปวงที่ท่านทำนั้นก็เป็นประการใดแก่ข้าพเจ้าบ้าง.

20ข้าพเจ้าจึงกล่าวแก่เขา ทั้งหลายว่า, คำแห่งพระยะโฮวามายังข้าพเจ้าว่า,

21จงกล่าวแก่เรือนยิศราเอลว่า, พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะเราจะกระทำวิหารของเราซึ่งเป็นที่นับถือโดยกำลังของเจ้าทั้งหลาย, เป็นที่ปรารถนาแก่ตาแห่งเจ้า, และเป็นที่จิตต์วิญญาณของเจ้าเมตตา, ให้กลับเป็นที่ประมาท, และบุตรหญิงทั้งปวงของเจ้าทั้งหลายซึ่งเหลืออยู่จะตกไปด้วยกะบี่.

22และเจ้าทั้งหลายจะต้องทำดังข้าพเจ้าได้กระทำนั้น, เจ้าจะมิได้ปิดบังริมฝีปากของเจ้า, และจะมิได้กินขนมแห่งมนุษย์,

23และผ้าโพกของเจ้าจะอยู่ที่ศีรษะของเจ้าทั้งหลาย, และรองเท้าจะอยู่ที่เท้าของเจ้า, เจ้าจะมิได้มีความทุกข์และพิลาปร่ำไร, และเจ้าจะต้องซูบผอมลงในการบาปของเจ้า, และจะพิลาปร้องไห้ถึงกันและกัน,

24ยะเอศเคลเป็นสำคัญแก่เจ้าทั้งหลาย, เจ้าทั้งหลายจะต้องทำดุจ ยะเอศเคลได้ทำสิ่งทั้งปวงนั้น, เมื่อการนี้เป็นมาเจ้าทั้งหลายจึงจะรู้ว่าเราคือยะโฮวา.

25และท่าน, บุตรมนุษย์เอ๋ย, จะมิได้เป็นมาหรือในวันที่เราจะคืนบุตรชายและบุตรหญิงทั้งหลาย, ซึ่งเป็นกำลังและงดงาม, เป็นที่ยินดีชอบตาและเจริญใจแห่งเขาทั้งหลายจากเขา,

26ก็ในวันนั้นผู้ที่ยังเหลืออยู่จะมาถึงเจ้าทั้งหลาย, เพื่อจะให้เจ้าทั้งหลายได้ยินด้วยหู.

27ในวันนั้นเจ้าจะได้อ้าปากแก่ผู้ที่เหลืออยู่และเจ้าจะได้พูด, และจะมิได้เป็นใบ้อีก, และเจ้าจะได้เป็นสำคัญแก่เขาทั้งหลาย, และเขาทั้งหลายจะได้รู้ว่า, เราคือยะโฮวา

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →